Werkgelegenheid, sociale zaken en inclusie

Wat doet de EU en waarom?

Hoe voorkomt de EU discriminatie op het werk?

Gelijkheid is een essentiële waarde van de Europese Unie en de antidiscriminatiewetgeving van de EU behoort tot de meest uitgebreide ter wereld.

De EU hanteert het gelijkheidsbeginsel al sinds haar begindagen, ook om gelijke kansen en een gelijke behandeling op het werk te waarborgen.  Al in het Verdrag van Rome van 1957 is bepaald dat mannen en vrouwen recht hebben op gelijke beloning voor hetzelfde of gelijkwaardig werk.  De eerste richtlijnen inzake gendergelijkheid dateren van de jaren 1970.

Met het in 1997 ondertekende Verdrag van Amsterdam wordt de strijd tegen discriminatie in Europa nog opgevoerd. Er worden, naast geslacht, nog vijf andere gronden van discriminatie genoemd waartegen de EU kan optreden: etnische of raciale afkomst; godsdienst of levensovertuiging; handicap; seksuele gerichtheid, en leeftijd.

De maatregelen van de EU tegen discriminatie

In de loop der jaren heeft de EU veel wetten tegen discriminatie vastgesteld. Ze verbieden discriminatie op grond van leeftijd, geslacht, handicap, etnische of raciale afkomst, geloof of levensovertuiging of seksuele gerichtheid.

Zo bieden ze bijvoorbeeld bescherming tegen:

  • ongelijke behandeling bij sollicitaties
  • misbruik en intimidatie, waaronder pesten, uitschelden of grappen ten koste van bepaalde personen, op de werkplek
  • discriminatie bij promotie of opleiding
  • discriminatie van werknemers die zwanger zijn of borstvoeding geven, inclusief het recht op moederschapsverlof en ouderschapsverlof, en

De belangrijkste wetgeving

Al deze EU-wetten gelden voor particulieren, bedrijven (ongeacht grootte), verenigingen, lokale overheden, nationale overheden en alle andere organisaties in zowel de openbare als de particuliere sector.

Ze zijn van toepassing op discriminatie op grond van reële kenmerken of perceptie.

Er zijn echter situaties waarin verschillende behandeling op basis van een van deze verboden gronden onder strikte voorwaarden toch is toegestaan. Deze situaties zijn vastgelegd in de EU-richtlijnen. Voorbeeld: het is toegestaan om te discrimineren op grond van leeftijd om jongeren aan een baan te helpen, als er een nationale regel is die werknemers verplicht om te stoppen met werken zodra ze de pensioenleeftijd bereiken.

Waarom neemt de EU deze maatregelen?

Uit enquêtes blijkt dat ongeveer één op de acht Europeanen meent het risico te lopen te worden gediscrimineerd vanwege zijn of haar geslacht, seksuele gerichtheid, leeftijd, godsdienst of overtuiging, of omdat hij of zij tot een raciale of etnische minderheid behoort of een handicap heeft. Discriminatie, aanvallen op minderheden en haatzaaien komen helaas nog dagelijks voor in de Europese Unie.

De EU doet wat moet en beschermt de mensenrechten en de fundamentele waarden. Achter die rechten en vrijheden zit ook een economische logica. De velen die door de antidiscriminatiewetgeving van de EU worden beschermd, zijn vaak onbenutte bronnen van vaardigheden en talent. Ze vormen vaak een aanwinst voor de algemene diversiteit, creativiteit en moraal op de werkplek. En ze kunnen het imago van een bedrijf verbeteren, zowel onder het eigen personeel, als in de gemeenschap en bij klanten.

Delen