Komisja Europejska > Strona główna > Bazy danych > SAMANCTA

Nawigacja


SAMANCTA >

Inne języki >  
SAM-303

Papier
Pobór próbek

Papier
Definicja

(lista kodów HS objętych niniejszą kartą)		 Papier i tektura;

W przypadku pulpy drzewnej lub pozostałych włóknistych materiałów celulozowych zob. oddzielna karta ‘Chemikalia, substancje stałe’.

W przypadku odpadów i makulatury oraz tektury zob. oddzielna karta ‘Odpady’.

W przypadku produktów w opakowaniach do sprzedaży detalicznej zob. oddzielna karta ‘Opakowania do sprzedaży detalicznej i artykuły gotowe’.


Papier
Zalecana minimalna wielkość każdej pobieranej próbki Około 1 m2, zwinięty lub złożony, w formacie A4

10 arkuszy w formacie A4

1 pojedynczy artykuł lub ich większa liczba (w zależności od rozmiaru).
Mające zastosowanie normy (normy ISO oraz normy UE) oraz właściwe prawodawstwo
  • Papier i tektura ISO 186 – pobieranie próby na potrzeby określenia średniej jakości
  • Pulpa ISO 7213 lub EN 27213. Pobieranie próby na potrzeby kontroli
Należy także zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie pobierania próbek.

Wymagane wyposażenie
Zalecane narzędzie do pobierania próbek w zależności od stosowanej metody Podstawowe narzędzia: nóż, nożyczki, taśma pomiarowa itp.
Pojemniki, z jakich należy korzystać przy pobieraniu próbek
  • Torby lub pudła z tworzywa sztucznego, o różnych rozmiarach, z uprzednio wydrukowaną etykietą lub bez takiej etykiety (P00)
  • Torby papierowe lub pudła kartonowe (kartony), o różnych rozmiarach, z uprzednio wydrukowaną etykietą lub bez takiej etykiety (R00, R01)
  • Twarda okładka
  • Papier do pakowania
Środki bezpieczeństwa i ocena ryzyka Należy zapoznać się z treścią odpowiednich przepisów i wytycznych krajowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

  • Należy zwracać uwagę na znaki bezpieczeństwa i znaki ostrzegawcze.
  • Należy stosować środki ochrony indywidualnej.
  • Należy zapoznać się z treścią wszelkich instrukcji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przedstawionych w ocenie ryzyka dla danego miejsca lub w dokumencie poświęconym zasadom bezpieczeństwa pracy, które zostały ustanowione w odniesieniu do miejsca pobierania próbek, i stosować się do zawartych w nich zaleceń.
Indywidualne wyposażenie ochronne personelu
  • Środki ochrony dłoni: w razie potrzeby
  • Środki ochrony głowy: w razie potrzeby
  • Środki ochrony oczu: okulary ochronne, w razie potrzeby

Plan pobierania próbek
Rodzaj przesyłkiProcedura
Przesyłka przeznaczona do odprawy celnej Próbka zbiorcza składa się z odpowiedniej liczby próbek pierwotnych. Po stwierdzeniu, że przesyłka jest jednorodna, zazwyczaj pobiera się jedną próbkę pierwotną, reprezentującą towary objęte tym samym zgłoszeniem celnym. Minimalna wielkość próbki musi odpowiadać około 1 m2 zwiniętemu lub złożonemu, w formacie A4.
Bela lub pakiet, opakowanie, paczka lub paleta Pobiera się jednakowe ilości próbek pierwotnych z różnych opakowań znajdujących się w różnych położeniach w pojeździe transportowym lub w miejscu składowania, dobierając je w sposób losowy lub systematyczny.

Należy unikać wszystkich arkuszy uszkodzonych, pobierając dostateczną ilość arkuszy z różnych wybranych jednostek, co pozwoli zapewnić odpowiednią próbkę na potrzeby kontroli (zob. zalecana ilość minimalna).

Na arkuszach należy oznaczyć kierunek pracy maszyny, o ile jest znany.

Jeżeli jednostka składa się z elementów (ryzy lub paczki) pakowanych razem, należy połączyć wszystkie wybrane jednostki i wybrać z nich elementy, stosując tę samą metodę, którą zastosowano celem dobrania jednostek z danej przesyłki.
Szpula (rulon) Pobiera się jednakowe ilości próbek pierwotnych z różnych miejsc w całej przesyłce, dobierając je z różnych jednostek – w sposób losowy lub systematyczny.

Należy usunąć wszystkie uszkodzone warstwy z zewnątrz każdej wybranej szpuli oraz trzy nieuszkodzone warstwy papieru lub jedną nieuszkodzoną warstwę kartonu.

Następnie z każdej wybranej szpuli należy wyciąć tę samą liczbę arkuszy, uzyskując w ten sposób próbkę końcową. Liczba arkuszy pobranych z partii musi być dostateczna dla zapewnienia wystarczającej ilości próbek (zob. zalecana ilość minimalna).

Arkusz można pobrać bezpośrednio ze szpuli, można także przeciąć szpulę wzdłuż jej całej szerokości, dzięki czemu po jej każdej stronie opadną ucięte arkusze, szpula zostanie usunięta, a arkusze wycięte z poszczególnych stosów.

Jeżeli jednostka jest opakowaniem, które nie może zostać całkowicie rozpakowane, należy wyciąć otwory o przybliżonych rozmiarach 45 x 45 cm. Za pośrednictwem otworów należy, poprzez odpowiednie cięcie, zejść do dostatecznej głębokości pozwalającej na pobranie takiej ilości arkuszy, która utworzy próbkę końcową. Należy usunąć wszystkie uszkodzone warstwy oraz co najmniej trzy zewnętrzne warstwy papieru lub jedną nieuszkodzoną warstwę kartonu. Należy zmieniać położenie otworów w obrębie jednostek oraz pomiędzy nimi.
Pojedyncze artykuły W zależności od wielkości wyrobu pobiera się jeden lub więcej reprezentatywnych elementów. W przypadku małych artykułów (wszystkie wymiary do 10 cm) próbka końcowa musi składać się z co najmniej trzech sztuk.

Obchodzenie się z próbkami
Uwagi ogólne Pobieranie próbek: Należy upewnić się, że kontrolowane towary stanowią jedną przesyłkę. Jeżeli towary wchodzą w skład kilku przesyłek, należy je wyodrębnić. Próbkę zbiorczą można utworzyć wyłącznie z opakowań pochodzących z tej samej partii zawartej w tej samej przesyłce. Próbki pobrane z jednostek papieru lub tektury wybiera się z partii towaru w sposób losowy lub systematyczny.

Jednostka = część składowa partii, która może mieć postać szpuli, beli, pakietu, paczki, zawartości opakowania lub ładunku palety itp.

Próbki pierwotne (arkusze) są następnie łączone i dzielone w celu ustanowienia próbek końcowych. Jeżeli jednostka jest paczką, która może być w całości wypakowana z jednostek które nie mogą być rozpakowane, stosuje się inną procedurę. Wszystkie próbki pierwotne muszą być tej samej wielkości.

Należy ostrożnie obchodzić się z próbkami. Należy mieć na sobie odpowiednie rękawice ochronne, ponieważ dotknięcie papieru nieosłoniętymi rękami może w znaczący sposób wpłynąć na właściwości papieru – chemiczne, fizyczne, optyczne, powierzchniowe lub inne.

Na potrzeby kontroli nie można wykorzystywać próbek o widocznych uszkodzeniach powstałych w związku z doborem próby lub transportem.

Pakowanie próbek: Próbki końcowe powinny być zapakowane w pudełka z tworzywa sztucznego lub papieru bądź umieszczone w twardej plastikowej lub papierowej pokrywie bądź kopercie. Próbki powinny być przechowywane w sposób rozłożony, bez fałd i załamań. Jeżeli próbki są w postaci bardzo wąskich taśm, należy nawinąć je na rdzeń. Poszczególne artykuły powinny być pakowane w worki plastikowe lub papierowe bądź w opakowania z tektury (kartony) różnej wielkości.
Formularz pobrania próbek Należy wypełnić formularz pobrania próbek. Jedną kopię formularza należy dołączyć do próbek, natomiast drugą należy zachować do celów archiwizacyjnych.
Transport Próbki powinny być przechowywane w temperaturze pokojowej w suchym i dobrze wentylowanym miejscu. Nie wolno narażać je na warunki, które mogą zmienić ich właściwości.
Przechowywanie Próbki powinny być przechowywane w temperaturze pokojowej w suchym i dobrze wentylowanym miejscu. Nie wolno narażać je na warunki, które mogą zmienić ich właściwości.

Papier (rozwiń listę)
Numer HS Opis


Zmiany
Wersja Data Zmiany
1.1 15.07.2020 Wersja pierwsza