Spis treści
Szukaj w przewodniku

Sojusze na rzecz wiedzy

Jakie są cele i priorytety sojuszu na rzecz wiedzy?

Sojusze na rzecz wiedzy mają na celu zwiększenie zdolności innowacyjnych Europy oraz wspieranie innowacyjności w szkolnictwie wyższym, biznesie i szerszym środowisku społeczno-ekonomicznym. Są one ukierunkowane na osiągnięcie przynajmniej jednego z poniższych celów:

  • opracowanie nowych, innowacyjnych i wielodyscyplinarnych podejść do nauczania i uczenia się;
  • pobudzanie przedsiębiorczości i rozwijanie umiejętności przedsiębiorczych wśród kadry zajmującej się nauczaniem w instytucjach szkolnictwa wyższego i przedsiębiorstwach;
  • ułatwianie wymiany, przepływu i współtworzenia wiedzy.

Najwięcej uwagi zwraca się na projekty wnoszące wkład w modernizację europejskich systemów szkolnictwa wyższego, zgodnie z komunikatem UE z 2017 r. w sprawie odnowionej unijnej agendy dotyczącej szkolnictwa wyższego1, a mianowicie:

  • przeciwdziałające przyszłemu niedopasowaniu umiejętności i promujące doskonałość w rozwoju umiejętności;
  • budujące włączające i połączone systemy szkolnictwa wyższego;
  • zapewniające, że instytucje szkolnictwa wyższego wspierają innowacje;
  • wspierające skuteczne i wydajne systemy szkolnictwa wyższego.

Dodatkowy nacisk kładzie się na wykorzystanie istniejących inicjatyw oraz na inteligentne zastosowanie narzędzi cyfrowych, zgodnie z zaleceniami w komunikacie UE z 2013 r. dotyczącym działań na rzecz otwartej edukacji2.

Czym jest sojusz na rzecz wiedzy?

Sojusze na rzecz wiedzy są transnarodowymi, ustrukturyzowanymi i ukierunkowanymi na rezultaty projektami realizowanymi w szczególności między instytucjami szkolnictwa wyższego a biznesem. Sojusze na rzecz wiedzy są otwarte na każdą dyscyplinę, sektor i współpracę międzysektorową. Partnerzy w ramach tych sojuszy mają wspólne cele i współpracują, aby osiągnąć rezultaty i efekty korzystne dla obu stron. Rezultaty i przewidywane efekty są jasno określone, realistyczne i odpowiadają problemom wskazanym w analizie potrzeb.

Sojusze na rzecz wiedzy mają wywierać krótko- i długoterminowy wpływ na wszelkiego rodzaju zainteresowane strony zaangażowane w projekt na poziomie indywidualnym, organizacyjnym i systemowym.

Z reguły sojusze na rzecz wiedzy ukierunkowane są na współpracę między organizacjami, które zostały ustanowione w krajach programu. Organizacje z krajów partnerskich mogą jednak uczestniczyć w sojuszu na rzecz wiedzy w charakterze partnerów (a nie wnioskodawców), jeżeli ich uczestnictwo wnosi istotną wartość dodaną do projektu.

Jakie działania wspiera się w ramach tej akcji?

W ramach sojuszy na rzecz wiedzy wdraża się spójny i kompleksowy zbiór powiązanych działań, które są elastyczne i które można dostosować do różnych aktualnych i przyszłych kontekstów oraz do zmian w całej Europie. Poniższa lista przedstawia przykłady działań:

  • Pobudzanie innowacyjności w szkolnictwie wyższym, biznesie i szerszym środowisku społeczno-ekonomicznym:
    • wspólne opracowywanie i wdrażanie nowych metod uczenia się i nauczania (takich jak nowe wielodyscyplinarne programy nauczania, nauczanie i uczenie się skoncentrowane na osobie uczącej się i oparte na rozwiązywaniu rzeczywistych problemów);
    • organizowanie ciągłych programów i działań edukacyjnych we współpracy z przedsiębiorstwami i wewnątrz nich;
    • wspólne opracowywanie rozwiązań trudnych problemów, innowacji produktowych i procesowych (wspólna praca studentów, nauczycieli akademickich i praktyków).

  • Rozwijanie podejścia przedsiębiorczego i umiejętności z zakresu przedsiębiorczości:
    • tworzenie systemów uczenia się umiejętności przekrojowych i stosowania ich w programach szkolnictwa wyższego przygotowywanych we współpracy z przedsiębiorstwami, mających na celu zwiększenie szans na zatrudnienie, pobudzanie kreatywności oraz tworzenie nowych ścieżek kariery;
    • wprowadzanie kształcenia w zakresie przedsiębiorczości w ramy każdej dyscypliny, aby zapewnić studentom, naukowcom, kadrze i pedagogom wiedzę, umiejętności i motywację niezbędne do angażowania się w działania w zakresie przedsiębiorczości na różnorodnych polach;
    • otwieranie nowych możliwości uczenia się poprzez praktyczne stosowanie umiejętności z zakresu przedsiębiorczości, co może obejmować komercjalizację nowych usług, produktów i prototypów oraz tworzenie podmiotów gospodarczych typu start-up i spin-off i/lub do tego prowadzić.
  • Pobudzanie przepływu i wymiany wiedzy między instytucjami szkolnictwa wyższego a przedsiębiorstwami:
    • związane z zakresem studiów działania w przedsiębiorstwach, które to działania stanowią nieodłączny element programu nauczania i są uznawane i za które przysługują punkty zaliczeniowe;
    • struktury do badania i testowania innowacyjnych rozwiązań;
    • ograniczona w czasie wymiana studentów, naukowców, kadry dydaktycznej i pracowników firm;
    • zaangażowanie kadry z firm w nauczanie i prowadzenie badań.

W sojuszach na rzecz wiedzy można organizować działania w zakresie mobilności edukacyjnej studentów, naukowców i innych pracowników, o ile działania te wspierają/uzupełniają inne działania sojuszu i wnoszą wartość dodaną w osiągnięcie celów projektu. Działania w zakresie mobilności nie są głównymi działaniami sojuszu na rzecz wiedzy; rozszerzanie i zwiększanie zakresu tych działań wymagałoby dofinansowania z Akcji 1 programu lub innych instrumentów finansowania.

Jakie są zasadnicze cechy sojuszu na rzecz wiedzy?

Najważniejszymi cechami sojuszy na rzecz wiedzy są:

  • Innowacyjność w szkolnictwie wyższym i innowacyjność dzięki szkolnictwu wyższemu w przedsiębiorstwach i ich środowisku społeczno-ekonomicznym: innowacyjność traktuje się jako cechę konkretnego projektu w oparciu o stan wiedzy naukowej i technicznej i związaną z kontekstem partnerstw i badanymi potrzebami;
  • Trwałość współpracy między uczelniami a biznesem. Podstawą sukcesu sojuszy na rzecz wiedzy jest silne i zaangażowane partnerstwo, ze zrównoważonym udziałem przedsiębiorstw i instytucji szkolnictwa wyższego. Rola i wkład każdej organizacji uczestniczącej i każdego partnera stowarzyszonego muszą mieć charakter szczególny i komplementarny;
  • Wpływ wykraczający poza czas trwania projektu i poza organizacje zaangażowane w sojusz. Oczekuje się, że partnerstwo i działania będą trwałe. W tym celu rezultaty/wyniki mogą nie być odrębne/niezależne, lecz być połączone/zintegrowane z istniejącymi przedsięwzięciami, programami, platformami, operacjami itp. Zmiany w instytucjach szkolnictwa wyższego i przedsiębiorstwach muszą być mierzalne. Rezultaty i rozwiązania muszą nadawać się do przenoszenia i być dostępne dla szerszej grupy odbiorców.

Sojusze na rzecz wiedzy są wysoce konkurencyjną częścią programu Erasmus+. Przyjęte do finansowania wnioski dotyczące projektów charakteryzują się następującymi wspólnymi cechami:

  • solidnymi relacjami między instytucjami szkolnictwa wyższego a przedsiębiorstwami: w sojuszach na rzecz wiedzy należy pokazać zaangażowanie i wartość dodaną wszystkich partnerów, co wymaga silnego i zrównoważonego zaangażowania zarówno sektora przedsiębiorstw, jak i sektora szkolnictwa wyższego. Dobrze opracowany wniosek dotyczący projektu jest wynikiem ścisłej współpracy między potencjalnymi partnerami i opiera się na rzetelnie przeprowadzonej analizie potrzeb;
  • innowacyjnym i transnarodowym charakterem projektu, widocznym w odniesieniu do wszystkich kryteriów.

Właściwa analiza potrzeb wyjaśnia podłoże wniosku dotyczącego projektu, wpływa na dobór partnerów, nadaje wnioskowi szczególny charakter, pomaga podnieść jego potencjał pod względem wpływu oraz zapewnia silne zaangażowanie odbiorców końcowych i grup docelowych w działania projektu.

Jaką rolę pełnią organizacje uczestniczące w sojuszu na rzecz wiedzy?

Wnioskodawca/koordynator: organizacja uczestnicząca, która składa wniosek projektowy w imieniu partnerów. Koordynator ponosi pełną odpowiedzialność za realizację projektu zgodnie z umową. Koordynacja obejmuje następujące obowiązki:

  • reprezentuje sojusz i działa w jego imieniu przed Komisją Europejską;
  • ponoszenie odpowiedzialności finansowej i prawnej za właściwą pod względem operacyjnym, administracyjnym i finansowym realizację całego projektu;
  • koordynuje sojusz we współpracy z partnerami projektu.

Pełnoprawni partnerzy są organizacjami uczestniczącymi, które przyczyniają się do osiągnięcia celów sojuszu na rzecz wiedzy. Każdy pełnoprawny partner musi podpisać pełnomocnictwo, aby powierzyć organizacji koordynującej odpowiedzialność za działanie w charakterze głównego beneficjenta oraz działanie w jego imieniu w czasie realizacji projektu. W stosownych przypadkach to samo dotyczy partnerów z krajów partnerskich.

Partnerzy stowarzyszeni (opcjonalnie): sojusze na rzecz wiedzy mogą angażować partnerów stowarzyszonych, którzy wnoszą wkład w realizację określonych zadań/działań projektu lub wspierają upowszechnianie rezultatów i trwałość sojuszu. W przypadku kwestii dotyczących zarządzania umowami „partnerów stowarzyszonych” nie uznaje się ich za partnerów projektu i nie otrzymują oni dofinansowania. Należy jednak jasno opisać ich udział i rolę w projekcie oraz różnych działaniach.

Podmioty powiązane (opcjonalnie): Organizacje, które przyczyniają się do osiągnięcia celów i realizacji działań projektu. Podmioty powiązane muszą być wymienione we wniosku o dofinansowanie i muszą spełniać wymogi opisane w załączniku III (Glosariusz) niniejszego Przewodnika po programie.

Jakie kryteria stosuje się do oceny wniosku dotyczącego sojuszu na rzecz wiedzy?

Poniżej przedstawiono formalne kryteria, jakie musi spełnić wniosek dotyczący sojuszu na rzecz wiedzy, aby kwalifikować się do otrzymania dofinansowania w ramach programu Erasmus+.

Kryteria kwalifikowalności

Uprawnione organizacje uczestniczące

Organizacją uczestniczącą może być każda organizacja publiczna lub prywatna, wraz z podmiotami powiązanymi, ustanowiona w kraju programu lub dowolnym kraju partnerskim na świecie (zob. podrozdział „Kraje uprawnione” w załączniku A do niniejszego przewodnika).

Przykładowo taką organizacją może być:

  • instytucja szkolnictwa wyższego;
  • publiczne lub prywatne małe, średnie lub duże przedsiębiorstwo (w tym przedsiębiorstwa społeczne);
  • instytut badawczy;
  • organ publiczny na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym;
  • organizacja działająca w dziedzinie kształcenia, szkolenia i młodzieży;
  • pośrednik lub stowarzyszenie reprezentujące organizacje zajmujące się kształceniem, szkoleniem lub młodzieżą;
  • pośrednik lub stowarzyszenie reprezentujące przedsiębiorstwa;
  • organ akredytacyjny, jednostka certyfikująca lub organ przyznający kwalifikacje.

Instytucje szkolnictwa wyższego ustanowione w kraju programu muszą posiadać ważną Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego (ECHE). Karta Erasmusa dla szkolnictwa wyższego nie jest wymagana w przypadku uczestniczących instytucji szkolnictwa wyższego z krajów partnerskich.

Kto może złożyć wniosek?

Wnioskodawcą może być każda organizacja uczestnicząca ustanowiona w kraju programu. Organizacja ta składa wniosek w imieniu wszystkich organizacji zaangażowanych w dany projekt.

Liczba organizacji uczestniczących

Sojusze na rzecz wiedzy mają charakter transnarodowy i obejmują co najmniej sześć niezależnych organizacji z co najmniej trzech krajów programu, z których co najmniej dwie organizacje są instytucjami szkolnictwa wyższego i co najmniej dwie są przedsiębiorstwami.

Czas trwania projektu

2 lub 3 lata. Czas trwania projektu należy określić na etapie składania wniosku na podstawie celu projektu i rodzaju działań zaplanowanych na okres realizacji projektu.

W wyjątkowych przypadkach, na wniosek beneficjenta i za zgodą Agencji Wykonawczej, czas trwania sojuszu na rzecz wiedzy może zostać przedłużony o maksymalnie 6 miesięcy. W takim przypadku całkowita kwota dofinansowania nie ulegnie zmianie.

Gdzie należy złożyć wniosek?

Do Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, z siedzibą w Brukseli.

Kiedy należy złożyć wniosek?

Wnioskodawcy muszą złożyć wnioski o dofinansowanie najpóźniej do dnia 28 lutego do godz. 12.00 (w południe czasu obowiązującego w Brukseli) w przypadku projektów, których realizacja ma się rozpocząć 1 listopada tego samego roku lub 1 stycznia następnego roku.

Jak należy złożyć wniosek?

Informacje na temat sposobu składania wniosków znajdują się w części C niniejszego przewodnika.

 

Organizacje wnioskujące będą oceniane na podstawie odpowiednich kryteriów wyłączających oraz kryteriów wyboru. W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę zapoznać się z częścią C niniejszego przewodnika.

 

Kryteria przyznawania dofinansowania

Projekt będzie oceniany według następujących kryteriów:

Adekwatność projektu

(maksymalnie 25 punktów)

  • Cel: wniosek jest istotny w odniesieniu do celów i priorytetów danej akcji (zob. podrozdział „Jakie są cele i priorytety sojuszu na rzecz wiedzy”).
  • Spójność: wniosek opiera się na starannej i solidnej analizie potrzeb; cele i rezultaty są wyraźnie zdefiniowane, realistyczne i dotyczą kwestii istotnych dla organizacji uczestniczących i dla danej akcji.
  • Innowacyjność: we wniosku uwzględnia się najnowsze metody i techniki, co prowadzi do innowacyjnych rezultatów i rozwiązań specyficznych dla danego projektu.
  • Europejska wartość dodana: wniosek wyraźnie wskazuje wartość dodaną uzyskaną w wyniku transnarodowego charakteru projektu oraz potencjalną możliwość przenoszenia.

Jakość planu projektu i jego realizacji
(maksymalnie 25 punktów)

  • Spójność: we wniosku przedstawiono spójny i kompleksowy zbiór właściwych działań mających na celu zaspokojenie wskazanych potrzeb oraz prowadzących do oczekiwanych wyników.
  • Struktura: program pracy jest jasny i zrozumiały oraz obejmuje wszystkie etapy realizacji projektu.
  • Zarządzanie: terminy, organizacja, zadania i obowiązki są dobrze określone i realistyczne. We wniosku dotyczącym projektu na każde działanie przydziela się odpowiednie zasoby.
  • Kontrola jakości i kontrola finansowa: konkretne środki oceny procesów i rezultatów zapewniają wysoką jakość i opłacalność realizacji projektu.

Jakość zespołu odpowiedzialnego za projekt i metod współpracy

(maksymalnie 30 punktów)

  • Skład: proponowany sojusz na rzecz wiedzy angażuje odpowiednie połączenie partnerów z sektora szkolnictwa wyższego i partnerów z sektora biznesu posiadających niezbędny profil, umiejętności, doświadczenie, wiedzę fachową oraz wsparcie w zakresie zarządzania wymagane do pomyślnej realizacji projektu sojuszu.
  • Środki na zobowiązania: każda organizacja uczestnicząca wykazuje pełne zaangażowanie odpowiadające jej zdolnościom i szczególnemu obszarowi wiedzy fachowej.
  • Partnerstwo: wkład partnerów z sektora szkolnictwa wyższego i partnerów z sektora biznesu jest znaczący, adekwatny i komplementarny.
  • Współpraca/duch zespołowy: wniosek zawiera jasny wykaz ustaleń i obowiązków służących przejrzystemu i efektywnemu podejmowaniu decyzji, rozwiązywaniu konfliktów, sprawozdawczości i komunikacji między organizacjami uczestniczącymi.
  • Korzyści: projekt zapewnia wyraźną wartość dodaną i korzyści dla każdej z organizacji partnerskich.
  • Zaangażowanie krajów partnerskich: w stosownych przypadkach zaangażowanie organizacji uczestniczącej z kraju partnerskiego wnosi istotną wartość dodaną do projektu (jeżeli warunek ten nie jest spełniony, projekt nie zostanie uwzględniony w procedurze wyboru).

Wpływ i upowszechnianie

(maksymalnie 20 punktów)

  • Wykorzystywanie: we wniosku przedstawia się sposób, w jaki wyniki projektu będą wykorzystywane przez partnerów i inne zainteresowane strony oraz przyczynią się do osiągnięcia spodziewanych rezultatów. Odpowiednie środki zostały zapewnione do ewaluacji rezultatów projektu. We wniosku zapewnia się środki do pomiaru skali wykorzystania wyników w czasie trwania projektu i po jego zakończeniu.
  • Upowszechnianie: wniosek zawiera przejrzysty plan upowszechniania wyników oraz odpowiednie działania, narzędzia i kanały zapewniające skuteczne upowszechnianie wyników i korzyści wśród zainteresowanych stron i innych nieuczestniczących w projekcie odbiorców w czasie realizacji projektu i po jego zakończeniu.
  • Wpływ: we wniosku wykazano, że projekt dotyczy istotnych zagadnień społecznych i gospodarczych oraz gwarantuje odpowiedni zasięg. Przewiduje się w nim adekwatne środki do monitorowania postępu i oceny spodziewanego wpływu (krótko- i długoterminowego).
  • Swobodny dostęp: w stosownych przypadkach we wniosku opisano sposób, w jaki powstałe materiały, dokumenty i media będą bezpłatnie udostępniane i promowane na podstawie licencji otwartych, przy czym wniosek ten nie zawiera nieproporcjonalnych ograniczeń.
  • Trwałość: wniosek obejmuje odpowiednie środki i zasoby zapewniające utrzymanie partnerstwa, wyników projektu i korzyści, jakie z niego płyną, po zakończeniu projektu.

 

Aby wnioski zostały rozpatrzone do finansowania, muszą uzyskać przynajmniej 70 punktów. Ponadto muszą uzyskać co najmniej 13 punktów w kategorii „Adekwatność projektu” i „Jakość planu projektu i jego realizacji”; 16 punktów w kategorii „Jakość zespołu odpowiedzialnego za projekt i metod współpracy” oraz 11 punktów w kategorii „Wpływ i upowszechnianie”.

 

Co jeszcze trzeba wiedzieć o tej akcji?

Zapewnianie jakości musi być jednym z komponentów projektu, aby sojusze na rzecz wiedzy skutecznie przynosiły spodziewane wyniki i osiągały wpływ wykraczający poza same organizacje partnerskie. Sojusze na rzecz wiedzy są zobowiązane do realizowania działań w zakresie odpowiednio ukierunkowanego upowszechniania rezultatów wśród zainteresowanych stron, decydentów, osób zawodowo związanych z kształceniem i przedsiębiorstw. Rezultatem sojuszu na rzecz wiedzy powinny być takie publikacje jak sprawozdania, przewodniki, wytyczne itp. tworzone w trakcie projektu. Zasadniczo wyniki powinny być udostępniane jako otwarte zasoby edukacyjne (OER) oraz na odpowiednich platformach zawodowych lub sektorowych albo na platformach właściwych organów. Sojusze na rzecz wiedzy powinny opracowywać nowe sposoby i narzędzia ułatwiające współpracę między nimi i zapewniające przetrwanie partnerstwa między instytucjami szkolnictwa wyższego a biznesem.

Sojusze na rzecz wiedzy to nowa akcja o ambitnych zamierzeniach; podlegają one szczególnemu monitorowaniu, które wymaga aktywnego udziału wszystkich uczestników i zainteresowanych stron. Należy przewidywać uczestnictwo sojuszy na rzecz wiedzy w grupach tematycznych, aby wspierać dzielenie się pomysłami, wymianę dobrych praktyk oraz wzajemne uczenie się. Poza tym sojusze na rzecz wiedzy powinny przeznaczyć odpowiednią kwotę na prezentację swojego projektu i jego rezultatów na Forum UE na rzecz dialogu uczelni i przedsiębiorstw lub podczas innych istotnych wydarzeń (do pięciu wydarzeń w trakcie trwania projektu).

 

Jakie są zasady finansowania?

Budżet projektu musi być opracowany na podstawie systemu kosztów jednostkowych. System „kosztów jednostkowych” jest uproszczoną formą określania kwoty dofinansowania. Z natury takie uproszczone formy dofinansowania stanowią wkłady w główne koszty projektu, które nie są zwrotem rzeczywistych wydatków związanych z określonymi działaniami w ramach projektu. W przypadku projektów sojuszów na rzecz wiedzy ustalone koszty jednostkowe stosuje się do komponentu pracowników projektu. Są to z góry ustalone wkłady określone na dzień pracy i na kategorię pracownika.

Budżet projektu należy opracować według następujących zasad finansowania (w euro):

Maksymalne dofinansowanie UE przyznawane na dwuletni sojusz na rzecz wiedzy: 700 000 EUR
Maksymalne dofinansowanie UE przyznawane na trzyletni sojusz na rzecz wiedzy: 1 000 000 EUR

Koszty kwalifikowalne

Mechanizm finansowania

Kwota

Zasada alokacji

Wsparcie na realizację projektu

Dofinansowanie wszelkich działań bezpośrednio związanych z realizacją projektu (poza ewentualną mobilnością stanowiącą jego element), w tym: zarządzanie projektem, spotkania projektowe, rezultaty pracy intelektualnej (takie jak programy nauczania, materiały dydaktyczne, otwarte zasoby edukacyjne (OER), narzędzia informatyczne, analizy, badania itp.), upowszechnianie, udział w wydarzeniach, konferencje, podróże itp.

Podstawę obliczania wysokości dofinansowania UE stanowią liczba dni i profil pracowników zaangażowanych w projekt według kraju.

Dofinansowanie kosztów jednostkowych

B2.1 na zaangażowaną w projekt osobę zarządzającą na dzień pracy w projekcie

Warunek: wnioskodawcy będą musieli uzasadnić rodzaj i wielkość zasobów niezbędnych do realizacji proponowanych działań i osiągnięcia wyników.

Rezultaty te powinny być istotne pod względem jakości i ilości, aby kwalifikować się do tego rodzaju dofinansowania.

B2.2 na zaangażowanego w projekt naukowca/nauczyciela/osobę prowadzącą szkolenie na dzień pracy w projekcie

B2.3 na zaangażowanego w projekt pracownika technicznego na dzień pracy w projekcie

B2.4 na zaangażowanego w projekt pracownika administracyjnego na dzień pracy w projekcie

* Zob. międzynarodowa standardowa klasyfikacja zawodów - ISCO (http://www.ilo.org/public/english/bureau/stat/isco/isco08/index.htm)

 

Dodatkowe zasady finansowania dotyczące działań w zakresie mobilności realizowanych w ramach sojuszu na rzecz wiedzy (finansowanie opcjonalne)

Koszty kwalifikowalne

Mechanizm finansowania

Kwota

Zasada alokacji

Podróż

Dofinansowanie kosztów podróży uczestników z miejsca zamieszkania do miejsca działania i z powrotem.

Dofinansowanie kosztów jednostkowych

W przypadku odległości wynoszących od 100 do 1999 km:

275 EUR na uczestnika

Warunek: wnioskodawcy będą musieli uzasadnić, że działania w zakresie mobilności są konieczne, aby osiągnąć cele i rezultaty danego projektu. Odległości należy obliczać korzystając z kalkulatora odległości dostępnego na stronach Komisji Europejskiej3. Aby obliczyć kwotę dofinansowania UE na podróż w obie strony, wnioskodawca musi określić odległość podróży w jedną stronę4.

W przypadku odległości wynoszących 2 000 km lub więcej:

360 EUR na uczestnika

Koszty utrzymania

Dofinansowanie kosztów utrzymania uczestników w trakcie trwania działania.

Dofinansowanie kosztów jednostkowych

Działania ukierunkowane na pracowników

Do 14. dnia działania: 100 EUR na dzień na uczestnika

+

od 15. do 60. dnia działania: 70 EUR na dzień na uczestnika

Działania ukierunkowane na osoby uczące się:

Do 14. dnia działania: 55 EUR na dzień na uczestnika

+

od 15. do 60. dnia działania: 40 EUR na dzień na uczestnika

 

Tabela A – Wsparcie na realizację projektu (kwoty w euro na dzień) w krajach programu

Kwoty zależą od: a) profilu kadry zaangażowanej w projekt i b) kraju organizacji uczestniczącej, której kadra jest zaangażowana w projekt.

Osoba zarządzająca

Nauczyciel/ osoba prowadząca szkolenie/naukowiec /

Osoba pracująca z młodzieżą

Pracownik techniczny

Pracownik administracyjny

B2.1

B2.2

B2.3

B2.4

Dania, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Szwecja, Liechtenstein, Norwegia

353

289

228

189

Belgia, Niemcy, Francja, Włochy, Finlandia, Zjednoczone Królestwo, Islandia

336

257

194

157

Czechy, Grecja, Hiszpania, Cypr, Malta, Portugalia, Słowenia

197

164

122

93

Bułgaria, Estonia, Chorwacja, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska, Rumunia, Słowacja, Serbia, Republika Macedonii Północnej, Turcja

106

88

66

47

 

Tabela B – Realizacja projektu (kwoty w euro na dzień) w krajach partnerskich

Kwoty zależą od: a) profilu kadry zaangażowanej w projekt i b) kraju organizacji uczestniczącej, której kadra jest zaangażowana w projekt.

Osoba zarządzająca

Nauczyciel/ osoba prowadząca szkolenie/naukowiec /

Pracownik techniczny

Pracownik administracyjny

B2.1

B2.2

B2.3

B2.4

Australia, Kanada, Katar, Kuwejt, Makau, Monako, San Marino, Stany Zjednoczone Ameryki, Szwajcaria

353

289

228

189

Andora, Brunei, Japonia, Nowa Zelandia, Singapur, Watykan, Zjednoczone Emiraty Arabskie

336

257

194

157

Arabia Saudyjska, Bahamy, Bahrajn, Hong Kong, Izrael, Republika Korei, Oman, Tajwan

197

164

122

93

Afganistan, Albania, Algieria, Angola, Antigua i Barbuda, Argentyna, Armenia, Azerbejdżan, Bangladesz, Barbados, Belize, Benin, Bhutan, Białoruś, Boliwia, Bośnia i Hercegowina, Botswana, Brazylia, Burkina Faso, Burundi, Chile, Chiny, Czad, Czarnogóra, Dominika, Dominikana, Dżibuti, Egipt, Ekwador, Erytrea, Etiopia, Fidżi, Filipiny, Gabon, Gambia, Ghana, Grenada, Gruzja, Gujana, Gwatemala, Gwinea, Gwinea Bissau, Haiti, Honduras, Indie, Indonezja, Irak, Iran, Jamajka, Jemen, Jordania, Kambodża, Kamerun, Kazachstan, Kenia, Kirgistan, Kiribati, Kolumbia, Komory, Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Korea Północna (KRLD), Kosowo, Kostaryka, Kuba, Laos, Lesotho, Liban, Liberia, Libia, Madagaskar, Malawi, Malediwy, Malezja, Mali, Maroko, Mauretania, Mauritius, Meksyk, Mikronezja, Mjanma (Birma), Mołdawia, Mongolia, Mozambik, Namibia, Nauru, Nepal, Niger, Nigeria, Nikaragua, Niue, Pakistan, Palau, Palestyna, Panama, Papua Nowa Gwinea, Paragwaj, Peru, Republika Południowej Afryki, Republika Środkowoafrykańska, Republika Wybrzeża Kości Słoniowej, Republika Zielonego Przylądka, Rwanda, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Salwador, Samoa, Senegal, Seszele, Sierra Leone, Somalia, Sri Lanka, Suazi, Sudan, Sudan Południowy, Surinam, Syria, Tadżykistan, Tajlandia, Tanzania, terytorium Federacji Rosyjskiej uznane przez prawo międzynarodowe, terytorium Ukrainy uznane przez prawo międzynarodowe, Timor Wschodni – Demokratyczna Republika, Togo, Tonga, Trynidad i Tobago, Tunezja, Turkmenistan, Tuvalu, Uganda, Urugwaj, Uzbekistan, Vanuatu, Wenezuela, Wietnam, Wyspy Cooka, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Zambia, Zimbabwe

106

88

66

47