Filter by

Projekty mobilności studentów i pracowników instytucji szkolnictwa wyższego

W ramach tej akcji wspiera się fizyczną i mieszaną mobilność studentów uczelni wyższych z każdego zakresu i cyklu studiów (krótki cykl kształcenia na poziomie studiów wyższych, licencjackich, magisterskich i doktoranckich). Studenci mogą studiować za granicą w partnerskiej instytucji szkolnictwa wyższego albo odbywać praktykę (staż) w przedsiębiorstwie, instytucie badawczym, laboratorium, organizacji lub innym odpowiednim miejscy pracy za granicą. Studenci mogą również łączyć okres studiów za granicą z praktyką (stażem), co dodatkowo zwiększa efekty uczenia się i sprzyja rozwojowi umiejętności przekrojowych. Chociaż zdecydowanie zaleca się długoterminową mobilność fizyczną, w ramach tej akcji uznaje się potrzebę zaoferowania bardziej elastycznego czasu trwania fizycznej mobilności w celu zapewnienia, aby program był dostępny dla studentów ze wszystkich środowisk, znajdujących się w różnych sytuacjach i studiujących na różnych kierunkach.

W ramach tej akcji wspierani są również pracownicy dydaktyczni i administracyjni instytucji szkolnictwa wyższego, aby mogli oni wziąć udział w działaniach na rzecz rozwoju zawodowego za granicą, a także pracownicy przedsiębiorstw, którzy uczą i szkolą studentów lub pracowników w instytucjach szkolnictwa wyższego. Działania te mogą obejmować zarówno okresy nauczania, jak i szkolenia (takie jak obserwacja pracy, okresy przyglądania się działalności dydaktycznej i szkolenia).

Ponadto w ramach tej akcji wspiera się mieszane programy intensywne umożliwiające grupom instytucji szkolnictwa wyższego wspólne opracowywanie programów nauczania i działań w zakresie mobilności mieszanej dla studentów oraz pracowników akademickich i administracyjnych.

Cele akcji

Celem tej akcji jest przyczynienie się do utworzenia europejskiego obszaru edukacji oraz wzmocnienie powiązań między edukacją a badaniami naukowymi, wspieranie umiejętności krytycznego myślenia wśród studentów wszystkich kierunków na wszystkich poziomach (w tym na poziomie studiów licencjackich, magisterskich i doktoranckich). Celem jest również wspieranie zdolności do zatrudnienia, włączenia społecznego, aktywności obywatelskiej, innowacji i zrównoważenia środowiskowego w Europie i poza jej granicami poprzez zapewnienie studentom możliwości studiowania lub szkolenia się za granicą w ramach studiów, aby:

  • umożliwić studentom poznanie różnych poglądów, wiedzy, metod nauczania i badań naukowych oraz praktyk pracy w ich dziedzinie studiów;
  • rozwijać umiejętności przekrojowe studentów, takie jak komunikacja, znajomość języków, rozwiązywanie problemów, kompetencje międzykulturowe i badawcze;
  • rozwijać przyszłościowe umiejętności studentów, takie jak umiejętności cyfrowe, które umożliwią im sprostanie obecnym i przyszłym wyzwaniom;
  • umożliwić rozwój osobisty, obejmujący np. umiejętność przystosowania się do nowych sytuacji i pewność siebie.

Celem jest również umożliwienie wszystkim pracownikom, w tym pracownikom przedsiębiorstw, nauczania lub szkolenia za granicą w ramach rozwoju zawodowego, aby:

  • dzielili się swoją wiedzą fachową;
  • doświadczyli nowych środowisk nauczania;
  • zdobyli nowe innowacyjne umiejętności pedagogiczne i umiejętności w zakresie opracowywania programów nauczania i umiejętności cyfrowe;
  • nawiązali kontakt z pracownikami za granicą, aby wspólnie opracowywać działania na rzecz osiągania celów programu;
  • wymieniali się dobrymi praktykami i zacieśniali współpracę między instytucjami szkolnictwa wyższego;
  • lepiej przygotowywali studentów do rozpoczęcia pracy dzięki swojemu udziałowi w nauczaniu.

Ponadto celem jest wspieranie opracowywania transnarodowych i transdyscyplinarnych programów nauczania, a także innowacyjnych sposobów uczenia się i nauczania, w tym współpracy online, uczenia się opartego na badaniach naukowych i podejścia opartego na wyzwaniach, aby sprostać wyzwaniom społecznym.

Jak uzyskać dostęp do możliwości w zakresie mobilności, które zapewnia program erasmus?

Wszystkie organizacje wnioskujące, w tym konsorcja realizujące projekty mobilności, muszą mieć siedzibę w kraju programu, a uczestniczące instytucje szkolnictwa wyższego muszą otrzymać Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego (ECHE)[1], zanim złożą wniosek o realizację projektu z zakresu mobilności do swojej agencji narodowej Erasmus+. Podpisując Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego, instytucje szkolnictwa wyższego zobowiązują się zapewnić uczestnikom projektu mobilności niezbędne wsparcie, w tym przygotowanie językowe. Aby zapewnić im wsparcie, oferuje się wsparcie językowe online dla wszystkich działań w zakresie mobilności między krajami programu i, w miarę możliwości, krajami partnerskimi. Komisja Europejska udostępnia to wsparcie uprawnionym uczestnikom, aby mogli oni udoskonalić swoje kompetencje w zakresie języków obcych przed rozpoczęciem mobilności lub w jej trakcie.

Zgodnie z priorytetami nowego programu wzmocniono zasady zawarte w Karcie. Karta zawiera między innymi zobowiązanie do zagwarantowania, aby efekty uczenia się osiągnięte w okresie nauki za granicą na poziomie szkolnictwa wyższego w jednym kraju programu były automatycznie i w pełni uznawane w pozostałych, jak uzgodniono w porozumieniu o programie zajęć i potwierdzono w wykazie zaliczeń, albo zgodnie z efektami uczenia się osiągniętymi podczas modułów ukończonych za granicą, zgodnie z opisem w katalogu przedmiotów w ramach europejskiego systemu transferu i akumulacji punktów w szkolnictwie wyższym (ECTS). Karta zawiera również zobowiązanie do wdrażania zrównoważonych praktyk przy realizacji projektów mobilności oraz do wdrażania cyfrowego zarządzania mobilnością zgodnie ze standardami inicjatywy dotyczącej europejskiej legitymacji studenckiej.

Uczestnicząca instytucja szkolnictwa wyższego musi wybrać potencjalnych uczestników i przyznać dofinansowanie w sprawiedliwy, spójny i udokumentowany sposób, zgodnie z postanowieniami ich umowy o udzielenie dotacji z agencją narodową. Powinna ona zapewnić sprawiedliwe i przejrzyste procedury na wszystkich etapach mobilności oraz w trakcie udzielania odpowiedzi na zapytania/skargi uczestników.

Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego uzupełniają wytyczne ECHE[2] będące dokumentem wspierającym instytucje szkolnictwa wyższego we wdrażaniu zasad ECHE, który należy uważnie przestudiować do celów wdrożenia tych zasad. Instytucje szkolnictwa wyższego muszą należycie przestrzegać ECHE oraz uzupełniających ją wytycznych podczas wdrażania wszystkich akcji wymagających tej akredytacji.

Mimo iż instytucje szkolnictwa wyższego z krajów partnerskich nie są uprawnione do podpisania Karty Erasmusa dla szkolnictwa wyższego, muszą one przestrzegać zasad ECHE. Wobec tego szczegóły takie jak pomoc językowa, uznawanie efektów uczenia się i całe niezbędne wsparcie oferowane uczestnikom projektu mobilności należy wyraźnie określić w porozumieniu międzyinstytucjonalnym.

Opracowanie projektu

Organizacja składająca wniosek składa wniosek o dofinansowanie projektu mobilności, podpisuje umowę o udzielenie dotacji i zarządza nią oraz sprawozdawczością. Obejmuje to możliwość ubiegania się o finansowanie w celu zorganizowania mieszanych programów intensywnych, znalezienie partnerów do realizacji mieszanego programu intensywnego i złożenie sprawozdania z jego wyników.

Organizacje uczestniczące zaangażowane w projekt mobilności podejmują się następujących ról i zadań:

  • Organizacja wysyłająca: odpowiada za dokonywanie wyboru studentów lub pracowników i wysyłanie ich za granicę. Zadania te obejmują również wypłacanie dofinansowania (dla osób z krajów programu), przygotowanie, monitorowanie i automatyczne uznawanie związane z okresem mobilności;
  • Organizacja przyjmująca: odpowiada za przyjmowanie studentów/pracowników z zagranicy i oferowanie im programu studiów/praktyki lub programu szkoleń lub korzystanie z działalności dydaktycznej;
  • organizacja pośrednicząca: jest organizacją prowadzącą działalność na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia i pracy z młodzieżą w kraju programu. może ona być członkiem konsorcjum realizującego projekty mobilności, ale nie działa w charakterze organizacji wysyłającej. Jej rolą może być wspólne prowadzenie i ułatwianie procedur administracyjnych wysyłających instytucji szkolnictwa wyższego oraz lepsze dopasowywanie profili studentów do potrzeb przedsiębiorstw w przypadku praktyk, a także wspólne przygotowywanie uczestników.

Organizacje wysyłające i przyjmujące wraz ze studentami/pracownikami muszą uzgodnić działania podejmowane przez studentów – w porozumieniu o programie zajęć – lub przez pracowników – w porozumieniu o mobilności – przed rozpoczęciem okresu mobilności. W porozumieniu o programie zajęć określa się docelowe efekty uczenia się, które należy osiągnąć podczas okresu nauki za granicą, oraz definiuje się postanowienia każdej ze stron dotyczące formalnego uznawania g Prawa i obowiązki określa się w umowie o udzielenie dotacji. W przypadku gdy działanie dotyczy dwóch instytucji szkolnictwa wyższego (mobilność studentów w celu studiowania, w tym mobilność mieszana, i mobilność pracowników w celu nauczania), porozumienie międzyinstytucjonalne musi być zawarte między instytucją wysyłającą a instytucją przyjmującą jeszcze przed rozpoczęciem wymian.

Mobilność z krajów programu Erasmus+ do krajów partnerskich

Istnieją dwa cele mobilności z krajów programu do krajów partnerskich. Po pierwsze, zapewnia ona studentom i pracownikom więcej możliwości zdobycia międzynarodowego doświadczenia oraz nabycia przyszłościowych i innych adekwatnych umiejętności na całym świecie. Po drugie, umożliwia ona instytucjom szkolnictwa wyższego z krajów programu nawiązanie długoterminowej, trwałej współpracy międzynarodowej z instytucjami partnerskimi z krajów partnerskich.

Nawet 20% funduszy przeznaczonych na każdy projekt w zakresie mobilności w szkolnictwie wyższym można wykorzystać do sfinansowania wyjazdów studentów i pracowników z instytucji szkolnictwa wyższego znajdujących się w krajach programu do dowolnych krajów partnerskich na świecie (regiony 1–14). Możliwości te mają za zadanie zachęcić organizacje w krajach programu do opracowania działań w zakresie mobilności wyjazdowej z kilkoma krajami partnerskimi; oczekuje się, że takie możliwości obejmą swoim zakresem jak największy obszar geograficzny.

Włączenie społeczne i różnorodność w mobilności w szkolnictwie wyższym

Aby umożliwić mobilność studentów i pracowników w jak największym stopniu, zgodnie z zasadami ECHE, instytucje szkolnictwa wyższego muszą zapewnić równy i sprawiedliwy dostęp i szanse obecnym i potencjalnym uczestnikom ze wszystkich środowisk. Oznacza to uwzględnienie uczestników o mniejszych szansach, takich jak uczestnicy cierpiący na schorzenia fizyczne, psychiczne i zdrowotne, studenci z dziećmi, studenci, którzy pracują lub są profesjonalnymi sportowcami, oraz studenci wszystkich kierunków, w przypadku których mobilność nie jest powszechna. Zasadnicze znaczenie dla przestrzegania tej zasady ma zdefiniowanie wewnętrznych procedur wyboru uwzględniających równy dostęp i włączenie społeczne oraz zapewniających całościową ocenę zalet i motywacji kandydatów. Ponadto zaleca się, aby instytucje szkolnictwa wyższego tworzyły wbudowane możliwości w zakresie mobilności, takie jak okna mobilności w ramach programów nauczania, aby ułatwić udział studentów ze wszystkich kierunków studiów. W tej kwestii mobilność mieszana może pomóc zapewnić dodatkowe możliwości, które mogą być bardziej odpowiednie dla niektórych osób lub grup studentów. W tym kontekście wyznaczenie urzędników ds. włączenia społecznego w instytucjach szkolnictwa wyższego pomaga zająć się kwestią włączenia społecznego i różnorodności. Urzędnicy ds. włączenia mogą na przykład pomóc w zwiększeniu świadomości, określić strategie w zakresie komunikacji i działań informacyjnych, wraz z odpowiednimi współpracownikami zapewnić właściwe wsparcie podczas całego okresu mobilności oraz ułatwić współpracę między odpowiednimi pracownikami instytucji mającymi wiedzę ekspercką w dziedzinie włączenia i różnorodności.

Zrównoważenie środowiskowe i praktyki ekologiczne w mobilności szkolnictwie wyższym

Zgodnie z zasadami ECHE instytucje szkolnictwa wyższego muszą propagować praktyki przyjazne środowisku w ramach wszystkich działań związanych z programem. Oznacza to promowanie korzystania ze zrównoważonych środków transportu w ramach mobilności, podejmowanie aktywnych działań przy organizowaniu wydarzeń, konferencji i spotkań związanych z mobilnością w ramach programu Erasmus+ w sposób bardziej przyjazny dla środowiska oraz zastępowanie procedur administracyjnych w formie papierowej procedurami cyfrowymi (zgodnie ze standardami inicjatywy dotyczącej europejskiej legitymacji studenckiej). Instytucje szkolnictwa wyższego powinny również zwiększać wśród wszystkich uczestników świadomość w zakresie różnorodnych działań, które mogą oni podejmować za granicą, aby ograniczyć ślad węglowy i środowiskowy wynikające z ich mobilności, oraz monitorować postępy w zapewnieniu bardziej zrównoważonej mobilności studentów i pracowników.

Transformacja i edukacja cyfrowa oraz umiejętności cyfrowe w mobilności na poziomie szkolnictwa wyższego

Zgodnie z zasadami ECHE instytucje szkolnictwa wyższego powinny wdrożyć cyfrowe zarządzanie mobilnością studentów zgodnie ze standardami technicznymi określonymi w ramach inicjatywy dotyczącej europejskiej legitymacji studenckiej. Oznacza to, że instytucje szkolnictwa wyższego uczestniczące w programie muszą podłączyć się do sieci „Erasmus bez papieru”, aby wymieniać dane dotyczące mobilności i zarządzać online porozumieniami o programie zajęć i cyfrowymi porozumieniami międzyinstytucjonalnymi, jak tylko funkcje te zostaną uruchomione dla poszczególnych działań w zakresie mobilności między krajami programu oraz między krajami programu a krajami partnerskimi. Instytucje szkolnictwa wyższego mogą wykorzystywać swoje fundusze wsparcia organizacyjnego na wdrażanie cyfrowego zarządzania mobilnością. Instytucje te powinny promować mobilność mieszaną – połączenie mobilności fizycznej z wirtualną – aby oferować bardziej elastyczne formy mobilności i dodatkowo zwiększyć efekty uczenia się i wpływ mobilności fizycznej. Instytucje szkolnictwa wyższego muszą zapewnić jakość działań w zakresie mobilności mieszanej oraz formalne uznawanie udziału w mobilności mieszanej, w tym w komponencie wirtualnym. Instytucje powinny również zwiększać świadomość swoich studentów i pracowników w zakresie możliwości zdobycia i dalszego rozwijania odpowiednich umiejętności cyfrowych w ramach wszystkich kierunków studiów. Taką możliwością są np. staże „Cyfrowe możliwości” dla studentów i osób, które niedawno ukończyły studia. Staże te mają na celu rozwijanie lub pogłębianie umiejętności cyfrowych[3]. Pracownicy dydaktyczni i administracyjni również mogą korzystać ze szkoleń w zakresie umiejętności cyfrowych w celu zdobycia odpowiednich umiejętności, które umożliwią im wykorzystanie technologii cyfrowych podczas zajęć i do celów cyfryzacji administracji.

Opis działań i konkretne kryteria

Mobilność studentów

Mobilność studentów można realizować z dowolnego kraju programu do dowolnego innego kraju programu lub dowolnego kraju partnerskiego, na dowolnym kierunku i poziomie studiów (krótki cykl kształcenia na poziomie studiów wyższych/studia licencjackie/magisterskie/doktoranckie). Aby zapewnić wysoką jakość działań w zakresie mobilności, które w maksymalnym stopniu wpłyną na studentów, działanie w zakresie mobilności musi być zgodne ze stopniem studiów, jakie odbywa dany student, oraz z jego osobistymi potrzebami rozwojowymi.

Studenci mogą realizować działania opisane poniżej:

  • okres studiów za granicą w partnerskiej instytucji szkolnictwa wyższego; Okres studiów za granicą musi być częścią programu studiów studenta, którego celem jest uzyskanie dyplomu w dowolnym cyklu studiów. Okres studiów realizowanych za granicą może obejmować również czas praktyki. Takie połączenie sprzyja powstawaniu synergii między doświadczeniem akademickim a zawodowym za granicą.
  • praktyka (staż) za granicą w przedsiębiorstwie, instytucie badawczym, laboratorium, organizacji lub dowolnym innym odpowiednim miejscu pracy. Praktyki zagraniczne można odbywać podczas studiów w dowolnym cyklu i tuż po ich zakończeniu. Obejmuje to asystentury w nauczaniu dla studentów – przyszłych nauczycieli oraz asystentury badawcze dla studentów i doktorantów w dowolnym odpowiednim ośrodku badawczym. Aby dodatkowo zwiększyć synergię z programem „Horyzont Europa”, mobilność ta może odbywać się również w kontekście projektów badawczych finansowanych w ramach programu „Horyzont Europa”, przy pełnym poszanowaniu zakazu podwójnego finansowania działań przez UE. W miarę możliwości praktyki powinny stanowić integralną część programu studiów.
  • Mobilność doktorantów

Aby lepiej sprostać zróżnicowanym potrzebom doktorantów w zakresie kształcenia i szkolenia oraz aby zapewnić równe szanse, doktoranci i osoby, które niedawno ukończyły studia doktoranckie[4], mogą skorzystać z krótko- lub długoterminowej mobilności związanej z fizycznymi studiami lub praktykami za granicą. Zachęca się do uzupełnienia mobilności fizycznej komponentem wirtualnym.

  • Mobilność mieszana

Każdy okres studiów lub praktyk zawodowych za granicą o dowolnej długości, również w ramach mobilności doktorantów, można zrealizować w formie mobilności mieszanej. Mobilność mieszana to połączenie mobilności fizycznej i wirtualnej ułatwiające pracę zespołową i wymianę doświadczeń na podstawie e-uczenia się opartego na współpracy. Na przykład, w ramach komponentu wirtualnego można stworzyć wspólną przestrzeń online dla uczących się osób z różnych krajów i kierunków studiów, dzięki której mogą one brać udział w kursach internetowych lub pracować wspólnie i jednocześnie nad zadaniami, które są uznawane jako część ich studiów.

Każdy student może również realizować mobilność mieszaną poprzez uczestnictwo w mieszanym programie intensywnym.

Ponadto studenci (krótkiego cyklu kształcenia na poziomie studiów wyższych/studiów licencjackich/magisterskich), którzy nie mogą uczestniczyć w długoterminowej mobilności w formie fizycznych studiów lub praktyk, na przykład ze względu na kierunek studiów lub mniejsze możliwości uczestnictwa, będą mogli wziąć udział w krótkoterminowej mobilności fizycznej poprzez połączenie jej z obowiązkowym komponentem wirtualnym.

  • Mobilność kadry

Mobilność kadry można realizować z dowolnego kraju programu do dowolnego innego kraju programu lub dowolnego kraju partnerskiego. Aby zapewnić wysoką jakość działań w zakresie mobilności o maksymalnym wpływie, działanie w zakresie mobilności musi być związane z rozwojem zawodowym pracownika oraz z jego potrzebami w zakresie uczenia się i osobistymi potrzebami rozwojowymi.

Pracownicy mogą realizować dowolne z opisanych poniżej działań:

  • okres nauczania za granicą w partnerskiej instytucji szkolnictwa wyższego. Okres nauczania za granicą umożliwia pracownikom dydaktycznym instytucji szkolnictwa wyższego lub pracownikom przedsiębiorstw prowadzenie zajęć dydaktycznych w partnerskich instytucjach szkolnictwa wyższego za granicą. Mobilność pracowników związana z prowadzeniem zajęć dydaktycznych może mieć miejsce w dowolnej dyscyplinie akademickiej;
  • okres szkolenia za granicą w partnerskiej instytucji szkolnictwa wyższego, przedsiębiorstwie lub innym odpowiednim miejscu pracy. Okres szkolenia umożliwia pracownikom instytucji szkolnictwa wyższego wzięcie udziału w szkoleniach za granicą, które są istotne z punktu widzenia ich codziennej pracy w instytucji szkolnictwa wyższego. Może to mieć formę szkoleń lub obserwacji pracy.

W okresie mobilności pracowników za granicą można łączyć działania w zakresie nauczania i szkolenia. Każdy okres nauczania lub szkolenia za granicą można zrealizować w formie mobilności mieszanej.

Ogólne kryteria kwalifikowalności

Aby kwalifikować się do otrzymania dofinansowania w ramach programu Erasmus+, projekt mobilności szkolnictwie wyższym musi spełniać przedstawione poniżej kryteria formalne. Ogólne kryteria kwalifikowalności dotyczą głównych wymogów na poziomie projektu, a szczególne kryteria przedstawione w kolejnych podrozdziałach dotyczą wymogów w zakresie realizacji konkretnych działań.

Uprawnione działania

Instytucja szkolnictwa wyższego może realizować jedno lub więcej z poniższych działań:

  • mobilność studentów w celu studiowania;
  • mobilność studentów w celu odbycia praktyki;
  • mobilność pracowników w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych;
  • mobilność pracowników w celu udziału w szkoleniu;
  • mieszane programy intensywne.

Takie działania w zakresie mobilności można realizować między krajami programu lub z kraju programu do dowolnego kraju partnerskiego na świecie (regiony 1–14).

Kto może złożyć wniosek?

Organizacje, które uzyskały następującą akredytację, mogą ubiegać się o dofinansowanie:

  • W przypadku wniosku pojedynczej instytucji szkolnictwa wyższego: instytucje szkolnictwa wyższego ustanowione w kraju programu, którym przyznano Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego.
  • W przypadku wniosku składanego przez konsorcjum realizujące projekty mobilności: organizacje koordynujące ustanowione w kraju programu i koordynujące działalność konsorcjum posiadającego akredytację w programie Erasmus dla konsorcjum realizującego projekty mobilności w szkolnictwie wyższym. Organizacje, które nie mają ważnej akredytacji dla konsorcjum, mogą wystąpić z wnioskiem o taką akredytację w imieniu konsorcjum realizującego projekty mobilności w czasie zaproszenia, w ramach którego składają wniosek o dofinansowanie projektu mobilności, lub wcześniejszego. Wszystkie zaangażowane instytucje szkolnictwa wyższego z krajów programu muszą mieć Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego (ECHE). Organizacje te będą kwalifikowały się do projektu mobilności dopiero po pozytywnym rozpatrzeniu ich wniosku o wydanie akredytacji dla konsorcjum.

Studenci i pracownicy szkolnictwa wyższego nie mogą bezpośrednio występować z wnioskiem o dofinansowanie; kryteria wyboru dotyczące udziału w działaniach w zakresie mobilności i mieszanych programów intensywnych określa ich instytucja szkolnictwa wyższego.

Kraje uprawnione

W przypadku uczestnictwa w działaniach:

  • każdy kraj programu
  • każdy kraj partnerski

Liczba organizacji uczestniczących

Liczba organizacji w formularzu wniosku wynosi jeden (organizacja składająca wniosek). Jest to albo indywidualna instytucja szkolnictwa wyższego albo jeden koordynator konsorcjum realizującego projekty mobilności ustanowionego w kraju programu.

Podczas realizacji projektu mobilności zaangażowane muszą być co najmniej dwie organizacje z różnych krajów programu (co najmniej jedna organizacja wysyłająca i co najmniej jedna przyjmująca).

W przypadku mieszanych programów intensywnych: Oprócz wnioskodawcy w organizowaniu mieszanego programu intensywnego muszą uczestniczyć co najmniej dwie instytucje szkolnictwa wyższego z dwóch innych krajów programu.

Czas trwania projektu

26 miesięcy

Gdzie należy złożyć wniosek?

  • Do agencji narodowej kraju, w którym ma siedzibę organizacja składająca wniosek.

Kiedy należy złożyć wniosek?

W przypadku projektów, których realizacja ma się rozpocząć dnia 1 września tego samego roku, wnioskodawcy muszą złożyć wnioski o dofinansowanie do dnia 11 maja do godz. 12:00:00 (w południe czasu obowiązującego w Brukseli).

Jak należy złożyć wniosek?

Informacje na temat sposobu składania wniosków znajdują się w części C niniejszego przewodnika.

Inne kryteria, które należy spełnić

Instytucja szkolnictwa wyższego może złożyć wniosek do swojej agencji narodowej za pośrednictwem dwóch kanałów:

  • bezpośrednio jako indywidualna instytucja szkolnictwa wyższego;
  • za pośrednictwem konsorcjum realizującego projekty mobilności, którego jest koordynatorem/członkiem.

Instytucja szkolnictwa wyższego może złożyć wniosek tylko raz w ramach tej samej rundy selekcyjnej w odniesieniu do projektu mobilności jako indywidualna instytucja szkolnictwa wyższego lub jako instytucja koordynująca danego konsorcjum. Instytucja szkolnictwa wyższego może jednak należeć do kilku różnych konsorcjów, które składają wnioski w tym samym czasie, lub je koordynować.

Obydwa sposoby składania wniosku (wniosek indywidualny oraz za pośrednictwem konsorcjum) mogą zostać wykorzystane jednocześnie. Instytucja szkolnictwa wyższego jest jednak odpowiedzialna za uniknięcie podwójnego dofinansowania uczestnika w przypadku wykorzystania obu sposobów składania wniosku w tym samym roku akademickim.

W ramach projektu mobilności należy realizować inicjatywę dotyczącą europejskiej legitymacji studenckiej, aby ułatwić zarządzanie cyklem mobilności online, oraz inne bardziej przyjazne dla środowiska i integracyjne podejścia, zgodnie z Kartą Erasmusa dla szkolnictwa wyższego (ECHE) i wytycznymi ECHE.

Organizacje składające wnioski będą oceniane według odpowiednich kryteriów wykluczających i kryteriów wyboru. W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę zapoznać się z częścią C niniejszego przewodnika.

Szczególne kryteria kwalifikowalności dotyczące mobilności studentów

Uprawnione organizacje uczestniczące

  • Mobilność studentów w celu studiowania:

Wszystkie organizacje uczestniczące z kraju programu (zarówno wysyłające, jak i przyjmujące) muszą być instytucjami szkolnictwa wyższego, którym przyznano ECHE. Wszystkie przyjmujące organizacje z kraju partnerskiego muszą być instytucjami szkolnictwa wyższego uznanymi przez odpowiednie organy i muszą podpisać umowy międzyinstytucjonalne z partnerami z krajów programu przed rozpoczęciem mobilności.

  • Mobilność studentów w celu odbycia praktyki:

Organizacja wysyłająca musi być instytucją szkolnictwa wyższego z kraju programu posiadającą Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego.

W przypadku mobilności studentów w celu odbycia praktyk organizacją przyjmującą może być[5]:

  • każda publiczna lub prywatna organizacja z kraju programu lub kraju partnerskiego prowadząca działalność na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i badań naukowych i innowacji. Przykładowo taką organizacją może być:
  • publiczne lub prywatne małe, średnie lub duże przedsiębiorstwo (w tym przedsiębiorstwa społeczne);
  • organ publiczny na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym;
  • ambasada lub urząd konsularny wysyłającego kraju programu;
  • partner społeczny lub inny przedstawiciel świata pracy, w tym izby handlowe, rzemieślnicze/zawodowe i związki zawodowe;
  • instytut badawczy;
  • fundacja;
  • szkoła/instytut/ośrodek edukacji (na dowolnym poziomie, począwszy od kształcenia na poziomie przedszkolnym, a skończywszy na kształceniu na poziomie średnim II stopnia, w tym również kształceniu zawodowym i edukacji dorosłych);
  • organizacja niekomercyjna non-profit, stowarzyszenie, organizacja pozarządowa;
  • instytucja prowadząca poradnictwo zawodowe, doradztwo zawodowe i usługi informacyjne;
  • instytucja szkolnictwa wyższego z kraju programu posiadająca ECHE lub instytucja szkolnictwa wyższego z kraju partnerskiego uznana przez właściwe organy, która podpisała porozumienia międzyinstytucjonalne z partnerem z kraju programu przez rozpoczęciem mobilności.

Czas trwania działania

Mobilność studentów w celu studiowania: od 2 miesięcy (lub jednego semestru lub trymestru akademickiego) do 12 miesięcy. Mobilność ta może obejmować uzupełniający okres praktyki, jeżeli jest planowana, oraz może zostać zorganizowana w różny sposób, zależnie od okoliczności: jedno działanie może następować po drugim lub mogą one przebiegać jednocześnie. Przy połączeniu działań należy przestrzegać zasad dotyczących dofinansowania oraz minimalnego okresu mobilności uczniów.

Mobilność studentów w celu odbycia praktyki: od 2 do 12 miesięcy

Każdy student – a w szczególności studenci, którzy nie mogą uczestniczyć w długoterminowej mobilności fizycznej w celu studiowania lub odbycia praktyk zawodowych – może skorzystać z krótszej mobilności fizycznej połączonej z mobilnością wirtualną. Dodatkowo każdy student może uczestniczyć w intensywnych programach mieszanych. W tych przypadkach mobilność fizyczna musi trwać od 5 do 30 dni i musi łączyć się z obowiązkowym komponentem wirtualnym umożliwiającym pracę zespołową i wymianę doświadczeń na podstawie e-uczenia się opartego na współpracy. W ramach mobilności mieszanej w celu studiowania muszą zostać przyznane co najmniej 3 punkty ECTS.

Mobilność w celu studiowania lub odbycia praktyki dla doktorantów: od 5 do 30 dni lub od 2 do 12 miesięcy (w tym okres mobilności w celu studiowania może obejmować okres praktyki, jeśli jest ona planowana).

Całkowity kwalifikowalny czas trwania w przeliczeniu na cykl studiów:

Jeden student może uczestniczyć w okresach mobilności o łącznym maksymalnym czasie trwania mobilności fizycznej do 12 miesięcy[6] na każdy cykl studiów[7], niezależnie od liczby i rodzaju działań w zakresie mobilności:

  • w trakcie studiów pierwszego stopnia (licencjat lub studia odpowiadające licencjatowi), w tym studiów o krótkim cyklu (poziomy 5 i 6 ERK);
  • w trakcie studiów drugiego stopnia (studia magisterskie lub odpowiadające magisterskim – 7 poziom ERK); oraz
  • w trakcie studiów trzeciego stopnia jako doktorant (poziom doktorancki lub 8 poziom ERK).

Czas trwania praktyki w przypadku niedawnych absolwentów wynosi maksymalnie 12 miesięcy w ramach cyklu studiów, na którym składają oni wniosek o praktykę.

Miejsce (miejsca) działania

Studenci muszą prowadzić swoje działania związane z mobilnością fizyczną w kraju programu lub w kraju partnerskim innym niż kraj organizacji wysyłającej i kraj, w którym student zamieszkuje podczas studiów[8].

Uprawnieni uczestnicy

Studenci zarejestrowani w instytucji szkolnictwa wyższego i przyjęci na studia kończące się uzyskaniem uznawanej kwalifikacji (dyplomu) lub innej uznawanej kwalifikacji zdobytej w szkolnictwie wyższym (do poziomu doktoratu włącznie). W przypadku mobilności doktorantów uczestnik musi być na poziomie 8 ERK.

Niedawni absolwenci uczelni wyższych mogą wziąć udział w mobilności w celu odbycia praktyki. Organizacje będące beneficjentami może zrezygnować z praktyk dla niedawnych absolwentów. Niedawni absolwenci muszą zostać wybrani przez swoją macierzystą instytucję szkolnictwa wyższego w czasie ostatniego roku studiów oraz muszą odbyć i ukończyć zagraniczną praktykę w ciągu jednego roku po zakończeniu studiów[9].

Inne kryteria, które należy spełnić

Mobilność studentów może mieć miejsce w dowolnej dyscyplinie akademickiej. Mobilność studentów może być okresem studiów połączonym z krótką praktyką (krótszą niż 2 miesiące) i jednocześnie może być traktowana jako ogólny okres studiów. Student, organizacja wysyłająca i organizacja przyjmująca muszą podpisać porozumienie o programie zajęć.

Okres studiów za granicą musi być częścią programu studiów studenta, którego celem jest uzyskanie dyplomu. W miarę możliwości praktyki powinny stanowić integralną część programu studiów.

Uczęszczanie na zajęcia w instytucji szkolnictwa wyższego nie może być uznane za praktykę (staż).

W przypadku mieszanej mobilności studentów działania mogą obejmować uczestnictwo w kursach oferowanych w formacie kształcenia mieszanego w dowolnej partnerskiej instytucji szkolnictwa wyższego, szkoleniach online i wyznaczonych zadaniach lub uczestnictwo w mieszanych programach intensywnych.

Szczególne kryteria kwalifikowalności dla mobilności pracowników

Uprawnione organizacje uczestniczące

  • Mobilność pracowników w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych:

Organizacją wysyłającą musi być:

  • instytucja szkolnictwa wyższego z kraju programu posiadająca Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego lub
  • w przypadku pracowników zaproszonych do prowadzenia zajęć dydaktycznych w instytucji szkolnictwa wyższego: każda organizacja publiczna lub prywatna (której nie przyznano Karty Erasmusa dla szkolnictwa wyższego) w kraju programu prowadząca działalność na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia, badań naukowych i innowacji oraz na rzecz młodzieży. Przykładowo taką organizacją może być:
  • publiczne lub prywatne małe, średnie lub duże przedsiębiorstwo (w tym przedsiębiorstwa społeczne);
  • organ publiczny na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym;
  • partner społeczny lub inny przedstawiciel świata pracy, w tym izby handlowe, rzemieślnicze/zawodowe i związki zawodowe;
  • instytut badawczy;
  • fundacja;
  • szkoła/instytut/ośrodek edukacji (na dowolnym poziomie, począwszy od kształcenia na poziomie przedszkolnym, a skończywszy na kształceniu na poziomie średnim II stopnia, w tym również kształceniu zawodowym i edukacji dorosłych);
  • organizacja niekomercyjna non-profit, stowarzyszenie, organizacja pozarządowa;
  • instytucja prowadząca poradnictwo zawodowe, doradztwo zawodowe i usługi informacyjne.

Organizacja przyjmująca musi być instytucją szkolnictwa wyższego z kraju programu, której przyznano Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego, lub instytucją szkolnictwa wyższego z kraju partnerskiego uznaną przez właściwe organy, która podpisała umowę międzyinstytucjonalną z partnerem z kraju programu przed rozpoczęciem mobilności. W przypadku zaproszonych pracowników z przedsiębiorstw organizacja przyjmująca musi być instytucją szkolnictwa wyższego w kraju programu.

  • Mobilność pracowników w celu udziału w szkoleniu:

Organizacja wysyłająca musi być instytucją szkolnictwa wyższego z kraju programu posiadającą Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego.

Organizacją przyjmującą musi być:

  • instytucja szkolnictwa wyższego z kraju programu posiadająca ECHE lub instytucja szkolnictwa wyższego z kraju partnerskiego uznana przez właściwe organy, która podpisała porozumienia międzyinstytucjonalne z partnerem z kraju programu przez rozpoczęciem mobilności, lub
  • każda publiczna lub prywatna organizacja z kraju programu lub kraju partnerskiego prowadząca działalność na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i badań naukowych i innowacji.

Czas trwania działania

Mobilność pracowników w celu nauczania i szkolenia:

Od 2 dni do 2 miesięcy, z wyłączeniem czasu podróży. W przypadku mobilności z krajów programu do krajów partnerskich czas trwania musi wynosić od 5 dni do 2 miesięcy. W obu przypadkach minimalna liczba dni musi obejmować dni kolejno następujące po sobie.

W przypadku zaproszonych pracowników przedsiębiorstw minimalny czas trwania wynosi 1 dzień.

Działanie dydaktyczne musi obejmować co najmniej 8 godzin w tygodniu (lub w dowolnym krótszym okresie pobytu). Jeżeli mobilność trwa dłużej niż jeden tydzień, minimalna liczba godzin dydaktycznych w niepełnym tygodniu powinna być proporcjonalna do czasu trwania takiego tygodnia. Obowiązujące wyjątki:

  • W przypadku zaproszonych pracowników przedsiębiorstw nie istnieje minimalna liczba godzin dydaktycznych.
  • Jeżeli działanie dydaktyczne jest łączone z działaniem szkoleniowym podczas jednego okresu pobytu za granicą, wówczas minimalna liczba godzin dydaktycznych na tydzień (lub krótszy okres pobytu) zostaje ograniczona do 4 godzin.

Miejsce (miejsca) działania

Pracownik musi prowadzić swoje działanie w zakresie mobilności fizycznej w kraju programu lub kraju partnerskim innym niż kraj organizacji wysyłającej i kraj zamieszkania pracownika.

Uprawnieni uczestnicy

Mobilność pracowników w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych:

  • pracownicy zatrudnieni w instytucji szkolnictwa wyższego w kraju programu;
  • pracownicy przedsiębiorstw zaproszeni do prowadzenia zajęć dydaktycznych w instytucji szkolnictwa wyższego w kraju programu, z dowolnego przedsiębiorstwa działającego w kraju programu, organizacji publicznej lub prywatnej (nieposiadającej ECHE) aktywnej na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i badań naukowych i innowacji (w tym zatrudnieni doktoranci).

Mobilność pracowników w celu udziału w szkoleniu: pracownicy zatrudnieni w instytucji szkolnictwa wyższego w kraju programu.

Inne kryteria, które należy spełnić

Mobilność pracowników może być okresem nauczania połączonym z okresem szkolenia i jednocześnie może być traktowana jako ogólny okres nauczania. Mobilność w celu nauczania lub szkolenia może odbywać się w więcej niż jednej organizacji przyjmującej w tym samym kraju, przy czym uznaje się ją za jeden okres nauczania lub szkolenia i obowiązuje minimalny czas trwania pobytu.

Mobilność w celu nauczania może mieć miejsce w dowolnej dyscyplinie akademickiej.

Mobilność w celu nauczania może obejmować zapewnianie szkoleń mających na celu rozwój partnerskiej instytucji szkolnictwa wyższego.

Pracownik, organizacja wysyłająca i organizacja przyjmująca muszą podpisać porozumienie o mobilności.

Mieszane programy intensywne

Są to krótkie intensywne programy, w ramach których wykorzystuje się innowacyjne metody uczenia się i nauczania, w tym współpracę online. Programy mogą obejmować uczenie się w oparciu o wyzwania, w ramach którego transnarodowe i transdyscyplinarne zespoły współpracują ze sobą, aby sprostać pewnym wyzwaniom, na przykład związanym z celami zrównoważonego rozwoju ONZ lub innym wyzwaniom społecznym, przed jakimi stają konkretne regiony, miasta lub przedsiębiorstwa. Program powinien mieć wartość dodaną w porównaniu z istniejącymi kursami lub szkoleniami oferowanymi przez uczestniczące w nim instytucje szkolnictwa wyższego i może on trwać kilka lat. Przez zapewnienie nowych i bardziej elastycznych formatów mobilności łączących mobilność fizyczną z wirtualną mieszane programy intensywne mają na celu dotarcie do wszystkich rodzajów studentów ze wszystkich środowisk, kierunków i cykli studiów.

Grupy instytucji szkolnictwa wyższego będą miały możliwość zorganizowania krótkich mieszanych programów intensywnych w zakresie uczenia się, nauczania i szkolenia dla studentów i pracowników. Podczas tych mieszanych programów intensywnych grupy studentów lub pracowników będą podejmować krótkotrwałą mobilność fizyczną za granicą połączoną z obowiązkowym komponentem wirtualnym umożliwiającym pracę zespołową i wymianę doświadczeń na podstawie e-uczenia się opartego na współpracy. Komponent wirtualny musi zapewniać osobom uczącym się przestrzeń do wspólnej i jednoczesnej pracy online nad konkretnymi zadaniami, które stanowią część mieszanego programu intensywnego i przyczyniają się do osiągnięcia ogólnych efektów uczenia się.

Mieszane programy intensywne mogą być dostępne dla studentów i pracowników z instytucji szkolnictwa wyższego spoza partnerstwa. W ramach mieszanych programów intensywnych buduje się zdolności w zakresie opracowywania i wdrażania innowacyjnych praktyk nauczania i uczenia się w uczestniczących w tych programach instytucjach szkolnictwa wyższego.

Szczególne kryteria kwalifikowalności mieszanych programów intensywnych

Uprawnione organizacje uczestniczące

Mieszany program intensywny musi zostać opracowany i wdrożony przez co najmniej trzy instytucje szkolnictwa wyższego, którym przyznano ECHE, pochodzące z co najmniej trzech krajów programu. Ponadto udział mogą wziąć inne instytucje szkolnictwa wyższego lub organizacje znajdujące się w kraju programu. Instytucje szkolnictwa wyższego mogą brać udział i wysyłać uczestników na swój własny koszt. Uczestnicy z krajów partnerskich nie wliczają się do minimalnych wymogów.

Organizacja koordynująca musi być instytucją szkolnictwa wyższego, której przyznano ECHE. Ta instytucja jest instytucją szkolnictwa wyższego składającą wniosek albo członkiem konsorcjum realizującego projekty mobilności składającego wniosek.

Organizacja wysyłająca/przyjmująca studentów i pracowników, którzy mają uczestniczyć w mieszanych programach intensywnych, musi być instytucją szkolnictwa wyższego z kraju programu posiadającą ECHE. W przypadku nauczycieli i kadry prowadzącej szkolenia zaangażowanych w realizację programu może to być dowolna organizacja z kraju programu (zob. uprawnieni uczestnicy).

Czas trwania działania

Mobilność fizyczna od 5 do 30 dni trwania programu. Nie określono kryteriów kwalifikowalności na czas trwania komponentu wirtualnego, ale połączona mobilność wirtualna i fizyczna musi zapewnić studentom co najmniej 3 punkty ECTS.

Miejsce (miejsca) działania

Aktywność fizyczna może odbywać się w przyjmującej instytucji szkolnictwa wyższego lub w dowolnym innym miejscu w kraju przyjmującej instytucji szkolnictwa wyższego.

Uprawnieni uczestnicy

Studenci:

Studenci zarejestrowani w instytucji szkolnictwa wyższego i przyjęci na studia kończące się uzyskaniem uznawanej kwalifikacji (dyplomu) lub innej uznawanej kwalifikacji zdobytej w szkolnictwie wyższym (do poziomu doktoratu włącznie).

Kadra/pracownicy:

pracownicy zatrudnieni w instytucji szkolnictwa wyższego w kraju programu.

Nauczyciele i kadra prowadząca szkolenia zaangażowani w realizację programu:

  • pracownicy zatrudnieni w instytucji szkolnictwa wyższego w kraju programu.
  • pracownicy przedsiębiorstw zaproszeni do prowadzenia zajęć dydaktycznych w instytucji szkolnictwa wyższego w kraju programu, z dowolnego przedsiębiorstwa działającego w kraju programu, organizacji publicznej lub prywatnej (której nie przyznano ECHE) aktywnej na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i badań naukowych i innowacji (w tym zatrudnieni doktoranci).

Inne kryteria, które należy spełnić

Mieszane programy intensywne dla studentów i pracowników muszą składać się z krótkotrwałej mobilności fizycznej za granicą połączonej z obowiązkowym komponentem wirtualnym umożliwiającym pracę zespołową i wymianę doświadczeń na podstawie e-uczenia się opartego na współpracy. Komponent wirtualny musi zapewniać osobom uczącym się przestrzeń do wspólnej i jednoczesnej pracy online nad konkretnymi zadaniami, które stanowią część mieszanego programu intensywnego i przyczyniają się do osiągnięcia ogólnych efektów uczenia się.

Mieszane programy intensywne muszą zapewniać studentom co najmniej 3 punkty ECTS.

Aby mieszany program intensywny kwalifikował się do finansowania, minimalna liczba uczestników musi wynosić 15 (nie wliczając nauczycieli/kadry prowadzącej szkolenia zaangażowanych w realizację programu).

Indywidualne wsparcie oraz, w stosownych przypadkach, wsparcie podróży dla uczestników aktywności fizycznej zapewnia organizacja wysyłająca (oraz przyjmująca instytucja szkolnictwa wyższego w przypadku zaproszonych pracowników przedsiębiorstw).

Kryteria przyznania dofinansowania

Nie prowadzi się żadnej oceny jakościowej (jakość oceniono na etapie składania wniosku dotyczącego Karty Erasmusa dla szkolnictwa wyższego lub przy wyborze akredytacji konsorcjum realizującego projekty mobilności) i dlatego nie istnieją żadne kryteria przyznawania dofinansowania.

Finansowanie otrzyma każdy kwalifikujący się wniosek o dofinansowanie (po sprawdzeniu jego kwalifikowalności).

Maksymalna kwota przyznanego dofinansowania będzie zależała od szeregu elementów:

  • liczby okresów mobilności, których dotyczy wniosek;
  • poprzednich rezultatów wnioskodawcy pod względem liczby okresów mobilności, dobrej jakości w odniesieniu do realizacji działań i należytego zarządzania finansami w przypadku, gdy wnioskodawca w latach poprzednich otrzymał podobne dofinansowanie;
  • liczby mieszanych programów intensywnych, których dotyczy wniosek;
  • całkowitego budżetu krajowego przyznanego na akcję w zakresie mobilności.

Akredytacja w programie erasmus dla konsorcjów realizujących projekty mobilności w szkolnictwie wyższym

Organizacja z kraju programu składająca wniosek o dofinansowanie w ramach programu Erasmus+ w imieniu konsorcjum realizującego projekty mobilności musi posiadać ważną akredytację dla konsorcjum realizującego projekty mobilności w szkolnictwie wyższym. Akredytację przyznaje ta sama agencja narodowa, która ocenia wnioski o dofinansowanie projektów mobilności w szkolnictwie wyższym. Wnioski o akredytację i o dofinansowanie dla projektów mobilności można składać w ramach tej samej oferty. Dofinansowanie na projekty w zakresie mobilności będzie jednak przyznane wyłącznie tym instytucjom szkolnictwa wyższego i organizacjom, które otrzymają akredytację. Aby uzyskać taką akredytację, konsorcjum realizujące projekty mobilności musi spełniać następujące warunki:

Kryteria kwalifikowalności

Uprawnione organizacje uczestniczące

Konsorcjum realizujące projekty mobilności w szkolnictwie wyższym może składać się z następujących organizacji uczestniczących:

  • instytucji szkolnictwa wyższego posiadających ważną Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego;
  • każdej organizacji publicznej lub prywatnej prowadzącej działalność na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia i na rzecz młodzieży.

Każda organizacja uczestnicząca musi być ustanowiona w tym samym kraju programu.

Kto może złożyć wniosek?

Każda uprawniona organizacja uczestnicząca może działać jako koordynator i składać wniosek w imieniu wszystkich organizacji zaangażowanych w konsorcjum.

Liczba organizacji uczestniczących

Konsorcjum realizujące projekty mobilności musi składać się z co najmniej trzech uprawnionych organizacji uczestniczących, w tym z dwóch wysyłających instytucji szkolnictwa wyższego.

W czasie ubiegania się o akredytację dla konsorcjum realizującego projekty mobilności należy wskazać wszystkie organizacje będące członkami konsorcjum realizującego projekty mobilności.

Okres obowiązywania akredytacji dla konsorcjum

Cały okres trwania programu

Gdzie należy złożyć wniosek?

  • Do agencji narodowej kraju, w którym ma siedzibę organizacja składająca wniosek.

Kiedy należy złożyć wniosek?

W przypadku projektów, których realizacja ma się rozpocząć dnia 1 września tego samego roku lub kolejnych lat, wnioskodawcy muszą złożyć wnioski o akredytację do dnia 11 maja do godz. 12:00:00 (w południe czasu obowiązującego w Brukseli).

Jak należy złożyć wniosek?

Informacje na temat sposobu składania wniosków znajdują się w części C niniejszego przewodnika.

Kryteria przyznawania dofinansowania

Wniosek o akredytację będzie oceniany według następujących kryteriów:

Adekwatność konsorcjum

(maksymalny wynik: 30 punktów)

  • Adekwatność wniosku w odniesieniu do:
  • celów akcji;
  • potrzeb i celów organizacji uczestniczących w konsorcjum i poszczególnych uczestników.
  • Zakres, w jakim wniosek jest odpowiedni do:
  • generowania wysokiej jakości efektów uczenia się uczestników;
  • wzmacniania zdolności i międzynarodowego zasięgu organizacji uczestniczących w konsorcjum;
  • wnoszenia wartości dodanej na szczeblu UE dzięki rezultatom, które nie zostałyby osiągnięte, gdyby działania były prowadzone osobno przez każdą indywidualną instytucję szkolnictwa wyższego.

Jakość składu konsorcjum i metod współpracy

(maksymalny wynik: 20 punktów)

  • Zakres, w jakim:
  • w skład konsorcjum wchodzą odpowiednie wysyłające instytucje szkolnictwa wyższego, w stosownych przypadkach z uzupełniającymi organizacjami uczestniczącymi z innych sektorów społeczno-ekonomicznych o profilu, doświadczeniu i wiedzy fachowej niezbędnych do skutecznej realizacji wszystkich aspektów projektu;
  • koordynator konsorcjum ma już doświadczenie w zarządzaniu konsorcjum lub projektem podobnego rodzaju;
  • podział ról, obowiązków i zadań/zasobów jest dobrze określony i przewiduje zaangażowanie i czynny udział wszystkich organizacji uczestniczących;
  • zadania/zasoby są łączone i wspólnie wykorzystywane;
  • obowiązki dotyczące spraw wynikających z umowy i zarządzania finansami są jasne;
  • konsorcjum angażuje nowe osoby po raz pierwszy uczestniczące w akcji oraz mniej doświadczone organizacje.

Jakość planu działania konsorcjum i jego realizacji

(maksymalny wynik: 20 punktów)

  • Przejrzystość, kompletność i jakość wszystkich etapów projektu mobilności (przygotowanie, realizacja działań w zakresie mobilności i działania następcze).
  • Jakość praktycznych ustaleń, zarządzania i rodzajów wsparcia (np. znajdowania organizacji przyjmujących, wyszukiwania i kojarzenia partnerów, informacji, wsparcia językowego i międzykulturowego, monitorowania).
  • Jakość współpracy, koordynacji i komunikacji między organizacjami uczestniczącymi oraz z innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami.
  • W stosownych przypadkach jakość ustaleń dotyczących uznawania i poświadczania efektów uczenia się uczestników oraz spójnego stosowania unijnych narzędzi przejrzystości i uznawalności.
  • W stosownych przypadkach odpowiedniość środków w odniesieniu do wyboru uczestników działań w zakresie mobilności i środków wspierania uczestnictwa osób o mniejszych szansach w działaniach w zakresie mobilności.

Wpływ i upowszechnianie

(maksymalny wynik: 30 punktów)

  • Jakość środków stosowanych przy ocenie rezultatów działań prowadzonych przez konsorcjum.
  • Potencjalny wpływ projektu:
  • na uczestników i organizacje uczestniczące w trakcie realizacji projektu i po jego zakończeniu;
  • na inne podmioty niż organizacje i osoby bezpośrednio uczestniczące w projekcie na szczeblu instytucjonalnym, lokalnym, regionalnym, krajowym lub międzynarodowym.
  • Odpowiedniość i jakość środków mających na celu upowszechnianie rezultatów działań prowadzonych przez konsorcjum wśród organizacji uczestniczących i partnerów oraz poza nimi.

Aby uzyskać akredytację, wnioski muszą otrzymać łącznie co najmniej 60 punktów. Ponadto muszą uzyskać co najmniej połowę maksymalnej liczby punktów za każde kryterium oceny.

A) Zasady finansowania mające zastosowanie do wszystkich działań w zakresie mobilności w szkolnictwie wyższym

Pozycja budżetu

Koszty kwalifikowalne i mające zastosowanie zasady

Kwota

Wsparcie organizacyjne

Koszty bezpośrednio związane z realizacją działań w zakresie mobilności (z wyłączeniem kosztów utrzymania i podróży uczestników).

Mechanizm finansowania: dofinansowanie kosztów jednostkowych.

Zasada alokacji: na podstawie liczby uczestników projektu mobilności.

Do setnego uczestnika: 400 EUR na uczestnika, zaś powyżej setnego uczestnika: 230 EUR na każdego dodatkowego uczestnika

Wsparcie włączenia

Koszty związane z organizacją działań w zakresie mobilności dla osób o mniejszych szansach, którzy wymagają dodatkowego wsparcia na podstawie kosztów rzeczywistych.

Mechanizm finansowania: dofinansowanie kosztów jednostkowych

Zasada alokacji: na podstawie liczby uczestników o mniejszych szansach otrzymujących dodatkowe wsparcie w oparciu o rzeczywiste koszty w ramach kategorii wsparcia integracyjnego.

100 EUR na uczestnika

Dodatkowe koszty bezpośrednio związane z uczestnikami o mniejszych szansach, których nie można uwzględnić w kwocie dopłat uzupełniających na potrzeby indywidualnego wsparcia dla uczestników o mniejszych szansach. W szczególności koszty te mają za zadanie objąć dodatkowe wsparcie finansowe, jakiego potrzebują uczestnicy cierpiący na schorzenia fizyczne, psychiczne lub zdrowotne, aby mogli uczestniczyć w mobilności i w wizytach przygotowawczych, oraz osoby towarzyszące (w tym koszty związane z podróżą i utrzymaniem, jeżeli jest to uzasadnione i o ile nie jest to uwzględnione w pozycjach budżetowych „wsparcie podróży” i „wsparcie indywidualne” dla tych uczestników).

Mechanizm finansowania: koszty rzeczywiste

Zasada alokacji: wniosek musi być uzasadniony przez wnioskodawcę i zatwierdzony przez agencję narodową.

100% kosztów kwalifikowalnych

Koszty nadzwyczajne

Koszty dotyczące udzielenia zabezpieczenia finansowego, w przypadku gdy zażąda go agencja narodowa.

Wysokie koszty podróży

Mechanizm finansowania: koszty rzeczywiste

Zasada alokacji: wniosek musi być uzasadniony przez wnioskodawcę i zatwierdzony przez agencję narodową

Koszty dotyczące zabezpieczenia finansowego: 80 % kosztów kwalifikowalnych

Wysokie koszty podróży: 80% kwalifikowalnych kosztów podróży

Dofinansowanie na wsparcie organizacyjne dla beneficjenta (instytucji szkolnictwa wyższego lub konsorcjów):

Dofinansowanie na wsparcie organizacyjne stanowi wkład we wszelkie koszty ponoszone przez beneficjenta na działania wspierające mobilność studentów i pracowników, zarówno przyjeżdżających, jak i wyjeżdżających, zgodnie z zasadami zawartymi w Karcie Erasmusa dla szkolnictwa wyższego w krajach programu oraz z zasadami Karty Erasmusa dla szkolnictwa wyższego odzwierciedlonymi w umowach międzyinstytucjonalnych z instytucjami z krajów partnerskich. Przykładowe działania:

  • ustalenia organizacyjne z instytucjami partnerskimi, obejmujące wizyty u potencjalnych partnerów, dotyczące zgody na warunki porozumień międzyinstytucjonalnych w odniesieniu do wyboru, przygotowania, przyjęcia i integracji uczestników projektu mobilności oraz aktualizowania tych porozumień międzyinstytucjonalnych;
  • udostępnianie studentom zagranicznym aktualnych katalogów zajęć;
  • udostępnianie studentom i pracownikom informacji oraz zapewnianie pomocy;
  • dokonywanie wyboru studentów i pracowników;
  • przygotowywanie porozumień o programie zajęć w celu zapewnienia pełnego uznania wszystkich elementów programu zajęć uczniów; przygotowywanie i uznawanie indywidualnych programów nauczania/szkolenia w przypadku wyjazdów pracowników;
  • przygotowywanie i uznawanie indywidualnych programów nauczania/szkolenia w przypadku wyjazdów pracowników; przygotowanie językowe i międzykulturowe zapewniane studentom i pracownikom zarówno przyjeżdżającym, jak i wyjeżdżającym, uzupełniające wsparcie językowe online w ramach Erasmus+;
  • ułatwianie integracji przyjeżdżającym uczestnikom projektu mobilności w instytucji szkolnictwa wyższego;
  • zapewnianie rozwiązań dotyczących efektywnej opieki pedagogicznej i nadzoru w odniesieniu do uczestników projektu mobilności;
  • szczegółowe ustalenia mające na celu zapewnienie wysokiej jakości praktyk studenckich w przyjmujących przedsiębiorstwach lub organizacjach;
  • zapewnianie uznawania poszczególnych elementów programu studiów studentów i związanych z nimi punktów zaliczeniowych, wydawanie wykazu zaliczeń i suplementów do dyplomu;
  • wspieranie reintegracji uczestników projektu mobilności i wykorzystywanie zdobytych przez nich nowych kompetencji na korzyść danej instytucji szkolnictwa wyższego i osób w niej studiujących.
  • wdrożenie inicjatywy dotyczącej europejskiej legitymacji studenckiej (cyfryzacja zarządzania mobilnością)
  • promowanie przyjaznych dla środowiska sposobów mobilności oraz zazielenianie procedur administracyjnych;
  • promowanie uczestnictwa osób o mniejszych szansach oraz zarządzanie tym uczestnictwem;
  • określanie i promowanie działań z zakresu uczestnictwa obywatelskiego i monitorowanie uczestnictwa w takich działaniach;
  • promowanie mobilności mieszanej lub międzynarodowej oraz zarządzanie nią.

Instytucje szkolnictwa wyższego zobowiązują się do przestrzegania wszystkich zasad Karty, aby zapewnić mobilność wysokiej jakości, m.in.: „zapewnienia dobrego przygotowania wyjeżdżających uczestników projektu mobilności do ich działań za granicą, w tym do mobilności mieszanej, poprzez podejmowanie działań umożliwiających osiągnięcie koniecznego poziomu biegłości językowej i rozwój ich kompetencji międzykulturowych” i „zapewnienia odpowiedniego wsparcia językowego przyjeżdżającym uczestnikom projektu mobilności”. Można korzystać z istniejącej infrastruktury w instytucjach szkoleń językowych. Te instytucje szkolnictwa wyższego, które będą w stanie zapewnić studentom i kadrze uczestniczącym w projektach w zakresie mobilności wysoką jakość, w tym wsparcie językowe, po niższych kosztach (lub ze względu na to, że są one finansowane z innych źródeł niż finansowanie UE), będą miały możliwość przeniesienia części dofinansowania przeznaczonego na wsparcie organizacyjne na finansowanie większej liczby działań w zakresie mobilności. Umowa finansowa szczegółowo określa poziom elastyczności w tym zakresie.

We wszystkich przypadkach beneficjenci będą zobowiązani zapisami umowy do świadczenia takich usług wysokiej jakości, a ich realizacja będzie monitorowana i sprawdzana przez agencje narodowe, także z uwzględnieniem sprawozdań studentów i pracowników uczestniczących w programie, które są bezpośrednio dostępne agencjom narodowym i Komisji.

Dofinansowanie na wsparcie organizacyjne oblicza się na podstawie liczby wszystkich wyjeżdżających uczestników projektu mobilności otrzymujących wsparcie (w tym wyjeżdżających uczestników nieotrzymujących dofinansowania z UE w ramach programu Erasmus+ w odniesieniu do całego okresu mobilności – zob. poniżej) i liczby przyjeżdżających pracowników przedsiębiorstw prowadzących zajęcia dydaktyczne w instytucji szkolnictwa wyższego, będącej beneficjentem programu lub należącej do konsorcjum realizującego projekty mobilności. Uczestników projektu mobilności nieotrzymujących dofinansowania ze środków UE Erasmus+ w odniesieniu do całego okresu mobilności zalicza się do uczestników projektu mobilności otrzymujących wsparcie, ponieważ korzystają oni z ram mobilności i działań organizacyjnych. Wsparcie organizacyjne jest zatem wypłacane również w odniesieniu do tych uczestników.

W przypadku konsorcjów realizujących projekty mobilności dofinansowanie może zostać podzielone pomiędzy wszystkich członków zgodnie z zasadami, które uzgodnili oni między sobą.

Uczestnicy projektu mobilności nieotrzymujący dofinansowania ze środków UE Erasmus+

Studentami i pracownikami nieotrzymującymi dofinansowania ze środków UE Erasmus+ są uczestnicy projektu mobilności, którzy nie otrzymują dofinansowania UE Erasmus+ związanego z kosztami podróży i utrzymania, ale spełniają wszystkie kryteria dotyczące mobilności studentów i kadry oraz odnoszą wszystkie korzyści wynikające ze statusu studentów i pracowników uczestniczących w programie Erasmus+. Może im zostać przyznane finansowanie UE niezwiązane z programem Erasmus+ (ze środków EFS itp.), finansowanie krajowe, regionalne lub finansowanie innego rodzaju, jako wkład w ich koszty związane z mobilnością. Liczbę uczestników projektu mobilności nieotrzymujących dofinansowania z funduszy UE w ramach programu Erasmus+ w odniesieniu do całego okresu mobilności uwzględnia się w statystykach dotyczących wskaźnika efektywności wykorzystywanego do podziału budżetu UE między kraje.

Wsparcie włączenia

Osobą o mniejszych szansach jest potencjalny uczestnik, którego osobisty stan fizyczny, psychiczny lub stan związany ze zdrowiem sprawia, że udział tej osoby w projekcie/akcji w zakresie mobilności byłby niemożliwy bez dodatkowego wsparcia finansowego lub wsparcia innego rodzaju. Instytucje szkolnictwa wyższego, które wybrały studentów lub kadrę o mniejszych szansach, mogą złożyć wniosek do agencji narodowej o dodatkowe dofinansowanie w celu pokrycia kosztów dodatkowych związanych z udziałem takich osób w działaniach w zakresie mobilności. W związku z tym w przypadku uczestników o mniejszych szansach, w szczególności tych cierpiących na schorzenia fizyczne, psychiczne i zdrowotne, dofinansowanie może być wyższe niż maksymalna kwota indywidualnego dofinansowania określona poniżej. Instytucje szkolnictwa wyższego poinformują na swoich stronach internetowych, w jaki sposób studenci i pracownicy o mniejszych szansach mogą ubiegać się o takie dodatkowe dofinansowanie i je uzasadnić.

Dodatkowe finansowanie dla studentów i pracowników o mniejszych szansach może również pochodzić z innych źródeł na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym.

Osoby towarzyszące studentom i pracownikom o mniejszych szansach są uprawnione do otrzymania dofinansowania opartego na kosztach rzeczywistych.

Każda instytucja szkolnictwa wyższego, podpisując Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego, zobowiązuje się zapewnić uczestnikom z różnych środowisk równy dostęp i równe szanse. W związku z tym studenci i pracownicy o mniejszych szansach mogą korzystać ze wsparcia oferowanego przez instytucję przyjmującą lokalnym studentom i pracownikom.

Koszty nadzwyczajne związane z wysokimi kosztami podróży

Tylko uczestnicy uprawnieni do otrzymania wsparcia podróży uczestniczący w mobilności kwalifikują się do dofinansowania nadzwyczajnych kosztów związanych z wysokimi kosztami podróży:

beneficjenci projektów mobilności będą mogli wnioskować o dofinansowanie wysokich kosztów podróży uczestników w pozycji budżetowej „Koszty nadzwyczajne” (80% całkowitych kosztów kwalifikowalnych). Powyższy mechanizm będzie dozwolony pod warunkiem, że beneficjenci będą w stanie wykazać, iż zasady dofinansowania (oparte na kosztach jednostkowych przypadających na dany przedział odległości) nie pokrywają co najmniej 70% kosztów podróży uczestników. W przypadku przyznania dofinansowania nadzwyczajne koszty związane z wysokimi kosztami podróży zastępują wsparcie podróży.

Inne źródła finansowania

Poza dofinansowaniem UE Erasmus+ lub zamiast dofinansowania UE (w przypadku uczestników projektu mobilności nieotrzymujących dofinansowania z funduszy UE) studenci i pracownicy mogą otrzymać dofinansowanie regionalne, krajowe lub innego rodzaju, którym zarządza inna organizacja niż agencja narodowa (np. ministerstwo lub władze regionalne). Dofinansowanie w ramach programu Erasmus+ można również zastąpić innymi funduszami z budżetu UE (ze środków EFS itp.). Te rodzaje dofinansowania pochodzące z innych źródeł finansowania niż budżet UE nie podlegają ustaleniom dotyczącym kwot i minimalnych/maksymalnych przedziałów określonych w niniejszym dokumencie.

B) Dofinansowanie na mobilność studentów

Wsparcie indywidualne mobilności fizycznej

Studenci mogą otrzymać wsparcie indywidualne jako wkład w ich dodatkowe koszty podróży i utrzymania związane z okresem studiów lub praktyki za granicą.

W przypadku mobilności między krajami programu i mobilności do krajów partnerskich z regionów 5 i 14 takie miesięczne kwoty są określane przez agencje narodowe w porozumieniu z organami krajowymi lub instytucjami szkolnictwa wyższego na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów opisanych poniżej. Dokładne kwoty zostaną opublikowane na stronach internetowych agencji narodowych i instytucji szkolnictwa wyższego.

Kraje programu i kraje partnerskie z regionów 5 i 14[10] zostały podzielone na trzy następujące grupy:

Grupa 1

Kraje o wyższych kosztach utrzymania

Dania, Finlandia, Islandia, Irlandia, Liechtenstein, Luksemburg, Norwegia i Szwecja

Kraje partnerskie z regionu 14.

Grupa 2

Kraje o średnich kosztach utrzymania

Austria, Belgia, Cypr, Francja, Niemcy, Grecja, Włochy, Malta, Niderlandy, Portugalia i Hiszpania.

Kraje partnerskie z regionu 5.

Grupa 3

Kraje o niższych kosztach utrzymania

Bułgaria, Chorwacja, Republika Czeska, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Polska, Rumunia, Serbia, Słowacja, Słowenia, Macedonia Północna i Turcja

Wsparcie indywidualne UE w ramach programu Erasmus+ przyznane studentom będzie zależało od kierunku ich mobilności między krajami wysyłającymi i przyjmującymi zgodnie z poniższymi wytycznymi:

  • mobilność do krajów o zbliżonych kosztach utrzymania: studenci otrzymają dofinansowanie UE w przedziale kwot średnich;
  • mobilność do krajów o wyższych kosztach utrzymania: studenci otrzymają dofinansowanie UE w przedziale kwot wyższych;
  • mobilność do krajów o niższych kosztach utrzymania: studenci otrzymają dofinansowanie UE w przedziale kwot niższych.

Kwoty określone przez agencje narodowe będą ustalane w ramach poniższych minimalnych i maksymalnych przedziałów:

  • średni przedział dofinansowania UE: średni przedział dofinansowania, od 260 do 540 EUR miesięcznie, dotyczy działań w zakresie mobilności do krajów o zbliżonych kosztach utrzymania: a) z kraju grupy 1 do kraju grupy 1, b) z kraju grupy 2 do kraju grupy 2 oraz c) z kraju grupy 3 do kraju grupy 3;
  • wyższy przedział dofinansowania UE: odpowiada średniemu przedziałowi stosowanemu przez agencję narodową powiększonemu o co najmniej 50 EUR i wynosi od 310 do 600 EUR miesięcznie. Dotyczy działań w zakresie mobilności do krajów o wyższych kosztach utrzymania: a) z kraju grupy 2 do kraju grupy 1 oraz b) z kraju grupy 3 do krajów grup 1 i 2;
  • niższy przedział dofinansowania UE: odpowiada średniemu przedziałowi stosowanemu przez agencję narodową pomniejszonemu o co najmniej 50 EUR i wynosi od 200 do 490 EUR miesięcznie. Dotyczy działań w zakresie mobilności do krajów o niższych kosztach utrzymania: a) z kraju grupy 1 do krajów grup 2 i 3 oraz b) z kraju grupy 2 do kraju grupy 3.

Określając kwoty, o które będą mogli ubiegać się beneficjenci w ich kraju, agencje narodowe uwzględnią dwa szczególne kryteria:

  • dostępność i poziom innych źródeł współfinansowania uzupełniających dofinansowanie UE, które pochodzą od instytucji prywatnych lub publicznych na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym;
  • ogólny poziom zapotrzebowania studentów, którzy zamierzają podjąć naukę lub uczestniczyć w szkoleniu za granicą.

W odniesieniu do działań w zakresie mobilności między krajami programu i mobilności do krajów partnerskich z regionów 5 i 14 agencje narodowe mogą podjąć decyzję o ustaleniu przedziałów zamiast kwot na poziomie krajowym, co zapewni instytucjom szkolnictwa wyższego pewną elastyczność. Decyzja ta powinna zostać odpowiednio uzasadniona, na przykład dostępnością współfinansowania na poziomie regionalnym lub instytucjonalnym w niektórych krajach.

Studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach – dopłata uzupełniająca do wsparcia indywidualnego

Studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach otrzymują dopłatę uzupełniającą do wsparcia indywidualnego w ramach dofinansowania UE z programu Erasmus+ wynoszącą 250 EUR miesięcznie. Kryteria, które należy stosować, określają na poziomie krajowym agencje narodowe w porozumieniu z organami krajowymi.

Studenci i niedawni absolwenci odbywający praktyki zawodowe – dopłata uzupełniająca do wsparcia indywidualnego

Studenci i niedawni absolwenci odbywający praktyki otrzymają dodatkowe dopłaty uzupełniające do wsparcia indywidualnego w ramach dofinansowania UE z programu Erasmus+ w wysokości 150 EUR miesięcznie. Studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach odbywający praktyki są uprawnieni do otrzymania dopłaty uzupełniającej dla studentów i niedawnych absolwentów o mniejszych szansach oraz dopłaty uzupełniającej do praktyk.

Studenci i niedawni absolwenci z regionów najbardziej oddalonych oraz krajów i terytoriów zamorskich

Biorąc pod uwagę ograniczenia wynikające z oddalenia od innych krajów programu i poziomu gospodarczego, studenci i niedawni absolwenci instytucji szkolnictwa wyższego znajdujących się w najbardziej oddalonych regionach państw członkowskich UE oraz w krajach i terytoriach zamorskich związanych z państwami członkowskimi UE w ramach wsparcia indywidualnego otrzymają następujące wyższe kwoty:

Z

Do

Kwota

Regionów najbardziej oddalonych oraz krajów i terytoriów zamorskich

Kraje programu i kraje partnerskie z regionów 5 i 14.

700 EUR na miesiąc

Dopłaty uzupełniające dla studentów i niedawnych absolwentów o mniejszych szansach oraz dopłaty uzupełniające do praktyk nie mają zastosowania w tym przypadku.

Studenci i niedawni absolwenci korzystający z mobilności z krajów programu do krajów partnerskich („mobilność międzynarodowa”)

Podstawową kwotę wsparcia indywidualnego ustala się w następujący sposób:

Z

Do

Kwota

Krajów programu

Kraje partnerskie z regionów 1–4 i 6–13.

700 EUR na miesiąc

Kraje programu

Kraje partnerskie z regionów 5 i 14.

Jak opisano powyżej w sekcji „Dofinansowanie na mobilność studentów – Wsparcie indywidualne mobilności fizycznej”

Dopłata uzupełniająca dla studentów i niedawnych absolwentów o mniejszych szansach ma zastosowanie w tym przypadku.

Dopłata uzupełniająca do praktyk nie ma zastosowania w przypadku mobilności do krajów partnerskich z regionów 1-4 i 6-13.

Kraje programu obejmują regiony najbardziej oddalone oraz kraje i terytoria zamorskie.

Studenci i niedawni absolwenci korzystający z krótkoterminowej mobilności fizycznej (mobilność mieszana i krótkotrwała mobilność doktorantów)

Podstawowe kwoty wsparcia indywidualnego ustala się w następujący sposób:

Czas trwania fizycznego działania

Kwota (dowolny kraj programu lub kraj partnerski)

do 14. dnia działania:

70 EUR na dzień

od 15. do 30. dnia działania:

50 EUR na dzień

Wsparcie indywidualne może również obejmować jeden dzień podróży przed rozpoczęciem działania i jeden dzień podróży następujący po działaniu.

Studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach – dopłata uzupełniająca w ramach wsparcia indywidualnego krótkotrwałej mobilności fizycznej

Studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach otrzymują dopłatę uzupełniającą do wsparcia indywidualnego w ramach dofinansowania UE z programu Erasmus+ wynoszącą 100 EUR w przypadku okresu mobilności fizycznej trwającego 5–14 dni oraz 150 EUR w przypadku okresu trwającego 15–30 dni. Kryteria, które należy stosować, określają na poziomie krajowym agencje narodowe w porozumieniu z organami krajowymi.

Dopłata uzupełniająca do praktyk nie ma zastosowania w tym przypadku.

Kraje programu obejmują regiony najbardziej oddalone oraz kraje i terytoria zamorskie.

Studenci i niedawni absolwenci nieotrzymujący wsparcia podróży – dopłata uzupełniająca do wsparcia indywidualnego za podróż z wykorzystaniem ekologicznych środków transportu

Studenci i niedawni absolwenci nieotrzymujący wsparcia podróży mogą zdecydować się na podróż z wykorzystaniem ekologicznych środków transportu. W takim przypadku otrzymają oni jednorazową dopłatę w wysokości 50 EUR jako dopłatę uzupełniającą do wsparcia indywidualnego, a w razie potrzeby mogą otrzymać do 4 dni dodatkowego wsparcia indywidualnego na pokrycie kosztów podróży w obie strony.

Dofinansowanie kosztów podróży

Następujący uczestnicy mogą otrzymać poniższe kwoty wsparcia podróży mające pomóc im w pokryciu kosztów podróży:

  • studenci i niedawni absolwenci instytucji szkolnictwa wyższego znajdujących się w najbardziej oddalonych regionach państw członkowskich UE, na Cyprze, Islandii, Malcie oraz w krajach i terytoriach zamorskich związanych z państwami członkowskimi UE i udający się do krajów programu lub krajów partnerskich z regionów 5 i 14,
  • studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach korzystający z mobilności krótkoterminowej oraz
  • studenci i niedawni absolwenci udający się do krajów partnerskich, z wyjątkiem krajów partnerskich z regionów 5 i 14.

Odległości[11]

W przypadku podróży standardowej

W przypadku podróży z wykorzystaniem ekologicznych środków transportu

od 10 do 99 km:

23 EUR na uczestnika

 

od 100 do 499 km:

180 EUR na uczestnika

210 EUR na uczestnika

od 500 do 1 999 km:

275 EUR na uczestnika

320 EUR na uczestnika

od 2 000 do 2 999 km:

360 EUR na uczestnika

410 EUR na uczestnika

od 3 000 do 3 999 km:

530 EUR na uczestnika

610 EUR na uczestnika

od 4 000 do 7 999 km:

820 EUR na uczestnika

 

8 000 km lub więcej:

1500 EUR na uczestnika

 

Studenci i niedawni absolwenci, którzy wybiorą podróż z wykorzystaniem ekologicznych środków transportu, w stosownych przypadkach otrzymają do 4 dni dodatkowego wsparcia indywidualnego na pokrycie kosztów podróży w obie strony.

W przypadku mobilności z krajów programu do krajów partnerskich, z wyjątkiem regionów 5 i 14, studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach muszą otrzymać wsparcie podróży. Beneficjenci mogą zrezygnować z udzielania wsparcia wszystkim pozostałym studentom i niedawnym absolwentom korzystającym z mobilności z krajów programu do krajów partnerskich, z wyjątkiem regionów 5 i 14.

C) Dofinansowanie mobilności pracowników

Pracownicy otrzymają dofinansowanie UE jako wkład w koszty podróży i utrzymania ponoszone w czasie pobytu za granicą zgodnie z poniższą tabelą:

Pozycja budżetu

Koszty kwalifikowalne i mające zastosowanie zasady

Kwota

Wsparcie podróży

Dofinansowanie kosztów podróży uczestników z miejsca zamieszkania do miejsca działania i z powrotem.

Mechanizm finansowania: dofinansowanie kosztów jednostkowych.

Zasada alokacji: Na podstawie odległości, jaką musi pokonać uczestnik. Wnioskodawca musi wskazać odległość między miejscem zamieszkania a miejscem działania[12] przy użyciu kalkulatora odległości Komisji Europejskiej[13].

Odległość

Podróż standardowa

Podróż z wykorzystaniem ekologicznych środków transportu

0–99 km

23 EUR

 

100–499 km

180 EUR

210 EUR

500–1 999 km

275 EUR

320 EUR

2 000–2 999 km

360 EUR

410 EUR

3 000–3 999 km

530 EUR

610 EUR

4 000–7 999 km

820 EUR

 

8 000 km lub więcej

1 500 EUR

 

Wsparcie indywidualne

Koszty bezpośrednio związane z utrzymaniem uczestników w trakcie trwania działania.

Mechanizm finansowania: dofinansowanie kosztów jednostkowych.

Zasada alokacji: w zależności od długości pobytu uczestnika (w stosownych przypadkach z uwzględnieniem również jednego dnia podróży przed rozpoczęciem działania i jednego dnia podróży następującego po działaniu).

Pracownicy, którzy wybiorą podróż z wykorzystaniem ekologicznych środków transportu, w stosownych przypadkach otrzymają do czterech dni dodatkowego wsparcia indywidualnego na pokrycie kosztów podróży w obie strony.

Do 14. dnia działania: tabela A1.1 na dzień na uczestnika;

od 15. do 60. dnia działania: 70% z tabeli A1.1 na dzień na uczestnika.

Tabela A – Wsparcie indywidualne (kwoty w EUR na dzień)

Poniższe kwoty zależą od kraju przyjmującego. Kwoty te muszą mieścić się w przedziałach określających wartości minimalne i maksymalne, przedstawionych w poniższej tabeli. Określając kwoty, o które będą ubiegać się beneficjenci w swoim kraju, agencje narodowe, w porozumieniu z władzami krajowymi, uwzględnią dwa szczególne kryteria:

  • dostępność i poziom innych źródeł współfinansowania uzupełniających dofinansowanie UE, które pochodzą od instytucji prywatnych lub publicznych na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym;
  • ogólny poziom potrzeb pracowników, którzy zamierzają prowadzić zajęcia dydaktyczne lub uczestniczyć w szkoleniu za granicą.

Dla wszystkich krajów docelowych należy stosować taki sam odsetek w ramach przedziału kwot. Przyznanie takiej samej kwoty dofinansowania w odniesieniu do wszystkich krajów docelowych nie jest możliwe.

 

Pracownicy z krajów programu

Kraj przyjmujący

Min.–maks. (na dzień)

 

A1.1

Norwegia, Dania, Luksemburg, Islandia, Szwecja, Irlandia, Finlandia, Liechtenstein

Kraje partnerskie z regionu 14

80–180

Niderlandy, Austria, Belgia, Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Cypr, Grecja, Malta, Portugalia

Kraje partnerskie z regionu 5

70-160

Słowenia, Estonia, Łotwa, Chorwacja, Słowacja, Republika Czeska, Litwa, Turcja, Węgry, Polska, Rumunia, Bułgaria, Republika Macedonii Północnej, Serbia

60-140

Kraje partnerskie z regionów 14 i 613

180

W odniesieniu do działań w zakresie mobilności między krajami programu i mobilności do krajów partnerskich z regionów 5 i 14 agencje narodowe mogą podjąć decyzję o ustaleniu przedziałów zamiast kwot na poziomie krajowym, co zapewni instytucjom szkolnictwa wyższego pewną elastyczność. Decyzja ta powinna zostać odpowiednio uzasadniona, na przykład dostępnością współfinansowania na poziomie regionalnym lub instytucjonalnym w niektórych krajach. Dokładne kwoty zostaną opublikowane na stronach internetowych każdej agencji narodowej i instytucji szkolnictwa wyższego.

D) Poziom wsparcia finansowego dla studentów i pracowników określony przez instytucje szkolnictwa wyższego i konsorcja realizujące projekty mobilności

We wszystkich przypadkach od instytucji szkolnictwa wyższego i konsorcjów realizujących projekty mobilności wymaga się przestrzegania poniższych zasad i spełnienia poniższych kryteriów przy określaniu lub stosowaniu stawek dofinansowania UE obowiązujących w danej instytucji.

  • Po określeniu wysokości stawek przez instytucje/konsorcja pozostaną one na tym samym poziomie przez cały czas trwania projektu mobilności. Nie jest możliwe zmniejszenie ani zwiększenie poziomu dofinansowania w ramach tego samego projektu.
  • Stawki należy określać lub stosować w obiektywny i przejrzysty sposób z uwzględnieniem wszystkich zasad i metodyki opisanych powyżej (tj. biorąc pod uwagę kierunek mobilności i dodatkowe specjalne finansowanie);
  • Należy przyznać taki sam poziom dofinansowania wszystkim studentom wyjeżdżającym do tej samej grupy krajów w ramach tego samego rodzaju mobilności – studiów lub praktyk (z wyjątkiem studentów i niedawnych absolwentów o mniejszych szansach z najbardziej oddalonych krajów, regionów oraz krajów i terytoriów zamorskich programu).

E) Mieszane programy intensywne

Pozycja budżetu

Koszty kwalifikowalne i mające zastosowanie zasady

Kwota

Wsparcie organizacyjne

Koszty bezpośrednio związane z organizacją programów intensywnych (z wyłączeniem kosztów utrzymania i podróży uczestników).

Mechanizm finansowania: dofinansowanie kosztów jednostkowych.

Zasada alokacji: na podstawie liczby uczestników projektu mobilności, nie uwzględniając nauczycieli/osób prowadzących szkolenia zaangażowanych w realizację programu.

Koordynująca instytucja szkolnictwa wyższego ubiega się o wsparcie organizacyjne w imieniu grupy instytucji wspólnie organizujących mieszany program intensywny.

400 EUR na uczestnika, przy minimalnej liczbie uczestników wynoszącej 15 i maksymalnej liczbie 20 uczestników korzystających z dofinansowania.

  1. https://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/resources/documents/applicants/higher-education-charter_en

  2. https://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/resources/documents/erasmus...

  3. Za „staż dot. umiejętności cyfrowych” uznaje się każdy staż studencki, w ramach którego stażysta zajmuje się co najmniej jedną z następujących czynności: marketing cyfrowy (np. zarządzanie mediami społecznościowymi, analityka stron internetowych); graficzne, mechaniczne lub architektoniczne projektowanie cyfrowe; tworzenie aplikacji, oprogramowania, skryptów lub stron internetowych; instalacja, utrzymanie systemów i sieci informatycznych oraz zarządzanie nimi; cyberbezpieczeństwo; analityka, eksploracja i wizualizacja danych; programowanie i szkolenie robotów oraz aplikacji wykorzystujących sztuczną inteligencję. Omawiana kategoria nie obejmuje generycznego wsparcia dla klientów, realizacji zamówień, wprowadzania danych ani zadań biurowych.

  4. Osoby, które niedawno ukończyły studia doktoranckie, mogą odbywać praktyki po spełnieniu takich samych wymogów jak inni niedawni absolwenci w ciągu 12 miesięcy od ukończenia studiów. W przypadku państw, w których absolwenci muszą odbyć obowiązkową zasadniczą służbę wojskową lub cywilną po zakończeniu nauki, okres kwalifikowalności dla niedawnych absolwentów zostanie wydłużony o czas trwania tej służby.

  5. Następujące rodzaje organizacji nie kwalifikują się jako organizacje przyjmujące w przypadku mobilności studentów w ramach praktyk zawodowych: instytucje UE i inne organy UE, w tym wyspecjalizowane agencje (wyczerpujący wykaz tych instytucji jest dostępny na stronie internetowej: http://europa.eu/european-union/about-eu/institutions-bodies_pl); organizacje zarządzające programami UE, np. agencje narodowe programu Erasmus+ (w celu uniknięcia ewentualnego konfliktu interesów lub podwójnego finansowania).

  6. Wcześniejsze doświadczenia w ramach programu Erasmus + lub stypendia Erasmus Mundus zaliczają się do 12 miesięcy przypadających na cykl studiów.

  7. Studenci studiów jednostopniowych, na takich kierunkach jak medycyna, mogą być mobilni przez okres do 24 miesięcy.

  8. W przypadku kampusów satelitarnych, które są zależne od instytucji dominującej i objęte tą samą Kartą Erasmusa dla szkolnictwa wyższego, za kraj wysyłający uważany będzie kraj, w którym mieści się instytucja dominująca. Z tego względu nie można organizować działań mobilności pomiędzy kampusami satelitarnymi i instytucją dominującą objętymi tą samą Kartą Erasmusa dla szkolnictwa wyższego.

  9. W przypadku państw, w których absolwenci muszą odbyć obowiązkową zasadniczą służbę wojskową lub cywilną po zakończeniu nauki, okres kwalifikowalności dla niedawnych absolwentów zostanie wydłużony o czas trwania tej służby.

  10. Kraje partnerskie z regionów 5 i 14 są tylko krajami przyjmującymi.

  11. Na podstawie odległości, jaką musi pokonać uczestnik. Odległości należy obliczać korzystając z kalkulatora odległości Komisji Europejskiej (http://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/tools/distance_en.htm). Aby obliczyć kwotę dofinansowania UE na podróż w obie strony, należy podać odległość przy podróży w jedną stronę.

  12. Na przykład jeżeli osoba z Madrytu (Hiszpania) bierze udział w działaniu odbywającym się w Rzymie (Włochy), wnioskodawca oblicza odległość z Madrytu do Rzymu (1 365,28 km), a następnie wybiera odpowiedni przedział odległości (tj. między 500 a 1 999 km).

  13. https://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/resources/distance-calculator_pl