Zatrudnienie, sprawy społeczne i włączenie społeczne

Co robi UE i dlaczego?

Co robi UE i dlaczego?

W jaki sposób UE zapobiega dyskryminacji w miejscu pracy?

Równość jest podstawową wartością UE. Unia posiada jedne z najbardziej rozbudowanych przepisów antydyskryminacyjnych na świecie.

Zasada równości zajmuje ważne miejsce od utworzenia UE. Ma ona na celu zapewnienie uczciwej konkurencji i równego traktowania w pracy. Traktat rzymski z 1957 r. stanowi, że kobiety i mężczyźni powinni otrzymywać takie same wynagrodzenie za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości. Pierwsze dyrektywy w sprawie równości płci zostały przyjęte w latach 70. ubiegłego wieku.

Traktat z Amsterdamu, podpisany w 1997 r., położył podwaliny pod zwalczanie dyskryminacji w Europie. Wymieniono w nim pięć obszarów dyskryminacji, w tym dyskryminację ze względu na płeć, w przypadku których UE może podjąć działania: dyskryminacja ze względu na pochodzenie rasowe i etniczne, dyskryminacja ze względu na religię lub przekonania, dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność, dyskryminacja ze względu na orientację seksualną, dyskryminacja ze względu na wiek.

Unijne środki zwalczania dyskryminacji

Na przestrzeni lat UE uchwaliła wiele aktów prawnych zakazujących dyskryminacji. Zakazują one dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, religię lub przekonania, pochodzenie rasowe lub etniczne, niepełnosprawność oraz orientację seksualną.

Unijne ramy prawne wdrażają zasadę równego traktowania, przewidując na przykład:

  • ochronę przed nierównym traktowaniem przy ubieganiu się o pracę,
  • ochronę w miejscu pracy przed nadużyciami i mobbigiem, w tym nękaniem, wyzywaniem i żartowaniem kosztem innych,
  • ochronę w przypadku, gdy rozwój kariery zawodowej lub możliwość udziału w szkoleniach są blokowane z powodu dyskryminacji,
  • ochronę pracownic w ciąży i matek karmiących piersią, w tym prawa do urlopu macierzyńskiego i urlopu rodzicielskiego,

Najważniejsze przepisy

Wszystkie te przepisy UE mają zastosowanie do osób fizycznych, przedsiębiorstw wszelkiej wielkości, stowarzyszeń, władz lokalnych, organów rządowych i wszystkich innych organizacji zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym.

Odnoszą się do dyskryminacji zarówno na podstawie rzeczywistych przesłanek, jak i subiektywnych odczuć.

Istnieją jednak sytuacje, w których odmienne traktowanie z jednego z tych względów może być uzasadnione na ściśle określonych warunkach. Sytuacje te są określone w dyrektywach UE. Na przykład dyskryminacja ze względu na wiek może być uzasadniona w celu promowania zatrudnienia młodych pracowników, jeżeli przepis krajowy nakłada na osoby starsze obowiązek przejścia na emeryturę po osiągnięciu wieku emerytalnego.

Dlaczego UE podejmuje działania?

Z badań wynika, że około jeden na ośmiu Europejczyków uważa, że grozi mu dyskryminacja ze względu na przynależność rasową lub etniczną, niepełnosprawność, płeć, orientację seksualną, wiek lub religię i przekonania. Dyskryminacja, ataki na mniejszości i mowa nienawiści są niestety na porządku dziennym w Unii Europejskiej.

Środki ochrony na szczeblu UE to właściwe rozwiązanie, ponieważ chronią one prawa człowieka i odzwierciedlają ważne wartości. Są one również uzasadnione z gospodarczego punktu widzenia. Wiele grup chronionych na mocy unijnego prawodawstwa w dziedzinie dyskryminacji często stanowi niewykorzystane źródło umiejętności i talentów. Pracownicy z tych grup mogą przyczyniać się do ogólnej różnorodności i kreatywności w miejscu pracy oraz podniesienia morale. Mogą również wpłynąć na poprawę wizerunku danego przedsiębiorstwa wśród swoich pracowników, w danej społeczności i wśród klientów.

Brak wiadomości w ostatnich sześciu miesiącach.

Udostępnij tę stronę