Zatrudnienie, sprawy społeczne i włączenie społeczne

Obywatele krajów trzecich

Swoboda wyjazdu do innego kraju UE oraz pracy w nim bez ubiegania się o zezwolenie na pracę to prawo przysługujące wszystkim obywatelom UE.

Obywatelom krajów nienależących do UE może przysługiwać prawo do pracy w kraju UE i do takich samych warunków pracy, jakie mają zastosowanie do obywateli UE. Prawa te zależą od obywatelstwa danej osoby i ewentualnie posiadania statusu członka rodziny obywatela UE.

Islandia, Liechtenstein i Norwegia

Choć kraje te nie należą do UE, ich obywatele mogą pracować w UE na takich samych prawach jak obywatele UE, ponieważ należą one do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Wobec pracowników z Chorwacji mogą być stosowane tymczasowe ograniczenia w dostępie do rynku pracy w Liechtensteinie.

Liechtenstein stosuje ograniczenia dotyczące liczby osób, które mogą tam mieszkać i pracować. Ograniczenia te dotyczą obywateli wszystkich krajów UE, Norwegii i Islandii.

Wielka Brytania

W okresie przejściowym wszystkie przepisy UE we wszystkich obszarach polityki będą nadal miały zastosowanie do Wielkiej Brytanii i w Wielkiej Brytanii. Przewiduje się, że okres przejściowy zakończy się 31 grudnia 2020 r.

Szwajcaria

Na mocy umowy między UE a Szwajcarią w sprawie swobodnego przepływu osób obywatele Szwajcarii mogą mieszkać i pracować w UE.

Większość obywateli UE nie potrzebuje zezwolenia na pracę w Szwajcarii. Ograniczenia mają zastosowanie tylko do obywateli Chorwacji – potrzebują oni zezwolenia na pracę. Więcej informacji o pracy obywateli UE w Szwajcarii

Turcja

Prawa obywateli Turcji do pracy w krajach UE zależą wyłącznie od przepisów obowiązujących w poszczególnych państwach.

Tureccy pracownicy legalnie zatrudnieni i zarejestrowani jako tacy na rynku pracy kraju UE mają w tym kraju prawo:

  • po roku legalnego zatrudnienia – do odnowienia zezwolenia na pracę u tego samego pracodawcy, o ile dostępne jest wolne stanowisko
  • po trzech latach legalnego zatrudnienia – do przyjęcia oferty pracy w tym samym zawodzie u dowolnego pracodawcy
  • po czterech latach legalnego zatrudnienia – do swobodnego dostępu do dowolnej pracy zarobkowej w tym kraju UE.

Pracownicy z Turcji zatrudnieni legalnie w kraju UE mają prawo do takich samych warunków pracy jak obywatele tego kraju.

Inne kraje, które zawarły umowę z UE

Obywatele krajów wymienionych poniżej zatrudnieni legalnie w jednym z krajów UE mają prawo do takich samych warunków pracy jak obywatele tego kraju. Dotyczy to:

  • Algierii, Maroka, Tunezji
  • Rosji
  • Albanii, Czarnogóry, Macedonii Północnej
  • Bośni i Hercegowiny, Kosowa*, Serbii, Ukrainy
  • Andory, San Marino
  • 79 krajów należących do grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku.

* Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

Kraje, które nie zawarły umowy z UE

Prawa obywateli innych krajów – które nie zawarły w tej sprawie umowy z UE – do pracy w krajach UE zależą wyłącznie od przepisów obowiązujących w poszczególnych krajach UE. Wyjątek stanowią członkowie rodziny obywatela UE.

Niemniej jednak przepisy UE mają zastosowanie do pracowników ze wszystkich krajów spoza UE w następujących przypadkach:

  • obywatele krajów spoza UE, którzy mają status rezydenta długoterminowego w UE
  • prawo do łączenia rodzin
  • przyjmowanie naukowców spoza UE
  • przyjmowanie studentów oraz młodzieży w ramach wymiany szkolnej, bezpłatnych praktyk lub wolontariatu
  • prawa wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów spoza UE (niebieska karta UE)
  • uproszczone procedury wjazdu i prawa mające zastosowanie do wszystkich pracowników migrujących spoza UE
  • warunki wjazdu i pobytu dla pracowników sezonowych spoza UE
  • warunki wjazdu i pobytu dla obywateli spoza UE przenoszonych wewnątrz przedsiębiorstwa.

Brak wiadomości w ostatnich sześciu miesiącach.

Udostępnij tę stronę