Αλιεία

Διαχείριση της αλιείας

Διαχείριση της αλιείας

Διαχείριση της αλιείας

Επιθεωρητές αλιείας ελέγχουν τα δίχτυα.

Τα αλιεύματα προέρχονται από ιχθυαποθέματα που κατά κανόνα έχουν υψηλή, αλλά όχι απεριόριστη, αναπαραγωγική ικανότητα. Αν δεν ασκείται έλεγχος στην αλιεία, τα αποθέματα θα εξαντληθούν και η αλιεία δεν θα είναι πλέον οικονομικά βιώσιμη δραστηριότητα. Είναι προς το γενικό συμφέρον να εφαρμοστεί ένα σύστημα διαχείρισης της αλιείας, το οποίο

  • θα διασφαλίζει την αναπαραγωγή των αποθεμάτων για μακροπρόθεσμες υψηλές αποδόσεις
  • θα θέσει τις βάσεις δημιουργίας ενός κερδοφόρου κλάδου
  • θα εγγυάται τη δίκαιη κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων, και
  • θα εξασφαλίζει τη διατήρηση των θαλάσσιων πόρων. 

Κύριος στόχος της διαχείρισης της αλιείας στο πλαίσιο της κοινή αλιευτικής πολιτικής (ΚΑΠ) είναι να διασφαλιστούν μακροπρόθεσμες υψηλές αλιευτικές αποδόσεις για όλα τα ιχθυαποθέματα, στο μέτρο του δυνατού μέχρι το 2015, και το αργότερο μέχρι το 2020. Ο στόχος αυτός είναι γνωστός ως μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Ένας άλλος στόχος, που αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία, είναι η μείωση, στο ελάχιστο δυνατό, ή και η πλήρης εξάλειψη των ανεπιθύμητων αλιευμάτων και των σπάταλων πρακτικών, μέσω της σταδιακής καθιέρωσης της υποχρέωσης εκφόρτωσης. Τέλος, η νέα ΚΑΠ έχει αναθεωρήσει τους κανόνες της και τη δομή διαχείρισης, με την περιφερειοποίηση και την αυξημένη διαβούλευση των ενδιαφερομένων.

Η διαχείριση της αλιείας μπορεί να λαμβάνει τη μορφή ελέγχων δραστηριοτήτων, ελέγχων επιπτώσεων ή συνδυασμού και των δύο. Οι έλεγχοι δραστηριοτήτων περιλαμβάνουν:

  • κανόνες για την πρόσβαση στα ύδατα – ώστε να ελέγχεται ποια σκάφη έχουν πρόσβαση σε ποια ύδατα και σε ποιες περιοχές
  • ελέγχους αλιευτικής προσπάθειας  – ώστε να περιορίζεται η αλιευτική ικανότητα και η χρήση των σκαφών
  • τεχνικά μέτρα  - ώστε να ρυθμίζεται η χρήση των αλιευτικών εργαλείων καθώς και το πού και πότε μπορούν οι αλιείς να αλιεύουν 

Οι έλεγχοι επιπτώσεων κυρίως συνίστανται στον περιορισμό των ποσοτήτων αλιευμάτων από συγκεκριμένα ιχθυαποθέματα, ειδικότερα μέσω των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (βλ. TAC και ποσοστώσεις).

Η κοινή αλιευτική πολιτική χρησιμοποιεί όλο και συχνότερα πολυετή σχέδια τα οποία συχνά συνδυάζουν διάφορα μέσα διαχείρισης.

Η διαχείριση της αλιείας βασίζεται σε δεδομένα και επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, καθώς και σε μέτρα ελέγχου, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή και τήρηση των κανόνων απ΄ όλους τους αλιείς.

Fisheries conservation measures for the protection of the marine environment

We all depend on healthy ecosystems:  for food, energy, raw materials, air and water. That is why the EU has adopted laws to protect our environment and safeguard biodiversity – whether on land and at sea.

This includes environmental legislation like the Birds and Habitats Directives or the Marine Strategy Framework Directive (or Marine Directive), which aims to create a framework for the sustainable use of our marine waters.

In order to meet their environmental obligations under the three directives, EU countries need to take action on various fronts. This includes addressing different human activities affecting the seas, for instance fisheries.

Since fisheries policy is an exclusive competence of the European Union, it is up to the EU to take any fisheries-related measures.

However, the EU's Common Fisheries Policy (CFP) also gives member states the chance to play an active role in designing fisheries conservation measures (so-called regionalisation). Affected countries may submit joint recommendations as regards the fisheries conservation measures deemed necessary to achieve those environmental objectives. The Commission can then adopt legislation on the basis of those recommendations, effectively turning them into binding EU law.

Joint recommendations received so far:

Date     EU countries having direct management interest Sea basin
13/03/2015 DE, DK, SE North Sea
13/03/2015 DE, DK, SE Baltic Sea
10/06/2016 DE, DK, SE North Sea
16/11/2016 DE, DK, SE North Sea
30/11/2016 DE, DK, SE, PL Baltic Sea
28/02/2017 BE, DE, DK, FR, NL, UK North Sea

 

North Sea

Commission Delegated Regulation (EU) 2017/1181 of 2 March 2017 amending Delegated Regulation (EU) 2017/117 establishing fisheries conservation measures for the protection of the marine environment in the Baltic Sea and repealing Delegated Regulation (EU) 2015/1778

Commission Delegated Regulation (EU) 2017/117 of 5 September 2016 establishing fisheries conservation measures for the protection of the marine environment in the Baltic Sea and repealing Delegated Regulation (EU) 2015/1778

Baltic Sea

Commission Delegated Regulation (EU) 2017/1180 of 24 February 2017 amending Delegated Regulation (EU) 2017/118 establishing fisheries conservation measures for the protection of the marine environment in the North Sea

Commission Delegated Regulation (EU) 2017/118 of 5 September 2016 establishing fisheries conservation measures for the protection of the marine environment in the North Sea