Działania w dziedzinie klimatu

Negocjacje w dziedzinie klimatu

Polityka

UE i jej państwa członkowskie wraz z innymi krajami i organizacjami na świecie podejmują na mocy konwencji klimatycznej ONZ wysiłki na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatu.

Konwencja ONZ w sprawie zmian klimatu

Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), którą przyjęto w 1992 r., jest najważniejszym międzynarodowym traktatem dotyczącym zwalczania zmian klimatycznych. Jej celem jest zapobieganie niebezpiecznemu wpływowi działalności człowieka na klimat na Ziemi.

UE i jej państwa członkowskie znalazły się wśród 197 stron, które podpisały konwencję.

Porozumienie paryskie

Porozumienie klimatyczne z Paryża, które strony UNFCCC przyjęły w grudniu 2015 r., jest pierwszym w historii światowym, prawnie wiążącym porozumieniem w sprawie klimatu.

Protokół z Kioto

Do roku 2020 jedynym na świecie prawnie wiążącym instrumentem służącym zmniejszeniu emisji gazów cieplarnianych będzie protokół z Kioto z 1997 r.

Protokół ratyfikowały 192 strony UNFCCC, w tym UE i jej państwa członkowskie. Jednak protokół z Kioto obowiązuje tylko w odniesieniu do ok. 12 proc. światowych emisji, ponieważ wiele podmiotów emitujących duże ilości gazów cieplarnianych nie jest nim objętych.

Dlatego przewidziano dwa etapy pośrednie:

  • 1. etap (2008-2012) – kraje uprzemysłowione zobowiązały się do zmniejszenia emisji średnio o 5 proc. poniżej poziomów z roku 1990
  • 2. etap (2013-2020) – strony, które opowiedziały się za wprowadzeniem tego etapu, zobowiązały się do zmniejszenia emisji średnio o 18 proc. poniżej poziomów z roku 1990.

Posiedzenia UNFCCC

Konferencje stron
Głównym organem decyzyjnym UNFCCC jest corocznie zwoływana konferencja stron (COP). Mogą w niej uczestniczyć wszystkie strony konwencji. Przedstawiciele biznesu, organizacje międzynarodowe, grupy interesu i stowarzyszenia mają status obserwatorów.

Posiedzenia stron protokołu z Kioto
Głównym organem podejmującym decyzje w związku z protokołem Kioto jest konferencja stron zwoływana jako posiedzenie stron protokołu z Kioto. Są na niej reprezentowane wszystkie strony protokołu. Rządy, które nie są stronami protokołu, biorą udział w charakterze obserwatorów.

Organy pomocnicze
Ich zadaniem jest przygotowywanie decyzji podejmowanych przez konferencję stron i posiedzenie stron protokołu z Kioto. Ich posiedzenia odbywają się podczas corocznej konferencji stron / posiedzeniu stron protokołu z Kioto oraz podczas konferencji klimatycznej w Bonn, która odbywa się co roku w czerwcu.

Inne fora międzynarodowe

UE i jej państwa członkowskie są aktywnymi uczestnikami międzynarodowych forów, których decyzje lub zalecenia są uwzględniane bezpośrednio lub pośrednio w procesie decyzyjnym ONZ. Do forów tych należą:

  • Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC)
  • Grupa G-8 i grupa G-20
  • Forum największych gospodarek świata na rzecz bezpieczeństwa energetycznego i zmiany klimatu (MEF)
  • Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)
  • Międzynarodowa Agencja Energetyczna (MAE).
Dokumenty
Poszukiwane informacje są dostępne w następujących językach:English (en)