Στατιστικές τουρισμού


Στοιχεία εξαχθέντα τον Δεκεμβρίου 2017. Πιο πρόσφατα δεδομένα: Περαιτέρω πληροφορίες της Eurostat, Βασικοί πίνακες και Βάση δεδομένων. Προγραμματισμένη επικαιροποίηση του άρθρου: Μάρτιος 2019. Η αγγλική έκδοση είναι πιο πρόσφατη.


Πίνακας 1: Τουριστικά καταλύματα, 2016
Πηγή: Eurostat (tour_cap_nat) και (tour_occ_ninat)
Γράφημα 1: Τάσεις στις διανυκτερεύσεις σε τουριστικά καταλύματα στην ΕΕ των 28, EΕ-28, 2005-2016
(δείκτης 2005=100)
Πηγή: Eurostat (tour_occ_ninat)
Γράφημα 2: Τουριστικοί προορισμοί — διανυκτερεύσεις σε τουριστικά καταλύματα, 2016
(εκατομμύρια διανυκτερεύσεις μη μόνιμων κατοίκων στη χώρα)
Πηγή: Eurostat (tour_occ_ninat)
Γράφημα 3: Ποσοστό διανυκτερεύσεων τουριστών που ταξιδεύουν εκτός της χώρας διαμονής τους σε τουριστικά καταλύματα της ΕΕ των 28, 2016
(% του συνόλου των διανυκτερεύσεων σε τουριστικά καταλύματα της ΕΕ των 28)
Πηγή: Eurostat (tour_occ_ninat)
Γράφημα 4: Τουριστική ένταση, 2016
(διανυκτερεύσεις μόνιμων κατοίκων και μη μόνιμων κατοίκων σε τουριστικά καταλύματα ανά κάτοικο)
Πηγή: Eurostat (tour_occ_ninat)
Γράφημα 5: Ποσοστό του πληθυσμού που συμμετέχει σε τουρισμό, 2016
(% του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω)
Πηγή: Eurostat (tour_dem_tttot)
Πίνακας 2: Τουριστικά ταξίδια μόνιμων κατοίκων (ηλικίας 15 ετών και άνω), 2016
Πηγή: Eurostat (tour_dem_tttot) και (tour_dem_totot)
Γράφημα 6: Ποσοστό διανυκτερεύσεων των Ευρωπαίων σε διακοπές στο εξωτερικό, κατά χώρα διαμονής του τουρίστα, 2016
(% διανυκτερεύσεων μόνιμων κατοίκων της ΕΕ των 28 στο εξωτερικό)
Πηγή: Eurostat (tour_dem_tntot)
Γράφημα 7: Χώρα καταγωγής για τα τουριστικά ταξίδια στο εξωτερικό, 2016
(μέσος όρος διανυκτερεύσεων στο εξωτερικό ανά κάτοικο ηλικίας 15 ετών και άνω)
Πηγή: Eurostat (tour_dem_tntot) και (demo_pjanbroad)
Πίνακας 3: Έσοδα και οι δαπάνες ταξιδιών στο ισοζύγιο πληρωμών, 2011-2016
Πηγή: Eurostat (bop_c6_q), (bop_eu6_q) και (nama_10_gdp)

Το παρόν άρθρο παρέχει πληροφορίες για πρόσφατες στατιστικές σχετικά με τον τουρισμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Ο τουρισμός διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ΕΕ λόγω του οικονομικού του δυναμικού και του δυναμικού δημιουργίας θέσεων απασχόλησης, καθώς και λόγω των κοινωνικών και περιβαλλοντικών συνεπειών του. Οι στατιστικές τουρισμού δεν χρησιμοποιούνται μόνο για την παρακολούθηση των πολιτικών της ΕΕ για τον τουρισμό, αλλά και της περιφερειακής πολιτικής της και της πολιτικής της για την αειφόρο ανάπτυξη.

Το 2014 μία στις δέκα επιχειρήσεις στη μη χρηματοοικονομική επιχειρηματική οικονομία της Ευρώπης ανήκαν στον τουριστικό κλάδο. Αυτά τα 2,3 εκατομμύρια επιχειρήσεις απασχολούσαν περίπου 12,3 εκατομμύρια άτομα. Οι επιχειρήσεις σε κλάδους με δραστηριότητες σχετικές με τον τουρισμό αντιστοιχούσαν στο 9,1 % των απασχολουμένων σε ολόκληρη τη μη χρηματοοικονομική επιχειρηματική οικονομία και στο 21,5 % των απασχολουμένων στον τομέα των υπηρεσιών. Το μερίδιο του τουριστικού κλάδου στον συνολικό κύκλο εργασιών και στην προστιθέμενη αξία σε τιμές κόστους συντελεστών παραγωγής ήταν σχετικά χαμηλότερο, καθώς ο τουριστικός κλάδος αντιπροσώπευε το 3,7 % του κύκλου εργασιών και το 5,6 % της προστιθέμενης αξίας στη μη χρηματοοικονομική επιχειρηματική οικονομία.

Περιεχόμενα

Κύρια στατιστικά στοιχεία

Το ένα τρίτο του συνόλου των κλινών στην ΕΕ των 28 ήταν συγκεντρωμένες στη Γαλλία και στην Ιταλία

Εκτιμάται ότι υπήρχαν κατά τι περισσότερα από 608 χιλιάδες τουριστικά καταλύματα που δραστηριοποιούνταν εντός της ΕΕ των 28 το 2016 και ότι όλα μαζί διέθεταν σχεδόν 31 εκατομμύρια κλίνες (βλέπε πίνακα 1). Σχεδόν το ένα τρίτο (32,2 %) του συνόλου των κλινών στην ΕΕ των 28 ήταν συγκεντρωμένες σε δύο μόνο από τα κράτη μέλη της ΕΕ, και συγκεκριμένα στη Γαλλία (5,1 εκατομμύρια κλίνες) και στην Ιταλία (4,9 εκατομμύρια κλίνες), και ακολουθούσαν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία και η Γερμανία.

Κατά τα τελευταία έτη, ο αριθμός των διανυκτερεύσεων σε τουριστικά καταλύματα παρουσίασε γενικά ανοδική τάση (βλ. γράφημα 1). Ωστόσο, σημειώθηκε μια σύντομης διάρκειας ύφεση στον αριθμό των διανυκτερεύσεων σε τουριστικά καταλύματα το 2008 και το 2009 λόγω της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης: ο αριθμός των τουριστικών διανυκτερεύσεων στην ΕΕ των 28 μειώθηκε κατά 0,6 % το 2008 και κατά 2,0 % επιπλέον το 2009. Το 2010, ωστόσο, ο αριθμός των διανυκτερεύσεων άρχισε να ανακάμπτει και, το 2016, έφτασε στο υψηλότερο επίπεδό του, δηλαδή στα 2,9 δισεκατομμύρια διανυκτερεύσεις, σημειώνοντας αύξηση κατά 3,0 % σε σύγκριση με το 2015.

Περισσότερο από το ήμισυ (55,7 %) του συνόλου των διανυκτερεύσεων μη μόνιμων κατοίκων στην ΕΕ των 28 ήταν διανυκτερεύσεις στην Ισπανία, στην Ιταλία, στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 2016 η Ισπανία ήταν ο συνηθέστερος τουριστικός προορισμός στην ΕΕ για τους μη μόνιμους κατοίκους (άτομα που ταξιδεύουν εκτός της χώρας τους), με 295 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις σε τουριστικά καταλύματα ή 22,2 % του συνόλου της ΕΕ των 28 (βλέπε γράφημα 2 και γράφημα 3). Περισσότερες από τις 7 στις 10 από τις εν λόγω 295 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις στην Ισπανία ήταν συγκεντρωμένες σε τρεις περιφέρειες: Κανάριοι Νήσοι, Βαλεαρίδες Νήσοι και Καταλονία.

Σε ολόκληρη την ΕΕ, οι τέσσερις δημοφιλέστεροι προορισμοί για τους μη μόνιμους κατοίκους ήταν η Ισπανία, η Ιταλία (199 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις), η Γαλλία (124 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις) και το Ηνωμένο Βασίλειο (119 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις, εκτίμηση με βάση τα μηνιαία στοιχεία του 2016), προορισμοί οι οποίοι, μαζί, αντιπροσώπευαν περισσότερο από το ήμισυ (55,7 %) του συνόλου των διανυκτερεύσεων μη μόνιμων κατοίκων στην ΕΕ των 28. Οι λιγότερο συνήθεις προορισμοί ήταν το Λουξεμβούργο και η Λετονία· η επίδραση του μεγέθους των εν λόγω κρατών μελών θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ερμηνεία των στοιχείων αυτών.

Ο αριθμός των διανυκτερεύσεων (μόνιμων κατοίκων και μη μόνιμων κατοίκων) μπορεί να εξεταστεί σε σύγκριση με το μέγεθος κάθε χώρας από πλευράς πληθυσμού, ώστε να προκύψει ένας δείκτης τουριστικής έντασης. Το 2016, με τη χρήση αυτού του μέτρου, οι μεσογειακοί προορισμοί της Μάλτας, της Κροατίας και της Κύπρου, καθώς επίσης οι ορεινοί και αστικοί προορισμοί της Αυστρίας, ήταν οι δημοφιλέστεροι τουριστικοί προορισμοί στην ΕΕ των 28 (βλέπε γράφημα 4)· η Ισλανδία (εκτίμηση με βάση τα μηνιαία στοιχεία του 2015) και το Μαυροβούνιο ήταν επίσης δημοφιλείς προορισμοί, με βάση αυτό το μέτρο τουριστικής έντασης.

Το 62% των μόνιμων κατοίκων της ΕΕ συμμετείχαν στον τουρισμό, πραγματοποιώντας 1,2 δισεκατομμύρια ταξίδια.

Εκτιμάται ότι το 2016 το 62,1 % του πληθυσμού της ΕΕ των 28 ηλικίας 15 ετών και άνω συμμετείχαν στον τουρισμό για προσωπικούς σκοπούς, με άλλα λόγια, πραγματοποίησαν τουλάχιστον ένα τουριστικό ταξίδι για προσωπικούς σκοπούς στη διάρκεια του έτους. Και πάλι, μπορούν να παρατηρηθούν μεγάλες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, δεδομένου ότι το ποσοστό συμμετοχής κυμάνθηκε από 23,7 % στη Ρουμανία έως 88,9 % στη Φινλανδία (βλέπε γράφημα 5).

Οι μόνιμοι κάτοικοι (ηλικίας 15 ετών και άνω) της ΕΕ των 28 πραγματοποίησαν κατ’ εκτίμηση 1,2 δισεκατομμύρια τουριστικά ταξίδια το 2016, για προσωπικούς ή επαγγελματικούς σκοπούς. Η πλειονότητα των ταξιδιών (58,0 % του συνόλου) ήταν σύντομα ταξίδια, από μία έως τρεις διανυκτερεύσεις (βλέπε πίνακα 2), ενώ τα τρία τέταρτα (74,4 %) του συνόλου των ταξιδιών που πραγματοποιήθηκαν είχαν εγχώριους προορισμούς και τα υπόλοιπα στο εξωτερικό.

Σε ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ περισσότερο από το ήμισυ του συνολικού αριθμού των τουριστικών ταξιδιών το 2016 πραγματοποιήθηκαν σε προορισμούς στο εξωτερικό· πρόκειται για το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, τη Μάλτα και τη Σλοβενία (καθώς και την Ελβετία). Ωστόσο, λιγότερα από το 10 % των ταξιδιών μόνιμων κατοίκων της Ρουμανίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας πραγματοποιήθηκαν στο εξωτερικό. Τα στοιχεία αυτά φαίνεται να επηρεάζονται τόσο από το μέγεθος των κρατών μελών όσο και από τη γεωγραφική τους θέση (οι μικρότερες και πιο βόρειες χώρες έτειναν να αναφέρουν ισχυρότερη ροπή των κατοίκων τους προς τα ταξίδια στο εξωτερικό).

Οι μόνιμοι κάτοικοι της ΕΕ έδειξαν προτίμηση στα ταξίδια κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αφού σχεδόν ένα στα τέσσερα ταξίδια έγιναν τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο.

Οι μόνιμοι κάτοικοι της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου πραγματοποίησαν πάνω από τις μισές διανυκτερεύσεις του συνόλου διανυκτερεύσεων που πραγματοποιήθηκαν στο εξωτερικό από μόνιμους κατοίκους της ΕΕ των 28.

Οι μόνιμοι κάτοικοι της ΕΕ των 28 πραγματοποίησαν περίπου 2,6 δισεκατομμύρια διανυκτερεύσεις σε τουριστικά ταξίδια στο εξωτερικό το 2016 (βλ. γράφημα 6). Οι μόνιμοι κάτοικοι της Γερμανίας πραγματοποίησαν 771 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις το 2016 σε ταξίδια εκτός Γερμανίας, ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου πραγματοποίησαν 564 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις στο εξωτερικό (στοιχεία ΗΒ για το 2013)· οι μόνιμοι κάτοικοι των εν λόγω δύο κρατών μελών της ΕΕ αντιπροσώπευαν πάνω από το ήμισυ (51,3 %) του συνολικού αριθμού διανυκτερεύσεων που πραγματοποιήθηκαν στο εξωτερικό από μόνιμους κατοίκους της ΕΕ των 28.

Αν ληφθεί υπόψη το μέγεθος μιας χώρας από πλευράς πληθυσμού, το Λουξεμβούργο ήταν το κράτος μέλος του οποίου οι μόνιμοι κάτοικοι πραγματοποίησαν τις περισσότερες διανυκτερεύσεις στο εξωτερικό ανά κάτοικο (22,3 διανυκτερεύσεις κατά μέσο όρο το 2016) και ακολούθησε η Κύπρος (18,7). Στο άλλο άκρο του φάσματος, οι μόνιμοι κάτοικοι της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Ελλάδας πραγματοποίησαν κατά μέσο όρο το 2016 λιγότερο από μία διανυκτέρευση στο εξωτερικό (βλέπε γράφημα 7).

Οι Γερμανοί ξόδεψαν τα μεγαλύτερα ποσά στα διεθνή ταξίδια

Η οικονομική σημασία του διεθνούς τουρισμού μπορεί να μετρηθεί με το ποσοστό των διεθνών εσόδων από ταξίδια σε σχέση με το ΑΕγχΠ· τα στοιχεία αυτά προέρχονται από τις στατιστικές ισοζυγίου πληρωμών και περιλαμβάνουν τα επαγγελματικά ταξίδια, καθώς και τα ταξίδια αναψυχής. Το 2016, στα κράτη μέλη της ΕΕ, η αναλογία εσόδων από ταξίδια προς το ΑΕγχΠ ήταν υψηλότερη στην Κροατία (18,6 %), στην Κύπρο (13,7 %) και στη Μάλτα (13,2 %), επιβεβαιώνοντας τη σημασία του τουρισμού για τις χώρες αυτές (βλέπε πίνακα 3). Σε απόλυτες τιμές, τα υψηλότερα έσοδα από διεθνή ταξίδια το 2016 σημειώθηκαν στην Ισπανία (54,7 δισ. EUR), στη Γαλλία (38,3 δισ. EUR), και στο Ηνωμένο Βασίλειο (37,4 δισ.), ενώ ακολούθησαν η Ιταλία (36,4 δισ.) και η Γερμανία (33,8 δισ.).

Στη Γερμανία σημειώθηκε το υψηλότερο επίπεδο δαπανών για τον διεθνή τουρισμό, συνολικού ύψους 72,1 δισ. EUR το 2016, και ακολούθησαν το Ηνωμένο Βασίλειο (58,4 δισ. EUR) και η Γαλλία (36,5 δισ. EUR).

Η Ισπανία ήταν το κράτος μέλος της ΕΕ με το υψηλότερο επίπεδο καθαρών εσόδων από ταξίδια το 2016 (37,2 δισ. EUR), ενώ στη Γερμανία σημειώθηκε το μεγαλύτερο έλλειμμα (-38,3 δισ. EUR).

Πηγές και διαθεσιμότητα δεδομένων

Ο τουρισμός, σε στατιστικό πλαίσιο, αναφέρεται στη δραστηριότητα επισκεπτών οι οποίοι ταξιδεύουν σε έναν προορισμό έξω από το σύνηθες περιβάλλον τους για λιγότερο από ένα έτος. Μπορεί να είναι για οποιονδήποτε κύριο σκοπό, μεταξύ άλλων, για επιχειρηματική δραστηριότητα, αναψυχή ή άλλους προσωπικούς λόγους πλην της απασχόλησης από μόνιμο κάτοικο, νοικοκυριό ή επιχείρηση στον τόπο επίσκεψης.

Τον Ιούλιο του 2011 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσαν τον νέο κανονισμό 692/2011 σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές στον τομέα του τουρισμού και την κατάργηση της οδηγίας 95/57/ΕΚ του Συμβουλίου· ο κανονισμός άρχισε να ισχύει το 2012 και απαιτεί από τα κράτη μέλη να υποβάλλουν τακτικά ένα σύνολο συγκρίσιμων στατιστικών τουρισμού.

Οι στατιστικές τουρισμού στην ΕΕ έχουν δύο κύριες συνιστώσες: τις στατιστικές σχετικά με τη δυναμικότητα και την πληρότητα των ομαδικών τουριστικών καταλυμάτων, αφενός, και τις στατιστικές σχετικά με την τουριστική ζήτηση, αφετέρου. Στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ οι πρώτες καταρτίζονται βάσει ερωτηματολογίων που συμπληρώνουν τα καταλύματα στο πλαίσιο σχετικών ερευνών, ενώ οι δεύτερες καταρτίζονται κυρίως βάσει ερευνών ταξιδιωτών στα σημεία διέλευσης των συνόρων ή βάσει ερευνών για τα νοικοκυριά.

Οι στατιστικές σχετικά με τη δυναμικότητα των ομαδικών τουριστικών καταλυμάτων περιλαμβάνουν τον αριθμό καταλυμάτων, τον αριθμό δωματίων και τον αριθμό κλινών. Οι στατιστικές αυτές διατίθενται ανά τύπο καταλύματος ή ανά περιφέρεια και καταρτίζονται σε ετήσια βάση. Οι στατιστικές σχετικά με την πληρότητα των ομαδικών τουριστικών καταλυμάτων αναφέρονται στον αριθμό αφίξεων (στα καταλύματα) και στον αριθμό διανυκτερεύσεων μόνιμων κατοίκων και μη μόνιμων κατοίκων, ανά τύπο καταλύματος ή ανά περιφέρεια· διατίθενται στατιστικές σειρές σε ετήσια και μηνιαία βάση. Επιπλέον, καταρτίζονται στατιστικές σχετικά με τη χρήση των δωματίων και των κλινών (ποσοστά πληρότητας).

Τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την τουριστική ζήτηση συλλέγονται σε σχέση με τον αριθμό των τουριστικών ταξιδιών που πραγματοποιήθηκαν (και τον αριθμό των διανυκτερεύσεων στα εν λόγω ταξίδια), ανά:

  • χώρα προορισμού·
  • σκοπό·
  • διάρκεια παραμονής·
  • τύπο καταλύματος·
  • μήνα αναχώρησης·
  • τρόπο μεταφοράς·
  • δαπάνη.

Τα στοιχεία αναλύονται επίσης βάσει των κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών των τουριστών ανά:

  • φύλο·
  • ηλικιακή ομάδα·
  • μορφωτικό επίπεδο (προαιρετικό)·
  • εισόδημα νοικοκυριού (προαιρετικό)·
  • καθεστώς δραστηριότητας (προαιρετικό).

Ως το 2013, οι στατιστικές τουρισμού περιορίζονταν σε επισκέψεις με τουλάχιστον μία διανυκτέρευση· από το έτος αναφοράς 2014, οι μονοήμερες επισκέψεις στο εξωτερικό καλύπτονται επίσης από τις επίσημες ευρωπαϊκές στατιστικές. Τα στοιχεία αυτά θα αναλυθούν σύντομα σε ένα νέο άρθρο στο Statistics explained.

Για τη μελέτη του τουρισμού μπορούν να χρησιμοποιηθούν στοιχεία από διάφορες άλλες επίσημες πηγές. Τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία περιλαμβάνουν:

Πλαίσιο

Σύμφωνα με τη δημοσίευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO) με τίτλο «Tourism highlights» (στα αγγλικά), η ΕΕ είναι ένας από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς, καθώς πέντε από τα κράτη μέλη της συγκαταλέγονται στους 10 δημοφιλέστερους προορισμούς στον κόσμο το 2015. Ο τουρισμός έχει το δυναμικό να συμβάλει στην ανάπτυξη της απασχόλησης και της οικονομίας, καθώς και στην ανάπτυξη των αγροτικών, περιφερειακών ή λιγότερο ανεπτυγμένων περιοχών. Τα χαρακτηριστικά αυτά ενισχύουν τη ζήτηση για αξιόπιστες και εναρμονισμένες στατιστικές στον τομέα αυτόν, καθώς και στο ευρύτερο πλαίσιο των τομέων της περιφερειακής πολιτικής και της πολιτικής για την αειφόρο ανάπτυξη.

Ο τουρισμός μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των ευρωπαϊκών περιφερειών. Οι υποδομές που δημιουργούνται για τουριστικούς σκοπούς συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη, ενώ οι θέσεις εργασίας που δημιουργούνται ή διατηρούνται μπορούν να βοηθήσουν να αντισταθμιστεί η βιομηχανική ή η αγροτική παρακμή. Ο βιώσιμος τουρισμός επιτρέπει τη διατήρηση και την αναβάθμιση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς, από τις τέχνες έως την τοπική γαστρονομία και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Το 2006 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση με τίτλο «Η ανανεωμένη πολιτική της ΕΕ για τον τουρισμό - Για μια ισχυρότερη σύμπραξη υπέρ του ευρωπαϊκού τουρισμού» [COM(2006) 134 τελικό]. Η ανακοίνωση αυτή εξέταζε ένα φάσμα προκλήσεων που θα διαμορφώσουν τον τουρισμό τα προσεχή έτη, συμπεριλαμβανομένων της γήρανσης του πληθυσμού της Ευρώπης, της αύξησης του εξωτερικού ανταγωνισμού, της ζήτησης των καταναλωτών για πιο εξειδικευμένο τουρισμό, καθώς και της ανάγκης για ανάπτυξη πιο βιώσιμων και φιλικών προς το περιβάλλον πρακτικών στον τομέα του τουρισμού. Υποστήριζε ότι η ανταγωνιστικότερη τουριστική προσφορά και οι βιώσιμοι προορισμοί θα συμβάλουν στη μεγαλύτερη ικανοποίηση των τουριστών και θα διασφαλίσουν τη θέση της Ευρώπης ως κορυφαίου τουριστικού προορισμού παγκοσμίως. Τον Οκτώβριο του 2007 ακολούθησε νέα ανακοίνωση με τίτλο «Ατζέντα για έναν αειφόρο και ανταγωνιστικό ευρωπαϊκό τουρισμό» [COM(2007) 621 τελικό], η οποία πρότεινε δράσεις για την αειφόρο διαχείριση των τόπων προορισμού, την ενσωμάτωση της μέριμνας για αειφορία από τις επιχειρήσεις, τέλος, τη συνειδητοποίηση της αειφορίας από τους τουρίστες.

Η Συνθήκη της Λισαβόνας αναγνώρισε τη σημασία του τουρισμού — περιγράφοντας συγκεκριμένη αρμοδιότητα για την ΕΕ στον εν λόγω τομέα και παρέχοντας τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία. Ένα άρθρο της Συνθήκης προβλέπει ότι η ΕΕ «συμπληρώνει τη δράση των κρατών μελών στον τομέα του τουρισμού, ιδίως με την προαγωγή της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων της Ένωσης στον τομέα αυτό». Τον Ιούνιο του 2010 εκδόθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωση με τίτλο «Η Ευρώπη, ο πρώτος τουριστικός προορισμός στον κόσμο — ένα νέο πλαίσιο πολιτικής για τον ευρωπαϊκό τουρισμό» [COM(2010) 352 τελικό]. Η ανακοίνωση αυτή επιδιώκει να προωθήσει μια συντονισμένη προσέγγιση των πρωτοβουλιών που συνδέονται με τον τουρισμό και καθόρισε ένα νέο πλαίσιο για τη λήψη μέτρων με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του τουρισμού και της ικανότητάς του για αειφόρο ανάπτυξη. Πρότεινε πολλές ευρωπαϊκές ή πολυεθνικές πρωτοβουλίες —συμπεριλαμβανομένης της ενοποίησης της κοινωνικοοικονομικής βάσης γνώσεων για τον τουρισμό— με σκοπό την επίτευξη αυτών των στόχων.

Βλέπε επίσης

Περισσότερες πληροφορίες από την Eurostat

Εκδόσεις

Βασικοί πίνακες

Βάση δεδομένων

Ειδική ενότητα

Μεθοδολογία / Μεταδεδομένα

Πηγή δεδομένων για πίνακες και γραφήματα (MS Excel)

Άλλες πληροφορίες

Eξωτερικοί σύνδεσμοι