Zatrudnienie, sprawy społeczne i włączenie społeczne

Zwalczanie dyskryminacji w miejscu pracy

Zwalczanie dyskryminacji w miejscu pracy

Prawo do równego traktowania

Prawo UE zakazuje dyskryminacji w miejscu pracy ze względu na wiek, płeć, niepełnosprawność, pochodzenie etniczne lub rasowe, religię lub przekonania oraz orientację seksualną. Unijne przepisy dotyczące równego traktowania określają minimalny poziom ochrony wszystkich osób pracujących w UE.

Masz prawo do równego traktowania w zakresie rekrutacji, warunków pracy, awansu, wynagrodzenia, dostępu do kształcenia zawodowego, emerytur pracowniczych i zwolnień.

Zgodnie z przepisami UE pracodawcy nie powinni dyskryminować pracowników w miejscu pracy, a pracownicy mają prawo do niedyskryminacyjnego traktowania.

Kiedy ma miejsce dyskryminacja w miejscu pracy?

Prawo UE obejmuje kilka sytuacji:

Dyskryminacja bezpośrednia dotyczy sytuacji, w której pracodawca traktuje pracownika gorzej niż kogoś innego w porównywalnej sytuacji, w odniesieniu do sześciu wymienionych powyżej obszarów. Przykładem może być odmowa zatrudnienia osoby, która ma ponad 35 lat.

Dyskryminacja pośrednia ma miejsce, gdy dana praktyka, polityka lub zasada mająca zastosowanie do wszystkich osób ma negatywny wpływ na niektóre osoby. Na pierwszy rzut oka taka praktyka, polityka lub zasada wydaje się neutralna, ale w rzeczywistości dyskryminuje niektóre osoby. Na przykład przepisy wykonawcze, które są niekorzystne dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, mogą pośrednio dyskryminować kobiety, ponieważ to one stanowią większość pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu.

Mobbing to kolejna forma dyskryminacji w miejscu pracy. Jest to niepożądane zachowanie, nękanie psychiczne lub inne zachowanie, którego celem lub skutkiem jest stworzenie onieśmielającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery w miejscu pracy. Na przykład jeśli szef lub koledzy opowiadają dowcipy na temat orientacji seksualnej jednego z pracowników.

Nakłanianie do dyskryminacji ma miejsce, gdy dana osoba nakłania do dyskryminacji innej osoby. Na przykład jeżeli pracodawca zleca agencji pracy tymczasowej znalezienie pracowników wyłącznie w wieku poniżej 40 lat.

Wiktymizacja ma miejsce, gdy dana osoba odczuwa negatywne konsekwencje na skutek złożonej skargi dotyczącej dyskryminacji. Na przykład jeżeli ktoś został zwolniony lub nie dostał awansu ze względu na to, że złożył skargę dotyczącą dyskryminacji na swoich zwierzchników.

Udostępnij tę stronę