Projekt na szczycie

Geneza projektu sięga 1999 roku, kiedy Ministerstwo Finansów zebrało założenia projektu w ramach programu PHARE ESC1 2000. Hrabstwo Võru i władze Haanja zdecydowały się na zaproponowanie wybudowania centrum rekreacyjnego u stóp najwyższego wzniesienia Estonii i wszystkich krajów nadbałtyckich, Suur Munamägi (Wielka Góra Jajo), która wznosi się... 318 m.nad poziom morza. Ze względu na swoje ukształtowanie, region Haanja jest często odwiedzany przez narciarzy w zimie i amatorów wędrówek rowerowych w lecie, ale nie posiada infrastruktury turystycznej. Z jednej strony chodziło o utworzenie uniwersalnego centrum (z szatniami, kawiarniami, wypożyczalniami nart, itd.) i z drugiej strony, o przygotowanie tras narciarskich zgodnych z normami Międzynarodowej Federacji Narciarskiej dla umożliwienia organizowania zawodów na najwyższym poziomie. W tym celu należało przebudować i poszerzyć istniejące stoki, zakupić specjalne maszyny i inne wyposażenie. Oświetlenie stoków również było bardzo istotne ze względu na fakt, że zimą dzień trwa tutaj 6 lub 7 godzin. Na koniec i przede wszystkim, centrum wymagało planu marketingowego dla promocji w Estonii i w sąsiednich krajach. Najtrudniejsza okazała się faza wdrażania. Ocena wpływu na środowisko i projekt infrastruktury wymagały wielkiego wysiłku i czasu. Następnie, po określeniu wymagań technicznych i architektonicznych, okazało się, że zasoby przewidziane na realizację projektu nie były wystarczające. Ale jak to się mówi - wystarczy chcieć. Lokalne i państwowe władze nie zawahały się dostarczyć dodatkowych funduszy. Z tego punktu widzenia można zauważyć jak duże, a nawet fundamentalne znaczenie ma możliwość liczenia na dobrą współpracę lokalnych i centralnych władz. Rezultat: zbudowano wspaniałe centrum, doskonale zintegrowane ze środowiskiem, które w zimie odwiedzają narciarze, a w lecie amatorzy rowerów górskich, turystyki pieszej i inni, którzy przybywają, aby podziwiać wspaniały widok rozciągający się z tego najwyższego wzniesienia Estonii. Centrum może przyjąć do 600 osób. Narciarz może wybrać trasy 1, 3, 5 lub 10 km. Odcinek 3,2 km, bardzo dobrze oświetlony, umożliwia korzystanie do godziny 21. Projekt kosztował 636 000 euro. Unia Europejska dostarczyła 395 000, rząd estoński 117 000 i władze Haanja 124 000. W czasie inauguracji Centrum Rekreacyjnego i Sportowego Haanja w grudniu 2003 roku, Mati Alaver, trener estońskiej ekipy narciarskiej, który doprowadził wielu estońskich narciarzy na podium olimpijskie i mistrzostw świata, w następujących słowach wyraził uznanie dla udanej realizacji projektu: “dzięki wybudowaniu centrum rekreacji i sportu w tym regionie, władze wypełniły swoją misję wobec wielbicieli sportu”. Wdrożenie pierwszego projektu spójności gospodarczej i socjalnej opartego na funduszach europejskich było trudnym doświadczeniem dla małej wspólnoty Haanja, ale zaowocowało zatwierdzeniem nowego projektu PHARE ESC, którego realizacja powinna rozpocząć się w 2004 roku. Chodzi tym razem o kompletną renowację wieży wybudowanej na najwyższym wzniesieniu Estonii w 1939 roku i remontowanej ostatni raz w roku 1969. (1) ESC: Economic and Social Cohesion (Spójność gospodarcza i społeczna).