Visserij

Multilaterale overeenkomsten

Multilaterale overeenkomsten

Multilaterale overeenkomsten

Zeerecht en internationaal visserijrecht

Het recht dat op volle zee geldt, is gebaseerd op het in 1994 in werking getreden Zeerechtverdrag van de Verenigde Naties (UNCLOS). Een belangrijk element van dit verdrag is dat alle partijen hebben beloofd duurzame visserij te bevorderen.

Sinds de inwerkingtreding zijn er al verschillende overeenkomsten uitgewerkt om de visserij op volle zee duurzaam te maken. Een daarvan is de Overeenkomst betreffende grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden van 1995.

Het VN-systeem speelt ook een onmisbare rol in de bestrijding van destructieve visserijpraktijken, die kwetsbare habitats zoals onderzeese bergen en koudwaterkoralen beschadigen.

In het kader van de Voedsel- en Landbouworgansiatie (FAO) zijn de volgende overeenkomsten gesloten:

In 2007 heeft de Algemene Vergadering van de VN ingestemd met Resolutie 61/105 over duurzame visserij.

De EU heeft ook andere internationale overeenkomsten en verdragen gesloten die relevant zijn voor de visserij. Zo heeft zij op de Wereldtop over duurzame ontwikkeling van 2002 toegezegd om de visserij uiterlijk in 2015 te beperken tot het niveau waarop de opbrengst op lange termijn zo hoog mogelijk is (maximale duurzame vangst) en bij het visserijbeheer uit te gaan van een ecosysteembenadering. De EU is ook partij bij het Verdrag inzake biologische diversiteit en bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES).

Meer informatie