Nieuws over het portaal


Europese ‘pensioenmobiliteit’

Het is algemeen bekend dat EURES zich in het algemeen op de behoeften van actieve werknemers richt. Er zijn echter gevallen waar ook hulp en advies aan onze gepensioneerde medeburgers kan worden geboden.

63 jaar geleden werd Antonio Salazar geboren in Almeria in het zuiden van Spanje, in die tijd een van de armste regio’s in Europa. De economische situatie in dit landbouwgebied was in de jaren 50 uiterst slecht, waardoor veel inwoners gedwongen op zoek moesten naar een baan in andere delen van Spanje of zelfs in het buitenland. Antonio moest van kinds af aan hard werken op de boerderij van zijn ouders, maar besloot op 16-jarige leeftijd zijn eigen weg te gaan.

Op zoek naar avontuur reisde de jonge man naar het noorden van Spanje, naar de Frans-Spaanse grensplaats Portbou, in die tijd een belangrijk treinknooppunt net als zijn Franse tegenhanger Cerbère. In die tijd hadden Spanje en Frankrijk nog verschillende treinsporen zodat goederen tussen wagons en landen moesten worden overgeladen en passagiers moesten overstappen. Antonio vond uiteindelijk een baan waarbij hij goederen met de hand moest overladen en koos ervoor aan de Franse kant te werken waar de salarissen in die tijd drie tot vier maal hoger lagen dan in Spanje. Daar werkte hij 17 jaar totdat de salarissen in Spanje hetzelfde niveau hadden bereikt en hij zich naar Portbou kon verplaatsen waar hij tot op heden hetzelfde beroep uitoefent.

Afgelopen jaar bezocht hij een promotietoer voor grensarbeiders, georganiseerd door het EURES-grensoverschrijdend partnerschap Pyremed/Pirimed. Deze regelmatig plaatsvindende voorlichtingssessies worden in samenwerking met lokale burgemeesters opgezet om mobiele werknemers over hun arbeidsrechten te informeren. Toen Eures-adviseur Ricard Bellera Kirchhoff over het beroepsverleden van Antonio hoorde, werd het hem meteen duidelijk dat hij kon helpen. Terwijl mannen in Spanje met 65 jaar met pensioen kunnen gaan, ligt de leeftijdsgrens in Frankrijk op slechts 60 jaar. Antonia had de afgelopen twee jaar dus recht op een Frans pensioen – een feit waarvan hij niet op de hoogte was.

In eerste instantie was hij sceptisch, omdat hij niet kon geloven dat hij gelijktijdig een Spaans salaris en een Frans pensioen kon ontvangen. Door voortdurend te stimuleren en hem juridisch advies te geven overtuigde Ricard Antonio uiteindelijk om actie te ondernemen. Vijf maanden later kwam de eerste betaling binnen op zijn rekening. Tot zijn grote verrassing kreeg hij ook nog te horen dat hij een aanvullend pensioen zou ontvangen als hij 65 jaar zou worden, zodat hij dan drie verschillende pensioenen zou hebben – twee uit Frankrijk en een uit Spanje. Antonio zou bij zijn pensioenaanvraag voor Spanje waarschijnlijk zijn geïnformeerd over zijn rechten, maar dan zou hij drie jaar betalingen uit Frankrijk zijn misgelopen.

Antonio en Ricard vierden de eerste overschrijving met een grote visschotel in een strandrestaurant – een welverdiende beloning voor een erg succesvol EURES-advies.


Footnote

De Spaans-Franse Euroregion Pyrénées Méditerranée, erkend door de Raad van Europa, is opgericht in 1991 door vijf buurregio’s om grensoverschrijdende samenwerking aan te moedigen. Een aantal jaren later besloten drie van de regio’s een EURES-grensoverschrijdend partnerschap Pyremed/Pirimed op te richten. Het partnerschap ondersteunt mensen die geïnteresseerd zijn in grensoverschrijdende werk- en scholingsmogelijkheden, maar ook werkgevers die willen werven in andere partnerregio’s.

« Terug