Pracownicy sektora opieki zdrowotnej

Promowanie reformy

Komisja Europejska wsparła finansowo wiele innych inicjatyw promujących reformę mającą rozwiązać najważniejsze kwestie dotyczące personelu służby zdrowia. Zostały one szczegółowo omówione poniżej.

Wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych

Dyrektywa nr 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych ustanawia ogólnoeuropejskie ramy prawne pozwalające na wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych w krajach UE. Pracownicy służby zdrowia (lekarze, pielęgniarki, akuszerki, dentyści, farmaceuci, weterynarze) korzystają z automatycznego uznawania kwalifikacji. Oznacza to, że osoby posiadające uprawnienia do wykonywania zawodu w kraju pochodzenia są automatycznie uprawnione do podejmowania pracy w swoim zawodzie w dowolnym kraju UE.

Dyrektywa 2013/55/UE uprościła niektóre przepisy dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych. W efekcie ułatwiono pracownikom służby zdrowia i osobom wykonującym inne zawody regulowane wykonywanie zawodu w innych krajach UE.

Mobilność i migracja pracowników służby zdrowia

Prowadzone przez UE dwa projekty badawcze mają pomóc uzyskać bardziej wiarygodny obraz sytuacji dotyczącej tendencji migracyjnych wśród pracowników służby zdrowia zarówno wewnątrz UE, jak i między Unią Europejską a innymi krajami:

Łagodzenie negatywnych skutków migracji pracowników służby zdrowia

W ostatnich dziesięcioleciach można zaobserwować wzrost migracji wśród personelu medycznego, głównie z państw, gdzie dochody są niższe, a systemy opieki zdrowotnej już borykają się z problemami. By uregulować tę sytuację, przyjęto Globalny kodeks postępowania WHO w sprawie międzynarodowej rekrutacji personelu medycznego.

Kodeks ma pomóc w opracowaniu i rozpowszechnianiu dobrowolnych zasad i praktyk związanych z etyczną rekrutacją personelu medycznego na całym świecie, a także ma pomóc wzmacniać systemy opieki zdrowotnej. Państwa członkowskie powinny zniechęcać do aktywnej rekrutacji pracowników służby zdrowia z krajów rozwijających się, które zmagają się z bardzo poważnym niedoborem personelu medycznego.

Skuteczne strategie zatrudniania i zatrzymywania pracowników

Sieć pilotażowa organów odpowiedzialnych za kształcenie personelu pielęgniarskiego i organów regulacyjnych

Sieć pilotażowa obejmująca organy odpowiedzialne za kształcenie personelu pielęgniarskiego i organy regulacyjne powstała w celu wymiany najlepszych praktyk w zakresie podnoszenia kwalifikacji personelu pomocniczego w służbie zdrowia. Szczególną uwagę poświęcono transgranicznej mobilności. Podczas pilotażu badano zakres umiejętności i kompetencji personelu pomocniczego w służbie zdrowia, które można by rozpowszechniać w krajowych programach kształcenia i szkoleń. Sprawozdanie dostępne jest tutaj.

Sieć służąca rozwojowi podstawowych kompetencji personelu pomocniczego w służbie zdrowia

W ramach prowadzonego przez Komisję Europejską programu dotyczącego zdrowia publicznego w 2014 r. unijna Agencja Wykonawcza ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności (Chafea) wybrała w drodze przetargu na przeprowadzenie badania ofertę konsorcjum kierowanego przez niderlandzki instytut badań w zakresie usług zdrowotnych (NIVEL). Przedmiotem badania CC4HCA jest zainteresowanie wśród krajów UE wypracowaniem wspólnego stanowiska w sprawie umiejętności, wiedzy i kompetencji personelu pomocniczego w służbie zdrowia w Europie. Sprawozdanie dostępne jest tutaj.

Ustawiczne doskonalenie zawodowe pracowników służby zdrowia w UE

Komisja Europejska opracowała plan działania dla pracowników służby zdrowia w UE, który dotyczy ustawicznego doskonalenia zawodowego jako narzędzia, które ma zapewniać bezpieczeństwo pacjentów w kontekście transgranicznej mobilności pracowników medycznych i pacjentów. Poszczególne państwa stosują różne podejście do ustawicznego doskonalenia zawodowego, co stwarza możliwość opracowania zaleceń i najlepszych praktyk w UE.

W tym badaniu przeanalizowano ustawiczne doskonalenie zawodowe i możliwości uczenia się przez całe życie dla lekarzy, personelu pielęgniarskiego, dentystów, położnych i farmaceutów w państwach UE i EFTA. Opracowano zalecenia, jak usprawnić współpracę i wymianę najlepszych praktyk na poziomie unijnym. Zwrócono także uwagę na to, że należy ułatwić wszystkim pracownikom służby zdrowia dostęp do ustawicznego doskonalenia zawodowego i rozwiązać kwestię ograniczeń czasu i zasobów. W zaleceniach zaapelowano o więcej badań na temat ustawicznego doskonalenia zawodowego i związku między ustawicznym doskonaleniem zawodowym a bezpieczeństwem pacjentów i jakością opieki zdrowotnej.

Sojusze na rzecz umiejętności sektorowych

Sojusze na rzecz umiejętności sektorowych mają eliminować niedobory kwalifikacji w ramach co najmniej jednego profilu zawodowego w określonym sektorze. W tym celu analizuje się istniejące lub pojawiające się potrzeby na rynku pracy dotyczące danego sektora oraz udoskonala się systemy kształcenia i szkolenia zawodowego na wszystkich poziomach, tak by lepiej reagowano na potrzeby na rynku pracy.

Europejski system transferu osiągnięć w kształceniu i szkoleniu zawodowym (ECVET) w sektorze opieki nad osobami starszymi (EFEC) jest pierwszym projektem pilotażowym w ramach sojuszu na rzecz umiejętności sektorowych w sektorze zdrowia i opieki. To ponadnarodowe partnerstwo zrzeszające organizacje z sześciu państw UE ma na celu poprawę porównywalności, przejrzystości i wzajemnego uznawania kwalifikacji opiekunów stosujących zasady ECVET.

W 2015 r. w ramach programu Erasmus+ ogłoszono również przetarg na kolejne sojusze na rzecz umiejętności sektorowych w sektorze zdrowia i opieki.