Roczna analiza wzrostu gospodarczego

Czym jest roczna analiza wzrostu gospodarczego?

Roczna analiza wzrostu gospodarczego jest głównym narzędziem, jakim posługuje się Komisja do określenia priorytetów gospodarczych i społecznych UE na kolejny rok. Stanowi ona analizę europejskiej gospodarki i dyktuje odpowiednią reakcję polityczną na wskazane wyzwania celem wspierania wzrostu gospodarczego, włączenia i konwergencji w UE, zgodnie ze strategią Unii Europejskiej w zakresie długoterminowego wzrostu gospodarczego. Roczna analiza wzrostu gospodarczego stanowi początek rocznego cyklu koordynacji polityki gospodarczej w ramach europejskiego semestru i daje poszczególnym państwom członkowskim horyzontalne wytyczne polityczne w ramach europejskiego semestru, czego wynikiem jest przyjęcie latem każdego roku zaleceń politycznych dla każdego państwa członkowskiego.

Jakie są kolejne etapy rocznej analizy wzrostu gospodarczego?

Po opublikowaniu rocznej analizy wzrostu gospodarczego przez Komisję jest ona omawiana na szczeblu unijnym i krajowym, w tym przez partnerów społecznych. W szczególności Rada i Parlament Europejski przyjmują stanowiska. Uwzględniając te dane, Rada Europejska przedstawia na wiosennym posiedzeniu wytyczne dotyczące priorytetów reform, które państwa członkowskie powinny odzwierciedlić w swoich programach i planach.

Jakie są kolejne etapy europejskiego semestru?

Po opublikowaniu rocznej analizy wzrostu gospodarczego Komisja kontynuuje dialog z państwami członkowskimi, zainteresowanymi stronami i partnerami społecznymi, który ma prowadzić do wypracowania wspólnego porozumienia co do wyzwań w państwach członkowskich. Na podstawie tego dialogu i dalszej oceny Komisja przedstawia w lutym coroczną analizę sytuacji gospodarczej i społecznej w państwach członkowskich. Uwzględnia ona postępy w realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów wydanych w poprzednich latach oraz ocenę ewentualnych zakłóceń równowagi.

Państwa członkowskie mają kilka możliwości ingerowania w proces oceny Komisji, na przykład podczas wizyty technicznej pracowników Komisji w państwach członkowskich, spotkań dwustronnych w Brukseli oraz misji politycznych w państwach członkowskich prowadzonych pod przewodnictwem wiceprzewodniczącego Valdisa Dombrovskisa.

W kwietniu państwa członkowskie przedkładają Komisji krajowe programy reform polityki gospodarczej oraz programy stabilności i konwergencji dotyczące polityki budżetowej. Komisja analizuje je, po czym w maju wydaje poszczególnym krajom zalecenia, aby Rada Europejska mogła je zatwierdzić przed latem, a ECOFIN mógł je przyjąć w lipcu. Państwa członkowskie powinny następnie ująć te wytyczne polityczne w swoich rocznych budżetach, przepisach krajowych i planach politycznych.

Sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania

Czym jest sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania?

Sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania jest wydawane w listopadzie w ramach rocznego nadzoru procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej, której celem jest określenie i wyeliminowanie zakłóceń równowagi, które mogłyby utrudniać normalne funkcjonowanie gospodarek państw członkowskich lub UE oraz zagrozić unii gospodarczej i walutowej.

Analizy przedstawione w sprawozdaniu przedkładanym w ramach mechanizmu ostrzegania obejmują ekonomiczną analizę tabeli uzgodnionych wskaźników. Sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania nie jest działaniem mechanicznym. Komisja nie rozpoczyna szczegółowej oceny sytuacji z powodu wskaźnika, który przekracza orientacyjne wartości progowe. Bierze raczej pod uwagę pełen obraz sytuacji gospodarczej. Dopiero na podstawie szczegółowych ocen sytuacji stwierdza, czy zakłócenia równowagi oraz ewentualnie nadmierne zakłócenia równowagi makroekonomicznej rzeczywiści występują.

Czym jest zakłócenie równowagi?

Rozporządzenie nr 1176/2011 w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania definiuje zakłócenia równowagi makroekonomicznej jako „jakąkolwiek tendencję prowadzącą do rozwoju sytuacji makroekonomicznej, która ma lub może mieć niekorzystny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie gospodarki państwa członkowskiego lub unii gospodarczej i walutowej, lub całej Unii”. Definiuje ono nadmierne zakłócenia równowagi makroekonomicznej jako „poważne zakłócenia równowagi zagrażające prawidłowemu funkcjonowaniu unii gospodarczej i walutowej”. Ponieważ definicja zawarta w rozporządzeniu jest bardzo ogólna, potrzebna jest interpretacja ekonomiczna. Pozwala ona stwierdzić obecność tendencji niezgodnych z zasadą stabilnego rozwoju i podatności na ryzyko, które – jeśli nie zostaną skorygowane – mogłyby mieć szkodliwe skutki dla stabilności makroekonomicznej w danym kraju, w strefie euro lub w UE.

W praktyce zakłócenia te obejmują zarówno sytuacje podatności na ryzyko (np. wysoki poziom zadłużenia), jak i tendencje niezgodne z zasadą zrównoważonego rozwoju (np. nadmierny wzrost cen nieruchomości mieszkaniowych lub kredytów), które wiążą się z ryzykiem gwałtownej i dużej, a przez to destrukcyjnej w skutkach, korekty. I tak na przykład utrzymywanie dużego i trwałego deficytu na rachunku obrotów bieżących jest uznawane za zakłócenie równowagi, jeżeli może doprowadzić do nagłego załamania i dużych kosztów społecznych. Na tej samej zasadzie duża i utrzymująca się nadwyżka na rachunku obrotów bieżących może być wskaźnikiem, że nadwyżka oszczędności nie jest skutecznie wykorzystywana do utrzymania inwestycji w gospodarkę krajową.

Jakie są kolejne kroki po przyjęciu sprawozdania przedkładanego w ramach mechanizmu ostrzegania?

Po opublikowaniu przez Komisję sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania omawia Rada do spraw Gospodarczych i Finansowych (ECOFIN), Eurogrupa, jeżeli dotyczy ono państw członkowskich strefy euro, oraz Parlament Europejski. Ponadto po opublikowaniu rocznej analizy wzrostu gospodarczego i sprawozdania przedkładanego w ramach mechanizmu ostrzegania Rada Europejska prowadzi dyskusję celem uzgodnienia głównych obszarów koordynacji polityki gospodarczej i reform.

W kolejnych miesiącach, przy uwzględnieniu wszystkich informacji zwrotnych, Komisja przygotowuje szczegółowe oceny sytuacji w poszczególnych krajach i przedstawia je w lutym. Obejmują one dialog z zainteresowanymi państwami członkowskimi. Na podstawie szczegółowych ocen sytuacji Komisja stwierdza, czy występują zakłócenia lub nadmierne zakłócenia równowagi, a następnie przygotuje zalecenia polityczne dla poszczególnych państw członkowskich.

Zalecenia dla strefy euro

Co jest podstawą prawną zalecenia dla strefy euro?

Zalecenie dla strefy euro dotyczące polityki gospodarczej jest przyjmowane na podstawie art. 136 i 121 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jest to zalecenie dotyczące zalecenia Rady.

Zalecenie dla strefy euro zawiera indywidualne wskazówki dla państw członkowskich strefy euro w kwestiach istotnych dla funkcjonowania strefy euro jako całości. Odzwierciedla ono ogólne priorytety określone w dokumencie roboczym służb Komisji towarzyszącym zaleceniu oraz w przygotowanej przez Komisję rocznej analizie wzrostu gospodarczego w całej UE.

Zalecenie dla strefy euro obejmuje kwestie dotyczące całej unii walutowej, takie jak polityka w zakresie korygowania zaburzeń równowagi makroekonomicznej, kurs polityki budżetowej w strefie euro oraz dokończenie budowy unii gospodarczej i walutowej.

Co jest podstawą analityczną zalecenia dla strefy euro?

Zalecenie dla strefy euro opiera się na rzetelnej analizie ekonomicznej przeprowadzonej przez służby Komisji w kluczowych kwestiach dotyczących funkcjonowania strefy euro. Znajduje to odzwierciedlenie w dokumencie roboczym służb Komisji dołączonym do zalecenia oraz innych dokumentach opublikowanych w trakcie procesu gospodarczego.

Jakie są kolejne etapy przyjmowania i wdrażania zalecenia dla strefy euro?

Eurogrupa i Rada omawiają zalecenie dla strefy euro, zanim szefowie państw i rządów UE je zatwierdzą. Wyniki dyskusji na temat priorytetów strefy euro wraz z zaleceniem dla strefy euro i wkładem innych instytucji UE stanowią następnie wskazówki dla krajowych programów reform i programów stabilności przygotowywanych przez państwa członkowskie w kwietniu, a także odpowiednich zaleceń dla poszczególnych krajów przygotowywanych w maju przez Komisję.
Na podstawie zalecenia dla strefy euro, oceny realizacji reform i pozostałych wyzwań oraz programów polityki państw członkowskich Komisja sporządza projekty zaleceń dla poszczególnych państw członkowskich na kolejny cykl polityki. Pozostawia to dużo czasu na dalszy dialog z państwami członkowskimi.

Wspólne sprawozdanie o zatrudnieniu

Czym jest wspólne sprawozdanie o zatrudnieniu?

Wspólne sprawozdanie o zatrudnieniu, które przewidziano w art. 148 TFUE, jest kluczowym elementem zarządzania gospodarczego UE. Zawiera ono roczny przegląd najważniejszych zmian dotyczących zatrudnienia i sytuacji społecznej w całej UE, a także działania państw członkowskich w zakresie reform. Ponadto we wspólnym sprawozdaniu o zatrudnieniu monitoruje się wyniki państw członkowskich w odniesieniu do europejskiego filaru praw socjalnych.

Jakie są kolejne kroki po publikacji projektu wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu?

Projekt jest omawiany w ramach Komitetu ds. Zatrudnienia i Komitetu Ochrony Socjalnej, aby Rada EPSCO mogła go ostatecznie przyjąć w marcu.

Według jakiej metody przypisuje się państwu członkowskiemu określoną ocenę jeśli chodzi o wskaźnik w ramach tablicy wskaźników społecznych?

Tabela wskaźników służy jako ramy odniesienia do monitorowania „postępu społecznego” w trzech wymiarach filaru: równe szanse i dostęp do zatrudnienia, dynamiczne rynki pracy i sprawiedliwe warunki pracy oraz wsparcie publiczne / ochrona socjalna i włączenie społeczne. Wybrano dwanaście obszarów, w których można mierzyć postęp społeczny, związanych z jednym z trzech wymiarów wymienionych powyżej. Tabela wskaźników przedstawia wyniki państw członkowskich UE w odniesieniu do średnich wartości w skali UE i strefy euro, a każda ocena jest odzwierciedleniem poziomów dla pewnego wskaźnika, przy uwzględnieniu również tendencji długoterminowych.