Jak brexit wpłynie na program Erasmus+?

Niezależnie od wyniku trwających negocjacji między Unią Europejską (UE) a Wielką Brytanią oczekuje się, że brexit spowoduje wiele zmian w programie Erasmus+. Szczegóły nie są jeszcze znane, jednak na tej stronie będzie można znaleźć najbardziej aktualne informacje na temat tego, w jaki sposób wystąpienie Wielkiej Brytanii z UE może wpłynąć na osoby fizyczne i organizacje.

Mobilność edukacyjną

30 stycznia 2019 r. Komisja zaproponowała środki zmierzające do uniknięcia zakłóceń działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+ z udziałem Wielkiej Brytanii w przypadku wystąpienia tego państwa z UE bez porozumienia („scenariusz zakładający brak porozumienia”).

Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie planu awaryjnego w zakresie programu Erasmus+ obejmuje „mobilność edukacyjną” określoną w rozporządzeniu w sprawie programu Erasmus+. Oznacza to:

  • mobilność studentów w ramach wszystkich programów szkolnictwa wyższego oraz mobilność studentów, praktykantów i uczniów w ramach kształcenia i szkolenia zawodowego
  • mobilność młodzieży w ramach uczenia się pozaformalnego i nieformalnego oraz w ramach działalności wolontariackiej
  • mobilność pracowników sektora kształcenia i szkoleń
  • mobilność osób aktywnie uczestniczących w pracy z młodzieżą lub w organizacjach młodzieżowych oraz liderów młodzieży.

Rozporządzenie gwarantuje, że osoby przebywające za granicą w ramach działań mobilności edukacyjnej finansowanych przez program Erasmus+ w dniu opuszczenia Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię nie będą musiały przerywać okresu mobilności.

Dotyczy to na przykład francuskiego studenta szkoły wyższej korzystającego z mobilności w ramach programu Erasmus+ w Londynie, ale też w równym stopniu studenta z Wielkiej Brytanii obywającego szkolenie zawodowe na stażu w ramach programu Erasmus+ w Budapeszcie.

Środki te będą obowiązywać do czasu zakończenia wszystkich działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+, które rozpoczęły się przed 30 marca 2019 r., zakładając, że działania te mogą trwać maksymalnie do 12 miesięcy.

Dotyczy ono wszystkich krajów uczestniczących w programie Erasmus+, tj. państw członkowskich UE oraz Liechtensteinu, Norwegii, Islandii, Turcji, Republika Macedonii Północnej, Serbii i Wielkiej Brytanii.

Wszystkie trwające działania w zakresie mobilności w ramach programu Erasmus+, w tym działania międzynarodowe rozpoczęte przed 30 marca 2019 r., zostaną objęte środkami awaryjnymi.

Wszystkie trwające wymiany w ramach programu Erasmus+ rozpoczęte przed 30 marca 2019 r. zostaną objęte środkami awaryjnymi.

Za pośrednictwem krajowych punktów kontaktowych ds. programu Erasmus+. Agencje krajowe programu Erasmus+ zostały utworzone w każdym kraju uczestniczącym w programie Erasmus+.

Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie planu awaryjnego w zakresie programu Erasmus+ ma na celu zapobieżenie destrukcyjnym skutkom scenariusza zakładającego brexit bez porozumienia, jakie byłyby odczuwalne przez obywateli przebywających za granicą w dniu, w którym to nastąpi. Jest to szybkie rozwiązanie najpilniejszego problemu. W związku z tym rozporządzenie nie obejmuje działań w zakresie mobilności rozpoczynających się po dacie wystąpienia Wielkiej Brytanii z UE.

Jednocześnie Komisja zaproponowała horyzontalne rozporządzenie w sprawie planu awaryjnego (rozporządzenie Rady w sprawie środków dotyczących wykonania i finansowania budżetu ogólnego Unii w 2019 r. w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii). Wniosek ten obejmie wymiany edukacyjne rozpoczynające się po 30 marca pod pewnymi określonymi warunkami i w bardziej restrykcyjny sposób.

Wkład Unii w trwające działania w zakresie mobilności, których dotyczy wniosek, został przewidziany w ogólnym budżecie UE.

W ramach tego wniosku brytyjska agencja krajowa będzie obsługiwać trwające działania w zakresie mobilności edukacyjnej rozpoczęte przed 30 marca.

Nie możemy spekulować na temat dalszych losów tej agencji.

W ramach tego wniosku Karta Erasmusa dla szkolnictwa wyższego będzie miała zastosowanie do uniwersytetów Wielkiej Brytanii do czasu zakończenia trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej rozpoczętych przed 30 marca.

Okres nauki za granicą nie jest automatycznie formalnie uznawany. Zależy to od państw członkowskich i instytucji akademickich.

Proponowane środki awaryjne obejmują działania finansowane w ramach programu Erasmus+. Nie wyklucza to działań w zakresie mobilności w ramach wolontariatu finansowanych w ramach programu Erasmus+ rozpoczynających się przed 30 marca 2019 r.

DiscoverEU nie jest finansowany w ramach programu Erasmus+, a zatem nie jest objęty niniejszym wnioskiem.

Wiele projektów w ramach europejskiej współpracy dotyczy partnera lub koordynatora z Wielkiej Brytanii. Los projektów rozpoczętych przed 29 marca 2019 r. będzie zależał od tego, czy Wielka Brytania w dalszym ciągu będzie wypełniać swoje zobowiązania finansowe w ramach budżetu UE. Jeśli tak się stanie, finansowanie może być kontynuowane do końca 2019 r.

 

Powiązane linki

 

Podziel się tą stroną