Woordenlijst

Extra tools

 

    A-Z 
  • A 
  • B 
  • C 
  • D 
  • E 
  • F 
  • G 
  • I 
  • M 
  • N 
  • O 
  • P 
  • R 
  • S 
  • T 
  • U 

Subsidiariteit

Het subsidiariteitsbeginsel is bedoeld om ervoor te zorgen dat de besluiten zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen. Behalve in gevallen waar de EU exclusieve bevoegdheid heeft, dient er geen actie op Europees niveau te worden genomen, tenzij het effectiever is dan actie die op nationaal, regionaal of lokaal niveau wordt genomen. Subsidiariteit is nauw verbonden met de beginselen van evenredigheid en noodzakelijkheid, hetgeen betekent dat alle actie die door de Unie worden genomen, niet verder mag gaan dat wat noodzakelijk is om de doelstellingen van het Verdrag te verwezenlijken.

Subsidiariteit werd voor het eerst vervat in het Verdrag betreffende de Europese Unie (artikel 5) in 1992. In het Verdrag van Amsterdam (1997) werd het beginsel verder uitgewerkt, onder meer in de zin dat alle wetsvoorstellen worden beoordeeld op hun effect op de subsidiariteit.

Het beginsel werd nog verder aangescherpt in het Verdrag van Lissabon. Specifieke wijzigingen zijn onder meer: meer raadpleging van het lokale en regionale niveau bij het opstellen van wetsvoorstellen; nauwer overleg met nationale parlementen tijdens het wetgevingsproces.

Meer informatie