NIEROZŁĄCZNI
jedz, kupuj i sprzedawaj ryby z zasobów zrównoważonych

MEDFISH4EVER

MEDFISH4EVER

MEDFISH4EVER
Nasze dziedzictwo naszą przyszłością
medfish4ever_pl

Morze Śródziemne w niebezpieczeństwie

Zasoby rybne w Morzu Śródziemnym kurczą się. Niektóre niemal się wyczerpują. Ogólnie 93% badanych zasobów rybnych jest nadmiernie eksploatowanych. O zmniejszających się zasobach alarmują nie tylko rybacy, którzy poławiają coraz mniej ryb, ale również naukowcy monitorujący tę sytuację od wielu lat.

Ocenia się, że w Morzu Śródziemnym żyje około 10 000–12 000 gatunków morskich. Ta niezwykła różnorodność biologiczna jest jednak w poważnym niebezpieczeństwie: zagrażają jej zanieczyszczenie i zmiany klimatu, a przede wszystkim przeławianie. Dalsze zwlekanie z podjęciem wspólnych działań może doprowadzić do nieodwracalnych szkód i zniknięcia największych stad, odgrywających zasadniczą rolę w sektorze rybołówstwa.

Należy podjąć działania już teraz

Są to zasoby wspólne, a więc ich zniknięcie oznaczałoby straty dla wszystkich. Skutki dla rybaków, a przede wszystkim dla rybołówstwa łodziowego, byłyby jednak naprawdę dramatyczne. Rybacy utraciliby środki utrzymania, co oznaczałoby koniec ich tradycyjnego sposobu życia. Celem działań, które należy podjąć, musi być zatem kontynuowanie rentownego wykorzystania łowisk w połączeniu ze zrównoważonym rozwojem — dzięki temu możliwe będzie skierowanie sektora rybołówstwa na właściwe tory.

Jakie działania są już prowadzone?

W 2003 r. kraje basenu Morza Śródziemnego podpisały w Wenecji deklarację, która stworzyła podstawy do udoskonalenia badań naukowych, ochrony obszarów zagrożonych i ograniczenia nakładów połowowych. Kraje UE zmniejszyły floty rybackie, aby rybołówstwo nabrało bardziej zrównoważonego charakteru. Nasze ustawodawstwo uwzględnia krajowe i międzynarodowe plany zarządzania łowiskami, ograniczenia połowowe i wymogi w zakresie ochrony środowiska. Intensywna współpraca wielostronna zachęca wszystkie kraje leżące w basenie Morza Śródziemnego do stosowania się do tych samych zasad.

Doświadczenie wskazuje, że jesteśmy w stanie odnieść sukces, jeśli wspólnie stawiamy czoła problemom. Uwieńczona sukcesem odbudowa zasobów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Śródziemnym jest tego doskonałym przykładem. Wspólne działania na rzecz lepszego zarządzania tym łowiskiem doprowadziły do konkretnych efektów: po raz pierwszy od lat podniesiono kwoty połowowe.

Konieczne są jednak dalsze starania. Dlatego właśnie, niezależnie od potrzeby lepszego wdrażania i dostosowania istniejących przepisów, komisarz Vella rozpoczyna realizację strategii śródziemnomorskiej mającej na celu polepszenie stanu zasobów połowowych.

Najważniejsze miejsce w strategii zajmuje podnoszenie świadomości na temat skali tego problemu i jego pilnego charakteru. Ważne jest też zmobilizowanie wszystkich zainteresowanych stron do podjęcia natychmiastowych i zdecydowanych działań, w tym m.in. w państwach w południowej i wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Przebieg ostatnich spotkań poświęconych tej sprawie potwierdza, że istnieje wola polityczna podjęcia konkretnych środków. Spotkanie na szczeblu ministerialnym z przedstawicielami wszystkich krajów śródziemnomorskich, które odbędzie się 27 kwietnia, pomoże w nadaniu rozpędu wszechstronnym działaniom w tej dziedzinie.

Jak można pomóc?

Na poziomie lokalnym działania mogą być podejmowane przez drobnych rybaków i społeczności obszarów przybrzeżnych, ale także przez władze krajowe, decydentów, główne strony zainteresowane, duże przemysłowe floty rybackie, organizacje pozarządowe i naukowców. Polityka na szczeblu krajowym, unijnym i międzynarodowym musi zgodnie prowadzić do ustanowienia krótko-, średnio- i długoterminowych celów.

Przesłanie jest jasne: wszyscy muszą przyjąć na siebie swoją część odpowiedzialności. Aby doprowadzić do prawdziwych i trwałych zmian poprzez odnowę zdrowych i dających zyski łowisk, a także aby nie tylko zabezpieczyć istniejące miejsca pracy, ale także utworzyć nowe, konieczne jest zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron, w tym również konsumentów.

MEDFISH4EVER — Nasze dziedzictwo naszą przyszłością

Chroń je i ty.

  1. W czym tkwi problem?

Zasoby rybne Morza Śródziemnego drastycznie się zmniejszyły. Ponad 90% z poddanych ocenie zasobów jest nadmiernie wykorzystywanych, a niektóre z nich są na skraju wyczerpania. W przypadku bardzo wielu zasobów rybnych uzyskanie wystarczających danych nie było dotąd możliwe: 50% połowów nadal nie jest legalnie rejestrowanych[i], a 80% wyładunków pochodzi z zasobów, na temat których brakuje danych[ii]. Spowodowało to powolny, ale ciągły proces utraty miejsc pracy i dochodów. Miało to również ogromny wpływ na środowisko, a społeczeństwo musi teraz ponosić konsekwencje niewłaściwego zarządzania. Najwyższą cenę płaci tradycyjne rybołówstwo łodziowe, które stanowi 83% floty pływającej po Morzu Śródziemnym.

Kontynuowanie niezrównoważonych połowów wspólnych zasobów doprowadzi do wytrzebienia stad ryb, co spowoduje obniżenie standardu życia rybaków i zależnych od nich społeczności, degradację ekosystemów morskich i zanikanie tradycji kulturowych. Pomimo podjęcia znacznych wysiłków, takich jak ustanowienie minimalnych rozmiarów i poziomu całkowitego dopuszczalnego połowu ryb, wprowadzenie przepisów technicznych dotyczących narzędzi i praktyk połowowych oraz wdrożenie środków mających na celu ograniczenie wysiłku i zdolności, do tej pory nie udało się osiągnąć zadowalających rezultatów.

Tę krytyczną sytuację, która wpływa na cały region Morza Śródziemnego, potwierdza szereg podmiotów, w tym rybacy, wiodące przedsiębiorstwa przemysłowe, instytucje naukowe oraz organizacje środowiskowe. Istnieją odpowiednie przepisy, ale nie zostały one prawidłowo wdrożone lub ich wdrożenie zostało opóźnione, przez co wyniki nie są jeszcze wymierne. Wymagane jest podjęcie pilnych i zdecydowanych działań w celu odwrócenia tego trendu — wszyscy jesteśmy częściowo za to odpowiedzialni.

  1. W jaki sposób można rozwiązać ten problem?

Pierwszym krokiem do rozwiązania problemu jest dostrzeżenie powagi zaistniałej sytuacji, a także uznanie naszej wspólnej i adekwatnej odpowiedzialności na każdym szczeblu.

Drugim krokiem jest zapewnienie silnego politycznego przywództwa w celu zmobilizowania wszystkich zainteresowanych stron do podjęcia pilnych działań wymaganych do odbudowania zrównoważonego sektora rybołówstwa. Powinno to zaowocować stanowczą ministerialną deklaracją polityczną do 2017 r., a także uruchomieniem skutecznych i skoordynowanych inicjatyw na szczeblu krajowym i regionalnym, w Unii Europejskiej oraz w krajach śródziemnomorskich spoza UE, a także na obszarach działalności organizacji ICCAT[1] i GFCM[2].

Po trzecie potrzebne jest zaangażowanie i stanowcze zobowiązanie wszystkich zainteresowanych stron — podmiotów kształtujących politykę, decydentów, rybaków, naukowców, organizacji pozarządowych, podmiotów zarządzających łańcuchem dostaw i ogółu społeczeństwa — do wdrożenia zintegrowanych rozwiązań w celu zapewnienia długotrwałego zrównoważonego rozwoju.

  1. Co się stanie, jeżeli nie zaczniemy działać natychmiast? Jak nasze działania wpłyną na poprawę sytuacji?

Jeżeli zasoby spadną do poziomu, z którego nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, konsekwencje mogą być katastroficzne i nieodwracalne: nieprzewidywalne zmiany w ekosystemach morskich, powszechna ruina gospodarcza społeczności utrzymujących się z rybołówstwa oraz głęboki niepokój społeczny. Chociaż koszty gospodarcze i społeczne wdrożenia planowanych rozwiązań są wysokie, będą znacznie niższe niż przewidywane koszty w przypadku niepodjęcia żadnych działań.

Naukowcy przekonują, że nadal istnieją duże szanse na przywrócenie stanu pierwotnego, tak jak w przypadku tuńczyka błękitnopłetwego. Konieczne jest jednak jak najszybsze umożliwienie odnowienia populacji ryb. Przyniosłoby to ogromne korzyści, takie jak wyższe i bardziej przewidywalne połowy ryb, większa rentowność, bezpieczeństwo zatrudnienia i zaopatrzenia w żywność, a także polepszenie stanu środowiska i usług środowiskowych. Wszystko to prowadziłoby do osiągnięcia powszechnego i stabilnego dobrobytu.

Jeżeli zainteresowane strony na szczeblu politycznym i przemysłowym nie podejmą odpowiednich działań w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju wspólnych morskich zasobów biologicznych, tym samym naruszając wspólną politykę rybołówstwa oraz konwencję barcelońską, Unia Europejska będzie zmuszona do wprowadzenia drastycznych środków nadzwyczajnych, takich jak zastosowanie okresów zamkniętych i nałożenie sankcji finansowych (art. 12 rozporządzenia UE 1380/2013). W przypadku niektórych zasobów może jednak być już za późno.

  1. Jakie cele musimy osiągnąć?

Najpilniejszym celem jest zapobieżenie wytrzebieniu głównych zasobów rybnych, takich jak morszczuk czy włócznik, poprzez zastosowanie podejścia społeczno-gospodarczego opartego na nauce o środowisku oraz wdrażanie istniejących przepisów. W perspektywie średnioterminowej celem jest opracowanie i wprowadzenie skutecznych środków, które na zawsze zapewnią opłacalne i zrównoważone rybołówstwo w zdrowym Morzu Śródziemnym.

Wprowadzanie najważniejszych usprawnień (od szczebla regionalnego po krajowy) należy rozpocząć od określenia kwestii o najwyższym priorytecie. Następnie należy wdrożyć konkretne plany działania z zastosowaniem wiarygodnych narzędzi i wiążących terminów.

Konkretne środki muszą jeszcze zostać ustalone, jednak ich typologia i oczekiwane wyniki są jasno określone:

  1. Lepsza ocena stanu zasobów: gromadzenie danych, ich dostępność i analiza
  2. Lepsze egzekwowanie prawa, kontrola i nadzór
  3. Regionalizacja i wspólne zarządzanie
  4. Zminimalizowany wpływ na środowisko
  5. Wieloletnie plany zarządzania oparte na podejściu ekosystemowym
  6. Zwiększenie poziomu innowacji i usprawnień technologicznych, większa selektywność i brak odrzutów
  7. Lepsza współpraca między krajami śródziemnomorskimi (należącymi do UE i spoza UE), głownie w zakresie kontroli i egzekwowania prawa oraz badań naukowych

 

  1. Kto powinien kierować tym procesem?

Powaga i pilność tej kwestii wymagają zdecydowanego przywództwa politycznego na najwyższym szczeblu, z udziałem wszystkich krajów poławiających na Morzu Śródziemnym. Osiem państw członkowskich UE położonych nad Morzem Śródziemnym (Hiszpania, Francja, Włochy, Malta, Słowenia, Chorwacja, Grecja, Cypr), wspieranych przez UE i MEDAC[3], powinno dawać przykład, szczególnie w głównych obszarach przez nie wykorzystywanych.

Dwie regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, GFCM i ICCAT, powinny kierować wspólnymi wysiłkami oraz zapewnić międzynarodową koordynację i konsekwentne dążenie do osiągnięcia wyników w całym basenie Morza Śródziemnego.

Stowarzyszenia przemysłowe, instytucje badawcze i organizacje pozarządowe również odgrywają bardzo ważną rolę w przywracaniu zrównoważonego rybołówstwa na Morzu Śródziemnym poprzez angażowanie wszystkich zainteresowanych stron (w tym konsumentów, rybaków rekreacyjnych i innych użytkowników obszarów morskich) i umożliwianie im działania.

  1. Czy istnieją jeszcze inne powiązane kwestie?

Przeławianie, nieprawidłowe zarządzanie i luki we wdrażaniu obowiązujących przepisów na szczeblu regionalnym, krajowym, unijnym i międzynarodowym są uważane za główne przyczyny aktualnego stanu zasobów rybnych oraz związanych z tym problemów gospodarczych.

Zanieczyszczenie, żegluga i inne źródła presji na środowiskowo, takie jak zmiana klimatu oraz gatunki inwazyjne, również mają bezpośredni wpływ na liczebność i odporność populacji ryb. Konieczne jest prowadzenie równoległych działań w celu rozwiązania tych problemów.

Równie niezbędne jest stosowanie innych uzupełniających środków w celu promowania właściwego zarządzania (np. w zakresie większej przejrzystości i obszarów chronionych) oraz mechanizmów rynkowych (np. identyfikowalności i minimalnego rozmiaru).

Społeczności utrzymujące się z rybołówstwa potrzebują innowacyjnych i zróżnicowanych strategii do zarządzania rybołówstwem i zapewniania zrównoważonego rozwoju w celu ochrony nie tylko ryb i środowiska morskiego, ale także powiązanego z rybołówstwem tysiącletniego dziedzictwa kulturowego. Projekty, takie jak pescatourism, krótkoterminowe przedsięwzięcia i inne przekrojowe inicjatywy okazały się już bardzo skuteczne.

  1. Jakie działania prowadzi UE?

UE włożyła wiele wysiłku w przywrócenie zrównoważonego charakteru rybołówstwa na poziomie UE i światowym. Unijna wspólna polityka rybołówstwa wymaga, aby wykorzystanie wszystkich zasobów rybnych UE osiągnęło poziom maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2020 r., oraz aby wszystkie statki UE spełniały wymogi wspólnej polityki rybołówstwa, bez względu na miejsce połowu.

Po sukcesie w regionie północno-wschodniego Atlantyku, gdzie aktualnie zwiększają się liczebność ryb i powiązane z tym zyski przemysłowe, UE dąży do całkowitego rozwiązania problemu przeławiania w Morzu Śródziemnym poprzez umożliwienie współpracy zainteresowanych stron na wszystkich szczeblach, wspieranie procesów przystosowania się za pomocą dostępnych środków, takich jak EFMR[4] oraz mechanizm TAIEX[5] w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. Takie fundusze mogą być przeznaczane na wdrażanie bezpośrednich środków oraz realizację dodatkowych działań, takich jak programy społeczno-gospodarcze, badania, rozwój współpracy i budowanie potencjału.

  1. Jak można pomóc?

Wszyscy ponosimy częściową odpowiedzialność za bieżący stan rzeczy i dlatego musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby pomóc w rozwiązaniu tego problemu.

Politycy i decydenci: W celu znalezienia szybkiego rozwiązania niezmiernie ważne jest zrozumienie powagi problemu, a także uruchomienie odpowiednich zasobów i zapewnienie właściwego przywództwa.

  • Państwa członkowskie UE: identyfikacja priorytetowych gatunków i obszarów, określenie konkretnych środków wymaganych do osiągnięcia celów (w tym aktualizacja krajowych planów zarządzania) i zapewnienie zgodności z przepisami.
  • Organizacje GFCM, ICCAT, MEDAC, EFCA[6], inne wpływowe zainteresowane strony, fora międzynarodowe (np. FAO[7], UfM[8]) oraz organizacje finansowe (np. Bank Światowy): pomoc w określaniu priorytetów i działań, skoordynowana współpraca i zaangażowanie w realizację wspólnych celów w zakresie wdrażania i przestrzegania przepisów.
  • Komisja Europejska i inne instytucje UE: określenie polityki i planu działań na rzecz osiągnięcia podwójnego celu: zrównoważonego wykorzystania zasobów rybnych oraz poprawy wyników gospodarczych flot.
  • Państwa trzecie: współpraca z RFMO[9] (ICCAT i GFCM) oraz przystosowanie struktur i rozmiaru ich flot do wielkości dostępnych zasobów.

Przedstawiciele przemysłu: Organizacje, takie jak Europêche i LIFE[10], reprezentują rybaków bezpośrednio zaangażowanych w wykorzystanie zasobów biologicznych i posiadają szczegółową wiedzę na temat obecnej sytuacji. Odgrywają zatem kluczową rolę w promowaniu współzarządzania i angażowaniu zainteresowanych stron w poszukiwanie rozwiązań.

  • Zakończone sukcesem wspólne inicjatywy, takie jak plan odbudowy populacji tuńczyka błękitnopłetwego, mogą inspirować dalsze wspólne działania.
  • Dobre praktyki, zastosowane w innych regionach i projektach, również mogą pomóc w zapewnieniu dochodowego i zrównoważonego rybołówstwa na Morzu Śródziemnym.
  • Zaangażowanie podmiotów w całym łańcuchu dostaw oraz społeczeństwa obywatelskiego może stanowić cenne wsparcie dla wymaganych działań naprawczych. Sprzedawcy hurtowi i detaliczni powinni promować zrównoważone produkty i odrzucać te, które nie zostały złowione zgodnie z przepisami.
  • Spotkania na szczeblu międzynarodowym, takie jak spotkanie organizacji GFCM (30 maja 2016 r.) oraz ICCAT (listopad 2016 r.), mogą stanowić forum do uzgadniania wkładu wszystkich zaangażowanych stron.

Instytucje naukowe i organy egzekwujące: Organizacje badawcze, nadzorujące i kontrolujące również ogrywają bardzo ważną rolę — zapewniają wiedzę potrzebną do prawidłowego zarządzania, a także dbają o przejrzyste i uczciwe zasady funkcjonowania rynku. Ich wkład może obejmować m.in.:

  • zwiększenie liczby ocenianych zasobów, w razie potrzeby za pomocą technik oceny przy niewystarczających danych;
  • współpracę nad rozszerzeniem przestrzennego i czasowego zakresu badań naukowych;
  • opracowanie strategii współpracy w zakresie kontroli i egzekwowania prawa na szczeblu regionalnym i subregionalnym pomiędzy krajami śródziemnomorskimi (należącymi do UE i spoza UE);
  • pomaganie podmiotom zarządzającym w zrozumieniu złożoności problemu i wzmocnieniu współpracy z zainteresowanymi stronami w celu opracowania innowacyjnych technik umożliwiających poprawę selektywności, ograniczenie niepożądanych przyłowów oraz skuteczną ochronę zagrożonych gatunków i siedlisk.

Organizacje pozarządowe i stowarzyszenia obywatelskie: Poprzez zwiększanie wiedzy i świadomości, ochronę środowiska i reprezentowanie społeczności organizacje te mogą wzmacniać współpracę i wspólne zarządzanie. Ostatnim, ale największym ogniwem łańcucha, są mieszkańcy obszarów przybrzeżnych i konsumenci — oni również muszą zaangażować się w ten proces w celu zapewnienia, że ich wybory rynkowe wspierają przejście w kierunku bardziej zrównoważonych modeli i przyczyniają się do innowacji społecznych oraz ochrony dziedzictwa obszarów zależnych od rybołówstwa.

  • Sprawdzanie etykiet: rozporządzenie UE zapewnia odpowiednie informacje i identyfikowalność, a to z kolei przyczynia się do spójnego stosowania wspólnych zasad i standardów rynkowych dla produktów pochodzących z Morza Śródziemnego.
  • Promowanie zdrowych i odpowiedzialnych zachowań konsumenckich.
  • Kampanie edukacyjne i uświadamiające na temat stanu zasobów rybnych oparte na danych naukowych, wynikach sektora, informacjach księgowych dotyczących środowiska oraz zintegrowanym zarządzaniu mogą dodatkowo przyczynić się do ogólnego sukcesu.

[1] Międzynarodowa Komisja Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego

[2] Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego

[3] Regionalny Komitet Doradczy ds. Morza Śródziemnego

[4] Europejski Fundusz Morski i Rybacki

[5] Instrument pomocy technicznej i wymiany informacji

[6] Wspólnotowa Agencja Kontroli Rybołówstwa

[7] Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa

[8] Unia dla Śródziemnomorza

[9] Regionalne organizacje ds. rybołówstwa

[10] Low Impact Fishers of Europe

Kampania #MedFish4ever jest wspólnym priorytetem. Wkład obywateli jest niezwykle ważny, niezależnie od tego, czy pracują oni w sektorze publicznym, sektorze prywatnym czy w organizacji pozarządowej.

Na tej platformie obywatele mogą zaprezentować działania przedstawiające ich zobowiązania wykonawcze. Dzięki danym przekazanym przez obywateli platforma ta będzie stanowić wyjątkowe narzędzie do wymiany najlepszych praktyk i informacji o udanych inicjatywach. Zachęcamy do przyłączenia się i przesłania nam swojego wkładu.

Karta działań

Kampania MedFish4Ever jest wspólnym i długoterminowym przedsięwzięciem, którego ideą jest zapewnienie zrównoważonego rybołówstwa w regionie Morza Śródziemnego w celu zagwarantowania dobrobytu społeczeństwa i rozwoju ekosystemów.

Jest wiele sposobów na osiągnięcie tego celu — wszystkie są równie ważne i wzajemnie się uzupełniają. Aby zademonstrować poparcie obywateli i zaangażować inne podmioty w naszą inicjatywę, chcemy promować wszelkie podejmowane działania.

W celu przyspieszenia osiągnięcia wyników i dostosowania strategii działania prosimy o opisanie podjętych wysiłków w załączonym formularzu i odesłanie go na adres: info@medfish4ever.com

Organizacje popierające

1. Organizacje i władze publiczne

Andrés Hermida interview at MedFish4Ever launch

Andrés Hermida, hiszpański sekretarz generalny ds. rybołówstwa
Ministerstwo rolnictwa, żywności i środowiska — Dział rybołówstwa, Hiszpania

Zakia Driouche, Moroccan Minister for Fisheries, interview at MedFish4Ever launch

Zakia Driouche, marokańska sekretarz generalna ds. rybołówstwa
Ministerstwo rolnictwa i rybołówstwa morskiego, Maroko

Gesine Meissner (MEP) interview at MedFish4Ever launch

Gesine Meissner, posłanka do PE oraz przewodnicząca intergrupy ds. mórz, rzek, wysp i obszarów przybrzeżnych
Intergrupa ds. mórz, rzek, wysp i obszarów przybrzeżnych (Searica) w Parlamencie Europejskim

2. Przemysł i rynki

Christian Decugis interview at MedFish4Ever launch

Christian Decugis, dyrektor śródziemnomorskiego oddziału organizacji Low Impact Fishers of Europe
Low Impact Fishers of Europe (LIFE)

3. Organizacje o charakterze niezarobkowym

Marco Lambertini, Director General of WWF International, interview at MedFish4Ever launch

Marco Lambertini, dyrektor generalny organizacji WWF International
Worldwide Wildlife Fund (WWF)

Lasse Gustavsson interview speaks of Oceana's support for the MedFish4Ever campaign

Lasse Gustavsson, starszy wiceprzewodniczący i dyrektor wykonawczy organizacji OCEANA w Europie
OCEANA

Rupert Howes, CEO of MSC, interview at MedFish4Ever launch

Rupert Howes, dyrektor wykonawczy Rady Zarządzania Zasobami Morskimi
Rada Zarządzania Zasobami Morskimi (MSC)

Algieria

Chorwacja

Francja

Grecja

  • Αλιεύματα στη Μεσόγειο - Η αποκατάσταση των αποθεμάτων σημαίνει αποκατάσταση των αλιέων

Hiszpania

Malta

Maroko

  • الصيد بالبحر الأبيض المتوسط: حسب المفوض الأوروبي فيلا، معافاة الأرصدة السمكية سبيل إنعاش الصيادين

    AL MASSAE (04.05.16)

  • Pêche en Méditerranée - Reconstituer les stocks pour redonner un avenir aux pêcheurs

Słowenia

Włochy

  • Pesca nel Mediterraneo: ricostituire gli stock per ridare un futuro ai pescatori

    GAZZETTA DEL MEZZOGGIORNO (30.04.16)

    IL GIORNALE DI SICILIA (30.04.16)

  • Pesca: Castiglione, Italia capofila su strategia Mediterraneo - Pieno sostegno a commissario Vella su impegno per Mare Nostrum.

  • Allarme Ue, paesi Mediterraneo interrompano eccessi pesca

Zjednoczone Królestwo