chevron-down chevron-left chevron-right chevron-up home circle comment double-caret-left double-caret-right like like2 twitter epale-arrow-up text-bubble cloud stop caret-down caret-up caret-left caret-right file-text

EPALE

Electronic Platform for Adult Learning in Europe

 
 

Blog

Von der Entwicklung der Gemeinschaft zum Erwerb von Grundkompetenzen

29/07/2015
by Maria Toia
Language: DE
Document available also in: EN FR IT PL RO

In ländlichen Regionen gibt es in Rumänien außerhalb der Schule nur wenig Möglichkeiten für die Weiterbildung und für die berufliche Ausbildung und noch weniger Möglichkeiten für den Erwerb von Grundkompetenzen. Das rumänische Bildungssystem ist noch nicht in der Lage, das Problem der Diversifizierung der ländlichen Wirtschaft anzugehen. In der Politik fehlt das Verständnis dafür, dass Humankapital ein wichtiger Faktor für das Entwicklungspotenzial einer Region ist. Ebenso fehlt das Verständnis dafür, dass Diversifizierung und Fortschritt der ländlichen Wirtschaft auch (in hohem Maße) vom Bildungsgrad, den Kompetenzen und der Qualifikation der Arbeitskräfte in den ländlichen Regionen abhängen.

In vielen Studien ist zu lesen, dass ländliche Regionen in der Regel niedrigere Bildungsstandards haben als städtische Regionen. Wahrscheinlich brauchen wir gar keine Studien, um uns dessen bewusst zu werden – das ist die Realität, wir können sie sehen, und wir können sie fühlen. Wenn sich die ländliche Bevölkerung jedoch bewusst wird, wie wichtig die Teilnahme an Erwachsenenbildung ist und wie wichtig es vor allem ist, Grundkompetenzen zu erwerben (auch in anderen Bereichen der Erwachsenenbildung), dann kann dies einen wichtigen Schritt zu einer ausgewogeneren sozialen und wirtschaftlichen Entwicklung eines Landes darstellen, und zwar nicht nur auf lokaler Ebene, sondern auch auf nationaler.

In Rumänien sind die Unterschiede zwischen ländlichen und städtischen Regionen noch sehr viel stärker ausgeprägt als in anderen europäischen Ländern. In den letzten Jahren hat es eine Reihe von Initiativen, Programmen und Projekten zur Überwindung der wirtschaftlichen und sozialen Unterschiede in ländlichen Regionen gegeben, sowohl private als auch staatliche und EU-finanzierte. So gab es unter anderem einige Fördermaßnahmen zur Gründung kleiner und mittlerer Unternehmen und zum Ausbau unternehmerischer Kompetenzen. Die Entwicklung der Humanressourcen durch ein Angebot von angemessener Erwachsenenbildung stand leider nur bei wenigen dieser Initiativen im Mittelpunkt. Es gab nur wenige Projekte für die Kategorien von Erwachsenen, die über keine oder nur geringe Qualifikation verfügen. Und noch wichtiger, es gibt nach wie vor nur vereinzelt Projekte für die Personen, die nicht über die Grundkompetenzen verfügen, die notwendig sind, um die beruflichen und privaten Alltagsanforderungen zu bewältigen.

In dem neuen Bildungsgesetz (Nr. 1/2011) legt das Kapitel über lebenslanges Lernen fest, dass in jeder Kommune Gemeinschaftszentren eingerichtet werden sollten, „um auf Gemeinschaftsebene die nationalen Politiken und Strategien für lebenslanges Lernen umzusetzen“. Die Rolle dieser Zentren wurde erneut in der kürzlich verabschiedeten Nationalen Strategie für lebenslanges Lernen hervorgehoben. Dem Gesetz und der Methode für die Organisation der Zentren zufolge (die Verabschiedung steht noch aus) soll eine der Hauptzuständigkeiten der Zentren sein, Erwachsenen Förderunterricht und Alphabetisierungsprogramme anzubieten, die als eine zweite Chance zur Bildung und zum Erwerb von Grundkompetenzen angesehen werden können. Was die Maßnahmen anbetrifft, so ist dies ein gewaltiger Fortschritt für Rumänien. In Bezug auf die Umsetzung hat sich außerhalb der Mauern des Ministeriums jedoch noch nicht wirklich etwas getan.

Das rumänische Institut für Erwachsenenbildung hat die Initiative ergriffen und wird in vier Zentren des westlichen Teil des Landes über das Projekt Gemeinschaftszentren für lebenslanges Lernen – ein integrierter Ansatz zur Überwindung wirtschaftlicher, sozialer und bildungspolitischer Nachteile in ländlichen Gegenden der Westregion Rumänien Erwachsenenbildungsprogramme einführen, vorbereiten, durchführen und steuern (mit Grundkompetenzen als Hauptbestandteil). Es wird nicht einfach sein, die Menschen zu überzeugen und zu motivieren, die Mentalität zu verändern und eine Lernkultur praktisch aus dem Nichts aufzubauen – und es wird vor allem Zeit brauchen. Aber das ist der einzige Weg, zu zeigen, dass wir es schaffen können und wie wir es schaffen können.

Ich fordere die Leser auf, ebenfalls über Beispiele für Initiativen in benachteiligten Regionen und Strategien für den Aufbau von Infrastrukturen für Erwachsenenbildung zu berichten. Von anderen lernen ist eine wichtige Voraussetzung für den Erfolg in der Erwachsenenbildung!

Maria Toia ist Direktorin des rumänischen Instituts für Erwachsenenbildung und Mitglied des Exekutivausschusses des European Basic Skills Network. Sie ist an Forschung und Entwicklung von politischen Maßnahmen im Bereich der Erwachsenenbildung interessiert, mit Schwerpunkt auf der Vermittlung von Grundkompetenzen an Erwachsene und der Professionalisierung von Lehrern.

Share on Facebook Share on Twitter Share on Google+ Share on LinkedIn
Refresh comments Enable auto refresh

Displaying 1 - 4 of 4
  • Ewa Smuk-Stratenwerth's picture
    Bardzo ważny problem! Od 15 lat w naszym Stowarzyszeniu ZIARNO edukując dorosłych na wsi czerpiemy z doświadczeń tzw. pedagogiki grundtvigowskiej. N.F.S. Grundtvig, filozof, poeta, teolog jest postacią powszechnie znaną w swojej ojczyźnie, Danii, dzięki temu, że zapoczątkował ruch folkehojskole. W Polsce ideę tę wprowadził przede wszystkim Ignacy Solarz w okresie międzywojennym i nazwał je uniwersytetami ludowymi. W Skandynawii w dalszym ciągu tamtejsze uniwersytety ludowe świetnie się mają, także dzięki dofinansowaniu rządowemu. Często słyszałam zwłaszcza od Duńczyków, że ich wysoki poziom demokracji i umiejętność pracy zespołowej zawdzięczają właśnie uniwersytetom ludowym. Oprócz rozwijania współpracy w uniwersytetach ludowych jest bardzo dużo nauki praktycznej (learning by doing), co było (i niestety wciąż jest) słabością kształcenia w naszej części Europy. W pedagogice grundtvigowskiej bardzo ważny jest wszechstronny rozwój człowieka, nie koncentrowanie się na wąskich specjalizacjach, które za chwilę mogą być już nie potrzebne. Ale ujawnianie talentów i potencjału studenta/słuchacza. W moim przekonaniu mimo 150 lat, które minęły od powstania pierwszego Uniwersytetu Ludowego w Danii, który właśnie miał zapewnić mieszkańcom wsi szanse rozwoju, ta metoda zachowała swoją aktualność.
  • Ewa Smuk-Stratenwerth's picture
    Bardzo ważny problem! Od 15 lat w naszym Stowarzyszeniu ZIARNO edukując dorosłych na wsi czerpiemy z doświadczeń tzw. pedagogiki grundtvigowskiej. N.F.S. Grundtvig, filozof, poeta, teolog jest postacią powszechnie znaną w swojej ojczyźnie, Danii, dzięki temu, że zapoczątkował ruch folkehojskole. W Polsce ideę tę wprowadził przede wszystkim Ignacy Solarz w okresie międzywojennym i nazwał je uniwersytetami ludowymi. W Skandynawii w dalszym ciągu tamtejsze uniwersytety ludowe świetnie się mają, także dzięki dofinansowaniu rządowemu. Często słyszałam zwłaszcza od Duńczyków, że ich wysoki poziom demokracji i umiejętność pracy zespołowej zawdzięczają właśnie uniwersytetom ludowym. Oprócz rozwijania współpracy w uniwersytetach ludowych jest bardzo dużo nauki praktycznej (learning by doing), co było (i niestety wciąż jest) słabością kształcenia w naszej części Europy. W pedagogice grundtvigowskiej bardzo ważny jest wszechstronny rozwój człowieka, nie koncentrowanie się na wąskich specjalizacjach, które za chwilę mogą być już nie potrzebne. Ale ujawnianie talentów i potencjału studenta/słuchacza. W moim przekonaniu mimo 150 lat, które minęły od powstania pierwszego Uniwersytetu Ludowego w Danii, który właśnie miał zapewnić mieszkańcom wsi szanse rozwoju, ta metoda zachowała swoją aktualność.
  • Ewa Smuk-Stratenwerth's picture
    Bardzo ważny problem! Od 15 lat w naszym Stowarzyszeniu ZIARNO edukując dorosłych na wsi czerpiemy z doświadczeń tzw. pedagogiki grundtvigowskiej. N.F.S. Grundtvig, filozof, poeta, teolog jest postacią powszechnie znaną w swojej ojczyźnie, Danii, dzięki temu, że zapoczątkował ruch folkehojskole. W Polsce ideę tę wprowadził przede wszystkim Ignacy Solarz w okresie międzywojennym i nazwał je uniwersytetami ludowymi. W Skandynawii w dalszym ciągu tamtejsze uniwersytety ludowe świetnie się mają, także dzięki dofinansowaniu rządowemu. Często słyszałam zwłaszcza od Duńczyków, że ich wysoki poziom demokracji i umiejętność pracy zespołowej zawdzięczają właśnie uniwersytetom ludowym. Oprócz rozwijania współpracy w uniwersytetach ludowych jest bardzo dużo nauki praktycznej (learning by doing), co było (i niestety wciąż jest) słabością kształcenia w naszej części Europy. W pedagogice grundtvigowskiej bardzo ważny jest wszechstronny rozwój człowieka, nie koncentrowanie się na wąskich specjalizacjach, które za chwilę mogą być już nie potrzebne. Ale ujawnianie talentów i potencjału studenta/słuchacza. W moim przekonaniu mimo 150 lat, które minęły od powstania pierwszego Uniwersytetu Ludowego w Danii, który właśnie miał zapewnić mieszkańcom wsi szanse rozwoju, ta metoda zachowała swoją aktualność.
  • Ewa Smuk-Stratenwerth's picture
    Bardzo ważny problem! Od 15 lat w naszym Stowarzyszeniu ZIARNO edukując dorosłych na wsi czerpiemy z doświadczeń tzw. pedagogiki grundtvigowskiej. N.F.S. Grundtvig, filozof, poeta, teolog jest postacią powszechnie znaną w swojej ojczyźnie, Danii, dzięki temu, że zapoczątkował ruch folkehojskole. W Polsce ideę tę wprowadził przede wszystkim Ignacy Solarz w okresie międzywojennym i nazwał je uniwersytetami ludowymi. W Skandynawii w dalszym ciągu tamtejsze uniwersytety ludowe świetnie się mają, także dzięki dofinansowaniu rządowemu. Często słyszałam zwłaszcza od Duńczyków, że ich wysoki poziom demokracji i umiejętność pracy zespołowej zawdzięczają właśnie uniwersytetom ludowym. Oprócz rozwijania współpracy w uniwersytetach ludowych jest bardzo dużo nauki praktycznej (learning by doing), co było (i niestety wciąż jest) słabością kształcenia w naszej części Europy. W pedagogice grundtvigowskiej bardzo ważny jest wszechstronny rozwój człowieka, nie koncentrowanie się na wąskich specjalizacjach, które za chwilę mogą być już nie potrzebne. Ale ujawnianie talentów i potencjału studenta/słuchacza. W moim przekonaniu mimo 150 lat, które minęły od powstania pierwszego Uniwersytetu Ludowego w Danii, który właśnie miał zapewnić mieszkańcom wsi szanse rozwoju, ta metoda zachowała swoją aktualność.