Na czym polega przestępstwo przeciwko środowisku?

Za przestępstwo przeciwko środowisku uznaje się każde działanie, które narusza prawo ochrony środowiska i które ma bardzo szkodliwe skutki dla środowiska naturalnego lub zdrowia ludzi lub które stwarza poważne zagrożenie dla środowiska lub zdrowia ludzi.

Do najlepiej udokumentowanych przestępstw przeciwko środowisku należą:

  • nielegalna emisja lub nielegalne uwalnianie substancji do powietrza, wody lub gleby
  • nielegalny handel dziką fauną i florą
  • nielegalny handel substancjami zubożającymi warstwę ozonową
  • nielegalne przemieszczanie lub składowanie odpadów.

Sankcje karne za naruszenie prawa ochrony środowiska

W dyrektywie 2008/99/WE w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne UE określono szereg przestępstw przeciwko środowisku, które podlegają karze jako przestępstwa we wszystkich krajach UE.

Należą do nich wszystkie przestępstwa środowiskowe wymienione powyżej, a także sprzeczne z prawem prowadzenie niebezpiecznej działalności (w tym wytwarzanie materiałów jądrowych i postępowanie z nimi) oraz sprzeczne z prawem przetwarzanie odpadów.

Zgodnie z prawem UE wszystkie państwa członkowskie mają stosować skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje karne za przestępstwo przeciwko środowisku, jeżeli jest ono popełniane umyślnie lub na skutek poważnego zaniedbania. Podżeganie do przestępstwa przeciwko środowisku oraz pomocnictwo w jego popełnieniu również podlega karze jako przestępstwo.

Konwencja z Aarhus

Ustanowiona przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ Konwencja z Aarhus przyznaje społeczeństwu szereg praw w odniesieniu do środowiska. Są to:

  • powszechne prawo do informacji o środowisku, które są w posiadaniu organów publicznych
  • prawo do udziału w podejmowaniu decyzji dotyczących środowiska
  • prawo do procedur odwoławczych pozwalających na zakwestionowanie decyzji organów publicznych podjętych z naruszeniem wyżej wymienionych praw lub ogólnie pojętego prawa ochrony środowiska.

Konwencja z Aarhus weszła w życie w 2001 r. i ratyfikowało ją 47 stron, w tym UE i większość państw europejskich i środkowoazjatyckich.

Dokumenty

PobierzPDF - 50.1 KB