Η επικαιρότητα στη διαδικτυακή πύλη


Xορεύοντας προς το μέλλον

Η αυξανόμενη εργασιακή κινητικότητα των Ευρωπαίων θεωρείται ευρέως ως μια πολύ θετική εξέλιξη, με την έννοια ότι συμβάλλει στην οικονομική πρόοδο και σε καλύτερη αμοιβαία κατανόηση. Ορισμένοι αναζητούντες εργασία βρίσκονται μπροστά στην πρόκληση της δουλειάς σε άλλη χώρα έχοντας λιγοστά προσόντα και κακή προετοιμασία και αυτό μπορεί να δώσει τροφή σε ακατάλληλους «συμβούλους». Κάποια ονομαζόμενα «γραφεία εργασίας» δίνουν ψεύτικες υποσχέσεις σε αθώους ανέργους και μετά τους παίρνουν τα λεφτά που κέρδισαν με κόπο ως αμοιβή για «υπηρεσίες» μάλλον αμφιβόλου αξίας.

H συναρπαστική ιστορία του Gunars Peipins, ενός νεαρού εργαζομένου από τη Λετονία, άρχισε μάλλον δυσάρεστα. Θέλοντας να αλλάξει τη ζωή του αποφάσισε να ψάξει για δουλειά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μη γνωρίζοντας πολλά για τη βρετανική αγορά εργασίας, πλήρωσε σχεδόν 1.000 ευρώ για τις υπηρεσίες ενός «επαγγελματικού» λετονικού γραφείου ευρέσεως εργασίας. Δυστυχώς αυτές οι ακριβοπληρωμένες «συμβουλευτικές υπηρεσίες» μετατράπηκαν σύντομα σε απογοήτευση.

Ο Gunars ξεκίνησε την καινούργια του ζωή στο Λονδίνο, αλλά αντί για την αξιοπρεπή εργασία που του είχαν υποσχεθεί του έδωσαν μια παράνομη και κακοπληρωμένη δουλειά στον κατασκευαστικό τομέα. Και ως συμπλήρωμα στην άθλια κατάστασή του, έμενε σε ένα σκέτο γκαράζ το οποίο μοιραζόταν με άλλα τέσσερα άτομα. Τελικά η μιζέρια του είχε σκληρό τέλος μόλις ένα μήνα αργότερα, καθώς έχασε τη δουλειά του και βρέθηκε στο δρόμο χωρίς δεκάρα στην τσέπη. Με την τυχαία βοήθεια κάποιων γενναιόδωρων ανθρώπων γύρισε πίσω στη Λετονία.

Θα πίστευε κανείς ότι μετά από μια τόσο φοβερή πρώτη εμπειρία ο Gunars δεν θα ξανασκεφτόταν ποτέ να δουλέψει σε άλλη χώρα. Και όμως! Ο νέος αυτός άνδρας ήταν άτυχος ως προς την εργασία, αλλά ο τρόπος ζωής στην Αγγλία του είχε αρέσει και ήταν πεπεισμένος ότι θα μπορούσε να βρει την τύχη του εκεί. Τότε λοιπόν ήλθε σε επαφή με το EURES.

Ο Gunars είπε την ιστορία του στη Zanna Ribakova, τη σύμβουλο EURES στον Κρατικό Οργανισμό Απασχόλησης στη Ρίγα, και εξέφρασε την επιθυμία για μια δεύτερη ευκαιρία. Η Zanna εξέτασε προσεκτικά τα τυπικά του προσόντα και του έδωσε τις απαραίτητες πληροφορίες για διαμονή και εργασία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύντομα βρέθηκε μια θέση σε ένα εργοστάσιο ιχθυηρών στη Σκωτία και ο Gunars άφησε τη Λετονία για δεύτερη φορά τον Σεπτέμβριο του 2006 για να αρχίσει τη νέα του δουλειά.

Η Zanna τον ξαναείδε τον περασμένο Ιανουάριο όταν αυτός την επισκέφθηκε στα γραφεία EURES για να της διηγηθεί μια απροσδόκητη αλλά σίγουρα πιο ευχάριστη ιστορία. Η δουλειά στο εργοστάσιο ήταν μεν περίεργη και σίγουρα σκληρή, αλλά αυτός εκτίμησε το γεγονός ότι είχε νόμιμη εργασία και ένα αξιοπρεπές και σταθερό εισόδημα.

Και όμως, η ζωή του επρόκειτο να αλλάξει για άλλη μια φορά. Μια μέρα, μετά το τέλος της σκληρής δουλειάς στο εργοστάσιο ψαριών, βγήκε με μερικούς φίλους να πάνε σε μια ντίσκο. Ο Gunars δεν είναι επαγγελματίας χορευτής, αλλά το φυσικό του ταλέντο και η αίσθηση του ρυθμού που έχει πρέπει να εντυπωσίασαν τον διευθυντή του κλαμπ, ο οποίος το ίδιο εκείνο βράδυ του πρότεινε δουλειά ως συντονιστής ψυχαγωγίας. Ο νεαρός Λετονός έμεινε εμβρόντητος από την πρόταση, αλλά αμέσως δέχτηκε αυτήν την καινούργια πρόκληση.

Ο Gunars πάντα αγαπούσε το χορό και τώρα που άρχισε να ασχολείται με αυτό επαγγελματικά το όνειρό του έγινε πραγματικότητα. «Είμαι ευγνώμων προς τους ανθρώπους του EURES που με στήριξαν και ήταν τόσο ευγενικοί μαζί μου», δήλωσε ο Gunars στο EURES. «Με βοήθησαν να ξεχάσω το παρελθόν και τώρα χαίρομαι την καινούργια μου ζωή».

« Επιστροφή