Studia za granicą

Erasmus+ pomaga w organizacji wymian dla studentów i doktorantów z krajów uczestniczących w programie Erasmus+krajów partnerskich.

Dzięki zagranicznym studiom w ramach programu Erasmus+ można poprawić swoje umiejętności komunikacyjne, językowe i międzykulturowe, jak również zdobyć bardzo cenione przez pracodawców soft skills (komunikatywność, asertywność, kreatywność, odporność na stres, kompetencje przywódcze, umiejętność zarówno współpracy z innymi ludźmi, jak i pracy samodzielnej oraz zarządzanie czasem). Jakie korzyści przynoszą wymiany zagraniczne

Okres studiów za granicą można połączyć ze stażem, który pozwoli zdobyć doświadczenie zawodowe będące później dużym atutem przy poszukiwaniu pracy.

W wymianach zagranicznych mogą uczestniczyć studenci na poziomie licencjatu i magisterium oraz doktoranci. Studenci, którzy chcą uzyskać dyplom studiów magisterskich za granicą (w ramach pełnego, maksymalnie dwuletniego programu studiów policencjackich), mogą się starać o gwarantowany przez UE kredyt programu Erasmus+ dla studentów studiów magisterskich.

W nauce języka potrzebnego, aby studiować w jednym z krajów uczestniczących w programie, pomoże studentom system wsparcia językowego online udostępniony w ramach programu Erasmus+.

Studenci dotknięci niepełnosprawnością fizyczną lub psychiczną bądź chorobą mogą ubiegać się o dodatkowe wsparcie po tym, jak zostaną wyselekcjonowani do udziału w programie.

Czas trwania

Okres studiów za granicą może trwać co najmniej 3 miesiące (lub 1 trymestr akademicki) i maksymalnie 12 miesięcy.

W ramach programu Erasmus+ można wziąć udział w kilku wymianach, zarówno w charakterze studenta, jak i stażysty. Jednak łączny okres pobytu za granicą (obejmujący okresy studiów za granicą) nie może przekroczyć 12 miesięcy w jednym cyklu studiów.

„Cykl” oznacza poziom studiów określony w europejskich ramach kwalifikacji:

  • cykl pierwszy (licencjat lub równoważny): poziom 5/6 europejskich ram kwalifikacji
  • cykl drugi (magisterium lub równoważny): poziom 7 europejskich ram kwalifikacji
  • cykl trzeci (doktorat lub równoważny): poziom 8 europejskich ram kwalifikacji

W przypadku studiów składających się z jednego cyklu, takich jak medycyna czy architektura, można wyjechać na wymianę Erasmus+ na maksymalnie 24 miesiące.

Warunki

Aby wyjechać za granicę w ramach programu Erasmus+, trzeba być zarejestrowanym w instytucji szkolnictwa wyższego i zapisanym na studia, które kończą się uzyskaniem stopnia naukowego lub zdobyciem wykształcenia wyższego. Studenci pierwszego cyklu muszą być studentami co najmniej drugiego roku.

Studia za granicą muszą być adekwatne z punktu widzenia kierunku studiów i rozwoju osobistego oraz być elementem programu studiów realizowanego przez studenta.

Aby student mógł studiować za granicą, jego uczelnia macierzysta musi podpisać umowę międzyinstytucjonalną z uczelnią przyjmującą.

Obydwie uczelnie muszą posiadać Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego (jeśli mają siedzibę w krajach uczestniczących w programie). Uczelnie z krajów partnerskich zobowiązują się przestrzegać zasad zapisanych w karcie, podpisując umowy międzyinstytucjonalne.

Uznawanie kwalifikacji uniwersyteckich

Przed wyjazdem za granicę:

  1. Ty, uczelnia wysyłająca i uczelnia przyjmująca musicie podpisać porozumienie o programie zajęć, które gwarantuje przejrzyste i skuteczne opracowanie programu wymiany zagranicznej i ustala, w jaki sposób uznany zostanie program zajęć zrealizowany za granicą. Dokument ten określa prawa i obowiązki wszystkich stron.
  2. Otrzymasz kartę studenta programu Erasmus+, która określa Twoje prawa i obowiązki podczas pobytu za granicą.

Po powrocie z zagranicy:

  1. Przyjmująca uczelnia wyższa musi przekazać Tobie oraz uczelni wysyłającej wykaz zaliczeń potwierdzający, że ustalony program zajęć został zrealizowany, i zawierający uzyskane wyniki.

  2. Twoja uczelnia macierzysta musi uznać punkty zaliczeniowe (za pomocą europejskiego systemu transferu i akumulacji punktów w szkolnictwie wyższym (ECTS) lub równoważnego systemu), tak jak zostało to ustalone w porozumieniu o programie zajęć zawartym przed wyjazdem, i uwzględnić je bez żadnych dodatkowych warunków w programie zajęć wymaganym do ukończenia studiów.

  3. Jeśli Twoja uczelnia wysyłająca ma siedzibę w kraju uczestniczącym w programie, Twoje studia za granicą powinny zostać również zarejestrowane w suplemencie do dyplomu.

Więcej informacji znajdziesz w Wytycznych dotyczących korzystania z porozumienia o programie zajęć na studiach.

Wsparcie finansowe

Możesz uzyskać dofinansowanie z programu Erasmus+ na koszty podróży i utrzymania. Wysokość takiego dofinansowania może być różna w zależności od różnicy poziomu kosztów utrzymania w Twoim kraju ojczystym i w kraju, do którego wyjeżdżasz, liczby studentów ubiegających się o dofinansowanie, odległości dzielącej obydwa kraje oraz dostępności innych form pomocy finansowej.

Jeśli obydwa kraje są krajami uczestniczącymi w programie, dowiedz się w agencji krajowej lub na swojej uczelni, jakie stawki obowiązują. Program oferuje dodatkowe wsparcie dla studentów wyjeżdżających na staż, studentów znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej oraz studentów z najbardziej oddalonych krajów uczestniczących lub regionów.

Wysokość dofinansowania i stawki ryczałtowe stosowane przy wymianach między krajami uczestniczącymi w programie a krajami partnerskimi są publikowane w Przewodniku po programie Erasmus+.

Zarówno studenci otrzymujący dofinansowanie, jak i studenci nieotrzymujący go muszą podpisać umowę finansową określającą czas trwania pobytu, wysokość dofinansowania oraz inne prawa i obowiązki.  

Jeśli wyjeżdżasz do kraju uczestniczącego w programie, instytucja wysyłająca podpisuje Twoją umowę o udzielenie dotacji i odpowiada za dokonanie wszystkich płatności.

Jeśli wyjeżdżasz z kraju uczestniczącego w programie do kraju partnerskiego lub na odwrót, umowę finansową podpisuje instytucja z kraju uczestniczącego w programie. Instytucja wysyłająca i instytucja przyjmująca wspólnie zadecydują o tym, która z nich dokona płatności.

Jako student Erasmusa+ będziesz zwolniony z opłat za naukę, rejestrację, egzaminy oraz dostęp do laboratoriów i bibliotek na uczelni przyjmującej. Możliwe, że za ubezpieczenie lub członkostwo w związkach studenckich będziesz musiał wnieść niewielkie opłaty.

Możesz kwalifikować się do uzyskania dodatkowego dofinansowania od swojej uczelni, od władz państwowych lub z innych źródeł. Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach European Funding Guide i Study Portals.

Możesz również kwalifikować się do ubiegania się o stypendium na wspólne studia magisterskie albo o gwarantowany przez UE kredyt dla studentów studiów magisterskich (dostępny w przypadku maksymalnie dwuletniego programu studiów policencjackich).

Jak się zgłosić

Można to zrobić za pośrednictwem biura współpracy międzynarodowej lub biura programu Erasmus+ na swojej uczelni.

Selekcja studentów do udziału w programie powinna przebiegać w uczciwy i przejrzysty sposób.

Uregulowania dotyczące studentów dotkniętych niepełnosprawnością fizyczną lub psychiczną bądź chorobami

Studenci dotknięci niepełnosprawnością fizyczną lub psychiczną bądź chorobą mogą ubiegać się o dodatkowe wsparcie po tym, jak zostaną wyselekcjonowani do udziału w programie.

Więcej informacji

Dowiedz się, jakie prawa przysługują studentom i stażystom podczas pobytu za granicą.

Przed skontaktowaniem się z biurem programu na swojej uczelni, krajową agencją programu Erasmus+ w kraju uczestniczącym lub biurem krajowym w kraju partnerskim (o ile istnieje) zachęcamy do zapoznania się z najczęściej zadawanymi pytaniami.

Stowarzyszenie studentów i absolwentów Erasmus+ (ESAA) to dynamiczne forum, które oferuje studentom i absolwentom możliwość nawiązywania i podtrzymywania kontaktów, rozwoju zawodowego i wymiany międzykulturowej.

Doktoranci mogą ubiegać się również o dofinansowanie ze środków unijnych na prowadzenie badań za granicą w ramach programu działań „Maria Skłodowska-Curie”.

Wideo

Erasmus+: droga do kariery – Brechje Schwachofer, ambasador Holandii na Cyprze, mówi o tym, jak program Erasmus wpłynął na to, że podjęła pracę w dyplomacji.

Podziel się tą stroną