Health security and infectious diseases

Ocena ryzyka

Aby możliwa była właściwa reakcja na pojawiające się zagrożenia dla zdrowia w skali międzynarodowej, konieczne jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie oceny ryzyka. Musimy odpowiedzieć sobie na ważne pytania:

  • źródło: jaka choroba lub substancja chemiczna prowadzi do zachorowań?
  • drogi przenoszenia zakażenia: jak się rozprzestrzenia choroba (np. drogą powietrzną jak grypa, przez żywność jak salmonella czy przez komary jak Zika)?
  • skutki: jakie są skutki dla zdrowia ludzi (np. zapalenie płuc)?
  • śmiertelność: jak poważna jest choroba, w tym jak wysoką śmiertelnością skutkuje?

Odpowiedzi na te pytania warunkują możliwą reakcję. Ponadto, podobnie jak to miało miejsce w przypadku COVID-19, pojawić się mogą zupełnie nowe choroby, na które reakcję musimy zaplanować, zanim uzyskamy odpowiedzi na wszystkie te pytania.

Decyzja nr 1082/2013/UE w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń dla zdrowia ustanawia mechanizmy skoordynowanej oceny ryzyka. Obejmują one wykorzystanie wiedzy specjalistycznej odpowiednich instytucji unijnych i międzynarodowych do zapewnienia rzetelnych podstaw naukowych, które są należycie uwzględniane w procesie koordynowania reakcji na zagrożenia.

Które agencje przeprowadzają ocenę ryzyka?

Na poziomie UE ocenę ryzyka przeprowadzają:

Jeżeli wymagana ocena ryzyka wykracza całkowicie lub częściowo poza uprawnienia agencji unijnych, to Komisja przedstawia doraźną ocenę ryzyka. Na przykład Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska oraz Pojawiających się Zagrożeń (SCHEER) może przedstawić ocenę ryzyka dla zdrowia publicznego w przypadku poważnych transgranicznych zagrożeń chemicznych.

W przypadku sytuacji nadzwyczajnej w dziedzinie zdrowia publicznego o międzynarodowym zasięgu w ocenie ryzyka uwzględnia się – o ile są dostępne – odpowiednie informacje dostarczone przez inne podmioty, w szczególności przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).