chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

ePlatforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie

 
 

Blog

Edukacja dorosłych – droga do aktywności i zrównoważonego rozwoju

24/05/2017
by Jerzy Kraus
Język: PL

Zespół naszej Fundacji (FAIE – Fundacja Alternatywnych Inicjatyw Edukacyjnych z Bielska-Białej) jest w trakcie realizacji projektu pt.: „EDU-DESIGN. Edukacja dla projektowania przyszłości” („EDU-DESIGN. Education for designing the future”), dofinansowanego w ramach Akcji 1 – Mobilność kadry edukacji dorosłych programu Erasmus+, który realizujemy od sierpnia 2016 r. do listopada 2017 r. W niniejszym tekście chcielibyśmy się podzielić naszymi doświadczeniami z pierwszej mobilności, którą odbyliśmy na Węgrzech.

Projekt jest odpowiedzią na potrzebę podniesienia jakości działania organizacji i rozszerzenia zakresu wsparcia w rozwoju (polskich) organizacji pozarządowych edukujących osoby dorosłe. Celem projektu jest poznanie, działających z sukcesem u partnerów projektu, różnych modeli i form wspierania oraz organizowania uczenia się przez całe życie osób dorosłych w ramach edukacji niezawodowej, pozaformalnej, a także zainicjowanie działań zmierzających do wypracowywania rozwiązań w postaci programów szkoleniowo-rozwojowych i doradczych.

Za nami pierwsza wizyta, typu job shadowing  (obserwacja metod pracy stosowanych w edukacji dorosłych, w tym osób starszych i mieszkających na terenach wiejskich), która miała miejsce w organizacji goszczącej z Węgier,  Hungarian Folk High School Society (HFHSS). Chcielibyśmy podzielić się doświadczeniami i wnioskami z tego pierwszego wyjazdu.

HFHSS jest to parasolowa organizacja o zasięgu krajowym, łącząca ponad 100 organizacji członkowskich, z siedzibą w Budapeszcie. Partner projektu, podobnie jak nasza Fundacja, prowadzi działania na rzecz promowania i rozwijania uczenia przez całe życie. Dla HFHSS ważne jest wspieranie działań na rzecz budowania spójności społecznej w lokalnych społecznościach poprzez wykorzystywanie różnych metod nieformalnego nauczania dorosłych. HFHSS uważa za ważne wspieranie szerokiego uczestnictwa w edukacji i kulturze jako integralnej części nieformalnego uczenia się osób dorosłych, które z różnych przyczyn nie mogą lub mogą w ograniczonym stopniu brać udział w działaniach edukacyjnych.

Wyjazd trwał siedem dni. W jego trakcie mieliśmy okazję zarówno wziąć udział w konferencji, jak również obserwować funkcjonowanie organizacji od wewnątrz. W mobilności wzięły udział cztery osoby, będące członkami Fundacji i stale z nią współpracujące w ramach wolontariatu. Każda z osób obserwowała dla siebie najbardziej interesujący zakres zadań działalności organizacji partnerskiej w zakresie sieciowania działań, tworzenia centrów edukacyjnych, promowania działań i zachęcania osób dorosłych do udziału w różnego typu zajęciach, zapoznania się z innymi modelami pracy z osobami dorosłymi, zwłaszcza na terenach wiejskich.

Nasza wizyta rozpoczęła się od spotkania roboczego z osobami kierującymi działaniami organizacji partnerskiej HFHSS. Poświęcone było zapoznaniu się ze specyfiką działalności organizacji pozarządowych na Węgrzech oraz strukturą edukacji osób dorosłych i wyzwaniom we współpracy pomiędzy organizacjami pozarządowymi, których podstawą działalności jest właśnie edukacja osób dorosłych.

Następnego dnia mieliśmy okazję wysłuchać bardzo ciekawego wykładu dr. Sándora Strikera, dotyczącego sytuacji osób dorosłych i problemów edukacji dorosłych na terenie Węgier, a także porównania sytuacji edukacyjnej tych osób w regionie Europy Środkowej. Wykład obejmował również analizę czynników wpływających na osoby dorosłe, które chciałyby uczestniczyć w działaniach edukacyjnych do nich kierowanych. Wykład stał się podstawą również dyskusji odnośnie problemu zmieniającej się w krajach europejskich struktury ludnościowej i jej wpływu na sektor edukacji osób dorosłych. 

W dniu 25 listopada 2016 r. uczestniczyliśmy w „National conference on Manifesto for Adult Learning in the 21st century”, poświęconej prezentacji „Manifestu na rzecz uczenia się dorosłych w XXI wieku”, który wskazuje na edukację dorosłych jako najistotniejszy czynnik rozwoju społeczeństw europejskich, budowania aktywnego uczestnictwa w tworzeniu polityk europejskich na rzecz edukacji osób dorosłych (prezentował dr Szigeti János Tóth – Przewodniczący HFHSS) w kontekście spójności społecznej, sprawiedliwości i równości (prezentacja przygotowana przez dr. Michaela Sari) oraz zmian demograficznych i migracyjnych – zaprezentowanych przez dr. Sándora Strikera. Konferencja jako wydarzenie multi-tematyczne w dziedzinie nieformalnego uczenia się osób dorosłych poruszała także problematykę wpływu potrzeb rynku pracy i postępującej digitalizacji na uczenie się dorosłych (wystąpienie dr. Balazs Németha), a także świadomości wpływu edukacji ustawicznej na ochronę środowiska naturalnego (edukacja buduje świadomość).

/epale/pl/file/faie1jpg-0faie_1.jpg

Wystąpienie dr. Balazs Németha

 

Zaprezentowany „Manifest” uznaje, że edukacja dorosłych odgrywa istotną rolę w kilku powiązanych ze sobą dziedzinach:

  • Budowaniu aktywnych postaw obywatelskich i umiejętności partycypowania w życiu demokratycznym, a przez to spójności społecznej, sprawiedliwości i równości, związanej również z migracją oraz zmianami demograficznymi (starzenie się społeczeństw europejskich);
  • Umiejętności życiowych, związanych z procesem zatrudnienia i cyfryzacji;
  • Zrównoważonego rozwoju;
  • Tworzeniu polityk europejskich, w tym programów edukacyjnych dla osób dorosłych.

Wnioskami końcowymi z konferencji było uznanie, że osoby nadal uczestniczące w edukacji w wieku dorosłym charakteryzuje aktywniejszy udział społeczny; dorośli uczący się prowadzą zdrowszy tryb życia, nabywają umiejętności budowania nowych sieci społecznych; edukacja dorosłych daje liczne możliwości wspierania rozwoju gospodarczego. Uczenie się w miejscu pracy to jeden z podstawowych motorów uczestnictwa dorosłych w edukacji i przeciwdziałający wykluczeniu cyfrowemu. Edukacja obywatelska oraz uczenie się międzykulturowe ułatwiają integrację migrantów i aktywizację seniorów; edukacja dorosłych wspiera podstawę debaty oraz kreatywności; ma także wpływ na europejskie strategie.

Nic jednak lepiej nie pokazuje oddziaływania edukacji nieformalnej osób dorosłych, jak konkretny przykład. Dlatego w dniu 26 listopada, na zaproszenie organizacji partnerskiej, uczestniczyliśmy w prezentacji działań podejmowanych przez HFHSS w małych społecznościach lokalnych – w miejscowości Kővágóörs, będącej częścią obszaru Balathon-Highland. W miejscowości tej spotkaliśmy się z wolontariuszami i beneficjentami działań HFHSS na rzecz osób dorosłych. Nasz partner wdraża na miejscu wypracowane metody i narzędzia edukacji dorosłych (m.in. kształcenia językowego, czy przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu), które w przyszłości mają przeciwdziałać dużej migracji wewnętrznej na tym obszarze, pomóc zachować tradycję – wykorzystując ją również do wzmocnienia poziomu rozwoju gospodarczego (prowadzone są również analizy potrzeb pracodawców w kierunku stworzenia optymalnych narzędzi i kierunków edukacyjnych dla dorosłych). Działania w Kővágóörs są laboratorium do stworzenia warunków dla wzajemnej aktywizacji osób dorosłych poprzez wsparcie, jakie zapewniają mentorzy z HFHSS. O bezpośrednich efektach pozytywnego wpływu działań edukacyjnych mieliśmy także okazję rozmawiać podczas spotkania z panem Dezso Horvath - Burmistrzem Kővágóörs-Palkove.

/epale/pl/file/faie2jpgfaie_2.jpg

Spotkanie z burmistrzem Kővágóörs-Palkove

 

W trakcie naszej mobilności mieliśmy także okazję zapoznać się z innowacyjną metodą pracy o charakterze edukacyjnym. Było nim spotkanie z twórcami Kava Drama/Theatre in Education Association, gdzie mogliśmy obserwować na żywo działania poświęcone edukacji przez sztukę teatralną, która umożliwiała bezpośrednie uczestniczenie publiczności w analizie sytuacji bohaterów, jak też pracę w grupach nad możliwymi rozwiązaniami sytuacji konfliktowych. Działania tak mocno angażujące widza i umożliwiające obserwowanie reakcji bohaterów na problemy istniejące w życiu codziennym oraz znajdowanie możliwych rozwiązań, przynoszą w grupach edukacyjnych, jakimi zajmuje się Kava Drama, znacznie większe efekty w stosunku do „tradycyjnych” metod ze względu na odbiór poprzez własne doświadczenie.

Na zakończenie naszej wizyty mieliśmy także okazję przedyskutować w gronie organizacji partnerskich możliwości współpracy sektora edukacji dorosłych. Pojawiły interesujące pomysły odnośnie przedłożenia wspólnych projektów w ramach uruchomionych przez Komisję Europejską naborów wniosków.

Co najbardziej nas zainteresowało/zaskoczyło podczas mobilności na Węgrzech i co zyskaliśmy poprzez tę mobilność? Niewątpliwie największą korzyścią dla naszej organizacji była możliwość zapoznania się u źródeł z codzienną pracą, problemami, wyzwaniami, jakie pokonują organizacje węgierskie w sektorze edukacji dorosłych. Okazało się, że nie różni nas aż tak wiele, jak mogłoby się wydawać, choć nie można pomijać różnic, wynikających np. z systemu finansowania organizacji edukacji dorosłych. Najbardziej interesujące z pewnością wydają się efekty analiz i możliwości ich zastosowania w działaniach naszej organizacji, choćby w zakresie sieciowania i wzmacniania współpracy sektorowej. Wydaje się, że najważniejszym doświadczeniem mobilności – nie tylko tej oczywiście – jest poznanie ludzi, ich doświadczeń i podejmowanych przez nich działań, aby pokonywać problemy jakie napotykają; kontakty osobiste pomiędzy członkami organizacji pozarządowych to zawsze najcenniejszy kapitał, który może przynieść w przyszłości korzyści wszystkim.

 

Autorzy: Rafał Dadak, Jerzy Kraus

(członkowie Zarządu FAIE)

Share on Facebook Share on Twitter Share on Google+ Share on LinkedIn
Refresh comments

Displaying 1 - 7 of 7
  • Obrazek użytkownika Jerzy Kraus

    Zespół naszej Fundacji (FAIE – Fundacja Alternatywnych Inicjatyw Edukacyjnych), jak już wcześniej informowaliśmy jest w trakcie realizacji projektu pt.: „EDU-DESIGN. Edukacja dla projektowania przyszłości” („ EDU-DESIGN. Education for designing the future”), dofinansowanego w ramach Akcji 1 – Mobilność kadry edukacji dorosłych Programu Erasmus+. Dlatego też chcielibyśmy się podzielić naszymi doświadczeniami  z kolejnej mobilności, jaką odbyliśmy, tym razem we Włoszech.

    Na początek małe przypomnienie – otóż projekt jest odpowiedzią na potrzebę podniesienia jakości działania organizacji zarówno organizacji wnioskodawcy, jak poszerzenie zakresu wsparcia w rozwoju (polskich) organizacji pozarządowych edukujących osoby dorosłe, który będziemy realizować do listopada 2017 r. Cel projektu obejmuje zapoznanie się z działającymi z sukcesem u partnerów projektu różnych modeli i form wspierania, i organizowania uczenia się przez całe życie osób dorosłych w ramach edukacji poza-zawodowej, poza-formalnej, a także zainicjowanie działań zmierzających do wypracowywania rozwiązań w postaci programów szkoleniowo-rozwojowych i doradczych, które pozwolą na zwiększenie skuteczności podejmowanych działań w tym zakresie w Polsce. W mobilności wzięły udział 4 osoby, będące członkami Fundacji  i stale z nią współpracujące w ramach wolontariatu.

    Tym razem uczestnicy mobilności uczestniczyli w kursie (z wykładowym językiem angielskim), dotyczącym tworzenia sieci i stosowania dobrych praktyk w zakresie budowania jednostek badawczych i szkoleniowych, zorganizowanym przez organizację partnerską z Włoch, mającą siedzibę w Anconie – COOSS. Dlatego w tym miejscu warto przytoczyć kilka informacji o naszych partnerach.

    COOSS Marche jest organizacją zbudowaną na zasadach określonych przez prawo włoskie w zakresie tworzenia tzw. Social Cooperative; została powołana do życia w 1979 r. i zajmuje się m.in. szeroko pojętą działalnością edukacyjną i pomocową, kierując swoje działania do różnych grup osób dorosłych, w tym z deficytami psycho-fizycznymi, bezrobotnych, byłych więźniów, czy też osób starszych. Cooperativa skupia w tej chwili ponad 2500 członków i dostarcza swoje usługi dla około 8 tys. użytkowników. Dla nas najbardziej interesującą częścią działania COOSS w ramach realizowanego projektu był powołany w 1993 r. Departament Badań i Szkoleń, który  jest odpowiedzialny za projektowanie i zarządzanie badaniami, prowadzenie szkoleń w sektorze edukacji dorosłych oraz wdrażanie rozwiązań na poziomie lokalnym w zakresie potrzeb edukacyjno-rozwojowych danych wspólnot lokalnych. 4 piony tego departamentu są wspierane także przez Biuro Sprawozdawcze i Administracyjne w zakresie zarzadzania ekonomicznego. COOSS jest także organizacją skupiającą wiele środowisk lokalnych zarówno o charakterze pozarządowym, jak i podmiotów publicznych oraz prywatnych i posiadającym biura lokalne w terenie, co tę współpracę ułatwia i uściśla do faktycznych potrzeb występujących w danych społecznościach. Organizacja ta ma również ze względu na długi okres działania szerokie kontakty międzynarodowe, które również wpływają na przygotowywane inicjatywy.

    W tym miejscu warto podziękować wszystkim pracownikom Departamentu Badań, które prowadziły zajęcia w trakcie kursu za bardzo życzliwe podejście, zaangażowanie w przekazywanie wiedzy i pomoc w rozwiązywaniu kwestii, jakie pojawiły się w związku z różnicami systemowymi.

    Oczywiście trudno byłoby opisać w tego typu relacji ze szczegółami cały przebieg naszego kursu, jednak chcielibyśmy przedstawić pokrótce przedstawić przebieg i tematykę szkolenia. Cały kurs był nastawiony na przekazanie wiedzy osobom biorącym udział w mobilności, która pozwoli powołać naszej Fundacji podobny dział i podjąć się w bardziej sprofesjonalizowany sposób działań o charakterze sieciowania działań polskich podmiotów zainteresowanych wspieraniem sektora edukacji osób dorosłych.

    Szkolenie rozpoczęło się od tematyki poświęconej roli Departamentu wspierania roli NGO i promowania idei uczenia się przez całe życie, jak i czynnikom wpływającym na proces profesjonalizacji działania organizacji pozarządowych. Przedstawiona nam została cała struktura Departamentu i osoby odpowiedzialne za poszczególne zadania. Następnie mieliśmy okazję zapoznać się z działaniami podejmowanymi  w zakresie wzmacniania społecznej przedsiębiorczości przez podmioty ekonomii społecznej, z naciskiem na zasady  tworzenia sieci współpracy i tym samym uzyskiwania synergii oddziaływania na terenie danych społeczności, również we współpracy z organami publicznymi, których rola w pewnych sytuacjach jest nie do przecenienia.  W trakcie praktycznych zajęć wymieniliśmy się także doświadczeniami przywiezionymi z Polski, ponieważ nasi partnerzy byli bardzo zainteresowani wymiana informacji w tym zakresie z „pierwszej ręki”, z powodu wzrostu poziomu współpracy polskiego i włoskiego sektora organizacji pozarządowych, zajmujących się edukacja dorosłych.

    Oczywiście, aby skutecznie powołać dział badawczo-rozwojowy, niezbędne jest ścisłe określenie celów działania takiego działu, zakresu merytorycznego i geograficznego oddziaływania, określenia podstaw ekonomicznych jego funkcjonowania. Dlatego też w kolejnych dniach kursu na podstawie przekazywanych informacji w trakcie praktycznych zajęć, przeszliśmy do budowania biznesplanu opisującego ścieżkę dochodzenia do powołania działu badawczego. W kolejnych dniach poszerzaliśmy nas zakres wiedzy dotyczący różnorodnych aspektów funkcjonowania tego typu struktury, ponieważ wymaga ona szerokich przygotowań, musi być przemyślana w czasie i oczywiście musi znaleźć swoje finansowanie, jak i być w stanie się finansować w przyszłości. Dlatego też na praktycznych przykładach analizowaliśmy proces związany z zamówieniami usług badawczych, źródeł finansowania, analizy sektorowej potrzeb, czy tez strategii marketingowej. Dlatego też w trakcie kursu pracownicy Departamentu Badań COOSS prezentowali nam swoje doświadczenia związane z realizowaniem projektów międzynarodowych, omawiając je w podziale na poszczególne zagadnienia o charakterze biznesplanu.

    Niezwykle interesującym dniem był 5 czerwiec, ponieważ mieliśmy okazję zapoznać z zasadami budowy i bezpośrednim działaniem platformy edukacyjnej, jaką przygotował dla działalności COOSS jej Departament Badań. Poprzez narzędzia internetowe mogliśmy bezpośrednio z niej skorzystać w praktyce i uściślić naszą widzę o kosztach i aspektach technicznych tworzeni takich narzędzi elektronicznych. Następnie, aby zapewnić przyszłej inicjatywie naszej Fundacji możliwość rozwoju w czasie zajęć mogliśmy zapoznać się z różnorodnymi narzędziami promocji inicjatywy w środowisku sieci społecznościowych w ramach dostępnych narzędzi internetowych.

    Oczywiście najważniejsza jest praktyka działań edukacyjnych osób dorosłych, dlatego też w dniu 2 czerwca zostaliśmy zaproszeni na spotkanie z pracownikami i inicjatorem powołania Museo Tattile Statale Omero, które jest niezwykła inicjatywą edukacyjną dla osób niedowidzących lub niewidzących, gdzie stworzona została innowacyjna przestrzeń wspierająca rozwój percepcji zmysłowej. Celem muzeum jest promowanie wzrostu udziału w kulturze i integracji ludzi z dysfunkcją narządu wzroku poprzez poszerzanie wiedzy o rzeczywistości za pomocą możliwości dotyku modeli największych dzieł artystycznych z dziedziny rzeźby, architektury, czy nawet malarstwa z wykorzystaniem innowacyjnych metod transpozycji dzieł malarskich na „język” dotyku. Oczywiście samo Muzeum prowadzi również działania edukacyjne dla osób młodych, udziela wsparcia w działaniach edukacyjnych, podejmuje się promocji międzynarodowej idei szerokiego udziału w kulturze i prowadzi badania; jest również przestrzenią dla specjalistów i nauczycieli sztuki i estetyki; dysponuje także materiałami w języku Braille’a.

    Drugim miejscem, gdzie bezpośrednio mogliśmy zapoznać się z działaniami o charakterze integracji środowiska lokalnego, edukatorów oraz metod sieciowania w zakresie prowadzenia inicjatyw edukacyjnych o szerokim zasięgu oddziaływania, była możliwość spotkania z pracownikami lokalnego biura COOSS w Jesi. Zaprezentowano nam tam metody pracy w zakresie usług integrujących lokalne społeczności poprzez wykorzystywanie narzędzi edukacji osób dorosłych w ramach prowadzonego Centrum od 2007 roku. Pracownicy Centrum przedstawili nam mechanizmy współpracy z władzami lokalnymi i znaczeniem utrzymania poziomu zainteresowania inicjatywami edukacyjnymi. M.in. zapoznaliśmy się z procesem przygotowywania i przeprowadzenia inicjatywy dotyczącej Festiwalu Edukacji, który w tym roku miał być zorganizowany już po raz szósty, a która to inicjatywa wymaga wzmożonego procesu sieciowania działań międzysektorowych.

    Bardzo interesującym aspektem było zapoznanie się z praktyczną stroną działania wykorzystywanych w pracy COOSS idei instytucji tutora, mającego pieczę nad przebiegiem procesu edukacyjnego dla poszczególnych osób, korzystających z usług edukacyjnych Cooperativy. Ponownie okazało się, że jednym z istotnych elementów procesu edukacji osób dorosłych jest wsparcie o podłożu psychologicznym (element ten omawialiśmy w tekście o mobilności na Węgrzech),wpływające na same osoby uczące, jak ich rodziny.

    Oczywiście „nie samą edukacją człowiek żyje”, dlatego też 3 czerwca mieliśmy okazję uczestniczyć w zorganizowanej wycieczce po najważniejszych zabytkach kulturalnych Ancony, której początki sięgają 387 r.p.n.e, a w tej chwili jest stolicą Regionu Marche, gdzie mieszka około 102 tys. mieszkańców; ze względu na charakter portowy miasta jest on miejscem wielokulturowym. W trakcie pobytu  nadarzyła się także okazja do zapoznania się z historią walk polskich jednostek bojowych w czasie II Wojny Światowej w rejonie Ancony, ale także całego pasa wybrzeża Adriatyckiego i zwiedzenia cmentarzy wojennych Polaków.

    Autor: Jerzy Kraus, Rafał Dadak

    /epale/pl/file/fotorelacjazkursuwlochyka1docxfoto_relacja_z_kursu_wlochy.ka1_.docx

    https://ec.europa.eu/epale/sites/epale/files/foto_relacja_z_kursu_wlochy.ka1_.docx
  • Obrazek użytkownika Jerzy Kraus

    Nawiązując do pytania Pana Piotra odnośnie „uczenia się cyfryzacji” trzeba zauważyć, że cyfrowy świat tak bardzo wkroczył w życie wszystkich, iż nie da się pominąć tego typu treści w procesie edukacji osób dorosłych. W tym miejscu faktycznie należy zwrócić uwagę na rozróżnienie podejścia do treści cyfrowych i cyfryzacji w pokoleniu młodych dorosłych (zgodnie z ujęciem Programu Erasmus+ w wieku do lat 30-tu) oraz osób po 50-ce lub starszych, funkcjonujących na rynku pracy lub chcących być aktywnymi już po jej zakończeniu.

    Co ciekawe w trakcie zajęć, które prowadziła nasza Fundacja oraz spotkań z innymi organizacjami, mającymi za sobą doświadczenia w prowadzeniu zajęć dotyczących treści cyfrowych, wyłania się obraz obopólnej luki wśród beneficjentów. Ci młodsi wprawdzie faktycznie od młodości żyją i funkcjonują w przestrzeni cyfrowej, z niej czerpią często jedyną wiedzę i uważają treści cyfrowe za „nieomylne”, natomiast Ci starsi często boją się obsługi niektórych urządzeń cyfrowych, czy też nie posiadają wystarczających umiejętności korzystania z zasobów, jakie posiada „światowa sieć”. W rzeczywistości najlepszym sposobem uczenia życia w świecie cyfrowym są zajęcia międzypokoleniowe, bowiem młodsze pokolenie musi zrozumieć, że wiedza o charakterze sprawdzonym, ugruntowana merytorycznie, istnieje także w innych formach niż treści w Internecie na popularnych portalach i samorozwój intelektualny nie nastąpi bez udziału tych czynników. Za to starsze osoby, potrzebują „przewodników”, często powiązanych rodzinnie, aby móc przełamać bariery psychiczne i nabyć umiejętności odnalezienia się w masie informacji i aplikacji służących ich zdobywaniu, jakie istnieją w Internecie.

    Dlatego nawiązując do odbytej przez Nas mobilności na Węgrzech warto zauważyć, iż grupy osób które uczestniczą w zajęciach „komputerowych”, jednocześnie są aktywne podczas zajęć dodatkowych, mających wzmacniać ich pewność siebie i aktywizować do działania.

    Podsumowując – proces cyfryzacji nas wszystkich dotyka na co dzień i musimy nauczyć się sobie z nim radzić, co staje się co raz trudniejsze zważywszy na niepohamowany trend światowy w tym względzie. Jednakże problem ten – pomimo, iż Komisja Europejska, stawia na cyfryzację treści, a nawet wymaga jej w większości dofinansowywanych inicjatywach jako element służący również przezwyciężaniu problemów związanych z dostępem do dóbr np. kultury pośród grup defaworyzowanych – zauważa i zachęca do przedstawiania inicjatyw związanych właśnie z właściwym rozumieniem docierających do nas treści w formie cyfrowej i budowania umiejętności krytycznego myślenia – z czym chyba największy problem ma właśnie młode pokolenie, o którym w swoim pytaniu wspomniał Pan Piotr.

    Jerzy Kraus (FAIE)

  • Obrazek użytkownika Piotr Peszko

    Szanowni Panowie, 

    Jedną z części manifestu są:  

    • Umiejętności życiowych, związanych z procesem zatrudnienia i cyfryzacji;

    Mam pytanie odnośnie same cyfryzacji. W zasadzie to nurtuje mnie to na ile cyfryzacja jest czymś czego można, albo trzeba uczyć w sposób formalny, a na ile jest to coś w czym młodzi ludzie wyrastają i nie zastanawiają się czy coś jest cyfrowe, czy zupełnie nie. 

    Skracając: Czy musimy uczyć tego, że coś jest cyfrowe? 

  • Obrazek użytkownika Renata Wrona

    Dziękuję za opisanie bardzo ciekawego projektu. Przypomina mi bardzo metodę dramową, którą ja również wprowadzam do swoich szkoleń. Uważam, że w edukacji dorosłych warto jest korzystać z różnych modeli i form edukacji niezawodowej, pozaformalnej.  Takie projekty nie tylko edukują, ale także wspierają aktywność obywatelską i rozwój osobisty.

    Renata Wrona - Trenerka rozwoju osobistego i Trenerka biznesu, Akredytowana Coach ICF, PR managerka, właścicielka Firmy Prime Image,  Autorka książki z zakresu sukcesu, rozwoju i relacji w życiu kobiety „Szczęśliwa kobieta – rozwój, kariera, miłość” oraz wielu artykułów z zakresu budowania marki, savoir vivre w biznesie, wystąpień publicznych, komunikacji interpersonalnej
    i motywacji. Ambasadorka EPALE.

  • Obrazek użytkownika Maria Idźkowska

    Dziękuję bardzo za ciekawe wystąpienie i zaprezetowanie interesującego projektu. Jest on niezwykle cenny, z uwagi na swoje porzesłanie i merytoryczne treści. Jego celem jest poznanie różnych modeli i form wspierania oraz organizowania uczenia się przez całe życie osób dorosłych w ramach edukacji niezawodowej, pozaformalnej, a także poszukiwania rozwiązań w formie programów szkoleniowo-rozwojowych i doradczych. W tym kontekście wypracowano Manifest, który zawiera konkretne wytyczne dla edukacji dorosłych i wyznacza tory działania, które poprzez włączenie polityki zrównoważonego rozwoju otwierają, co ważne, nowe możliwości dla dorosłych w zarządzaniu swoją wiedzą i współtworzenia społeczeństwa obywatelskiego. Po analizie prezentowanego artykułu, pomyślałam, że w procesie tym istotny jest, o czym warto pamiętać,  przede wszystkim konstruktywny dialog, rozumiany jako kontakt, rozmowę na linii dorosły a przedstawiciel np. organizacji (np. fundacji wspierajacej) z uwzględnieniem takich elementów jak równość czyli możliwość zadawania pytań i udzielanie na nie odpowiedzi, szacunek i poważne traktowanie, tj. analizowanie zgłoszonych kwestii w procesie edukacji czy wyjaśnianie na bieżąco pojawiających się rozbieżności. Dialog jest także narzędziem rozwiązywania problemów, a także gromadzenia nowych pomysłów i poprzez to wzmacniania kultury opartej na dialogu.

    Maria Idźkowska - wieloletnia działaczka społeczna. Współpracująca z Instytutem Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie. Obecnie działająca na rzecz rozwoju zawodowego młodzieży w Ochotniczych Hufcach Pracy w Warszawie. Ambasadorka EPALE.

  • Obrazek użytkownika Daria Sowińska-Milewska

    Bardzo dziękuję za relację, gratuluję projektu! Z przyjemnością będę śledziła kolejne informacje. Bliskie są mi założenia Manifestu na rzecz uczenia się dorosłych w  XXI w. Edukacja wspiera rozwój osób nie tylko w kontekście awansu zawodowego, wspiera też aktywność obywatelską, poprawia lokalną współpracę i rozwój osobisty - także Państwa realacja to potwierdza.

    Ciekawa jestem, jakie alternatywne formy edukacji Państwo poznali, poza wymienioną sztuką teatralną (przypomina mi pracę metodą dramy..). Życzę powodzenia w realizacji projektu!

     

  • Obrazek użytkownika Jerzy Kraus

    Nawiązując do zagadnienia nowych metod wpływania na postawy edukacyjne, warto wspomnieć o dwóch elementach.

    Po pierwsze zwłaszcza w mniejszych miejscowościach prowadzone są zajęcia integrujące w postaci wytwarzania wyrobów rzemiosła tradycyjnego, często w połączeniu z nowoczesnymi wzorami, czy funkcjami użytkowymi. Staje się to elementem niezbędnym do odbudowywania więzi społecznych, a jednocześnie finansowania zajęć edukacyjnych. Tego typu forma aktywizacji pozwala grupie, która uczestniczy w zajęciach edukacyjnych przełamywać również bariery psychologiczne, a nawet społeczne w „powrocie” na ścieżkę edukacji przez osoby dorosłe.

    Po drugie organizacja partnerska z Węgier pokazała nam również efekty pracy o charakterze psychologicznym z osobami dorosłymi. Często takie osoby muszą się również wewnętrznie mobilizować do nauki, także poradzić sobie często z osobistymi trudnościami. Tego typu bariery są przełamywane za pomocą zajęć np. wykorzystujących uzewnętrznianie swoich przeżyć w formach plastycznych.

    Jak zwrócono nam uwagę proces edukacyjnych osób dorosłych przebiega w bardziej efektywny sposób, gdy istnieje wśród potencjalnych odbiorców dodatkowy kontekst lub motywator. Na przykład w trakcie nauki języków obcych osoby dorosłe myślą w kontekście zapewnienia sobie źródeł dochodu związanego z obsługą usług turystycznych – oczywiście jest to kontekst specyficzny dla terenu gminy Kővágóörs-Palkove, która leży w pasie przybrzeżnym Balatonu.