chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Platforma electronică pentru educația adulților în Europa

 
 

Blog

Ingrediente esențiale pentru realizarea unei învățări incluzive pentru adulți

02/05/2018
by Sorin Angheluta
Limba: RO
Document available also in: EN SL PL DE HR HU LV FR

/epale/ro/file/ingredients-inclusion-adult-learningIngredients inclusion adult learning

Ingredients inclusion adult learning

 

Andrew McCoshan, coordonator tematic EPALE, examinează conținutul paginii web EPALE pentru a găsi ingredientele esențiale de care are nevoie educația pentru adulți pentru a fi incluzivă.

Incluziunea este o provocare în educația adulților, deoarece, pentru a educa pe cei mai greu de învățat, sunt necesare abordări intensive și adecvate. Elementele esențiale ale acestor abordări nu sunt, probabil, generalizabile. Cu toate acestea, dacă examinăm tot conținutul site-ului EPALE, putem identifica mai multe indicații de direcții pe care să le luăm.

În primul rând, trebuie să întâlnim acele persoane care nu au acces la formarea destinată adulților. Aceste public-țintă poate avea amintiri proaste despre școală, iar stilul lor de viață poate fi haotic. Campaniile de sensibilizare trebuie să depășească publicul simplu pentru a ajunge la publicul țintă.

De asemenea, trebuie să ne concentrăm pe abilitățile pe care cursanții le au deja, nu doar pe cele pe care nu le au. Nu ar trebui să considerăm pe cei „necalificați” ca pe niște cursanți fără competențe; în realitate, ar trebui probabil să nu mai folosim această expresie. Trebuie să adoptăm o abordare pozitivă care să permită cursanților să-și identifice competențele și domeniile în care au nevoie de ajutor pentru a-și umple golurile. Cursantul este singura persoană care știe de ce este capabilă, dar de multe ori trebuie ajutat pentru a aduce la suprafață competențele și pentru a le identifica.

Odată ce știm în ce domenii cursanții au nevoie de ajutor, putem să proiectăm programe adecvate, să alegem metodele cele mai potrivite de predare și să identificăm momentele și locurile cele mai potrivite pentru învățare. Apoi, putem începe să implicăm cursanții în aranjamente formale de educație și formare, prin recunoașterea învățării anterioare, prin conectarea competențelor pe care le posedă deja cu rezultatele învățării și cu calificările. Recunoașterea proceselor de învățare anterioare este numeroasă și variată în Europa. Acestea sunt adesea puse în aplicare la nivel național.

Nu trebuie să ne îngrijim doar de a învăța. De asemenea, trebuie să acordăm atenție problemelor cursanților, deoarece acestea pot afecta eficacitatea formării. De exemplu, situația familială a acestora poate împiedica cursanții să participe la toate sesiunile de învățare sau să susțină atitudinile sau predispozițiile. Sprijinirea cursanților pentru a depăși aceste dificultăți de „non-învățare” poate fi la fel de importantă pentru învățarea în rândul adulților incluzând procesul de învățare în sine.

Sper că aceste abordări vor îmbunătăți șansele la rezultate pozitive ale educației adulților și vor permite cursanților să găsească un loc de muncă sau să urmeze cursuri de formare. Oricare ar fi situația, un serviciu de urmărire după formare este esențial. Dar de multe ori, nu există. Acest lucru ridică întrebarea: cine este responsabil pentru această activitate de urmărire, profesioniștii în educația adulților sau alte agenții și autorități? Așa cum s-a subliniat într-un podcast în această lună, este important să distrugem zidurile care pot exista între diferite organizații, ca parte a efortului de incluziune.

Reunind aceste abordări diferite, am putea construi tipul de model de proces prezentat în graficul de mai jos. Sunt sigur că putem adăuga alte piese în acest puzzle.

/epale/ro/file/elements-successful-intervention-inclusive-adult-learningElements of successful intervention for inclusive adult learning

Elements of successful intervention for inclusive adult learning

Este clar că soluțiile pentru o incluziune mai mare nu sunt doar pe umerii educatorilor pentru adulți: expertiza altor servicii publice și a responsabililor comunităților este cu siguranță necesară. După cum a subliniat un alt articol din blog în această lună, educatorii pentru adulți pot avea cel mai mare impact în propria clasă sau în mediul de învățare. Într-adevăr, ceea ce au nevoie cel mai mult de profesioniștii în educația adulților este probabil:

1. libertatea de a proiecta o metodă de predare și un conținut adecvat;

2. capacitatea de a accesa resursele și organizațiile care le vor permite să implementeze programe în momente și locuri adecvate;

3. resurse și expertiză pentru a oferi cursanților suportul necesar;

4. susținerea de la începutul până la sfârșitul formării a unor cadre ale calificărilor flexibile pentru a recunoaște învățarea anterioară, care să permită cursanților să-și continue activitatea la locul de muncă.

Mă întreb câți dintre noi cred că aceste abordări au fost deja adoptate.


Andrew McCoshan a lucrat în educație și formare peste 30 de ani. Timp de mai mult de 15 ani, a efectuat studii și evaluări pentru UE și a fost anterior consultant în Regatul Unit al Marii Britanii și Irlandei de Nord. Andrew McCoshan este în prezent cercetător și consultant independent, expert ECVET pentru Regatul Unit al Marii Britanii și Irlandei de Nord și cercetător principal la Centrul Educațional al Persoanelor Dezavantajate de pe lângă Dublin City University, Irlanda.​

Share on Facebook Share on Twitter Share on Google+ Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Se afișează 1 - 10 din 18
  • imaginea utilizatorului Santa Pētersone
    Iekļaujošā izglītība jau kādu laiku ir kļuvusi nozīmīga problēma Latvijas izglītībā. Bērni, kuriem nepieciešama šāda veida palīdzība ir aizvien vairāk. Vecāku vēlme, lai bērns ir laimīgs un mācās vispārizglītojošā skolā un saņemt tādu pašu sabiedrības vērtējumu kā pārējā daļa. Esmu bijusi šādā skolā, kur skolēni ir iekļauti vidusskolā un no malas tas izskatījās ļoti mākslīgi. Protams, tā nav ne skolotāju/skolas vaina, viņi dara visu iespējamo no savas puses, tomēr tas neizskatās līdz galam pārdomāti, jo skolotāja palīgs nav pieejams visu laiku, papildus mācību līdzekļi visās klasēs nav pieejami. Lai iekļaujošā izglītība būtu sekmīgāka ir jāiesaistās pedagogiem, skolas vadībai, vecākiem, kā arī pašvaldībām. Tas ir ilgs process, kas nemitīgi attīstās, to nevar "pamest" un pievērsties citām izglītības problēmām. 
  • imaginea utilizatorului M K
    Manuprāt nedrīkst vērtēt visus iekļaujošās izglītības mērķgrupas indivīdus vienādi. Vienmēr būs cilvēki ar īpašām vajadzībām, kas mērķtiecīgi izglītotsies, bet nevarēs atrast darbu vides nepieejamības dēļ. Vai viņus vajag tālāk izglītot? Nē. Zinu jaunu sievieti, kurai bija stipri vien jānopūlās lai iegūtu pedagoga izglītību, jo neviena augstskola viņu negribēja uzņemt, tikai tādēļ, ka viņa sēž ratiņkrēslā. Realitāte ir tāda, ka viņa tāpat nevarēs strādāt skolā, jo reti kurā skolā ir lifts.
    Ir vesela grupa cilvēku ar garīgām un emocionālām problēmām, kas negrib, nemāk strādāt. Vai ir kāds līdzeklis, kas viņus motivētu strādāt pēc apgūtiem papildus kursiem specialitātē? Domājams, ka vairāk motivējoša ir NVA stipendija, ko var saņemt kursu laikā. Vai šie cilvēki vispār ir jāizglīto? Vai tā nav naudas izšķērdēšana? Ir pietiekami daudz brīvas darba vietas mazkvalificētiem darbiniekiem, kurās viņi varētu strādāt, ja vien vēlētos.
    Nodoms ir labs, bet šī problēma ir jāskata daudz plašāk.
  • imaginea utilizatorului Revita Zariņa
    Jautājums kas ir atbildīgās instances, kas varētu noorganizēt to ka iekļaujošā izglītība tiek veidota pēc šādas shēmas. 
    Raksts ļoti labs liek paraudzīties uz situāciju no citas perspektīvas!

  • imaginea utilizatorului Anželika Titova
    Tas viss man asociējas ar ar augu, kuram saknes sapuva, mēslojuma procesu. It kā darām labas lietas, bet pēc būtības rezultāts ir nulle. Ir jāsāk no tām pašam saknēm – labot pirmkārt skolas sistēmu, lai skolēni ar grūtībām mācībās netika atstumti no sabiedrības. Protams, ja es kaut ko nesaprotu un neviens man to izdarīt nepalīdz, man vairs nav intereses pret zināšanu ieguvi un mācībām. Ļoti labi, ka tomēr valsts šo problēmu pamanīja un skolās ieviesa projektu PUMPURS, kura ietvaros tiek atbalstīti skolēni ar grūtībām mācības un mācību pārtraukšanas risku. 
    Manuprāt, pieaugušus cilvēkus ir gandrīz neiespējami piespiest kaut ko darīt, it īpaši mācīties. Ar tādiem cilvēkiem ir jāstrādā milzīgai psihologu un sociālo darbinieku grupai, citādāk nekādas motivācijas neparadīsies un rezultāta “grūti gadījumi” tā pat paliks kaut kur maliņā – nevienam nevajadzīgi.
  • imaginea utilizatorului Marta Zedina

    Šis lietas ir ļoti būtiskas, lai veidotu programmu priekš šiem cilvēkiem. Tiešām nevajag aizmirst par viņu grūtībām un domāt tik par izglītības programmām. Svarīgi arī risināt jautājumus, kas viņiem tieši tajā brīdī svarīgi ( emocionālie, mājas vides utt.) apstākļus. Bieži vien var būt,ka parastam cilvēkam ir grūti izglītoties, ja mājās nav tā kā vajadzētu būt. Taču šiem cilvēkiem divtik svarīgāk ir tas, kas noteik.
     Viņus vajag atbilstoši motivēt un tiešām atbalstīt. Protams viņus ir jāiepazīst, netikai to ko ne prot, bet arī to ko viņi spēj. Tas varētu būt pat kā viens no motivācijas veicinošiem faktoriem, lai šī persona turpinātu sevis pilnveides ceļu. Nevienam nepatīk, kad norāda uz viņa trūkumiem, bet gan tad kad viņu paslavē.
    Būtisks faktors, arī ir tas ka politiskie spēki iesaistās šajā procesā. Skolotājs jau var visu izdarīt, tikai ja viņam tiek dots nepieciešamais atbalsts no politiskajiem spēkiem pašam un personai, kas cenšas mācīties. 
    Nevajag aizmirst par šiem cilvēkiem. Kā arī nevajag domāt par to, ka pēc tam tie būs nepilnvērtīgi. Viņi ļoti zinoši un ļoti daudz spēj, tikai vajag mazliet palīdzības un atbalsta, lai kļūtu pilnvērtīgāki nekā tajā brīdī viņi ir.

  • imaginea utilizatorului Liene Feodorova
    Piekrītu viedoklim, kad  nepieciešams liels sabiedrības, pašvaldības un valsts institūciju atbalsts, lai šo visu realizētu. Pirmkārt ir jāapzina šos cilvēkus, kuriem nepieciešama ierosme tālākizglītoties. Sociālajiem darbiniekiem  un ģimenes locekļiem ir jārada motivācija cilvēkiem atkal noticēt sev, savām spējām un radīt vēlmi atkal mācīties un pilnveidoties. Iesākumā ar dažādiem kursies, semināriem, lai paplašinātu cilvēka skatījumu uz lietām. Galvenais, lai cilvēkam, kurš ir apņēmies tālākizglītoties būtu cilvēki blakus, kas atbalsta nevis nosoda.
  • imaginea utilizatorului Alfrēds Mežulis
    Es domāju, ka šis ir ļoti plašaptverošs projekts, iekļaujošas darba vides īstenošanai ir nepieciešams faktiski visu organizāciju un sociālo grupu atbalsts. Gan finansiāli, gan arī, protams, publiski atbalstot. Vispārējā sabierības nostāja spēlē milzīgu lomu šajā, un, manuprāt, ir jāsāk tieši ar sabiedrības uzskatu virzīšanu pareizajā virzienā, un tikai tad jāievieš iekļaujoša darba vide
  • imaginea utilizatorului Iveta Murniece
    Ļoti svarīgi ar šiem īpašiem klientiem ir strādāt un atbalstīt , lai viņi justos sabiedrībai noderīgi.
    Būtu jāveido sociālā uzņēmējdarbība ,jauniešu mājas  un dienas centrus ar rehabilitācijas iespējām.
  • imaginea utilizatorului Andželika Nellija Buņkovska
    Latvijā skolēni ar mācību grūtībam parasti tiek uzskatīti par nevajadzīgiem, jo pēc skolas skolēni taču nespēs strādāt vai mācīties tālāk, bet tā nav, šie skolēni daudzos gadījumos ir ļoti gudri kādā noteikta vai vairākās sfērās, bet Latvija tu neesi gudrs un nevari mācīties skolā, ja tu nepārzini visas nozares. Bet kādēļ šie skolēni nevarētu vairāk fokosēties uz to kas viņiem padodas, un pamata līmenī apgūt pārējās zināšanas, tad arī iestāšanās skolās pēc vidusskolas apguves būtu vienkāršāka, jo skolēni izvēlētos sev aktuālās programmas ar sev aktuālajiem priekšmetiem. Kamēr Latvijā šī problēma netiks apskatīta un no visiem tiks sagaidīts viens rezultāts nekas nemainīsies, un iekļaujošā izglītība paliks bērniem ne visai patīkama un pieejama.
  • imaginea utilizatorului Karina Tambovska
    Manuprāt, svarīgi ir ne tikai dot iespēju pieaugušiem izglītoties, bet lai zināšanas un prasmes, ko pieaugušie saņem mācoties, realizējas dzīvē - darbā. Zinu vairāki gadījumi, kad pieaugušie cilvēki izmanto tālākizglītības iespējas tikai lai saņemt stipendiju, pilnveidot sevi, lietderīgi aizņemt brīvo laiku, vai apmeklē mācības jo Valsts to piedāvā un cili varianti. Zināšanas un prasmes ko saņem šie cilvēki paliek bez rezultāta un ar laiku aizmirsās jo nav lietojamas. Var būt lietderīgāk ir dod cilvēkam darba iespējas un atkarīgi no darba dod cilvēkam zināšanas un prasmes, tādā gadījumā cilvēks ir motivēts un mērķtiecīgi mācas, jo zina, kā zināšanas viņam būs nepieciešamas reālā darbā. Protams, to realizēt ir grūti, jo tad Valsts ir cieši jāsadarbojas ar darba devējām un vēl jārisina daudzi citi aspekti.