Środki ochrony ciała służą zasadniczo ochronie tułowia, tj. klatki piersiowej i brzucha, przed:
- zagrożeniami fizycznymi (np. broń lub pojazdy);
- zagrożeniami biologicznymi (np. odpady pochodzenia ludzkiego); oraz
- zagrożeniami chemicznymi (np. substancje toksyczne lub żrące).
Dobór odpowiedniego rodzaju ochrony jest niezwykle istotny. W ocenie ryzyka kierownik powinien określić zagrożenia, których wystąpienie jest najbardziej prawdopodobne w danej sytuacji.
Odzież o dużej widoczności: odzież tego rodzaju ma zagwarantować, że funkcjonariusz będzie widoczny w przypadku, gdy będzie wykonywał pracę w pobliżu poruszających się pojazdów, na przykład w dokach lub na poboczu drogi. Odzież o dużej widoczności jest dostępna w trzech podstawowych formach, z których każda wyposażona jest w paski fluorescencyjne, dzięki którym funkcjonariusz jest dobrze widoczny nawet w warunkach niedostatecznego oświetlenia:
- kamizelki;
- kamizelki z rękawami; oraz
- płaszcze o długości ¾.
Kamizelki z rękawami są wyposażone w dodatkowe paski fluorescencyjne i są przeznaczone do użytku przy pracy w pobliżu miejsca, w którym odbywa się ruch drogowy dużej prędkości (powinny być stosowane np. przez funkcjonariuszy lub przez członków zespołów pracujących na drogach publicznych), a także na terenie doków. Przy wykonywaniu niektórych zadań w warunkach niedostatecznego oświetlenia funkcjonariusz może zostać wyposażony w spodnie z pasami o dużej widoczności lub odblaskowymi. Należy upewnić się, że noszony rodzaj odzieży o dużej widoczności jest odpowiedni.
Każdy element odzieży o dużej widoczności powinien być zgodny z odpowiednią normą krajową lub jej europejskim odpowiednikiem.
Aby odzież o dużej widoczności spełniała swoją rolę, musi ona być utrzymywana w stanie czystym przez regularne jej mycie gąbką ciepłą wodą z mydłem – jest to szczególnie ważne w przypadku pasków fluorescencyjnych.
Kombinezony jednorazowego użytku:
a) niskie ryzyko: są to papierowe lub plastikowe fartuchy przeznaczone dla osób zajmujących się przypadkami domniemanego ukrycia środków odurzających we wnętrzu ciała (przez przemytników „upychających” (ang.
stuffers) i „połykających” (ang.
swallowers)), służące zmniejszeniu ryzyka zakażenia drobnoustrojami występującymi w odpadach pochodzenia ludzkiego (w przypadku odpowiedniego korzystania z toalet do odseparowywania próbek ryzyko wystąpienia takiego zakażenia jest zazwyczaj niewielkie). Dostępne są również jednorazowe maski i rękawice.
b) wysokie ryzyko: Fartuchy wykonane z mikroporowatych laminatów ze szwami zszytymi i taśmowymi, które chronią funkcjonariuszy przed ryzykiem narażenia podczas obchodzenia się z substancjami wysoce niebezpiecznymi/toksycznymi, jak również czynnikami zakaźnymi, krwią i płynami ustrojowymi.
Kombinezony jednorazowego użytku należy stosować każdorazowo przy podejmowaniu czynności wobec osób ukrywających środki odurzające we wnętrzu ciała (przemytnicy „upychający” i „połykający”) z uwagi na potencjalne ryzyko zanieczyszczenia odpadami pochodzenia ludzkiego. Kombinezony jednorazowego użytku przeznaczone są głównie do ochrony przed zagrożeniami biologicznymi i substancjami toksycznymi, nie zapewniają one jednak wystarczającej ochrony przed chemikaliami żrącymi lub nie zapewniają jej wcale.
Podczas obchodzenia się z materiałami niebezpiecznymi lub chemikaliami o nieznanym składzie należy nosić pełne kombinezony w połączeniu z rękawicami ochronnymi i ochroną dróg oddechowych. Kombinezony jednorazowego użytku powinny być przechowywane w czystych, suchych warunkach do momentu ich wykorzystania. Po użyciu należy je usunąć – pamiętając jednak o tym, że prawdopodobnie będą one musiały zostać potraktowane jak odpady niebezpieczne. Zabrudzone kombinezony jednorazowe należy umieścić w oddzielnej, szczelnie zamkniętej torbie przeznaczonej do utylizacji poprzez spalenie przez zatwierdzone przedsiębiorstwo unieszkodliwiania odpadów.
Kombinezony olejoodporne: Są one wykorzystywane przy pracy na obszarach pokrytych substancjami oleistymi/brudem. Chronią one zarówno ciało, jak i normalną odzież roboczą funkcjonariusza.
Pancerze osobiste: Pancerze osobiste mogą być wydawane personelowi, który ma bezpośredni kontakt z osobami potencjalnie niebezpiecznymi. Pancerz powinien być prawidłowo założony i umocowany, a funkcjonariusze muszą przejść odpowiednie przeszkolenie przed jego użyciem.
W celu uzyskania dalszych informacji należy odwołać się do obowiązujących przepisów i wytycznych odpowiedniej administracji krajowej.
