Notification Detail

‘Amendments to Law 4419/2016 (Government Gazette 174/A) - Article 96 – Harmonisation of Greek law with Directive 2014/40/EU of the European Parliament and of the Council of 3 April 2014 on the approximation of the laws, regulations, and administrative provisions of the Member States concerning the manufacture, presentation and sale of tobacco and related products’

Notification Number: 2019/94/GR (Greece)
Date received: 05/03/2019
End of Standstill: 06/06/2019 ( 06/09/2019)

Issue of detailed opinion by: Bulgaria,Romania
bg cs da de el en es et fi fr hr hu it lt lv mt nl pl pt ro sk sl sv
bg cs da de el en es et fi fr hr hu it lt lv mt nl pl pt ro sk sl sv
bg cs da de el en es et fi fr hr hu it lt lv mt nl pl pt ro sk sl sv


Wiadomość 002

Informacja od Komisji - TRIS/(2019) 00606
dyrektywa (UE) 2015/1535
Tłumaczenie wiadomości 001
Powiadomienie: 2019/0094/GR

No abre el plazo - Nezahajuje odklady - Fristerne indledes ikke - Kein Fristbeginn - Viivituste perioodi ei avata - Καμμία έναρξη προθεσμίας - Does not open the delays - N'ouvre pas de délais - Non fa decorrere la mora - Neietekmē atlikšanu - Atidėjimai nepradedami - Nem nyitja meg a késéseket - Ma’ jiftaħx il-perijodi ta’ dawmien - Geen termijnbegin - Nie otwiera opóźnień - Não inicia o prazo - Neotvorí oneskorenia - Ne uvaja zamud - Määräaika ei ala tästä - Inleder ingen frist - Не се предвижда период на прекъсване - Nu deschide perioadele de stagnare - Nu deschide perioadele de stagnare.

(MSG: 201900606.PL)

1. Structured Information Line
MSG 002 IND 2019 0094 GR PL 05-03-2019 GR NOTIF


2. Member State
GR


3. Department Responsible
ΕΛΟΤ, ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 98/34/Ε.Ε, ΚΗΦΙΣΟΥ 50, 121 33 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΘΗΝΑ, Τ/Φ: + 30210- 2120304, Τ/Ο: + 30210- 2120131


3. Originating Department
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ, ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ & ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ, Δ/ΝΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ, ΤΜ. Β' - ΛΟΙΠΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ, Αριστοτέλους 19, 104 33 Αθήνα, Τηλ.: 2132161418, Αρμ.: Ε. Σκοπελίτης, e-mail: exartiseis_b@moh.gov.gr


4. Notification Number
2019/0094/GR - X00M


5. Title
„Nowelizacja ustawy nr 4419/2016 (Dziennik Urzędowy nr 174/A) - artykuł 96 – Harmonizacja prawa greckiego z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów”


6. Products Concerned
Przepisy odnoszące się m.in. do wprowadzania do obrotu na greckim rynku elektronicznych inhalatorów beznikotynowych, pakowania nowatorskich wyrobów tytoniowych oraz zakazu wprowadzania do obrotu niektórych wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów.


7. Notification Under Another Act
-


8. Main Content
Projekt ustawy dotyczy „zmian w ustawie nr 4419/2016 - artykuł 96 - Harmonizacja greckiego prawa z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów i odnosi się do wprowadzania do obrotu na greckim rynku elektronicznych inhalatorów beznikotynowych, pakowania nowatorskich wyrobów tytoniowych oraz zakazu wprowadzania do obrotu niektórych wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów” (Dziennik Urzędowy 174/A), a w szczególności:
Art. 1-6 wprowadzają zmiany w niektórych definicjach zawartych w dyrektywie 2014/40/UE w sprawie wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów, nie zmieniając jednak ich dokładnej zawartości na potrzeby dyrektywy. Przykładowo „nowatorski wyrób tytoniowy” obejmuje teraz również urządzenia umożliwiające używanie takich wyrobów tytoniowych, a papierosy elektroniczne i pojemniki zapasowe teraz obejmują również płyny niezawierające nikotyny.
Ponadto dodano kilka nowych definicji, m.in:
– płyn zawierający nikotynę,
– płyn niezawierający nikotyny,
– substytut tytoniu,
– powiązane wyroby.

Art. 9 przewiduje zakaz wprowadzania do obrotu niektórych wyrobów tytoniowych (tytoniu do żucia i tytoniu do nosa) oraz substytutów tytoniu (zdefiniowanych), które nie zostały ujęte w dyrektywie 2014/40/UE.

Art. 10 reguluje kwestię zgłaszania nowatorskich urządzeń do wyrobów tytoniowych aktualnie objętych procedurą przewidzianą w dyrektywie 2014/40/UE.

Art. 11 reguluje kwestie pakowania nowatorskich wyrobów tytoniowych, jeśli nie są one wprowadzane do obrotu w tym samym opakowaniu, co wyroby tytoniowe.

Art. 17 określa zawartość elektronicznych systemów dostarczania nikotyny na podstawie przepisów dotyczących elektronicznych inhalatorów nikotynowych, w zakresie w jakim mają one zastosowanie i nie odnoszą się do samej nikotyny. Przykładowo, obejmuje on zakaz stosowania niektórych dodatków i składników niebezpiecznych dla zdrowia ludzkiego oraz obowiązek zgłaszania ich Komisji Europejskiej zgodnie z procedurą przewidzianą dla systemów dostarczania nikotyny. Określono specyfikację zabezpieczeń przed użyciem przez dzieci, a także wymagania, jakie ma spełniać ulotka, opakowanie oraz treść ostrzeżeń, które powinny na nich widnieć.

Na wzór zawartego w dyrektywie zakazu dotyczącego wyrobów zawierających nikotynę, art. 18 zakazuje reklamowania, sponsorowania i promocji w publikacjach ukazujących się drukiem, w radiu, w internecie, w telewizji itp., oraz określa dodatkowe wymagania dla producentów/importerów elektronicznych inhalatorów beznikotynowych, które są identyczne z wymogami dotyczącymi elektronicznych systemów dostarczania nikotyny, a także rozszerza je o zawarty w dyrektywie zakaz zdalnej sprzedaży transgranicznej. Poza tym projekt ustawy przewiduje też szczegółowe wymogi dotyczące dopuszczalnych form sprzedaży ww. wyrobów konsumentom, po części podobnie jak w przypadku wyrobów zawierających nikotynę, oraz wprowadza zakaz sprzedaży pojedynczych składników i środków aromatyzujących do stosowania przez konsumentów w płynach do ponownego napełniania papierosów elektronicznych (typu „zrób to sam”). Ponadto w projekcie określa się okres przejściowy dla wprowadzania do obrotu wszystkich wyrobów oraz nowatorskich urządzeń do wyrobów tytoniowych, które nie spełniają wymogów ustawowych.


9. Brief Statement of Grounds
Co się tyczy art. 1 - zmianę definicji „nowatorskich wyrobów tytoniowych” zawartej w dyrektywie 2014/40/UE uznaje się za konieczną w celu wdrożenia wytycznych sformułowanych podczas 8. konferencji stron ramowej konwencji o ograniczeniu użycia tytoniu, na podstawie decyzji FCTC/COP8(22) „Nowatorskie i nowo powstające wyroby tytoniowe”, zgodnie z którą
zachęca się strony do wdrażania obowiązujących środków mających zastosowanie do nowatorskich i nowo powstających wyrobów tytoniowych i urządzeń, które służą do konsumpcji tych wyrobów, m.in. po to, aby zapobiegać twierdzeniom o zmniejszonej szkodliwości dla zdrowia, do podejmowania środków przeciwdziałających reklamowaniu, promocji i sponsorowaniu, środków regulacji i ujawniania składu oraz zakazujących lub ograniczających produkcję, import, dystrybucję, prezentację sprzedaż i używanie takich wyrobów.
Rozszerzenie zakresu pojęcia nowatorskich wyrobów tytoniowych (poza same wyroby) również na urządzenia wiąże się z rozszerzeniem zakresu wszystkich pozostałych przepisów ustawy nr 4419/2016 transponującej dyrektywę 2014/40/EU do prawa greckiego, podobnie jak ustawy nr 3730/2008 oraz wszystkich przepisów mających zastosowanie w tym przedmiocie. Przyjęcia szczególnych przepisów wymagała norma prawa międzynarodowego - za przykładem wielu krajów, zwłaszcza państw członkowskich UE, które przyjęły podobne regulacje prawne, ponieważ na szczeblu międzynarodowym i krajowym występowała luka prawna - wykorzystywana do obchodzenia obowiązującego prawa zakazującego reklamowania, promocji i sponsorowania oraz zakazującego zamieszczania twierdzeń o korzyściach zdrowotnych lub o zmniejszonej szkodliwości dla zdrowia na opakowaniach, a także przewidującego inne ograniczenia na szczeblu europejskim, krajowym i międzynarodowym w ramach unormowań antytytoniowych. Dopóki istnieje ta luka prawna, występuje również kwestia ochrony zdrowia publicznego, w kontekście której widać, jak istotne są przepisy krajowe.

Art. 2-4 rozszerzają zakres zawartych w dyrektywie 2014/40/UE podstawowych definicji papierosa elektronicznego i pojemników zapasowych, aby uwzględnić również wersje beznikotynowe. W zamiarze unormowania wprowadzania do obrotu papierosów elektronicznych, które w 2008 r. zostały całkowicie zakazane - zakaz ten częściowo zniesiono w 2016 r., wraz z transpozycją dyrektywy 2014/40/UE wyłącznie w odniesieniu do wyrobów zawierających nikotynę, „papieros elektroniczny” oraz „pojemnik zapasowy” zostają przedefiniowane zgodnie z brzmieniem art. 2 dyrektywy, a także zostają dodane definicje płynów zawierających nikotynę i beznikotynowych płynów do tworzenia aerozoli.

Art. 5 określa przypadki, z którymi mogą w przyszłości mieć do czynienia władze krajowe, gdyż odnoszą się one do wyrobów, które mimo podobieństwa do wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów zdefiniowanych w dyrektywie oraz w ustawie nie należą do żadnej z konkretnych kategorii (wyroby tytoniowe, papierosy elektroniczne, nowatorskie wyroby tytoniowe, wyroby ziołowe do palenia), jako że praktyka dowiodła, że rynek stale się zmienia, tworząc wyzwania dla organów zajmujących się ograniczaniem użycia tytoniu. Tym samym kategoryzacja obejmuje wszystkie możliwe przypadki, ponieważ klasyfikacja wg kategorii istniejących w dyrektywie okazuje się niemożliwa.

Art. 6 definiuje wyroby powiązane z wyrobami tytoniowymi, bo choć termin ten pojawia się w dyrektywie wielokrotnie, zabrakło jego definicji w art. 2. W definicji „powiązanych wyrobów” ujęto zatem zarówno wyroby zdefiniowane w dyrektywie (elektroniczne systemy dostarczania nikotyny / papierosy elektroniczne i wyroby ziołowe do palenia), jak i wyroby zdefiniowane w ustawie krajowej (elektroniczne inhalatory beznikotynowe i substytuty tytoniu) niezawierające tytoniu.

Zważywszy jednak, że substytuty tytoniu nie są objęte zakresem regulacyjnym dyrektywy, takie wyroby - o ile mieszczą się w zakresie definicji art. 9 - zostają odtąd zakazane.
Zakaz obejmuje również kategorie tytoniu do żucia i tytoniu do nosa. Możliwość zakazania takich kategorii wyrobów objętych zakresem regulacji dyrektywy 2014/40/UE została przewidziana w jej art. 24 ust. 3, który stanowi, że państwo członkowskie może również zakazać określonej kategorii wyrobów tytoniowych lub powiązanych wyrobów z uwagi na szczególną sytuację tego państwa członkowskiego i pod warunkiem, że przepisy te uzasadnione są potrzebą ochrony zdrowia ludzkiego, biorąc pod uwagę wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego gwarantowany przez niniejszą dyrektywę; pod warunkiem zatwierdzenia lub niewydania żadnej decyzji przez Komisję Europejską w ciągu sześciu miesięcy do otrzymania zgłoszenia.
Poszczególne kategorie były przedmiotem wielu dyskusji prowadzonych przez organy regulacyjne na szczeblu europejskim z uwagi na a) uderzające podobieństwo do tytoniu do stosowania doustnego (snusu), który został zakazany dyrektywą, oraz trudności związanych z odróżnieniem od snusu, a także b) wzrost poziomów spożycia w porównaniu z tradycyjnymi wyrobami tytoniowymi. W Grecji spożycie tytoniu tradycyjnie było wysokie i wciąż utrzymuje się na wysokim poziomie, a w ostatnich latach odnotowano wzrost handlu takimi wyrobami, w szczególności tytoniem do żucia. Organy regulacyjne wskazywały ponadto, że po poddaniu zawartości takich wyrobów badaniom fizykochemicznym stwierdzono, iż mimo zgłoszenia wyrobów jako tytoniu do żucia bardziej przypominają one tytoń do stosowania doustnego. Zakaz, do którego ma zastosowanie sześciomiesięczny okres na dostosowanie, zostanie zgłoszony Komisji Europejskiej zgodnie z przepisami, podobnie jak uczyniło to już kilka państw członkowskich, a kilka innych zamierza to uczynić.

Zgodnie z art. 10 nowatorskie urządzenia do wyrobów tytoniowych, które obecnie są objęte definicją nowatorskich wyrobów tytoniowych, muszą zostać zgłoszone w portalu EU-CEG, o ile jest to technicznie wykonalne; taki wymóg istnieje w odniesieniu do nowatorskich wyrobów tytoniowych. W ten sposób nawet jeśli zgłoszono pełną charakterystykę nowatorskiego wyrobu tytoniowego w drodze wprowadzonej procedury udzielania zezwoleń, będzie ona łatwo dostępna i możliwa do przetworzenia przez właściwe organy krajowe w chwili składania wniosku, co powinno nastąpić co najmniej sześć miesięcy przed planowanym wprowadzeniem do obrotu i trzy miesiące przed złożeniem dokumentacji na potrzeby zezwolenia.

Art. 11 reguluje kwestie pakowania nowatorskich urządzeń do wyrobów tytoniowych. Na wypadek ich osobnej sprzedaży w dyrektywie zawarto odpowiednią poprawkę - dotyczącą urządzeń objętych zakresem definicji - stanowiącą, że należy unormować wymogi dotyczące osobnych opakowań, w których sprzedawane są urządzenia zgodnie z zakresem regulacyjnym dyrektywy oraz decyzją FCTC/COP8(22) „Nowatorskie i nowo powstające wyroby tytoniowe”.
Analogicznie, mając na uwadze, że nowatorskie urządzenia do wyrobów tytoniowych to urządzenia elektryczne lub elektroniczne mocno przypominające papierosy elektroniczne pod względem zawartości części mechanicznych, mają zastosowanie art. 20 ust. 4, w tym lit. a) ppkt (i) oraz (vi) dyrektywy, mianowicie wymóg załączenia broszury z instrukcją użytkowania i przechowywania wyrobu wraz z pouczeniem, że odradza się używanie wyrobu przez osoby młode i niepalące, wskazaniem danych kontaktowych producenta lub importera oraz osoby fizycznej lub prawnej będącej punktem kontaktowym na terytorium UE.
Ponadto opakowanie musi zawierać pouczenie w języku greckim o przechowywaniu produktu poza zasięgiem dzieci i nie może zawierać żadnych elementów ani cech (w tym treści, symboli, nazw, znaków towarowych, znaków figuratywnych lub innych - wykaz ten nie jest wyczerpujący), o których mowa w art. 13 dyrektywy, mianowicie jakiegokolwiek elementu lub cechy, które:
a) promują wyrób tytoniowy lub zachęcają do jego spożycia, stwarzając błędne wrażenie co do cech tego wyrobu, jego skutków dla zdrowia, związanych z nim zagrożeń i wydzielanych przez niego substancji;
b) sugerują, że dany wyrób tytoniowy jest mniej szkodliwy niż inne, że jego celem jest ograniczenie skutków niektórych szkodliwych składników dymu papierosowego lub że jest ożywczy, dodaje energii, ma lecznicze, odmładzające, naturalne, organiczne właściwości lub że przynosi inne korzyści związane ze zdrowiem lub stylem życia;
c) odnoszą się do smaku, zapachu, środków aromatyzujących lub innych dodatków bądź ich braku;
d) sprawiają, że wyrób przypomina produkt spożywczy lub kosmetyczny;
e) sugerują, że dany wyrób ma zwiększoną biodegradowalność lub inne cechy korzystne pod względem ochrony środowiska. Ponadto opakowania jednostkowe i wszystkie opakowania zbiorcze nie mogą wskazywać korzyści ekonomicznych, m.in. nie mogą zawierać naniesionych drukowanych kuponów, ofert rabatu lub darmowej dostawy, ofert typu „dwa w cenie jednego” ani podobnych.
Przepis ten ma istotne znaczenie, zważywszy na dynamiczny rozwój nowatorskich wyrobów tytoniowych - nie tylko w wymiarze międzynarodowym, ale i zwłaszcza w samej Grecji, szczególnie wśród osób młodych; nie ulega bowiem wątpliwości, że w Grecji są czynione starania w kierunku obchodzenia zakazów reklamowania, promocji i sponsorowania, wykorzystujące do tego celu urządzenia do konsumpcji takich wyrobów; podważa to skuteczność wdrażania postanowień ramowej konwencji o ograniczeniu użycia tytoniu, co było powodem podjęcia odpowiedniej decyzji podczas 8. konferencji stron.
W każdym przypadku sprzedaży urządzeń na rynku krajowym we wspólnych opakowaniach z wyrobami tytoniowymi znajdują zastosowanie przepisy dyrektywy z 2014 r. w sprawie pakowania i etykietowania.

Art. 17 wprowadza do ustawy 4419/2016 przepis regulujący zawartość elektronicznych inhalatorów beznikotynowych - przepis ten należy interpretować w związku z art. 18. Ma on istotne znaczenie, ponieważ mimo wprowadzonego w 2008 r. generalnego zakazu wprowadzania do obrotu elektronicznych papierosów - zniesionego częściowo na podstawie dyrektywy z 2016 r. (dotyczącej wyrobów zawierających nikotynę) - w rzeczywistości przez ponad dziesięć lat takie wyroby były wprowadzane do obrotu. W istocie wiele takich wyrobów trafiło na rynek grecki i mogło być przedmiotem obrotu bez żadnych norm, co jednoznacznie wynika z treści otrzymanych skarg i raportów. Elektroniczne inhalatory beznikotynowe - również zakazane na mocy obowiązujących ram prawnych - są promowane na rynku głównie jako płyny zapachowe w większości przypadków zawierające substancje słodzące, cukry i podobne substancje uznawane w aktualnych badaniach naukowych i raportach ekspertów za szczególnie szkodliwe dla zdrowia (zob. najnowsze badania opublikowane przez Uniwersytet Karoliny Północnej i Uniwersytet Norchester, Nowy Jork, 2018 r.; raport ekspertów WHO FCTC/COP/7/11, zatytułowany “Electronic Nicotine Delivery Systems and Electronic Non-Nicotine Delivery System” [Elektroniczne systemy dostarczania nikotyny i elektroniczne inhalatory beznikotynowe]; oraz raport opublikowany przez Biuro Lekarza Krajowego USA zatytułowany „E-Cigarette Use Among Youth and Young Adults: A Report of the Surgeon General” [Papierosy elektroniczne wśród młodzieży i młodszej grupy dorosłych – raport Lekarza Krajowego] z 2016 r.).
Uchylenie zakazu wprowadzania do obrotu elektronicznych systemów dostarczania nikotyny w związku z transpozycją dyrektywy wywołało jeszcze większy zamęt na rynku, ponieważ wiele osób było przekonanych, że doszło do całkowitego zniesienia zakazu, co miałoby oznaczać, że można wprowadzać do obrotu elektroniczne inhalatory beznikotynowe i nie obowiązują żadne szczególne normy regulujące ich opakowania, objętość, postać, w jakiej są sprzedawane, dopuszczalne dodatki itp. W istocie odnotowano (i wciąż odnotowuje się) przypadki reklamowania, sponsorowania i promocji takich wyrobów (które nawet jeśli są beznikotynowe, to i tak są bardzo podobne w stosowaniu do tradycyjnych papierosów) oraz wyrobów zawierających nikotynę, objętych rygorystycznymi normami dyrektywy.
Zatem zważywszy na (i) uwarunkowania zaistniałe na rynku oraz (ii) storpedowanie skutecznego wdrożenia postanowień decyzji FCTC/COP/6(9) podjętej przez 6. konferencję stron w sprawie ścisłej kontroli wszystkich aspektów elektronicznych inhalatorów beznikotynowych (ang. ENNDS - electronic non-nicotine delivery systems) do czasu ich zakazania, przepisy tego artykułu uznaje się za nieodzowne w celu dostosowania przepisów dyrektywy do wzorcowych unormowań przyjętych przez kilka państw członkowskich.
Ściślej rzecz ujmując, przepisy art. 20 dyrektywy będą mieć zastosowanie również do elektronicznych inhalatorów beznikotynowych, w szczególności do ust. 2 tego artykułu dotyczącego zgłaszania informacji w sposób dopuszczony przez Komisję Europejską, ust. 3 lit. c), d), e) i g) oraz ust. 4 (z wyjątkiem lit. b) ppkt (iii), który odnosi się do ostrzeżeń zdrowotnych dotyczących elektronicznych systemów dostarczania nikotyny). Pojawi się za to inne ostrzeżenie o tej samej specyfikacji technicznej, informujące o potencjalnym zagrożeniu dla zdrowia, w pełni zgodne z aktualnymi danymi pochodzącymi z niezależnych badań naukowych. Ostrzeżenie nie ma związku z inną etykietą wymaganą rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 dotyczącą poszczególnych substancji chemicznych, które mogą być zawarte w beznikotynowych płynach (ów wymóg pozostaje w mocy), i nie należy mylić ww. ostrzeżenia z taką etykietą.

Art. 18 określa warunki wprowadzania do obrotu elektronicznych inhalatorów beznikotynowych, których zakaz zostaje zniesiony w związku z zakończeniem wprowadzania ram prawnych dotyczących takich wyrobów. Zakres przepisów art. 20 ust. 5 dyrektywy zakazujących reklamowania, sponsorowania i promocji we wszystkich środkach masowego przekazu (w prasie, w internecie, w telewizji, w radiu itp.) rozszerza się na elektroniczne inhalatory beznikotynowe - przewidziane są takie same skutki prawne jak w przypadku elektronicznych systemów dostarczania nikotyny. Taki przepis uznano za konieczny, aby uniknąć umyślnego lub innego wprowadzania w błąd konsumentów, zwłaszcza po całkowitym zniesieniu zakazu, jak również w celu uniknięcia stosowania odstępstw od zakazu dotyczącego systemów dostarczania nikotyny w ramach dyrektywy, poprzez działania promocyjne, reklamowe i komercyjne odnoszące się do nieelektronicznych systemów dostarczania nikotyny. Zważywszy że ww. wyroby są bardzo popularne wśród młodszych grup wiekowych (zwłaszcza wyroby aromatyzowane) i tak wykształcane modele zachowań mogą prowadzić do używania wyrobów zawierających nikotynę lub tradycyjnych wyrobów tytoniowych, przepis ten ma kluczowe znaczenie.
Ciążący na producentach, importerach i dystrybutorach obowiązek przewidziany w art. 20 ust. 9 rozszerzono również na nieelektroniczne systemy dostarczania nikotyny, co zostało podyktowane względami bezpieczeństwa oraz względami informacyjnymi właściwymi dla takich systemów. Ponadto rozszerzono zakres art. 11 dyrektywy, z wyłączeniem obowiązku powiadamiania Komisji Europejskiej.
Rozszerzono też przepisy art. 20 ust. 6 dyrektywy (wdrożone do prawa krajowego) na papierosy elektroniczne. Artykuł ten zakazuje transgranicznej sprzedaży papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych z zagranicy na terytorium Grecji, natomiast na takich samych zasadach, jakie mają zastosowanie do elektronicznych systemów dostarczania nikotyny, dopuszcza się transgraniczną sprzedaż w obrębie państw członkowskich. Biorąc pod uwagę dynamiczny wzrost na rynku globalnym, konieczne jest wprowadzenie tego przepisu, gdyż przeciwko używaniu papierosów elektronicznych przemawia nie tylko sama obecność nikotyny, ale również szereg innych czynników uznawanych za szkodliwe dla zdrowia.
Wprowadzono także ścisłe ograniczenia co do formy sprzedaży płynów beznikotynowych - można je sprzedawać w specjalnych pojemnikach lub w jednorazowych papierosach elektronicznych lub jednorazowych kartridżach, bez ograniczeń ilościowych, jakie dyrektywa przewiduje dla elektronicznych systemów dostarczania nikotyny. Przepis ten, podobnie jak przepis zakazujący osobnej sprzedaży i dystrybucji składników, w tym środków aromatyzujących przeznaczonych do samodzielnego przygotowywania płynów do ponownego napełniania papierosów elektronicznych, są nieodzowne dla skutecznego zaradzenia powszechnemu problemowi, który występuje również w Grecji: praktyce samodzielnego mieszania płynów i samodzielnego wykonywania papierosów elektronicznych. Przyjęte podejście jest zgodne z konkluzjami sprawozdania Komisji COM(2016) 269 final, w którym proponuje się przyjęcie odpowiednich środków ustawodawczych na szczeblu krajowym w związku z dyrektywą 2014/40/UE. Zważywszy że zakaz odnosi się jedyne do używania płynów do napełniania zgodnie z ich przeznaczeniem, a nie do innych zastosowań ani do konkretnych punktów sprzedaży detalicznej, przepisy uznaje się za adekwatne do zamierzonego celu, a także przewidziano odpowiedni sześciomiesięczny okres przejściowy dla wszystkich przepisów odnoszących się do wprowadzania do obrotu elektronicznych inhalatorów beznikotynowych, aby umożliwić bezproblemowe dostosowanie się rynku do nowych regulacji. Taki sam okres przejściowy przewidziano także w odniesieniu do zakazu wyżej wspomnianych wyrobów tytoniowych i wyrobów powiązanych.

Należy ponadto zauważyć, że treść art. 24 ustawy nr 4419 (który odnosi się m.in. do papierosów elektronicznych i nowatorskich wyrobów tytoniowych, bez szczegółowego wskazywania, których z nich dotyczy ogólny zakaz lub ograniczenie sprzedaży, używania, reklamy, promocji itp., oraz dyrektywa 2003/33/WE w sprawie reklamowania i promowania wyrobów tytoniowych w mediach drukowanych, w radiu, za pośrednictwem usług społeczeństwa informacyjnego i poprzez sponsorowanie), dokładnie takie same przepisy będą mieć zastosowanie zarówno do nowatorskich urządzeń do wyrobów tytoniowych, jak i do papierosów elektronicznych objętych odpowiednimi definicjami.


10. Reference Documents - Basic Texts
Odniesienia do tekstów podstawowych: Ustawa nr 4419/2016 (Dziennik Urzędowy nr 174/A) o harmonizacji greckiego prawa z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów


11. Invocation of the Emergency Procedure
Nie


12. Grounds for the Emergency
-


13. Confidentiality
Nie


14. Fiscal measures
Nie


15. Impact assessment
-


16. TBT and SPS aspects
Aspekty TBT

Nie - Projekt nie wpłynie znacząco na handel międzynarodowy.

Aspekty SPS

Nie - Projekt nie wpłynie znacząco na handel międzynarodowy.

**********
Komisja Europejska

Punkt kontaktowy Dyrektywa (UE) 2015/1535
faks: +32 229 98043
e-mail: grow-dir2015-1535-central@ec.europa.eu

Stakeholders Contributions

The TRIS website makes it easy for you or your organization to share your views on any given notification.
Due to the end of standstill we are currently not accepting any further contributions for this notification via the website.


No contributions were found for this notification