Czynniki społeczne i nierówności w zakresie zdrowia

Zdrowie migrantów

W odpowiedzi na kryzys migracyjny UE stworzyła Europejski program w zakresie migracji. W latach 2015–2016 UE przeznaczyła ponad 10 mld euro na zaradzenie kryzysowi.

Propozycje reform prawa Unii

W czerwcu 2016 r. Komisja Europejska przyjęła plan działania mający poprawić integrację migrantów spoza UE. Zawarła w nim m.in. szereg wniosków dotyczących sektora zdrowotnego oraz przedstawiła reformę dyrektywy w sprawie niebieskiej karty, dzięki której UE może przyciągnąć i zatrzymać wysoko wykwalifikowanych obywateli państw trzecich, w tym pracowników służby zdrowia. Ponadto proponowana reforma pozwala uchodźcom ubiegać się o niebieską kartę.

W lipcu 2016 r. Komisja zatwierdziła wnioski w sprawie reformy wspólnego europejskiego systemu azylowego, w tym trzy środki ustawodawcze mające wpływ na opiekę zdrowotną migrantów:

  • rozporządzenie w sprawie procedur azylowych
  • rozporządzenie w sprawie kwalifikowania
  • dyrektywę w sprawie warunków przyjmowania.

Opieka zdrowotna

Priorytetem Komisji jest zapewnienie wsparcia krajom, które przyjęły dużą liczbę migrantów. Większość migrantów, którzy docierają do UE, jest zdrowa, lecz na ich stan zdrowia negatywny wpływ mają warunki i czynniki, na jakie są narażeni przed podjęciem podróży lub w jej trakcie. Mogą oni uskarżać się m.in. na wyczerpanie fizyczne, bardzo poważny stres, odwodnienie lub uczucie zimna. Tę sytuację mogą komplikować inne problemy, takie jak nieodpowiednie warunki życia, niezdrowy styl życia lub choroby przewlekłe, co może negatywnie odbijać się na ich zdrowiu fizycznym i psychicznym.

  • Jakie działania podejmuje UE? UE zapewnia wsparcie finansowe, aby poprawić opiekę zdrowotną dla migrantów znajdujących się w trudnej sytuacji, włączyć ich do krajowych systemów opieki zdrowotnej i organizować szkolenia dla personelu medycznego.
  • UE wspiera państwa członkowskie, które zmagają się ze szczególnie dużą liczbą migrantów i w związku z tym potrzebują wsparcia w stawianiu czoła problemom zdrowotnym. W tym celu UE promuje wymianę najlepszych praktyk dotyczących modeli opieki zdrowotnej.
  • UE koordynuje działania za pośrednictwem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia
    • przyjmowanie wniosków o szczepionki i inne produkty medyczne składanych przez najbardziej potrzebujące kraje UE, tak by inne państwa członkowskie mogły udzielić wsparcia
    • usprawnianie monitorowania chorób zakaźnych za pośrednictwem systemu wczesnego ostrzegania i reagowania 
    • ułatwianie łączności między krajowymi punktami kontaktowymi ds. zdrowia i krajowymi punktami kontaktowymi odpowiedzialnymi za kwestie dotyczące ochrony ludności i Funduszu Azylu, Migracji i Integracji.
  • UE współpracuje z Europejskim Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, europejskim oddziałem Światowej Organizacji Zdrowia i Międzynarodową Organizacją ds. Migracji, by lepiej określać i spełniać potrzeby krajów UE i uchodźców.
  • UE opracowuje programy szkoleniowe przeznaczone dla pracowników służby zdrowia. Takie programy mają im pomóc w zdobyciu wiedzy na temat nieznanych im chorób, a także w uzyskaniu informacji o szczególnych potrzebach osób przybywających i o różnicach kulturowych.
  • UE opracowała indywidualną dokumentację medyczną i towarzyszący jej podręcznik dla pracowników służby zdrowia, aby pomóc im w tworzeniu kart medycznych i ustalaniu najpilniejszych potrzeb przybywających migrantów i uchodźców.

Opracowywanie projektów

Od 2003 r. UE dąży do zapobiegania nierównościom w zakresie zdrowia, a także zajmuje się kwestiami zdrowotnymi dotyczącymi migrantów. UE realizuje projekty związane z analizą różnic w stanie zdrowia i dostępie do opieki zdrowotnej, aby pomóc włączyć migrantów do krajowych systemów opieki zdrowotnej.