Przedstawicielstwo w Polsce

Polska

/poland/file/161221fvpmainjpg_pl161221_fvp_main.jpg

Nowe rekomendacje dla Polski w ramach trwającej procedury praworządności – to wynik ostatniego w tym roku posiedzenia Kolegium Komisarzy. Zastrzeżenia KE dotyczą nowo uchwalonych przepisów dotyczących funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego w Polsce. - Komisja nie przestanie zajmować się tą sprawą i będzie nadal poszukiwać rozwiązań w dialogu z władzami polskimi – zapowiedział pierwszy wiceprzewodniczący KE Frans Timmermans.

21/12/2016

Komisja Europejska omawiała stan zaawansowania toczącego się postępowania dotyczącego praworządności w Polsce i podjęła decyzję o wydaniu uzupełniającego zalecenia ze względu na wydarzenia, które miały miejsce po wydaniu przez Komisję zalecenia z dnia 27 lipca 2016 r.

Komisja uważa, że choć zajęto się niektórymi kwestiami poruszonymi w jej ostatnim zaleceniu, nadal nie rozwiązano wielu ważnych problemów, a w międzyczasie pojawiły się nowe zastrzeżenia. Komisja sądzi, że postępowanie zakończone wyborem nowego prezesa Trybunału Konstytucyjnego spowodowało, że pojawiły się poważne zastrzeżenia dotyczące praworządności.

Komisja jest zdania, że w Polsce ciągle istnieje systemowe zagrożenie praworządności, które należy pilnie wyeliminować. W swoim uzupełniającym zaleceniu w sprawie praworządności Komisja Europejska przedstawia szczegółowo nierozwiązane problemy i określa nowe zastrzeżenia oraz wzywa rząd polski do niezwłocznego rozwiązania wskazanych problemów. Komisja jest w dalszym ciągu gotowa podjąć z rządem Rzeczypospolitej Polskiej konstruktywny dialog w oparciu o niniejsze zalecenie.

Pierwszy wiceprzewodniczący KE Frans Timmermans powiedział: - Komisja podjęła decyzję o skierowaniu dodatkowego zalecenia do rządu polskiego, ponieważ pojawiły się nowe zastrzeżenia dotyczące praworządności w Polsce. Niezawisłość wymiaru sprawiedliwości ma bowiem nadrzędne znaczenie dla zapewnienia praworządności. Komisja nie przestanie zajmować się tą sprawą i będzie nadal poszukiwać rozwiązań w dialogu z władzami polskimi, niezależenie od innych działań, które być może podejmie, jeżeli dialog nadal nie będzie przynosił wyników.

Po omówieniu tego zagadnienia przez komisarzy, i ze względu na ostatnie wydarzenia, kolegium zatwierdziło zalecenie co do zasady oraz – w świetle powołania nowego Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w dniu 21 grudnia 2016 r. – upoważniło pierwszego wiceprzewodniczącego do zaktualizowania, a następnie przyjęcia zalecenia. Zalecenie to uzupełnia zalecenie z dnia 27 lipca 2016 r., uwzględniając ostatnie wydarzenia w Polsce.

W szczególności Komisja zaleca dziś władzom polskim, aby:

– podjęły działania następcze, do których zostały wezwane już w zaleceniu z dnia 27 lipca br.;

  • w pełni wykonały wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 i 9 grudnia 2015 r., zgodnie z którymi stanowiska sędziów Trybunału Konstytucyjnego ma objąć trzech sędziów wybranych zgodnie z prawem w październiku 2015 r.;
  • ogłosiły i w pełni wykonały wszystkie wyroki Trybunału Konstytucyjnego, w tym wyroki wydane dnia 9 marca i 11 sierpnia 2016 r. dotyczące ustawy o Trybunale Konstytucyjnym;
  • w pełni przestrzegały wyroków Trybunału Konstytucyjnego podczas nowelizowania ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, uwzględniły w pełni opinię Komisji Weneckiej, a także zadbały, aby skuteczność Trybunału Konstytucyjnego jako gwaranta Konstytucji nie była podważana;
  • zaniechały działań i wypowiedzi publicznych, które mogłyby podważyć legitymację i skuteczne działanie Trybunału Konstytucyjnego;

– ponadto, aby zagwarantowały, by Trybunał Konstytucyjny mógł dokonać skutecznej kontroli zgodności z Konstytucją ustawy o statusie sędziów, ustawy o organizacji i trybie postępowania oraz ustawy – Przepisy wprowadzające przed ich wejściem w życie, a także zagwarantowały, by odnośne wyroki zostały niezwłocznie ogłoszone i w pełni wykonane;

– dopilnowały, aby powołanie nowego Prezesa Trybunału Konstytucyjnego nie miało miejsca, dopóki wyroki Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zgodności nowych ustaw z Konstytucją nie zostaną ogłoszone i w pełni wykonane, oraz dopóki trzech sędziów, którzy zostali wybrani zgodnie z prawem w październiku 2015 r. przez Sejm VII kadencji, nie podejmie swoich obowiązków w Trybunale Konstytucyjnym;

– zapewniły, by do czasu zgodnego z prawem powołania nowego Prezesa Trybunału Konstytucyjnego jego funkcję sprawował Wiceprezes Trybunału, a nie sędzia pełniący obowiązki Prezesa Trybunału albo osoba powołana na stanowisko Prezesa Trybunału w dniu 21 grudnia 2016 r.

Komisja podkreśla wreszcie, że lojalna współpraca, wymagana między różnymi instytucjami państwowymi w kwestiach związanych z praworządnością, jest niezwykle ważna w celu znalezienia rozwiązania w obecnej sytuacji.

Kolejne działania

Komisja wzywa rząd polski do pilnego rozwiązania wyszczególnionych w zaleceniu problemów w terminie 2 miesięcy i do poinformowania Komisji o podjętych w tym celu krokach. Komisja – na podstawie zalecenia – jest nadal gotowa prowadzić z rządem Rzeczypospolitej Polskiej konstruktywny dialog. W przypadku braku zadowalających działań następczych w wyznaczonym terminie Komisja dysponuje swobodą uznania w odniesieniu do wszczęcia procedury określonej w art. 7 Traktatu. Procedura, o której mowa w art. 7, może zostać również wszczęta na uzasadniony wniosek jednej trzeciej państw członkowskich, Parlamentu Europejskiego lub Komisji.

Komisja przypomina również, że w zaleceniu przyjętym na podstawie ram na rzecz umocnienia praworządności nie wyklucza się bezpośredniego wszczęcia procedury na podstawie art. 7 Traktatu, gdyby doszło do nagłego pogorszenia sytuacji w państwie członkowskim, co wymagałoby silniejszej reakcji ze strony Unii Europejskiej.

Przebieg procedury

Praworządność jest jedną ze wspólnych wartości, na których opiera się Unia Europejska. Jest ona zapisana w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej. Komisja Europejska wraz z Parlamentem Europejskim i Radą odpowiada, zgodnie z Traktatami, za gwarantowanie przestrzegania praworządności jako podstawowej wartości Unii i zapewnienie poszanowania prawa, wartości i zasad UE.

Ostatnie wydarzenia w Polsce, a w szczególności wydarzenia wokół Trybunału Konstytucyjnego, skłoniły Komisję Europejską do podjęcia dialogu z rządem polskim oraz do przyjęcia opinii na temat praworządności i zalecenia w celu zapewnienia pełnego przestrzegania zasady praworządności. Komisja uważa za niezbędne umożliwienie polskiemu Trybunałowi Konstytucyjnemu pełnego wykonywania zadań powierzonych mu w Konstytucji, a w szczególności zapewnienie mu warunków do dokonywania skutecznej kontroli zgodności aktów prawnych z Konstytucją.

Procedura dotycząca ram na rzecz umocnienia praworządności - wprowadzona 11 marca 2014 r. - obejmuje trzy etapy (zob. również rys. w załączniku 1). Cały proces opiera się na stałym dialogu Komisji z danym państwem członkowskim. O jego wynikach Komisja na bieżąco i dokładnie informuje Parlament Europejski i Radę.

  • Ocena Komisji: Na tym etapie Komisja gromadzi i analizuje wszelkie istotne informacje oraz ocenia, czy istnieją wyraźne przesłanki wskazujące na systemowe zagrożenie praworządności. Jeżeli na podstawie zebranych informacji Komisja uzna, że istnieje systemowe zagrożenie praworządności, rozpoczyna dialog z danym państwem członkowskim, wysyłając do niego odpowiednio uzasadnioną „opinię na temat praworządności”. Opinia ta jest ostrzeżeniem dla danego państwa członkowskiego oraz daje mu możliwość udzielenia odpowiedzi.
  • Zalecenie Komisji: Na drugim etapie, o ile sprawa nadal nie została rozwiązana w sposób zadowalający, Komisja może skierować do danego państwa członkowskiego „zalecenie w sprawie praworządności”. W takim przypadku Komisja zaleca, aby państwo członkowskie rozwiązało stwierdzone problemy w wyznaczonym terminie i poinformowało ją o działaniach podjętych w tym celu. Zalecenie Komisji jest podawane do publicznej wiadomości.
  • Działania podejmowane w następstwie zalecenia Komisji: Na trzecim etapie Komisja monitoruje działania podjęte przez dane państwo członkowskie w odpowiedzi na jej zalecenia. W przypadku braku zadowalających działań następczych w wyznaczonym terminie Komisja dysponuje swobodą uznania w odniesieniu do wszczęcia procedury określonej w art. 7 Traktatu. Procedura ta może zostać wszczęta na uzasadniony wniosek jednej trzeciej państw członkowskich, Parlamentu Europejskiego lub Komisji.

Czym są ramy na rzecz umocnienia praworządności?

/poland/file/161221ruleoflawgraphjpg_pl161221_rule_of_law_graph.jpg

 

Załącznik II – Artykuł 7 Traktatu o Unii Europejskiej

1. Na uzasadniony wniosek jednej trzeciej Państw Członkowskich, Parlamentu Europejskiego lub Komisji Europejskiej, Rada, stanowiąc większością czterech piątych swych członków po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, może stwierdzić istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia przez Państwo Członkowskie wartości, o których mowa w artykule 2. Przed dokonaniem takiego stwierdzenia Rada wysłuchuje dane Państwo Członkowskie i, stanowiąc zgodnie z tą samą procedurą, może skierować do niego zalecenia.

Rada regularnie bada, czy powody dokonania takiego stwierdzenia pozostają aktualne.

2. Rada Europejska, stanowiąc jednomyślnie na wniosek jednej trzeciej Państw Członkowskich lub Komisji Europejskiej i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, może stwierdzić, po wezwaniu Państwa Członkowskiego do przedstawienia swoich uwag, poważne i stałe naruszenie przez to Państwo Członkowskie wartości, o których mowa w artykule 2.

3. Po dokonaniu stwierdzenia na mocy ustępu 2, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może zdecydować o zawieszeniu niektórych praw wynikających ze stosowania Traktatów dla tego Państwa Członkowskiego, łącznie z prawem do głosowania przedstawiciela rządu tego Państwa Członkowskiego w Radzie. Rada uwzględnia przy tym możliwe skutki takiego zawieszenia dla praw i obowiązków osób fizycznych i prawnych.

Obowiązki, które ciążą na tym Państwie Członkowskim na mocy Traktatów, pozostają w każdym przypadku wiążące dla tego Państwa.

4. Rada może następnie, stanowiąc większością kwalifikowaną, zdecydować o zmianie lub uchyleniu środków podjętych na podstawie ustępu 3, w przypadku zmiany sytuacji, która doprowadziła do ich ustanowienia.

5. Zasady głosowania, które do celów niniejszego artykułu stosuje się do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady, określone są w artykule 354 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Więcej informacji:

/poland/file/161026edszczecinmainjpg_pl161026_ed_szczecin_main.jpg

Jak napisać swoje imię po japońsku? Czy kogut rzeczywiście mówi „kuku ryku” a nie „kiki riki”? Jak w języku migowym spytać „Jak się masz?” W ramach Europejskiego Dnia Języków Punkt Informacji Europe Direct Szczecin przez trzy dni przypominał mieszkańcom miasta, jakie korzyści niesie ze sobą różnorodność językowa.

26/10/2016

 

 

Europejski Dzień Języków to wspólna inicjatywa Unii Europejskiej i Rady Europy. Od 16 lat wzbudza zainteresowanie milionów mieszkańców z 47 krajach uczestniczących w tym wydarzeniu. Rozwijanie umiejętności językowych jest zarówno koniecznością, jak i prawem  każdego z nas. Europejski Dzień Języków - obchodzony corocznie 26 września - jest po to, aby przybliżyć Europejczykom ideę poznawania i nauki języków obcych. Jego celem jest także podnoszenie świadomości w zakresie bogactwa i różnorodności  językowej  Europy, w której mówi się w ponad 200 językach.

W ramach święta Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct Szczecin zorganizował trzy dni pełne różnorodności językowej.

Pierwszego dnia obchodów, czyli poniedziałek 26 września, dedykowany był najmłodszym, którzy okazali się prawdziwymi obywatelami świata! Podczas zajęć rozmawialiśmy o tym do czego służy język obcy i po co się go uczyć. Dzieci wymieniały swoje ulubione słowa w różnych językach, wśród których znalazły się także zwroty w języku chińskim czy japońskim.

Gorącą dyskusję wśród uczniów wywołało pytanie o język zwierząt. Dzieciaki próbowały ustalić czy porozumiewają się one językiem gatunku czy też językiem narodowym. Wielkim zaskoczeniem były odmiennie słyszane odgłosy wydawane są przez te same zwierzęta w różnych krajach. Porównując realny dźwięk koguta, dzieci zastanawiały się czy rzeczywiście kogucie „kuku ryku” jest temu bliższe niż włoskie „kiki riki” i czy ptak na pewno mówi „ćwir ćwir”, a nie „piju piju”.

Rozmawialiśmy również z najmłodszymi o tym, że język to nie tylko słowa, dlatego część warsztatu poświęcona była językowi migowemu i wyrażaniu siebie poprzez gesty. Dzieci były żywo zainteresowane nauką pokazywania alfabetu i po kilku próbach umiały przeliterować swoje imię oraz wymigać kilka podstawowych zwrotów.

Dzieci usłyszały także fragment ulubionej bajki przeczytanej w języku niemieckim oraz obejrzały kreskówkę w języku włoskim. Następnym ich zadaniem było opowiedzenie zrozumianej treści. Interpretacja udała się im fantastycznie i niewiele różniła od oryginału, co pokazało, że język nie musi stanowić bariery, a niektórych kwestiach emocje pokazane przez obrazy są uniwersalne.

Kolejnego dnia zaprosiliśmy Szczecinian na spotkanie z inicjatywą Szczecin Tandem Meeting. Słysząc słowo "tandem" zazwyczaj w głowach pojawia nam się wizja roweru.

Nie tym razem! Szczecin Tandem Meeting to inicjatywa, która polega to na wzajemnej, bezpłatnej nauce języków obcych na zasadzie współpracy. Tandem przypomina więc handel barterowy - uczeniu się nawzajem języków obcych z native speakerem. Najliczniejszą grupą na cotygodniowych szczecińskich spotkaniach stanową studenci, ale nie brakuje też osób w średnim wieku. Uczestnicy sami ustalają układ spotkań, przez co ta forma nauki daje dużo większą swobodę niż jakikolwiek kurs językowy. Uczestnictwo w Tandemie to także szansa poznania ciekawych ludzi, o czym sami się przekonaliśmy. Stali bywalcy przekonywali, że luźne rozmowy prowadzone w języku obcym z osobami o innej kulturze, nie tylko pomagają nam sprawnie wyrażać swoje myśli w obcym języku, ale również dają możliwość bezpośredniego zapoznania się z nowymi zwyczajami i odmiennym sposobem patrzenia na świat. „Poznając nowy język, wzbogacamy nie tylko nasze słownictwo, ale i nas samych” – mówi jedna z tandemowiczek. Dla niektórych uczestników natomiast, Tandem jest świetnym uzupełnieniem kursu z profesjonalnym lektorem i traktują spotkania jako praktyczne wykorzystanie wiedzy zdobytej w szkole językowej. Przychodzą, aby, jak mówią, „podszlifować” język mówiony. A że wszystko odbywa się w przyjaznej i swobodnej atmosferze, to jest to esencja łączenia przyjemnego z pożytecznym.

W ostatnim dniu przygotowaliśmy została akcja outdoorowa. Chcąc umilić mieszkańcom Szczecina drogę powrotną z pracy, wraz z zagranicznymi wolontariuszami organizacji AIESEC, w centrum Szczecina rozdawaliśmy przechodniom małe wielojęzyczne upominki. Przechodnie otrzymywali zakładki do książek z kilkoma zwrotami w językach obcych oraz wielojęzyczne przypinki z życzeniami „Miłego Dnia”. Reakcje mieszkańców były różne, ale zawsze towarzyszył im uśmiech, a o to nam właśnie chodziło! Wyjście w przestrzeń miejską było też okazją do porozmawiania z mieszkańcami o ich stosunku do języków obcych i dwujęzyczności. Wśród opinii Szczecinian usłyszeliśmy, że znajomość języków obcych nie tylko rozwija człowieka ale również poszerza jego horyzonty, daje mu większe możliwości na rynku pracy oraz przydaje się w podróżach i poznawaniu Europy i świata. Odpowiedzi przechodniów były różne, jednak wszystkim poglądom przewodziła jedna myśl - różnorodność językowa pomaga we wzajemnym zrozumieniu się, poznawaniu obcej kultury, zachowań i przyzwyczajeń czy pokonywaniu różnic kulturowych.

Po tak dużej dawce pozytywnych i inspirujących emocji mamy głowy pełne pomysłów na kolejne obchody Europejskiego Dnia Języków, które nie możemy doczekać się aby zrealizować w przyszłym roku i na które zapraszamy już dziś!

26 września 2017, Szczecin. Save the date!

/poland/file/160928energymainjpg_pl160928_energy_main.jpg

Polski plan wspierania wysoko wydajnej kogeneracji ciepła i energii elektrycznej stanowi pomoc państwa, ale jest zgodny z unijnymi przepisami – uznała Komisja Europejska. Podkreślono, że program przyczynia się do zwiększenia efektywności pozyskiwania energii. Plan będzie realizowany do 2018 r., a jego roczny budżet wynosi ponad 1 mld zł (232 mln euro).

28/09/2016

 

Komisarz Margrethe Vestager, odpowiedzialna za politykę konkurencji, stwierdziła: - Polski system certyfikatów wspierający wysoko wydajną kogenerację ciepła i energii elektrycznej zwiększy efektywność energetyczną procesu wytwarzania energii. Środek ten będzie wspierać unijne cele w zakresie energii i klimatu, jest też zgodny z przepisami dotyczącymi pomocy państwa. Europa potrzebuje bardziej wydajnej produkcji energii, abyśmy mogli osiągnąć nasze cele w zakresie ochrony środowiska.

Polska wprowadziła system wsparcia dla certyfikatów pochodzenia energii z procesu skojarzonego wytwarzania (ang. CHP – Combined Heat and Power) w 2007 r. Beneficjentami programu są producenci energii cieplnej i elektrycznej w wysoko wydajnych elektrowniach kogeneracyjnych znajdujących się na terytorium Polski. Obecnie istnieją trzy kategorie beneficjentów kwalifikujących się do otrzymywania różnego rodzaju certyfikatów. Świadectwa są oznaczone różnymi kolorami (żółtym, fioletowym lub czerwonym) i wydawane beneficjentom w zależności od źródła paliwa i wydajności elektrociepłowni.

System wymaga, aby dostawcy energii elektrycznej i niektóre podmioty kupowały od beneficjentów określoną liczbę certyfikatów CHP, proporcjonalnie do ilości energii dostarczonej użytkownikom końcowym lub zakupionej.

Polska uznała, że stosowany przez nią system świadectw CHP nie stanowi pomocy państwa, ale zgłosiła ten środek Komisji w celu uzyskania pewności prawnej.

Komisja stwierdziła, że do finansowania systemu wsparcia certyfikatów CHP wykorzystywane są zasoby państwowe i że zawiera on wszystkie elementy potrzebne do tego, by uznać go za pomoc państwa. Równocześnie stwierdziła jednak, że system jest zgodny z przepisami w sprawie pomocy państwa (Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w przypadku pomocy udzielonej po 1 lipca 2014 r. oraz Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska w przypadku pomocy udzielonej przed 1 lipca 2014 r.). A to dlatego, że zgodnie z tymi przepisami państwa członkowskie mogą przyznawać pomoc państwa na wysoko wydajną kogenerację energii cieplnej i elektrycznej na określonych warunkach. Komisja stwierdziła, że polski system wsparcia CHP promuje efektywność energetyczną i spełnia te warunki.

Kontekst

Komisja stwierdziła również, że wcześniej stosowany w Polsce system certyfikatów pochodzenia, mający na celu wspieranie energii ze źródeł odnawialnych, stanowił pomoc państwa, ale zdecydowała, że był on zgodny z przepisami dotyczącymi pomocy państwa (sprawa SA.37345).

Jawna wersja decyzji zostanie opublikowana w rejestrze pomocy państwa na stronie Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji pod numerem sprawy SA.36518. Biuletyn State Aid Weekly e-News zawiera wykaz nowych decyzji dotyczących pomocy państwa opublikowanych w internecie i w Dzienniku Urzędowym UE.

/poland/file/160830applemainjpg_pl160830_apple_main.jpg

Irlandia przyznała firmie Apple nienależne korzyści podatkowe na kwotę do 13 mld euro – uznała Komisja Europejska. Takie działanie jest niezgodne z zasadami pomocy państwa, ponieważ pozwoliło koncernowi Apple zapłacić znacznie niższe podatki niż te płacone przez inne przedsiębiorstwa. Irlandia musi teraz odzyskać niezgodną z prawem pomoc.

30/08/2016

 

Margrethe Vestager, komisarz odpowiedzialna za politykę konkurencji, powiedziała: - Państwa członkowskie nie mogą przyznawać korzyści podatkowych wybranym przedsiębiorstwom – jest to niezgodne z unijnymi zasadami pomocy państwa. W wyniku postępowania wyjaśniającego Komisja ustaliła, że Irlandia przyznała firmie Apple nielegalne korzyści podatkowe, dzięki czemu przez wiele lat firma ta płaciła znacznie niższe podatki niż inne przedsiębiorstwa. To selektywne traktowanie podatkowe sprawiło, że w 2003 r. efektywna stawka podatku od przedsiębiorstw płacona przez Apple z tytułu dochodów w Europie wyniosła 1 proc. Do 2014 r. jej wysokość spadła do zaledwie 0,005 proc.

W wyniku podjętego w czerwcu 2014 r. szczegółowego postępowania w zakresie pomocy państwa Komisja Europejska stwierdziła, że dwie interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydane przez Irlandię w odniesieniu do Apple znacznie i w sztuczny sposób zaniżyły wielkość podatku odprowadzanego w Irlandii przez to przedsiębiorstwo od 1991 r. W odniesieniu do dwóch spółek należących do grupy Apple i zarejestrowanych w Irlandii (Apple Sales International oraz Apple Operations Europe) w interpretacjach indywidualnych zatwierdzono metodę określania dochodu podlegającego opodatkowaniu, która nie odpowiadała realiom gospodarczym: niemal wszystkie dochody ze sprzedaży odnotowane przez obie spółki były wewnętrznie przypisywane „siedzibom głównym”. Ocena Komisji pokazała, że owe „siedziby główne” istniały jedynie na papierze i nie były w stanie generować jakichkolwiek dochodów. Na mocy nieobowiązujących już przepisów szczegółowych irlandzkiego prawa podatkowego dochody przypisane „siedzibom głównym” nie były opodatkowane w żadnym państwie. W wyniku zastosowanej metody alokacji zysków, zatwierdzonej w interpretacjach indywidualnych od dochodów swojej spółki Apple Sales International firma Apple płaciła podatek, którego efektywna stawka obniżyła się z 1 proc. w 2003 r. do 0,005 proc. w 2014 r.

Takie oferowanie, na wybiórczych zasadach, korzyści podatkowych firmie Apple jest niezgodne z unijnymi zasadami pomocy państwa, ponieważ zapewnia tej firmie znaczną przewagę w stosunku do innych przedsiębiorstw podlegających tym samym krajowym przepisom podatkowym. Komisja może nakazać odzyskanie niezgodnej z prawem pomocy państwa za okres dziesięciu lat poprzedzających pierwsze wezwanie do udzielenia informacji. W tym przypadku takie wezwanie Komisja wystosowała w 2013 r. Irlandia musi teraz odzyskać od Apple niezapłacone podatki za lata 2003–2014, na łączną kwotę do 13 mld euro, powiększoną o odsetki.

Warunki opodatkowania w Irlandii umożliwiły Apple uniknięcie płacenia podatków od niemal wszystkich dochodów ze sprzedaży jej produktów na całym jednolitym rynku UE. A to dlatego, że Apple zdecydowało się rejestrować całą swoją sprzedaż w Irlandii, a nie w krajach, gdzie produkty były faktycznie sprzedawane. Kwestie struktury podatkowej firmy wykraczają jednak poza kompetencje UE w zakresie kontroli pomocy państwa. Jeśli inne państwa członkowskie zażądałyby od Apple zapłacenia wyższych podatków od dochodów obu jej spółek należnych za ten sam okres na mocy ich krajowych przepisów podatkowych, kwota do odzyskania przez Irlandię uległaby zmniejszeniu.
 

Struktura podatkowa firmy Apple w Europie

Apple Sales International oraz Apple Operations Europe to dwie spółki zarejestrowane w Irlandii, należące w całości do grupy Apple i ostatecznie kontrolowane przez amerykańską spółkę dominującą Apple Inc. Posiadają prawa do własności intelektualnej firmy i mogą produkować i sprzedawać wyroby Apple'a poza terytorium Ameryki Północnej i Południowej na podstawie tzw. „porozumienia o podziale kosztów”, zawartego z Apple Inc. Zgodnie z tym porozumieniem Apple Sales International oraz Apple Operations Europe dokonują rocznych wpłat na rzecz Apple w Stanach Zjednoczonych na potrzeby finansowania działalności badawczej i rozwojowej firmy, prowadzonej w imieniu irlandzkich spółek w tym kraju. W 2011 r. odnośne wpłaty wyniosły około 2 mld dolarów i znacznie wzrosły w 2014 r. Rzeczone wpłaty, dokonywane głównie przez Apple Sales International, sfinansowały ponad połowę wysiłków badawczych grupy Apple w Stanach Zjednoczonych związanych z wytwarzaniem własności intelektualnej na całym świecie. Wydatki te potrąca się od dochodów rejestrowanych co roku w Irlandii przez Apple Sales International i Apple Operations Europe, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami.

Dochód Apple Sales International i Apple Operations Europe podlegający opodatkowaniu w Irlandii ustalany jest w oparciu o interpretację indywidualną prawa podatkowego wydaną przez Irlandię w 1991 r., którą w 2007 r. zastąpiła kolejna podobna interpretacja indywidualna. Wspomniana interpretacja przestała obowiązywać wraz ze zmianą struktur obu spółek w 2015 r.

Apple Sales International

Apple Sales International odpowiada za kupno produktów Apple'a od producentów sprzętu na całym świecie oraz za sprzedaż tych produktów w Europie (jak również na Bliskim Wschodzie, w Afryce i w Indiach). Firma Apple tak skonfigurowała swoje operacje sprzedaży w Europie, że według umowy klienci kupowali produkty od Apple Sales International w Irlandii, a nie od sprzedawców, od których klienci fizycznie nabywali produkty. W ten sposób cała sprzedaż i wszystkie z niej zyski były księgowane przez Apple bezpośrednio w Irlandii.

Wspomniane dwie interpretacje indywidualne wydane przez Irlandię dotyczyły wewnętrznego przydziału tych dochodów w ramach Apple Sales International (bez wnikania w szerszą strukturę operacji sprzedaży dokonywanej przez Apple w Europie). W szczególności zatwierdzono w nich podział dochodów do celów podatkowych w Irlandii: w ramach uzgodnionej metody większość dochodów była wewnętrznie przypisywana w ramach Apple Sales International „siedzibie głównej” poza Irlandią. Wspomniana „siedziba główna” nie była ulokowana w żadnym kraju, nie miała pracowników ani biur. Jej działalność polegała jedynie na sporadycznych posiedzeniach zarządu. Jedynie niewielka część dochodów spółki była przypisywana irlandzkiemu oddziałowi i objęta podatkiem w Irlandii. Pozostała przeważająca część dochodów była przypisywana „siedzibie głównej” i pozostawała nieopodatkowana.

W związku z tym jedynie mały odsetek dochodów Apple Sales International był opodatkowany w Irlandii, pozostałe zyski nie były objęte podatkiem w żadnym kraju. Dla przykładu: w 2011 r. (według danych ujawnionych w trakcie wysłuchań publicznych w Senacie Stanów Zjednoczonych) spółka Apple Sales International odnotowała zyski w wysokości 22 mld dolarów (ok. 16 mld euro[1]). Jednak zgodnie z wydaną interpretacją indywidualną zaledwie około 50 mln euro z tej kwoty podlegało opodatkowaniu w Irlandii; pozostałe 15,95 mld euro dochodów pozostało nieopodatkowane. Oznacza to, że w 2011 r. spółka zapłaciła w Irlandii mniej niż 10 mln euro podatku od przedsiębiorstw, a jej efektywna stawka podatkowa wyniosła ok. 0,05 proc. całkowitych dochodów rocznych. Wypracowane w kolejnych latach zyski Apple Sales International stale rosły, natomiast zyski podlegające opodatkowaniu w Irlandii na mocy indywidualnej interpretacji podatkowej – nie. Tym samym wspomniana efektywna stawka podatkowa spadła w 2014 r. do poziomu 0,005 proc.

Apple Operations Europe

Na podstawie tych samych interpretacji indywidualnych wydanych w 1991 r. i 2007 r. w tym samym okresie z tego samego systemu opodatkowania korzystała również spółka Apple Operations Europe. Spółka ta była odpowiedzialna za produkcję niektórych linii komputerów na potrzeby grupy. Większość dochodów spółki była również wewnętrznie przyporządkowywana „siedzibie głównej” i nie była nigdzie opodatkowana.

Ocena Komisji

Interpretacje indywidualne prawa podatkowego jako takie są zgodne z prawem. Są to pisma o braku zastrzeżeń wydawane przez organy podatkowe w celu wyjaśnienia danemu przedsiębiorstwu sposobu, w jaki obliczony zostanie nałożony na nie podatek lub wyjaśnienia stosowania szczególnych przepisów podatkowych.

Celem unijnej kontroli pomocy państwa jest zapewnienie, by państwa członkowskie nie udzielały wybranym przedsiębiorstwom korzystniejszych warunków opodatkowania niż warunki udzielane innym uczestnikom rynku m.in. za pomocą indywidualnych interpretacji podatkowych. Oznacza to, że w ramach spółek należących do danej grupy oraz poszczególnych oddziałów danej spółki zyski muszą być rozdzielane w sposób odzwierciedlający realia gospodarcze. Co za tym idzie, dystrybucja zysków powinna być podobna jak w przypadku porozumień zawieranych na warunkach handlowych pomiędzy niezależnymi przedsiębiorstwami (tzw. zasada ceny rynkowej).

Postępowanie Komisji w sprawie pomocy państwa dotyczyło w szczególności dwóch następujących po sobie interpretacji indywidualnych prawa podatkowego wydanych przez Irlandię, w których zatwierdzono metodę wewnętrznego podziału dochodów w ramach dwóch irlandzkich spółek: Apple Sales International i Apple Operations Europe. W ramach postępowania Komisja oceniła, czy zatwierdzona metoda obliczania dochodu każdej ze spółek podlegającego opodatkowaniu w Irlandii dawała Apple nienależną korzyść, niezgodną z prawem w świetle unijnych zasad pomocy państwa.

Postępowanie Komisji ujawniło, że wydane przez Irlandię interpretacje indywidualne pozwoliły na sztuczny wewnętrzny podział dochodów w ramach obu spółek, który nie miał uzasadnienia w faktach ani uzasadnienia ekonomicznego. W wyniku tego większość dochodów ze sprzedaży wypracowanych przez spółkę Apple Sales International zostało przypisanych „siedzibie głównej”, która nie miała żadnych zdolności operacyjnych pozwalających jej zajmować się i zarządzać działalnością dystrybucyjną, ani żadną faktyczną działalnością. Jedynie irlandzki odział spółki miał możliwość generowania dochodów z handlu, tzn. z dystrybucji produktów firmy Apple. W związku z powyższym zyski ze sprzedaży osiągnięte przez Apple Sales International powinny były zostać zarejestrowane przez irlandzki oddział spółki i opodatkowane w Irlandii.

W „siedzibie głównej” nie zatrudniano pracowników, nie miała ona też własnych biur. Jedyna działalność, jaką można powiązać z „siedzibą główną”, ograniczała się do decyzji podejmowanych przez jej dyrektorów (z których wielu było zatrudnionych w pełnym wymiarze przez Apple Inc. jako członkowie kadry zarządzającej) w odniesieniu do podziału dywidendy, ustaleń administracyjnych i zarządzania środkami pieniężnymi. Działania te generowały zyski w postaci odsetek, które w ocenie Komisji są jedynym rodzajem zysku, jaki może być przypisany „siedzibom głównym”.

Podobnie jedynie irlandzki odział spółki miał możliwość generowania dochodów z handlu, tzn. z produkcji niektórych linii komputerów na potrzeby grupy Apple. W związku z powyższym zyski ze sprzedaży osiągnięte przez Apple Operations Europe powinny były zostać zarejestrowane przez irlandzki oddział spółki i opodatkowane w Irlandii.

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że wydane przez Irlandię interpretacje zatwierdziły rozwiązanie, zgodnie z którym zyski ze sprzedaży wypracowane przez Apple Sales International oraz Apple Operations Europe zostały sztucznie przypisane „siedzibom głównym”, gdzie nie zostały opodatkowane. Interpretacje indywidualne umożliwiły zatem firmie Apple płacenie znacznie niższych podatków niż podatki odprowadzane przez inne przedsiębiorstwa, co jest niezgodne z prawem w świetle unijnych zasad pomocy państwa.

Decyzja Komisji nie kwestionuje ogólnego systemu podatkowego Irlandii, ani stawki podatku od przedsiębiorstw obowiązującej w tym państwie.

Co więcej, sama struktura podatkowa Apple w Europie oraz kwestia tego, czy zyski można było rejestrować w państwach, gdzie faktycznie dokonywano sprzedaży, nie należą do zagadnień podlegających unijnym zasadom pomocy państwa. Gdyby jednak zyski były rejestrowane w innych państwach, mogłoby to wpłynąć na kwotę, jaką ma odzyskać Irlandia (więcej szczegółowych informacji poniżej).

 

Odzyskanie środków

Unijne zasady pomocy państwa wymagają, aby niezgodna z prawem pomoc państwa została odzyskana, co służy usunięciu zakłóceń konkurencji wywołanych przez taką pomoc. Unijne zasady pomocy państwa nie nakładają żadnych grzywien, a odzyskanie środków nie stanowi kary dla danego przedsiębiorstwa. Przywraca jedynie traktowanie na równi z innymi przedsiębiorstwami.

W swojej decyzji Komisja określiła metodę, zgodnie z którą obliczyła wartość nienależnej przewagi konkurencyjnej przyznanej Apple. A mianowicie: Irlandia musi przypisać każdemu z oddziałów wszystkie zyski ze sprzedaży, przypisane poprzednio pośrednio „siedzibom głównym” Apple Sales International oraz Apple Operations Europe, a następnie zastosować do nich należny podatek od przedsiębiorstw. W decyzji nie postawiono wymogu, aby realokować dochód w postaci odsetek obu spółek, który można powiązać z działalnością „siedziby głównej”.

Komisja może nakazać odzyskanie niezgodnej z prawem pomocy państwa jedynie za okres 10 lat poprzedzających pierwsze wezwanie do udzielenia informacji. W tym przypadku takie wezwanie Komisja wystosowała w 2013 r. Irlandia musi zatem odzyskać od Apple niezapłacony podatek za okres od 2003 r. na łączną kwotę do 13 mld euro, powiększoną o odsetki. Około 50 mln euro nieuiszczonych podatków związanych jest z nieprawidłowym przypisaniem dochodów „siedzibie głównej” Apple Operations Europe. Pozostała kwota wynika z nieprawidłowego przypisania dochodów „siedzibie głównej” Apple Sales International. Okres, którego dotyczy odzyskanie środków, kończy się w 2014 r., ponieważ w 2015 r. zmieniła się struktura firmy Apple w Irlandii, w związku z czym przestała obowiązywać interpretacja indywidualna z 2007 r.

Kwota niezapłaconych podatków do odzyskania przez irlandzkie organy podatkowe byłaby niższa, jeśli inne państwa członkowskie zażądałyby od Apple zapłacenia wyższych podatków od dochodów obu jej spółek należnych za ten sam okres. Miałoby to miejsce, gdyby państwa te uznały, w świetle informacji ujawnionych w trakcie postępowania Komisji, że ryzyko handlowe, sprzedaż i inna działalność firmy Apple powinny zostać zarejestrowane w ich jurysdykcji podatkowej. Dochód Apple Sales International podlegający opodatkowaniu w Irlandii byłby bowiem niższy, gdyby zyski spółki były zarejestrowane i opodatkowane nie w Irlandii, lecz w innych państwach.

Kwota niezapłaconych podatków do odzyskania przez irlandzkie organy podatkowe, uległaby również zmniejszeniu, gdyby władze Stanów Zjednoczonych zażądały od firmy zapłacenia za ten sam okres wyższych kwot na rzecz jej spółki dominującej w USA na potrzeby finansowania działalności badawczej i rozwojowej. Działalność ta jest prowadzona w imieniu Apple Sales International oraz Apple Operations Europe przez Apple w USA. Obie spółki wpłacają już z tego tytułu roczne kwoty.

Wszystkie decyzje Komisji podlegają kontroli unijnych sądów. Państwo członkowskie zobowiązane jest odzyskać nielegalną pomoc państwa, nawet jeśli zdecyduje się odwołać od decyzji Komisji. W takim wypadku może np. zdeponować odzyskane środki na rachunku powierniczym do czasu zakończenia postępowania sądowego.

Kontekst

Od czerwca 2013 r. Komisja prowadzi postępowanie w sprawie praktyk w zakresie interpretacji indywidualnych prawa podatkowego wydawanych przez państwa członkowskie. W grudniu 2014 r. rozszerzyła zakres tego badania na wszystkie państwa członkowskie. W październiku 2015 r. Komisja ustaliła, że Luksemburg i Niderlandy przyznały selektywne korzyści podatkowe, odpowiednio, przedsiębiorstwu Fiat i przedsiębiorstwu Starbucks. W styczniu 2016 r. Komisja stwierdziła, że korzyści podatkowe przyznane przez Belgię na wybiórczych zasadach co najmniej 35 spółkom międzynarodowym, głównie z UE, w ramach jej systemu opodatkowania nadmiernych zysków jest nielegalny i niezgodny z zasadami pomocy państwa. Komisja prowadzi obecnie dwa szczegółowe postępowania wyjaśniające w związku z interpretacjami indywidualnymi wydanymi przez Luksemburg, które również budzą zastrzeżenia w odniesieniu do pomocy państwa i dotyczą przedsiębiorstw Amazon oraz McDonald's.

Komisja realizuje dalekosiężną strategię na rzecz sprawiedliwego opodatkowania i większej przejrzystości. W ostatnim czasie odnotowała duże postępy w tym zakresie. W następstwie przedstawionego przez nią w marcu 2015 r. wniosku w sprawie przejrzystości podatkowej państwa członkowskie już w październiku 2015 r. osiągnęły porozumienie polityczne dotyczące automatycznej wymiany informacji na temat interpretacji indywidualnych prawa podatkowego. Przepisy te pozwolą zapewnić większy stopień przejrzystości i będą przeciwdziałać wykorzystywaniu interpretacji indywidualnych do nadużyć podatkowych. W czerwcu 2015 r. Komisja przedstawiła plan działania na rzecz sprawiedliwego i wydajnego opodatkowania, obejmujący szereg inicjatyw mających stworzyć bardziej sprawiedliwe i wydajne warunki opodatkowania przedsiębiorstw w UE. Do najważniejszych jego elementów należą ramy prawne gwarantujące, że podatki będą odprowadzane w miejscu, gdzie faktycznie wypracowywane są zyski, oraz strategia na rzecz wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych. Ta ostatnia jest ponowną inicjatywą Komisji i oczekuje się, że nowy wniosek w tej sprawie zostanie przedstawiony jeszcze w tym roku. Dnia 27 stycznia br. Komisja uruchomiła również pakiet inicjatyw na rzecz zwalczania unikania opodatkowania przez przedsiębiorstwa w Unii i na całym świecie W wyniku tego państwa członkowskie zgodziły się na usunięcie w krajowych przepisach najczęściej występujących luk prawnych umożliwiających unikanie opodatkowania oraz na rozszerzenie zakresu automatycznej wymiany informacji o sprawozdawczości w podziale na kraje w odniesieniu do istotnych z podatkowego punktu widzenia informacji finansowych przedsiębiorstw międzynarodowych. Przedstawiono również wniosek w sprawie upubliczniania niektórych informacji tego typu. Wszystkim tym działaniom przyświeca zasada, zgodnie z którą wszystkie przedsiębiorstwa, niezależnie od swojej wielkości, muszą odprowadzać podatek w miejscu, w którym generują zyski.

Jawna wersja przedmiotowych decyzji zostanie opublikowana pod numerem sprawy SA.38373 w rejestrze dotyczącym pomocy państwa na stronie internetowej DG ds. Konkurencji po wyjaśnieniu ewentualnych kwestii dotyczących zawartych w nich informacji poufnych. Biuletyn State Aid Weekly e-News zawiera wykaz nowych decyzji dotyczących pomocy państwa opublikowanych w internecie i w Dzienniku Urzędowym UE.

[1] W oparciu o historyczne kursy wymiany.

/poland/file/160727collegemainjpg_pl160727_college_main.jpg

© EC

Komisja Europejska przyjęła zalecenie w sprawie praworządności w Polsce, w którym przedstawiła swoje zastrzeżenia i zalecane sposoby rozwiązania kwestii, których dotyczą. Chodzi o zmiany w prawie określające zasady funkcjonoania Trybunału Konstytucyjnego, jakie ostatnio przegłosował Sejm. To kolejny – po intensywnym dialogu, jaki prowadzony jest z polskimi władzami od 13 stycznia – element postępowania zgodnie z ramami na rzecz praworządności.

28/07/2016

1 czerwca br. przyjęta została opinia w sprawie sytuacji w Polsce. W dniu 22 lipca Sejm RP uchwalił nową ustawę o Trybunale Konstytucyjnym. Komisja dokonała ogólnej oceny sytuacji, w tym oceny w świetle nowej ustawy, i doszła do wniosku, że nawet jeżeli niektóre jej wątpliwości zostały rozwiane dzięki nowym przepisom, to nadal nie rozwiązano istotnych kwestii w zakresie zagrożenia praworządności w Polsce. W związku z tym Komisja przedstawia konkretne zalecenia skierowane do władz polskich w sprawie sposobu rozwiązania tych kwestii.

Komisja uważa, że istnieje systemowe zagrożenie dla praworządności w Polsce. Fakt, że Trybunałowi Konstytucyjnemu uniemożliwia się zapewnienie w pełni skutecznej kontroli zgodności z Konstytucją ma negatywny wpływ na jego integralność, stabilność i prawidłowe funkcjonowanie, które jest jedną z podstawowych gwarancji praworządności w Polsce. W tym miejscu należy przypomnieć, że tam, gdzie w ramach wymiaru sprawiedliwości ustanowiono trybunał konstytucyjny, jego skuteczność jest jednym z podstawowych elementów praworządności.

Pierwszy wiceprzewodniczący Komisji Frans Timmermans powiedział: - Pomimo tego, że z władzami polskimi prowadzono dialog od początku roku, zdaniem Komisji główne kwestie zagrażające praworządności w Polsce nie zostały rozwiązane. Kierujemy zatem do władz polskich konkretne zalecenia, których zastosowanie pozwoli rozwiać nasze wątpliwości i sprawi, że Trybunał Konstytucyjny będzie mógł wykonywać swoje zadania w zakresie skutecznej kontroli zgodności aktów prawnych z Konstytucją.

W szczególności Komisja zaleca dziś władzom polskim:

  • przestrzeganie wyroków Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 i 9 grudnia 2015 r. oraz ich pełne wykonanie; Zgodnie z tymi wyrokami stanowiska sędziów Trybunału Konstytucyjnego ma objąć trzech sędziów wybranych zgodnie z prawem przez poprzedniego ustawodawcę w październiku 2015 r., a nie trzech sędziów wybranych przez nowego ustawodawcę bez ważnej podstawy prawnej;
  • ogłoszenie i pełne wykonanie wyroków Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 marca 2016 r. i jego późniejszych wyroków oraz zagwarantowanie automatycznego ogłaszania przyszłych wyroków niezależnie od decyzji władzy wykonawczej lub ustawodawczej;
  • zagwarantowanie zgodności wszelkich nowelizacji ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z wyrokami Trybunału Konstytucyjnego, w tym z wyrokami z dnia 3 i 9 grudnia 2015 r. i 9 marca 2016 r. oraz pełnego uwzględnienia w tych nowelizacjach opinii Komisji Weneckiej; zagwarantowanie, aby skuteczność Trybunału Konstytucyjnego jako gwaranta Konstytucji nie była podważana przez nowe wymogi – czy przez pojedyncze wymogi czy też przez łączne skutki tych wymogów;
  • zagwarantowanie, aby Trybunał Konstytucyjny mógł dokonać kontroli zgodności z Konstytucją przyjętej w dniu 22 lipca 2016 r. nowej ustawy o Trybunale Konstytucyjnym przed jej wejściem w życie; opublikowanie i pełne wykonanie wyroku Trybunału w tej sprawie.

Kolejne działania

Komisja zaleca, aby władze polskie podjęły odpowiednie działania w celu zaradzenia systemowemu zagrożeniu praworządności w trybie pilnym i zwraca się do rządu polskiego o poinformowanie Komisji w terminie trzech miesięcy o działaniach podjętych w tym celu.

Komisja jest gotowa podjąć z rządem Rzeczypospolitej Polskiej konstruktywny dialog. W przypadku braku zadowalających działań następczych w wyznaczonym terminie może zostać uruchomiona procedura określona w art. 7.

Przebieg procedury

Praworządność jest jedną ze wspólnych wartości, na których opiera się Unia Europejska. Jest ona zapisana w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej. Komisja Europejska wraz z Parlamentem Europejskim i Radą odpowiada, zgodnie z Traktatami, za gwarantowanie przestrzegania praworządności jako podstawowej wartości Unii i zapewnienie poszanowania prawa, wartości i zasad UE.

Ostatnie wydarzenia w Polsce, a w szczególności wydarzenia wokół Trybunału Konstytucyjnego, skłoniły Komisję Europejską do podjęcia dialogu z rządem polskim w celu zapewnienia pełnego przestrzegania zasady praworządności. Komisja uważa za niezbędne umożliwienie polskiemu Trybunałowi Konstytucyjnemu pełnego wykonywania zadań powierzonych mu w Konstytucji, a w szczególności zapewnienie mu warunków do dokonywania skutecznej kontroli zgodności aktów prawnych z Konstytucją.

Procedura dotycząca ram na rzecz praworządności - wprowadzona w dniu 11 marca 2014 r. - obejmuje trzy etapy (zob. również rys. w załączniku 1). Cały proces opiera się na stałym dialogu Komisji z danym państwem członkowskim. O jego wynikach Komisja na bieżąco i dokładnie informuje Parlament Europejski i Radę.

  • Ocena Komisji: Na tym etapie Komisja gromadzi i analizuje wszelkie istotne informacje oraz ocenia, czy istnieją wyraźne przesłanki wskazujące na systemowe zagrożenie praworządności. Jeżeli na podstawie zebranych informacji Komisja uzna, że istnieje systemowe zagrożenie praworządności, rozpoczyna dialog z danym państwem członkowskim, wysyłając do niego odpowiednio uzasadnioną „opinię na temat praworządności”. Opinia ta jest ostrzeżeniem dla danego państwa członkowskiego oraz daje mu możliwość udzielenia odpowiedzi.
  • Zalecenie Komisji: Na drugim etapie, o ile sprawa nadal nie została rozwiązana w sposób zadowalający, Komisja może skierować do danego państwa członkowskiego „zalecenie w sprawie praworządności”. W takim przypadku Komisja zaleca, aby państwo członkowskie rozwiązało stwierdzone problemy w wyznaczonym terminie i poinformowało Komisję o działaniach podjętych w tym celu. Zalecenie Komisji jest podawane do publicznej wiadomości.
  • Działania podejmowane w następstwie zalecenia Komisji: Na trzecim etapie Komisja monitoruje działania podjęte przez dane państwo członkowskie w odpowiedzi na jej zalecenia. W przypadku braku zadowalających działań następczych w wyznaczonym terminie może zostać uruchomiona procedura określona w art. 7. Procedura ta może zostać zastosowana na uzasadniony wniosek jednej trzeciej państw członkowskich, Parlamentu Europejskiego lub Komisji.

/poland/file/ruleoflawpng_plruleoflaw.png

 

Więcej informacji:

/poland/file/europanostrapng_pleuropa_nostra.png

Europa Nostra

Do 1 października br. przyjmowane będą zgłoszenia do nagrody Unii Europejskiej i Europa Nostra w dziedzinie dziedzictwa kulturowego za 2017 rok. Wyróżnienia przyznawane są architektom, rzemieślnikom, ekspertom ds. dziedzictwa kulturowego, wolontariuszom, szkołom, społecznościom lokalnym, właścicielom obiektów dziedzictwa kulturowego oraz mediom. Uroczystość wręczenia nagród odbędzie się w Turku (Finlandia) w czerwcu przyszłego roku.

Date: 
27/07/2016 - 12:00

Kultura Europejska na wskroś przenika nasze życie, do tego stopnia, że nie zdajemy sobie sprawy z jej wszechobecności. Tymczasem jest to dziedzictwo, które wymaga troski, opieki i uwagi, aby mogło inspirować kolejne pokolenia Europejczyków.

 

Europa Nostra to ogólnoeuropejski, szybko rosnący w siłę ruch obywatelski, którego celem jest ochrona europejskiego dziedzictwa kulturowego. Jednym z głównych działań ruchu, podejmowanych we współpracy z Unią Europejską, jest coroczne przyznawanie nagrody UE i Europa Nostra – najbardziej prestiżowego wyróżnienia w obszarze dziedzictwa kulturowego.

Nagroda UE i Europa Nostra w dziedzinie dziedzictwa kulturowego po raz pierwszy została przyznana w 2002 roku przez Komisję Europejską - od tego czasu jest organizowana przez Europa Nostra. Co roku nagrodę otrzymać może maksymalnie 30 projektów, w tym do siedmiu – Grand Prix, i jeden – nagrodę publiczności, wybieraną w internetowym głosowaniu. Laureaci nagrody Grand Prix otrzymują 10 000 euro, a pozostali certyfikat i statuetkę.

Nagroda jest przyznawana w czterech kategoriach:

  • Ochrona dziedzictwa kulturowego
  • Badania naukowe
  • Aktywna działalność na rzecz dziedzictwa kulturowego
  • Edukacja, szkolenia i kampanie informacyjne

Przyznanie nagród odbywa się podczas uroczystej ceremonii, za każdym razem w innym kraju. W 2015 roku uroczystość miała miejsce w Ratuszu w Oslo, w roku 2016 gospodarzem była stolica Hiszpanii. Uroczystość jest okazją do spotkania dla profesjonalistów zajmujących się dziedzictwem kulturowym, możliwością wymiany doświadczeń, oraz okazją do pokazania światu tego, co najlepsze w europejskiej kulturze.

Spośród polskich osiągnięć, w 2013 roku, w kategorii badań naukowych nagrodę otrzymały zespoły fabryczno-mieszkalne w europejskim przemyśle włókienniczym z lat 1771-1914 w Łodzi. W 2011 roku wyróżniony został zabytkowy spichlerz w Gdańsku "Błękitny Baranek", w kategorii ochrony dziedzictwa kulturowego. Natomiast w kategorii aktywnej działalności na rzecz dziedzictwa kulturowego, Grand Prix zdobył Szymon Modrzejewski z Nowicy, zajmujący się odnową cmentarzy w Bieszczadach i Beskidach. W 2006 roku wyróżnienie otrzymało Muzeum Archeologiczne w Biskupinie.

Zgłoszenia do edycji 2017 przyjmowane będą do 1 października. Więcej informacji na stronie: http://www.europanostra.org/heritage-awards/.

/poland/file/160727logojpg_pl160727_logo.jpg

Bank Światowy wspiera rozwój uboższych regionów Polski

Bank Światowy rozpoczyna prace nad nowym projektem mającym na celu wsparcie rozwoju uboższych regionów Polski poprzez lepsze wykorzystanie środków unijnych na lata 2014-2020. Do współpracy z ekspertami Banku Światowego, Ministerstwem Rozwoju i Komisją Europejską zostały wybrane województwa podkarpackie i świętokrzyskie.

Date: 
27/07/2016 - 12:00

- Cieszymy się, że będziemy mogli wykorzystać znajomość polskich uwarunkowań i nasze globalne doświadczenie dla wspierania rozwoju słabiej rozwiniętych regionów Polski – mówi Arup Banerji, dyrektor regionalny Banku Światowego na Unię Europejską. - Pomimo ogromnych postępów jakie Polska zrobiła w ostatnich latach, wciąż na szczeblu lokalnym istnieje pole do dalszej poprawy w zakresie konkurencyjności, innowacyjności czy przedsiębiorczości. Wierzymy, że przy odpowiednim wsparciu publicznym i przy użyciu właściwych polityk, uda się wydobyć ogromny potencjał, jaki drzemie w tych regionach i ich lokalnych społecznościach.

W ramach projektu, eksperci Banku Światowego skupią się działaniach na rzecz rozwijania współpracy pomiędzy światem nauki i biznesu, wspierania szkolnictwa zawodowego, rozwijania lokalnej przedsiębiorczości i ułatwienia rozpoczynania działalności gospodarczej.

Wynikiem prac Banku Światowego ma być raport z rekomendacjami, który powstanie do połowy przyszłego roku. Ponadto, eksperci Banku Światowego będą wspierać lokalne władze województw podkarpackiego i świętokrzyskiego we wdrażaniu wspólnie wypracowanych zaleceń i rekomendacji. W województwach tych funkcjonują już grupy robocze dla poszczególnych obszarów projektu. W skład grup roboczych wchodzą przedstawiciele lokalnej administracji, biznesu, sektora pozarządowego oraz eksperci Banku Światowego.

- W województwie świętokrzyskim wielkim wyzwaniem pozostaje kwestia nawiązania dobrych, partnerskich relacji pomiędzy szkolnictwem zawodowym a rynkiem pracy. Chcemy korzystać z dobrych praktyk innych europejskich krajów w tym zakresie. Ważnym zadaniem jest też wspieranie firm działających w ważnym dla nas sektorze energetycznym, a także ułatwienia zakładania działalności gospodarczej – mówi Adam Jarubas, marszałek województwa świętokrzyskiego.

- Wierzymy, że projekt Komisji Europejskiej i Banku Światowego, realizowany przy wsparciu Ministerstwa Rozwoju, przyspieszy rozwój naszego regionu. Przede wszystkim zależy nam na zwiększeniu konkurencyjności firm. Chcielibyśmy także umożliwić lepsze, komercyjne wykorzystanie infrastruktury badawczej naszych dwóch uczelni: Uniwersytetu Rzeszowskiego i Politechniki Rzeszowskiej – ocenia Władysław Ortyl, marszałek województwa podkarpackiego.

Pilotażowy program współpracy z województwami podkarpackim i świętokrzyskim jest kolejną inicjatywą Banku Światowego wspierającą rozwój polskich województw i miast. W latach poprzednich Bank Światowy pomagał władzom regionalnym i lokalnym m.in. w tworzeniu i przeglądzie wojewódzkich strategii rozwoju (województwa lubelskie i śląskie) oraz opracowywaniu strategii innowacji (województwo świętokrzyskie), w planowaniu zielonych rozwiązań transportowych (Białystok, Lublin) i we wzmacnianiu zdolności do długofalowego planowania i zarządzania finansami lokalnymi.

Grupa Banku Światowego

Misją Grupy Banku Światowego jest ograniczanie ubóstwa i wspieranie zrównoważonego rozwoju. W skład grupy wchodzi pięć instytucji: Bank Światowy, czyli Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju (ang. skrót IBRD) oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Rozwoju (IDA); Międzynarodowa Korporacja Finansowa (IFC); Wielostronna Agencja Gwarancji Inwestycji (MIGA); oraz Międzynarodowe Centrum Rozstrzygania Sporów Inwestycyjnych (ICSID). Działając w ponad stu krajach, instytucje te oferują finansowanie, usługi doradcze i inne formy wsparcia potrzebne krajom w celu rozwiązywania najbardziej palących problemów w polityce rozwoju.

Polska jest członkiem Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju od 1986 r. Od tego czasu, Bank Światowy jest jedną z najważniejszych instytucji wspierających rozwój Polski. W sumie udzielił jej pożyczek o wartości 16 miliardów złotych w ramach 80 projektów oraz zrealizował szereg projektów doradczych w zakresie finansów publicznych, warunków prowadzenia działalności gospodarczej, infrastruktury czy zdrowia.

/poland/file/160718flightsjpg_pl160718_flights.jpg

© EC

Przed wieloma Europejczykami wciąż upragniony urlop. W tym roku najczęściej wybierane kierunki to Grecja, Hiszpania, Bułgaria, Włochy i Chorwacja. Jednak podróż czasami wiąże się z kłopotami. Opóźnione loty, zagubiony bagaż. Europejskie Centrum Konsumenckie (ECK) przypomina, jak wybrnąć z trudnych sytuacji i jakie obowiązki wobec nas ma przewoźnik lotniczy.

12/07/2016

Do ECK z roku na rok wpływa coraz więcej skarg o charakterze transgranicznym, dotyczących łamania praw pasażerów przez linie lotnicze. W 2015 r. aż 56 proc. spraw, którymi zajmowało się polskie centrum związane było z podróżą samolotem (zagubione / zniszczone bagaże, odwołane loty, ukryte koszty cen biletów). Okres wakacyjny jest ich kumulacją.

TWOJE PRAWA

Opóźnienie lub odwołanie lotu

  • Przewoźnik ma obowiązek zapewnić pasażerom opiekę zawsze, gdy oczekują oni na opóźniony lot lub połączenie zostało odwołane. Opieka oznacza nie tylko informowanie na bieżąco o stanie opóźnienia, ale także zapewnienie bezpłatnie posiłków i napojów (np. kanapek, wody). Jeśli czas oczekiwania wymagałby spędzenia nocy na lotnisku, przewoźnik ma obowiązek zapewnić pasażerom darmowe zakwaterowanie w hotelu.
  • Jeśli lot został odwołany lub opóźniony o ponad 5 godzin pasażer ma prawo do wyboru pomiędzy uzyskaniem zwrotu kosztu biletu a podróżą do miejsca docelowego według zmienionego planu podróży. 
  • W przypadku odwołania lub opóźnienia lotu o co najmniej 3 godziny pasażerowie mogą domagać się odszkodowania w wysokości od 250 EUR do 600 EUR w zależności od długości lotu, np. za odwołanie lotu na trasie Warszawa – Barcelona pasażer może otrzymać 400 EUR. Odszkodowanie nie jest wypłacane w sytuacji, gdy przewoźnik udowodni, że opóźnienie/odwołanie było spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, na które nie miał wpływu.

- Gdy linie lotnicze zaniedbają pasażerów na lotnisku, jest to podstawa do reklamacji. Warto do niej załączyć rachunek, np. za posiłek w restauracji, czy za zakupy w kiosku z żądaniem zwrotu poniesionych kosztów, jeśli przewoźnik przez kilka godzin oczekiwania na opóźniony lot nie dostarczył choćby kanapki - radzi Karol Muż, ekspert Europejskiego Centrum Konsumenckiego w Polsce. 

UWAGA: Powyższe prawa przysługują także pasażerom lotów czarterowych.

Odmowa przyjęcia na pokład

  • Jeżeli z uzasadnionych przyczyn przewoźnik odmówi przyjęcia na pokład pasażerów, to osoby, które dobrowolnie zrezygnują z danego lotu mają prawo do odszkodowania, prawo do opieki oraz prawo do otrzymania dodatkowej korzyści na warunkach uzgodnionych pomiędzy danym pasażerem a przewoźnikiem lotniczym
  • W przypadku odmowy przyjęcia pasażerów na pokład wbrew ich woli, pasażerom przysługuje: prawo do odszkodowania od 250 do 600 euro (w zależności od długości trasy), prawo do wyboru pomiędzy zwrotem kosztów biletu a podróżą do miejsca docelowego wg zmienionego połączenia i prawo do opieki

Zagubienie, uszkodzenie, opóźnienie bagażu

  • Zagubienie lub zniszczenie należy zgłosić od razu po wylądowaniu na lotnisku w biurze rzeczy znalezionych i zagubionych, tam otrzymamy potwierdzenie tzw. Raport PIR (protokół nieprawidłowości bagażowej).
  • Po zgłoszeniu szkody na lotnisku, należy wysłać reklamacje w formie pisemnej przewoźnikowi lotniczemu. Termin zgłoszenia jest ściśle określony: 7 dni od odbioru uszkodzonego bagażu i 21 dni od odbioru opóźnionego bagażu.
  • Pasażer powinien opisać rodzaj szkody oraz dokonać jej wyceny. Do reklamacji trzeba załączyć kopię kwitu bagażowego a także kopię dokumentu PIR.
  • Podstawą prawną, o której warto wspomnieć, domagając się odszkodowania za problemy bagażowe, jest Konwencja Montrealska z 1999 r. Odszkodowanie za niedogodności bagażowe może sięgać aż do około 6 tys. złotych, należy jednak pamiętać, że jest wypłacone na podstawie poniesionej szkody, która musi zostać udowodniona przez pasażera, w tym celu koniecznie trzeba zachować rachunki.

- Wiele osób nie wie, że w regulaminach wielu przewoźników są zapisy, które wyłączają odpowiedzialność linii lotniczych za cenne rzeczy wkładane do bagażu, tj. biżuteria, sprzęt fotograficzny czy sportowy. Tego rodzaju przedmioty lepiej przewozić w torbie podręcznej, albo dodatkowo ubezpieczyć – doradza Karol Muż.

UWAGA: Przewoźnik, który zgubił lub zniszczył bagaż nie ma obowiązku zakupu nowej walizki, przepisy nakazują mu wypłatę odszkodowania w formie pieniężnej.

Komisja Europejska z doraźną pomocą

W sytuacji opóźnionego lub odwołanego lotu pasażerowie i linie lotnicze często przedstawiają skrajnie różne stanowiska. Z pomocą miała przyjść rewizja Rozporządzenia 261/2004, wyjaśniająca kilka kwestii spornych m.in. związanych z awariami technicznymi. Procedura prawodawcza w Parlamencie Europejskim i Radzie niestety przedłuża się. Dlatego też 10 czerwca br. Komisja Europejska przyjęła wytyczne, które mają mieć zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych regulacji.

Wytyczne odnoszą się do następujących kwestii:

  • Odszkodowanie za opóźnienie: prawo do odszkodowania po upływie trzech godzin w miejscu przeznaczenia.
  • Odszkodowanie za opóźnienie lotu łączonego: prawo do rekompensaty w przypadku dużego opóźnienia z powodu utraconego połączenia
  • Nadzwyczajne okoliczności: wady techniczne związane z awarią niektórych elementów statku powietrznego, kolizje z innym samolotem lub urządzeniem, które nie zwalniają linii lotniczych z wypłaty odszkodowania
  • Środki, jakie należy podjąć w przypadku nadzwyczajnych okoliczności: prawo do pomocy i opieki podczas wyjątkowych wydarzeń, takich jak np. chmura dymu wulkanicznego w 2010 roku.

Aplikacja mobilna w podróży

W trosce o prawa pasażerów, sieć Europejskich Centów Konsumenckich przygotowała bezpłatną aplikację ECC-Net Travel , która podpowie jak postępować w sytuacji opóźnienia, odwołania lotu, czy problemów z bagażem. Aplikacja działa w trybie off-line (nie potrzebny jest dostęp do Internetu).

Jak to wygląda w praktyce?

Edukacja

Nauczyciele i studenci z Polski mogą studiować lub nauczać za granicą w ramach specjalnych programów finansowanych przez UE. Od 2014 r. o udział w nich można ubiegać się w ramach...Read more

Przetargi

Procedura negocjacyjna nr PN/2019-14/MINIVAN/WAR Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Polsce planuje zakup samochodu osobowego typu minivan w ramach procedury nr PN/2019-14/MINIVAN/WAR. Firmy, które są zainteresowane udziałem w procedurze i złożeniem oferty,...Read more

Pages

Subscribe to RSS - Polska