Αλιεία

Πολυμερείς συμφωνίες

Πολυμερείς συμφωνίες

Πολυμερείς συμφωνίες

Το δίκαιο της θάλασσας και το διεθνές δίκαιο αλιείας

Το δίκαιο που εφαρμόζεται στην ανοικτή θάλασσα βασίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), που άρχισε να ισχύει το 1994. Ένα σημαντικό στοιχείο της UNCLOS είναι η υποχρέωση που ανέλαβαν όλες οι υπογράφουσες χώρες να προωθήσουν τη βιώσιμη αλιεία.

Μετά την UNCLOS, έχουν συναφθεί ορισμένες συμφωνίες που αφορούν συγκεκριμένα την προώθηση της βιώσιμης αλιείας στην ανοικτή θάλασσα. Μία από αυτές είναι η συμφωνία για τα αλληλοεπικαλυπτόμενα και τα άκρως μεταναστευτικά ιχθυαποθέματα (1995).

Επίσης, ουσιαστική είναι η συμβολή του ΟΗΕ στην καταπολέμηση των καταστρεπτικών αλιευτικών πρακτικών, που είναι επιβλαβείς για τα ευαίσθητα ενδιαιτήματα, ειδικότερα τα θαλάσσια όρη και τα κοράλλια ψυχρών υδάτων.

Στο πλαίσιο του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), έχουν συναφθεί οι παρακάτω συμφωνίες:

Το 2007 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε το ψήφισμα 61/105 για τη βιώσιμη αλιεία.

Η ΕΕ έχει επίσης συνάψει άλλες διεθνείς συμφωνίες και συμβάσεις που αφορούν την αλιεία. Ενδεικτικά αναφέρεται η δέσμευση που ανέλαβε το 2002 στην παγκόσμια διάσκεψη κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη για μείωση έως το 2015 της αλιευτικής προσπάθειας στο επίπεδο που θα διασφαλίσει μακροπρόθεσμα τη μέγιστη απόδοση (μέγιστη βιώσιμη απόδοση) και εφαρμογή μιας προσέγγισης διαχείρισης της αλιείας με βάση το οικοσύστημα. Η ΕΕ είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιολογική Ποικιλομορφία και στη Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών της Άγριας Χλωρίδας και Πανίδας (CITES).

Περισσότερα: