Spis treści
Szukaj w przewodniku

Europejskie uniwersytety

Głowy państw i rządów wezwały w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 14 grudnia 2017 r.1państwa członkowskie, Radę i Komisję Europejską do kontynuacji prac nad „wspieraniem powstania do 2024 r. około dwudziestu «europejskich uniwersytetów», które utworzą podstawową sieć uczelni na terytorium UE, umożliwiającą studentom uzyskiwanie stopni poprzez łączenie studiów w kilku krajach UE i przyczyniającą się do rozwoju międzynarodowej konkurencyjności uczelni europejskich”.

Konkluzje Rady dotyczące edukacji z dnia 22 maja 2018 r.2 

podkreśliły ponadto potencjał „europejskich uniwersytetów” do „znacznego zwiększenia mobilności oraz wspierania wysokiej jakości i doskonałości w obszarze kształcenia i badań poprzez wzmocnienie więzi pomiędzy nauczaniem, badaniami i innowacją oraz przekazywaniem wiedzy, wykazanie korzyści płynących z wielojęzycznej nauki, uznawalność kwalifikacji oraz opracowanie wspólnych programów i projektów w obszarze kształcenia i badań”.  Podkreśliły także, że europejskie uniwersytety „mają potencjał do odegrania kluczowej roli w całościowym procesie tworzenia Europejskiego Obszaru Edukacji”.

Aby osiągnąć ten cel, Komisja Europejska proponuje niezrównaną inicjatywę, która wymaga prawdziwego przełomu we współpracy pomiędzy wszystkimi rodzajami instytucji szkolnictwa wyższego ze wszystkich regionów Europy oraz na wszystkich poziomach organizacji, na przestrzeni wszystkich obszarów działalności, od nauczania i uczenia się po badania i innowacje. 

 

Jakie są cele i priorytety europejskich uniwersytetów?

„Europejskie uniwersytety” posiadają ambitne pełnomocnictwo ukierunkowane na osiągnięcie następujących dwóch celów:

  • Promowanie wspólnych europejskich wartości, wskazanych w artykule 2 Traktatu o Unii Europejskiej, oraz wzmacnianie europejskiej tożsamości poprzez łączenie nowej generacji Europejczyków, zdolnych do współpracy i pracy w ramach różnych europejskich i globalnych kultur, w różnych językach i ponad granicami, sektorami i dyscyplinami akademickimi.
  • Osiągnięcie znaczącego postępu w obszarze jakości, wydajności, atrakcyjności i międzynarodowej konkurencyjności europejskich instytucji szkolnictwa wyższego oraz wspieranie europejskiej gospodarki, zatrudnienia, kultury i dobrobytu opartych na wiedzy poprzez najlepsze wykorzystanie innowacyjnych metod pedagogicznych i dążenie do urzeczywistnienia3trójkąta wiedzy. „Europejskie uniwersytety” będą stanowiły kluczowy czynnik wzrostu jakości szkolnictwa wyższego i w miarę możliwości wzmacniały jego więź z obszarem badań i innowacji w Europie oraz jego wpływ na społeczeństwo i gospodarkę.

Czym są EUROPEJSKIE UNIWERSYTETY?

Termin „uniwersytety” należy rozumieć w najszerszym znaczeniu, włączając wszystkie rodzaje instytucji szkolnictwa wyższego. Inicjatywa „Europejskie uniwersytety” stanowi odpowiedź na długoterminową wizję i w tym kontekście oczekuje się wprowadzenia przez „Europejskie uniwersytety” następujących kluczowych elementów do 2025 r.:

  • Wspólna zintegrowana długoterminowa strategia w obszarze kształcenia, związana w miarę możliwości z badaniami i innowacją oraz ogólnie społeczeństwem:
    • oparta na wspólnej wizji i wartościach osiągnięcia wysokiego poziomu zwiększonej, zrównoważonej współpracy na przestrzeni różnych poziomów organizacji oraz różnych obszarów działalności w oparciu o ich uzupełniające się mocne strony;
    • pracownicy na wszystkich poziomach uczestniczących organizacji mają możliwość realizacji tej wizji.
  • Wspólny europejski „kampus” szkolnictwa wyższego, gdzie zwykle:
    • studenci, doktoranci i pracownicy mogą płynnie przenieść się (fizycznie lub wirtualnie), aby studiować, szkolić się, uczyć, prowadzić badania, pracować lub świadczyć usługi we wszystkich instytucjach partnerskich; studenci dostosowują swoje wybory miejsca i przedmiotu studiów w ramach rozsądnych pod względem pedagogicznym i logicznie zbudowanych programów studiów pomiędzy różnymi instytucjami szkolnictwa wyższego i innymi członkami sojuszu;
    • zintegrowana mobilność stanowi standardową cechę wszystkich poziomów, w tym poziomu studiów licencjackich, magisterskich i doktoranckich. Przynajmniej 50% studentów powinno skorzystać z takiej mobilności w ramach sojuszu, w postaci fizycznej, wirtualnej lub łączonej;
    • nowe wspólne i elastyczne programy nauczania są realizowane, w stosownych przypadkach, w trzech cyklach (studia licencjackie, magisterskie i doktoranckie) w oparciu o podejścia międzydyscyplinarne/ wielodyscyplinarne i międzysektorowe, łącząc w sobie innowacyjne metody pedagogiczne, w tym wykorzystanie najnowszych technologii cyfrowych. Choć treść jest spersonalizowana, współpraca ma charakter globalny;
    • doświadczenia praktyczne lub oparte na pracy zapewniają zewnętrzni mentorzy celem wsparcia przedsiębiorczego podejścia i rozwoju aktywności obywatelskiej;
    • społeczność studentów odzwierciedla różnorodność populacji (w aspekcie społecznym, ekonomicznym i kulturowym), uwzględniając osoby uczące się w ramach programu nauki przez całe życie, studentów studiów niestacjonarnych oraz nietradycyjnych.  Zagwarantowano dostęp, uczestnictwo i możliwość ukończenia studiów grupom niedostatecznie reprezentowanym i defaworyzowanym.  
  • Europejskie zespoły tworzenia wiedzy („podejście zorientowane na wyzwanie”) składające się ze studentów i nauczycieli akademickich, z możliwym udziałem badaczy, przedsiębiorstw, regionalnych podmiotów i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego – w zależności od ogólnej strategii i wizji sojuszu – przyjmując podejście wielodyscyplinarne, stawiają czoła wybranym przez siebie wyzwaniom społecznym i innym poprzez:
    • innowacyjne uczenie się i szkolenia, które wyposażają studentów i badaczy w zaawansowane i dające się zastosować w różnych okolicznościach umiejętności z zakresu przedsiębiorczości i otwartej nauki przydane w szybko zmieniającym się rynku pracy oraz wiedzę o gospodarce i społeczeństwie, w tym poprzez przeniesienie wyników badań z powrotem w obszar kształcenia;
    • tworzenie innowacyjnych rozwiązań możliwych do wykorzystania w różnych regionach Europy.

Ponadto „europejskie uniwersytety” będą pełnić funkcję modeli dobrych praktyk w celu stopniowego zwiększania jakości, międzynarodowej konkurencyjności i atrakcyjności krajobrazu europejskiego szkolnictwa wyższego i powinny stać się kluczowym elementem Europejskiego Obszaru Edukacji, promując doskonałość.  Jak podano w komunikacie „Budowa silniejszej Europy: rola polityki w obszarach młodzieży, edukacji i kultury”4, „Stworzenie Europejskiego Obszaru Edukacji pozwoli państwom członkowskim UE realizować więcej działań w krótszym okresie czasu w celu poprawy jakości, konkurencyjności i integracyjności systemów kształcenia i szkolenia, stanowiąc źródło inspiracji dla krajów spoza UE”. W związku z tym „europejskie uniwersytety” zaangażują się, we współpracy z władzami krajowymi, w pracę na rzecz realizacji właściwych celów polityki Europejskiego Obszaru Edukacji, takich jak: wielojęzyczność; automatyczna uznawalność kwalifikacji5 akademickich i okresów nauki za granicą zapewnionych przez uczestniczące w sojuszu instytucje szkolnictwa wyższego; wykorzystanie europejskiej legitymacji studenckiej6, po jej pełnym wprowadzeniu; oraz kluczowe zobowiązania Procesu Bolońskiego (zapewnienie jakości, uznawalność i, w stosownych przypadkach, trzystopniowy cykl kształcenia7).

 

Co będzie wspierać ta akcja?

Ta akcja będzie wspierać instytucje szkolnictwa wyższego w wykraczaniu poza istniejące modele współpracy w obszarze szkolnictwa wyższego i stopniowej realizacji długofalowej ambitnej wizji „Europejskich uniwersytetów”.

  • W ramach tej akcji będą testowane różne innowacyjne i strukturalne modele wprowadzania i realizacji, wspomnianej w podrozdziale „Czym są europejskie uniwersytety?”, długofalowej wizji. Będzie ona wspierać tworzenie sojuszy, w idealnym przypadku składających się z 5 do 8 partnerów, poprzez tworzenie nowych lub zacieśnianie już istniejących partnerstw, wykorzystując podejście stopniowe. Dadzą one możliwość skojarzenia partnerów akademickich i nieakademickich ze świata pracy oraz późniejszego rozwoju.
  • W ramach tej akcji instytucje szkolnictwa wyższego będą stopniowo realizować działania konieczne do realizacji ich długofalowej wizji, rozpoczynając od zwiększenia stopnia integracji. Aby osiągnąć ten cel, dojdą do porozumienia w sprawie misji na poziomie instytucjonalnym każdego członka sojuszu. Deklaracja misji będzie musiała zawierać pełną wspólną strategię osiągnięcia zaawansowanej wzmożonej i zrównoważonej współpracy pomiędzy różnymi poziomami organizacji (np. zarządzanie, nauczyciele akademiccy, personel fachowy/ pomocniczy i studenci) oraz pomiędzy różnymi obszarami działalności (w miarę możliwości silny nacisk na kształcenie powiązane z badaniami i innowacją oraz służbę społeczeństwu), w oparciu o ich uzupełniające się mocne strony.
  • W związku z tym, że w ramach akcji wykorzystuje się podejście oddolne, każdy sojusz będzie miał możliwość kształtowania wspólnego planu realizacji działań, który będzie najbardziej właściwy dla osiągnięcia celów strategicznych i ostatecznie pomoże w realizacji          długofalowej wizji europejskich uniwersytetów, zgodnie z powyższym opisem.  Ten wspólny plan realizacji działań powinien zostać wsparty poprzez opracowanie właściwych i wydajnych wspólnych struktur zarządzania. Przykłady ścisłej współpracy pomiędzy instytucjonalnymi strukturami zarządzania to: ustanowienie wspólnych rad, rozwijanie wspólnej puli fizycznych i wirtualnych intelektualnych i administracyjnych zasobów, rozpowszechnianie wspólnych zasobów, zapewnienie wspólnej infrastruktury, danych oraz usług, takich jak wsparcie studentów, badaczy i pracowników, zarządzanie i stosunki międzynarodowe, w stosownych przypadkach ze wspólnymi cyfrowymi procesami.
  • Wspólny plan działań powinien także obejmować działania mające na celu osiągnięcie ambitnych celów w obszarze mobilności, włączenia społecznego i podejścia zorientowanego na wyzwanie. Ponadto sojusze powinny angażować kluczowe zainteresowane strony w obszarze kształcenia i, w miarę możliwości, badań i innowacji celem wsparcia zaangażowania społecznego studentów i pracowników oraz ich kluczowych kompetencji w zakresie przedsiębiorczości. Ta akcja będzie wspierać instytucje szkolnictwa wyższego we wprowadzaniu pierwszych etapów tego wspólnego planu realizacji działań.

Kto może wziąć udział w europejskim uniwersytecie?

Wnioskodawca/koordynator: organizacja uczestnicząca, która składa wniosek w imieniu partnerów. Koordynator ponosi pełną odpowiedzialność za realizację wniosku zgodnie z umową. Koordynacja obejmuje następujące obowiązki:

  • reprezentacja sojuszu europejskiego uniwersytetu w relacji z Komisją Europejską i prowadzanie działań w jego imieniu;
  • ponoszenie odpowiedzialności finansowej i prawnej za właściwą pod względem operacyjnym, administracyjnym i finansowym realizację sojuszu europejskiego uniwersytetu; 
  • koordynacja sojuszu europejskiego uniwersytetu we współpracy z partnerami.

Pełnoprawni partnerzy są organizacjami uczestniczącymi, które aktywnie przyczyniają się do osiągnięcia celów europejskich uniwersytetów. Każdy pełnoprawny partner musi podpisać pełnomocnictwo, aby powierzyć organizacji koordynującej odpowiedzialność za działanie w charakterze głównego beneficjenta oraz działanie w jego imieniu w czasie realizacji wniosku.

Partnerzy stowarzyszeni (opcjonalnie): Europejskie uniwersytety mogą obejmować partnerów stowarzyszonych, którzy uczestniczą w realizacji określonych zadań/działań lub wspierają upowszechnianie wyników i trwałość sojuszu. W przypadku kwestii dotyczących zarządzania umowami „partnerów stowarzyszonych” nie uznaje się za partnerów europejskiego uniwersytetu i nie otrzymują oni dofinansowania. Należy jednak jasno opisać ich udział i rolę w różnych działaniach.

Podmioty powiązane (opcjonalnie): Organizacje przyczyniające się do realizacji celów i działań europejskiego uniwersytetu. Podmioty powiązane muszą być wymienione we wniosku o dofinansowanie i muszą spełniać wymogi opisane w załączniku III (Glosariusz) niniejszego Przewodnika po programie.

 

Jakie kryteria stosuje się do oceny wniosku europejskiego uniwersytetu?

Kryteria kwalifikowalności​

Uprawnione organizacje uczestniczące​

Wszystkie instytucje szkolnictwa wyższego posiadające ważną Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego (ECHE), z podmiotami powiązanymi (w stosownych przypadkach).

Każda inna publiczna/prywatna organizacja aktywna w obszarze kształcenia i szkolenia, badań i innowacji lub w świecie pracy, ustanowiona w kraju członkowskim UE lub w innym kraju programu.

Kto może złożyć wniosek?

Wnioskodawcą może być każda kwalifikująca się uczestnicząca instytucja szkolnictwa wyższego ustanowiona w kraju członkowskim UE lub w innym kraju programu. Organizacja ta składa wniosek w imieniu wszystkich organizacji zaangażowanych w europejski uniwersytet.

Liczba i profil organizacji uczestniczących

W skład europejskiego uniwersytetu muszą wejść minimum trzy instytucje szkolnictwa wyższego z co najmniej trzech krajów członkowskich UE lub innych krajów programu.  Ponadto każda publiczna/prywatna organizacja aktywna w obszarze kształcenia i szkolenia, badań i innowacji lub w świecie pracy może wziąć udział (jako partner stowarzyszony) sojuszu.

Czas trwania​

3 lata

Gdzie należy złożyć wniosek?

Do Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, z siedzibą w Brukseli.

Kiedy należy złożyć wniosek?​

Wnioskodawcy muszą złożyć wnioski o dofinansowanie do dnia 28 lutego do godz. 12.00 (w południe czasu obowiązującego w Brukseli) w przypadku sojuszy, których realizacja ma się rozpocząć pomiędzy 1 września a 1 grudnia tego samego roku.  

Jak należy złożyć wniosek?​

Informacje na temat sposobu składania wniosków znajdują się w części C niniejszego przewodnika.

 

Organizacje wnioskujące będą oceniane na podstawie odpowiednich kryteriów wyłączających oraz kryteriów wyboru. W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę zapoznać się z częścią C niniejszego przewodnika.

 

Kryteria przyznawania dofinansowania 

Wniosek będzie oceniany według następujących kryteriów:

Adekwatność wniosku

(maksymalnie 25 punktów)

 

  • Cel: zakres, w jakim wniosek ma na celu podjęcie i stopniową realizację długofalowej wizji działania (patrz podrozdział „Czym są europejskie uniwersytety?” wspominany powyżej oraz właściwe konkluzje Rady Europejskiej z dnia 14 grudnia 2017 r.8)  
  • Wsparcie rozwoju Europejskiego Obszaru Edukacji
  • Adekwatność wspólnej długofalowej misji przedstawionej przez sojusz.  Misja musi zostać jednoznacznie zatwierdzona przez właściwe organy decyzyjne.
  • Poziom ambicji i innowacyjnego podejścia wniosku, w tym zakres, w jakim sojusz wzmocni i rozwinie współpracę:
    • w obszarze kształcenia, łącząc je w miarę możliwości z badaniami i innowacją, w porównaniu z dotychczasowymi działaniami realizowanymi przez członków sojuszu;
    • za pośrednictwem nowych i innowacyjnych modeli strukturalnych. 
  • Europejska wartość dodana. Zakres, w jakim:
    • wniosek wykazuje wartość dodaną uzyskaną w wyniku transnarodowego charakteru, w szczególności dla studentów;
    • wniosek wykazuje wsparcie rozwoju regionalnego, na przykład poprzez angażowanie członków sojuszu w rozwój i wprowadzanie strategii inteligentnych specjalizacji.
    • sojusz przyniesie korzyść innym instytucjom szkolnictwa wyższego, znajdującym się głównie na, ale także poza, terytorium Unii Europejskiej, promując doskonałość. 
Równowaga geograficzna (maksymalnie 15 punktów)
  • Zakres, w jakim wniosek uwzględnia dużą liczbę instytucji szkolnictwa wyższego z różnych obszarów geograficznych9 i gwarantuje szeroki zasięg geograficzny zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiejfn]W konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 14 grudnia 2017 r. głowy państw i rządów wsparły powstanie „(…) do 2024 r. około dwudziestu «europejskich uniwersytetów», które utworzą podstawową sieć uczelni na terytorium UE (…)”.
  • Zakres, w jakim wnioskodawca przedstawił motywację geograficznego składu sojuszu i wykazał jego znaczenie dla osiągnięcia celów europejskich uniwersytetów i Europejskiego Obszaru Edukacji

Jakość wniosku i jego realizacji
(maksymalnie 20 punktów)

 

  • Spójność celów wniosku ze wspólnymi planowanymi działaniami mającymi na celu ich osiągnięcie.
  • Zobowiązania do pracy na rzecz realizacji celów polityki Europejskiego Obszaru Edukacji
  • Zakres, w jakim wniosek wykazuje, w jaki sposób rozwój wspólnej strategii i wspólnych planowanych działań dorówna poziomowi ambicji europejskich uniwersytetów oraz w jaki sposób skutecznie przyczyni się do wzmocnienia i zwiększenia:
    • wysokiej jakości kształcenia, w tym poprzez innowacyjne modele pedagogiczne celem rozwoju przyszłościowych umiejętności i kompetencji, w najlepszy sposób wykorzystując technologie cyfrowe, nauczanie mieszane i uczenie się oparte na pracy; 
    • poziomu mobilności studentów, pracowników i badaczy;
    • w miarę możliwości związku pomiędzy kształceniem a badaniami i innowacją, w tym ponownego wykorzystania wyników badań i innowacji w obszarze kształcenia;
    • stopnia zaangażowania kluczowych zainteresowanych stron celem wsparcia zaangażowania społecznego studentów i pracowników oraz ich kluczowych kompetencji w zakresie przedsiębiorczości;
    • zaangażowania lokalnej społeczności. 
  • Społeczna różnorodność populacji studentów i uzupełniające środki mające na celu promocję dostępu, udziału i ukończenia studiów wśród grup niedostatecznie reprezentowanych i defaworyzowanych.
  • Program pracy i plan działań są jasne i jednoznaczne, obejmują różne etapy i dobrze opisują spodziewany postęp, produkt i wyniki na różnych etapach.
  • Jakość i ustalenia finansowe: sojusz ustanowił ocenę i przegląd jakości, obejmujące określone środki służące do oceny postępu, procesów i wyników (na przykład poprzez opracowanie odpowiednich wskaźników ilościowych i jakościowych, w tym informacje zwrotne od studentów i pracowników). Monitorowanie jakości powinno także zagwarantować, że wprowadzenie sojuszu będzie opłacane

Jakość metod współpracy w ramach sojuszu

(maksymalnie 20 punktów)

  • Struktura metody: podział obowiązków i zadań jest jasny i właściwy, pokazuje finansowe, strukturalne i organizacyjne zaangażowanie na najwyższym szczeblu instytucjonalnym, dając wszystkim pracownikom możliwość udziału w tworzeniu sojuszu, zarówno poprzez zapewnienie kształcenia, jak i, w miarę możliwości, badania i innowacje, oraz na strukturalnym poziomie organizacji poprzez wspólne struktury zarządzania, wspólne świadczenie usług, bazy danych, zasoby ludzkie i naukową infrastrukturę.
  • Role i obowiązki: wyraźnie wykazano zdolność i aktywną rolę każdego członka sojuszu w zespołowej realizacji wspólnej wizji, strategii i wspólnych działań.
  • Komplementarność: zakres, w jakim partnerzy się uzupełniają, w tym w zakresie różnorodności rodzajów instytucji szkolnictwa wyższego, lub zdołają wykazać, że współpracują ze sobą w celu pozyskania wartości dodanej i ograniczenia kosztów. 
  • Metody współpracy zostały dobrze opracowane, aby zmaksymalizować korzyści płynące ze zintegrowanej współpracy poprzez zmniejszenie istniejących barier i przeciwności administracyjnych oraz promować wszystkie rodzaje mobilności w ramach sojuszu, w tym mobilność z i do organizacji innych niż instytucje szkolnictwa wyższego.
  • Wniosek zawiera jasny wykaz ustaleń i obowiązków służących przejrzystemu i efektywnemu podejmowaniu decyzji, rozwiązywaniu konfliktów, zarządzaniu ryzykiem, sprawozdawczości i komunikacji między organizacjami uczestniczącymi.

Trwałość i upowszechnienie

(maksymalnie 20 punktów)

  • Długofalowa strategia na rzecz trwałości sojuszu: wniosek zawiera część poświęconą trwałości, w której przedstawiono, w jaki sposób każdy z członków sojuszu będzie wspierać go finansowo lub w inny sposób, stawiając sobie za cel jego utrzymanie po zakończeniu okresu finansowania z funduszy UE.
  • Zdolność sojuszu do funkcjonowania jako wzór do naśladowania: zakres, w jakim rezultaty i dobre praktyki powstałe w ramach sojuszu będą udostępniane oraz posiadają potencjał do powszechnego wykorzystania w innych instytucjach szkolnictwa wyższego, z którymi partnerzy współpracują poza sojuszem, głównie na, ale także poza, terytorium Unii Europejskiej.
  • Rozpowszechnienie: wniosek zawiera jasny plan rozpowszechnienia wyników i wykorzystanych dobrych praktyk oraz uwzględnia właściwe zasoby ludzkie i finansowe, aktywności, narzędzia i kanały komunikacji, w tym wykorzystanie mediów społecznościowych, aby zagwarantować, że wyniki i korzyści będą otwarcie i skutecznie przekazywane i udostępniane szerokiej gamie zainteresowanych stron podczas i po zakończeniu okresu finansowania sojuszu europejskich uniwersytetów.
  • Otwarte zasoby edukacyjne, otwarte zasoby naukowe i zasoby związane z obywatelskimi projektami naukowymi: W stosownych przypadkach i w granicach istniejących krajowych i europejskich ram prawnych, wniosek opisuje sposób, w jaki dane, materiały, dokumenty i materiały audiowizualne oraz aktywność w mediach społecznościowych zostaną udostępnione, aby umożliwić ich przeszukiwanie, udostępnianie, wymianę i ponowne wykorzystanie (FAIR) przez inne instytucje szkolnictwa wyższego i europejskie uniwersytety w Europie.

 

Aby wnioski zostały rozpatrzone do finansowania, muszą uzyskać przynajmniej 70 punktów. Ponadto muszą uzyskać co najmniej 13 punktów w kategorii „Adekwatność wniosku”, 11 punktów w kategoriach „Jakość wniosku i jego realizacji”, „Jakość metod współpracy w ramach sojuszu” i „Trwałość i upowszechnienie” oraz 8 punktów w kategorii „Równowaga geograficzna”.

 

Co jeszcze trzeba wiedzieć o tej akcji?

Dodatkowe informacje dotyczące europejskich uniwersytetów zostały opublikowane w witrynie internetowej Komisji10

Zapewnianie jakości musi być jednym z komponentów, aby europejskie uniwersytety skutecznie przynosiły spodziewane wyniki i osiągały wpływ wykraczający poza ten możliwy do osiągnięcia przez poszczególne organizacje partnerskie. Europejskie uniwersytety są zobowiązane do realizowania działań w zakresie odpowiednio ukierunkowanego upowszechniania rezultatów wśród zainteresowanych stron, decydentów, osób zawodowo związanych z kształceniem i przedsiębiorstw. Zasadniczo wyniki powinny być udostępniane jako otwarte zasoby edukacyjne (OER) oraz na odpowiednich platformach zawodowych lub sektorowych albo na platformach właściwych organów.

 

JAKIE SĄ ZASADY FINANSOWANIA?

 


Maksymalny wkład UE przyznawany na trzyletni europejski uniwersytet: 5 000 000 EUR

Budżet sojuszów europejskich uniwersytetów będzie opierać się na faktycznie poniesionych kosztach działań sojuszu. Dofi-nansowanie UE będzie miało na celu współfinansowanie tych działań do maksymalnie 80% procent łącznych kosztów kwali-fikowalnych.

Wnioskowany budżet będzie trzeba uzasadnić w odniesieniu do planowanych działań zgodnie z opisem zawartym w formu-larzu wniosku. Wszystkie koszty będą musiały zostać w pełni opisane i uzasadnione. 

Koszty muszą odpowiadać kosztom poniesionym przez uczestniczące instytucje zgodnie z ich polityką zwyczajową. W szcze-gólności, w przypadku zwrotu kosztów, koszty powinny być zgodne ze zwyczajową polityką w zakresie faktycznych wynagro-dzeń powiększonych o składki na ubezpieczenie społeczne i inne ustawowe koszty zwykle uwzględniane w ramach zwrotu kosztów; koszty podróży i indywidualnego wsparcia powinny być zgodne ze zwyczajowymi praktykami uczestniczących insty-tucji/organizacji dotyczącymi podróży i zakwaterowania; koszty sprzętu należy odliczyć zgodnie ze zwyczajowymi praktykami księgowymi beneficjenta.

Koszty (w tym koszty sprzętu i podwykonawstwa) powinny być rozsądne, uzasadnione i bezpośrednio związane z osiągnię-ciem celów sojuszu europejskich uniwersytetów. Ponadto zlecenie podwykonawstwa musi być zgodne z zasadami zamówień publicznych UE. 

Różne pozycje budżetu należy zorganizować w następujący sposób:

 

 Koszty kwalifikowalne​

Mechanizm finansowania

Kwota​

Zasada alokacji

1. KOSZTY BEZPOŚREDNIE   Faktycznie poniesione koszty kwalifikowalne    
1.1 Koszty personelu Koszty personelu przydzielonego do akcji (zarówno na stałe, jak i czasowo) uczestniczących instytucji/organizacji, obejmujące faktyczne wynagrodzenie powiększone o składki na ubezpieczenie społeczne oraz inne koszty ustawowe uwzględnione w wynagrodzeniu.    

Dofinansowanie musi zostać wykorzystane na pokrycie kosztów personelu wszystkich beneficjentów wykonującego zadania bezpośrednio związane z osiągnięciem celów europejskiego uniwersytetu.

1.2 Koszty podróży

Dofinansowanie kosztów podróży uczestników do miejsca działania i z powrotem.

    Dotyczy personelu (zarówno stałego, jak i czasowego), studentów i doktorantów uczestniczących instytucji/ organizacji biorących udział w akcji (np. działania badawcze i szkoleniowe, spotkania, warsztaty i seminaria).
1.3 Wsparcie indywidualne Koszty bezpośrednio związane z utrzymaniem i zakwaterowaniem uczestników akcji w trakcie jej trwania.    

Dotyczy personelu (zarówno stałego, jak i czasowego), studentów i doktorantów uczestniczących instytucji/ organizacji (np. działania badawcze i szkoleniowe, spotkania, warsztaty i seminaria). Te koszty mają pokryć działania w zakresie mobilności o ograniczonym czasie trwania. maksymalnie 3 miesiące)11.

1.4 Sprzęt Koszty amortyzacji sprzętu lub innych aktywów (nowych lub używanych), pod warunkiem, że zostały faktycznie poniesione przez instytucje szkolnictwa wyższego.    Maksymalnie 5% łącznych bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych Kwalifikuje się wyłącznie część amortyzacji, wynajmu i dzierżawy sprzętu odpowiadająca okresowi trwania dofinansowania i poziomowi faktycznego wykorzystania  na cel akcji. Kwalifikują się wyłącznie koszty amortyzacji sprzętu lub innych aktywów bezpośrednio związane z opracowywaniem innowacyjnych metod pedagogicznych, działań łączonych lub działań związanych z uczeniem się w miejscu pracy.
1.5 Inne koszty

Koszty związane z:

  • przekazywaniem najlepszych praktyk instytucjom szkol-nictwa wyższego poza sojuszem;
  • rozpowszechnia-niem wiedzy i in-formacji (np. rekla-ma w mediach, ma-teriały i działania promocyjne);
  • wynajmem lokalów na główne wyda-rzenia; 
  • audytami;
  • opłatami bankowy-mi, w tym gwaran-cją bankową, na wniosek Agencji Wykonawczej;
  • zlecaniem podwy-konawstwa okre-ślonych zadań; 
  • kosztami utrzymania i podróży stron trzecich (ekspertów, profesorów, mów-ców itp.) pomagają-cych w realizacji działań europejskie-go uniwersytetu.
  Maksymalnie 5% łącznych bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych

Zlecenie podwykonawstwa jest możliwe wyłącznie w uzasadnionych przypadkach w związku z określonymi, terminowymi, związanymi z projektem zadaniami, w przypadku gdy nie mogą ich zrealizować członkowie konsorcjum lub gdy charakter działania wyraźnie wymaga skorzystania z zewnętrznych usług. Zlecenie podwykonawstwa głównych działań w ramach projektu, takich jak nauczanie lub zarządzanie projektem (ogólne zarządzanie i koordynacja, monitorowanie, zarządzanie finansowe, sprawozdawczość do EACEA) jest niemożliwe.

 Członkowie personelu współbeneficjentów nie mogą pracować jako podwykonawcy.

 Koszty utrzymania i podróży osób nienależących do jednej z organizacji partnerskich mogą być współfinansowane, w przypadku gdy takie osoby zostały zaproszone przez konsorcjum do udziału w głównych działaniach europejskiego uniwersytetu.

2. KOSZTY POŚREDNIE   Maksymalnie do 7% łącznych bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych akcji12   Flat rate