Klasy wielojęzyczne

Coraz więcej uczniów w Unii Europejskiej mówi w domu w jednym języku, a uczy się w szkole w innym.

Tego rodzaju różnorodność językowa rodzi pytanie o to, w jaki sposób szkoły mogą jak najlepiej wykorzystać związany z nią potencjał.

Informacje podstawowe

Coraz więcej uczniów w Unii Europejskiej mówi w domu w jednym języku, a uczy się w szkole w innym. Odsetek ten jest bardzo różny w zależności od kraju UE – najmniej takich uczniów jest w Polsce (zaledwie 1 proc.), a najwięcej w Luksemburgu (aż 40 proc.).

Dzieci z migrujących rodzin oznaczają dla innych uczniów w klasie kontakt z innymi językami. Jest to potencjalny atut zarówno dla samych uczniów, jak i dla szkoły i całego społeczeństwa. Tego rodzaju różnorodność językowa rodzi pytanie o to, w jaki sposób szkoły mogą jak najlepiej wykorzystać związany z nią potencjał.

Dlaczego jest to potrzebne?

Istnieją dowody na to, że dzieci z migrujących rodzin zwykle osiągają słabsze wyniki w zakresie podstawowych umiejętności niż ich rówieśnicy. Szkoły muszą dostosować swoje metody nauczania, tak aby kwestia różnych środowisk językowych dzieci była traktowana w sposób pozytywny i konstruktywny, co pozwoli wszystkim uczniom rozwijać w pełni swój potencjał.

Co udało się osiągnąć do tej pory?

Komisja Europejska pracowała wspólnie z państwami członkowskimi nad wyłonieniem realizowanych z powodzeniem strategii, które służą nauczaniu języków w wielojęzycznym otoczeniu i ułatwianiu wymiany najlepszych praktyk w tej dziedzinie. W oparciu o wyniki tej współpracy i kompleksowy przegląd literatury w tym temacie powstał raport zatytułowany „Nauczanie i uczenie się języków w klasach wielojęzycznych”.

W nawiązaniu do tego pierwszego raportu dotyczącego klas wielojęzycznych w 2016 i 2017 r. zorganizowano szereg warsztatów tematycznych i zajęć partnerskiego uczenia się poświęconych integracji dzieci z migrujących rodzin przez edukację szkolną, które były dodatkiem do przeglądu europejskich ram odniesienia dla kompetencji kluczowych w uczeniu się przez całe życie. Wśród uznanych ekspertów, którzy przedłożyli dokumenty do dyskusji, znalazły się Emmanuelle le Pichon-Vorstmann, Dina Mehmedbegovic, Ellen-Rose Kambel i Teresa Tinsley. Grupa opracowała dwa sprawozdania: Nowe podejście do nauczania języków i różnorodności językowej w szkołach oraz Uczniowie z migrujących rodzin w szkołach europejskich. Uczenie się i kultywowanie języków.

Kolejne kroki

Program Erasmus+ stwarza nowe możliwości w zakresie opracowywania nowych strategii nauczania języków obcych i nauki w klasach wielojęzycznych. Możliwości te to między innymi eksperymenty polityczne i partnerstwa na dużą skalę.

Wspólnie z Radą Europy i jej Centrum Języków Nowożytnych Komisja będzie wspierać opracowywanie i rozpowszechnianie nowych metod nauczania języków w klasach wielojęzycznych.

Prace nad materiałami edukacyjnymi i narzędziami wsparcia dla nauczycieli uczących dzieci i młodzież różnej narodowości będą prowadzone w ramach szerszej strategii Komisji na rzecz pracowników oświaty.