Działania w dziedzinie klimatu

Drugi okres rozliczeniowy protokołu z Kioto (2013–2020)

Polityka

Okres ten wypełnia lukę między końcem pierwszego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto a początkiem nowego globalnego porozumienia w 2020 r.

UE, niektóre kraje europejskie i Australia uzgodniły, że jeszcze bardziej ograniczą emisje.

Kraje UE (i Islandia) uzgodniły, że wspólnie osiągną cel polegający na redukcji emisji o 20 proc. w stosunku do poziomu z 1990 r. (zgodnie z unijnym celem redukcji emisji o 20 proc. do 2020 r.). Są one na dobrej drodze do realizacji tego celu.

Jak rozkłada się ciężar realizacji celu 20 proc.?

To wspólne zobowiązanie do 20-procentowej redukcji podzielono pomiędzy 29 krajami i UE, mniej więcej zgodnie z bieżącymi zobowiązaniami w każdym sektorze gospodarki:

W jaki sposób zostanie osiągnięty ten cel?

Środki, jakie dla UE i jej państw członkowskich są konieczne do realizacji zobowiązań dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych, zostały już wprowadzone w ramach pakietu klimatyczno-energetycznego do 2020 roku.

Zmiany w odniesieniu do pierwszego okresu protokołu z Kioto

  • Nowe przepisy dotyczące tego, jak kraje rozwinięte mają rozliczać emisje pochodzące z użytkowania gruntów i leśnictwa.
  • Kontrolą objęty zostaje kolejny gaz cieplarniany (jest ich teraz siedem) – trójfluorek azotu (NF3).

Nadwyżki uprawnień do emisji

Ogromna nadwyżka uprawnień do emisji (tzw. jednostek przyznanej emisji – ang. skrót AAU) z pierwszego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto, jaką zgromadziły niektóre kraje, zagroziła osłabieniem zachęt do osiągania celów redukcji emisji w drugim okresie.

Aby temu zapobiec, wprowadzono ograniczenie ilości jednostek, które można przenieść z pierwszego okresu rozliczeniowego.

Są też deklaracje polityczne ze strony UE i jej państw członkowskich oraz wszystkich innych potencjalnych nabywców – Australii, Japonii, Liechtensteinu, Monako, Nowej Zelandii, Norwegii i Szwajcarii – że nie zakupią tych jednostek AUU.

Wdrożenie przez UE drugiego okresu rozliczeniowegoprotokołu z Kioto  

UE musi najpierw ratyfikować poprawkę dauhańską do protokołu z Kioto.

Proces ratyfikacji obejmuje następujące akty prawne (wszystkie z 2013 r.):

Więcej informacji o ratyfikacji przez UE drugiego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto

Dokumenty
Poszukiwane informacje są dostępne w następujących językach:English (en)