Kraje Uprawnione

W programie Erasmus+ mogą uczestniczyć następujące kraje:

KRAJE PROGRAMU

Następujące kraje mogą w pełni uczestniczyć we wszystkich akcjach programu Erasmus+:

Państwa członkowskie Unii Europejskiej (UE) 1

Belgia

Bulgaria

Czechy

Dania

Niemcy

Estonia

Irlandia

Grecja

Hiszpania

Francja

Chorwacja

Włochy

Cypr

Łotwa

Litwa

Luksemburg

Węgry

Malta

Holandia

Austria

Polska

Portugalia

Rumunia

Słowenia

Słowacja

Finlandia

Szwecja

Zjednoczone Królestwo2

Kraje spoza UE uczestniczące w programie

Republika Macedonii Północnej

Islandia

Liechtenstein

Norwegia

Turcja

Serbia

KRAJE PARTNERSKIE

Następujące kraje mogą uczestniczyć w określonych akcjach programu, zależnie od szczegółowych kryteriów lub warunków (dalsze informacje można znaleźć w części B niniejszego przewodnika). Dofinansowanie zostanie przyznane organizacjom z siedzibą na terytorium tych krajów uznanym przez prawo międzynarodowe. Wnioskodawcy i uczestnicy muszą respektować wszelkie ograniczenia nałożone na pomoc zewnętrzną UE przez Radę Europejską. Wnioski muszą być zgodne z ogólnymi wartościami UE poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawa, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, jak przewidziano w art 2 Traktatu Unii Europejskiej.

KRAJE PARTNERSKIE SĄSIADUJĄCE Z UE3

Bałkany Zachodnie (region 1)

Państwa Partnerstwa Wschodniego

(Region 2)

Kraje południowego regionu Morza Śródziemnego

(Region 3)

Federacja Rosyjska (region 4)

Albania

Bośnia i Hercegowina

Kosowo4

Czarnogóra

Armenia

Azerbejdżan

Białoruś

Gruzja

Mołdawia

Terytorium Ukrainy uznane przez prawo międzynarodowe

Algeria

Egipt

Izrael

Jordania

Liban

Libia

Maroko

Palestyna.5

Syria

Tunezja

Terytorium Rosji uznane przez prawo międzynarodowe

INNE KRAJE PARTNERSKIE

W niektórych akcjach programu mogą uczestniczyć wymienione poniżej dowolne kraje partnerskie z całego świata. Zasięg geograficzny niektórych innych akcji nie jest tak duży.

Kraje partnerskie wymienione poniżej pogrupowano według instrumentów finansowych w ramach działań zewnętrznych Unii Europejskiej.

Region 5

Andora, Monako, Państwo Watykańskie, San Marino

Region 66

Asia

Afganistan, Bangladesz, Bhutan, Chiny, Filipiny, Indie, Indonezja, Kambodża, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna, Laos, Malediwy, Malezja, Myanmar/Birma, Mongolia, Nepal, Pakistan, Sri Lanka, Tajlandia i Wietnam

Region 77

Central Asia

Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan

Region 88

Ameryka Łacińska

Argentyna, Boliwia, Brazylia, Ekwador, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Kostaryka, Kuba, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Peru, Salwador, Wenezuela

Region 99

Irak, Iran, Jemen

Region 1010

Republika Południowej Afryki

Region 11

Państwa Afryki, Karaibów i Pacyfiku

Angola, Antigua i Barbuda, Bahamy, Barbados, Belize, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Czad, Demokratyczna Republika Konga, Demokratyczna Republika Timoru Wschodniego, Dominika, Dżibuti, Erytrea, Eswatini, Etiopia, Fidżi, Gabon, Gambia, Ghana, Grenada, Gujana, Gwinea Bissau, Gwinea Równikowa, Haiti, Jamajka, Kamerun, Kenia, Kiribati, Komory, Kongo, Lesotho, Liberia, Madagaskar, Malawi, Mali, Mauretania, Mauritius, Mikronezja, Mozambik, Namibia, Nauru, Niger, Nigeria, Niue, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Republika Dominikańska, Republika Gwinei, Republika Środkowoafrykańska, Republika Wybrzeża Kości Słoniowej, Republika Zielonego Przylądka, Rwanda, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Senegal, Seszele, Sierra Leone, Somalia, Sudan, Sudan Południowy, Surinam, Tanzania, Togo, Tonga, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Uganda, Vanuatu, Wyspy Cooka, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Zambia, Zimbabwe

Region 1211

Kraje uprzemysłowione należące do Rady Współpracy Państw Zatoki

Arabia Saudyjska, Bahrajn, Katar, Kuwejt, Oman, Zjednoczone Emiraty Arabskie

Region 1312

Inne kraje uprzemysłowione

Australia, Brunei, Chile, Hongkong, Japonia, Kanada, Makau, Nowa Zelandia, Republika Korei, Singapur, Stany Zjednoczone Ameryki, Tajwan, Urugwaj

Region 14

Wyspy Owcze, Szwajcaria

Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się ze szczegółowym opisem akcji programu zamieszczonym w części B niniejszego przewodnika.

WYMOGI DOTYCZĄCE WIZ I ZEZWOLEŃ NA POBYT

Może zaistnieć konieczność uzyskania przez uczestników projektów Erasmus+ wizy na pobyt za granicą w kraju programu lub kraju partnerskim, w którym prowadzone jest dane działanie. Wszystkie organizacje uczestniczące muszą zadbać o to, aby zostały uzyskane wymagane zezwolenia (wizy krótkoterminowe lub długoterminowe bądź zezwolenia na pobyt) przed rozpoczęciem zaplanowanego działania.

Zdecydowanie zaleca się występowanie do właściwych organów o zezwolenia z dużym wyprzedzeniem, ponieważ formalności te mogą trwać kilka tygodni. Agencje narodowe i Agencja Wykonawcza mogą udzielić dodatkowych wskazówek i pomocy w sprawach związanych z wizami, zezwoleniami na pobyt, ubezpieczeniem społecznym itp. Portal imigracyjny UE zawiera ogólne informacje na temat wiz i zezwoleń na pobyt zarówno w odniesieniu do pobytów krótkoterminowych, jak i długoterminowych: http://ec.europa.eu/immigration/

  • 1. Zgodnie z art. 33 ust. 3 decyzji Rady 2013/755/UE* z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską (https://ec.europa.eu/europeaid/regions/overseas-countries-and-territories-octs/oct-eu-association_en) Unia zapewnia, aby do udziału w programie Erasmus+ kwalifikowały się osoby i organizacje z krajów i terytoriów zamorskich, zgodnie z zasadami programu i ustaleniami obowiązującymi państwo członkowskie, z którym są związane. To oznacza, że osoby i organizacje z krajów i terytoriów zamorskich uczestniczą w programie, mając status „kraju programu”, przy czym właściwym „krajem programu” jest państwo członkowskie, z którym są związane. .Wykaz krajów i terytoriów zamorskich, których to dotyczy, można znaleźć pod adresem: https://ec.europa.eu/europeaid/regions/octs_en
  • 2. W obecnych wieloletnich ramach finansowych (WRF 2014–2020) bieżący program Erasmus+ będzie wdrażany w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa lub podmiotów lub osób mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, tak jak gdyby Zjednoczone Królestwo było nadal państwem członkowskim, bez zakłóceń, do momentu zamknięcia programu, zgodnie z postanowieniami umowy o wystąpieniu między UE a Zjednoczonym Królestwem (https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=OJ:L:2020:029:TOC).
  • 3. Kryteria kwalifikowalności określone w zawiadomieniu Komisji nr 2013/C-205/05 (Dz.U. C 205 z 19.7.2013, s. 9-11) obowiązują w stosunku do wszystkich działań realizowanych w ramach niniejszego przewodnika, także odnośnie do stron trzecich otrzymujących wsparcie finansowe w przypadkach, w których dane działanie zakłada wsparcie finansowe dla stron trzecich udzielone przez beneficjentów dofinansowania zgodnie z art. 204 rozporządzenia finansowego UE.
  • 4. Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.
  • 5. Użycie tej nazwy nie stanowi uznania państwa Palestyny i nie narusza indywidualnego stanowiska państw członkowskich w tej kwestii.
  • 6. Klasyfikacja stosowana w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju.
  • 7. Jak wyżej.
  • 8. Jak wyżej.
  • 9. Jak wyżej.
  • 10. Jak wyżej.
  • 11. Klasyfikacja stosowana w ramach Instrumentu Partnerstwa.
  • 12. Klasyfikacja stosowana w ramach Instrumentu Partnerstwa.