Skip to main content
Climate Action

Pakiet klimatyczno-energetyczny do 2020 roku

Pakiet klimatyczno-energetyczny do 2020 roku

Polityka

Pakiet z 2020 r. stanowi zbiór przepisów, które mają zagwarantować, że UE osiągnie swoje cele w zakresie klimatu i energii do 2020 r.

W pakiecie określono trzy najważniejsze cele:

  • ograniczenie o 20 proc.emisji gazów cieplarnianych (w stosunku do poziomu z 1990 r.)
  • 20 proc. energii ma pochodzić ze źródeł odnawialnych
  • zwiększenie o 20 proc. efektywności energetycznej.

Cele te zostały określone przez przywódców krajów UE w 2007 r., a w 2009 r. przyjęto przepisy w tym zakresie.

Aby je osiągnąć, UE podejmuje działania w różnych obszarach.

System handlu uprawnieniami do emisji (ETS)

Unijny system handlu uprawnieniami do emisji jest podstawowym instrumentem UE w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych pochodzących z dużych elektrowni i instalacji przemysłowych oraz z sektora lotnictwa.

W 2019 r. ETS obejmował około 40 proc. całkowitych emisji w UE (z wyłączeniem lotnictwa międzynarodowego).

W 2020 r. emisje pochodzące z tych sektorów mają być mniejsze o 21 proc. w porównaniu z rokiem 2005.

Krajowe cele redukcji emisji

Cele te obejmują sektory podejmujące wspólny wysiłek redukcyjny (tj. bez ETS i bez LULUCF – sektora użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa) – na które przypada ok. 60 proc. całkowitych emisji UE (z wyłączeniem lotnictwa międzynarodowego) w 2019 r. Do tych sektorów należą:

  • sektory przemysłu nieobjęte ETS
  • mieszkalnictwo
  • rolnictwo
  • gospodarowanie odpadami
  • transport (oprócz lotnictwa).

W ramach „decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego” kraje UE przyjęły roczne wiążące cele w zakresie ograniczenia emisji w tych sektorach wyznaczone do roku 2020 (w stosunku do poziomu z 2005 r.).

Cele te różnią się w zależności od bogactwa danego kraju, a ich zakres sięga od zmniejszenia emisji o 20 proc. dla najbogatszych państw do jej zwiększenia o maksymalnie 20 proc. dla najbiedniejszych państw do 2020 r. (przy czym i od nich ogólnie wymaga się, by dołożyły starań w celu ograniczenia emisji).

W ramach corocznego monitorowania postępów przez Komisję każdy kraj jest zobowiązany do informowania o poziomie swoich emisji.

Energia ze źródeł odnawialnych – cele krajowe

W ramach dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii kraje UE również ustaliły wiążące cele krajowe w zakresie zwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych w całkowitym zużyciu energii do 2020 r.

Także te cele różnią się w zależności od pozycji wyjściowej krajów w zakresie produkcji energii odnawialnej i zdolności jej zwiększenia – od 10 proc. na Malcie do 49 proc. w Szwecji.

W rezultacie UE będzie mogła osiągnąć dzięki temu następujące cele:

  • swój cel 20 proc. wyznaczony na 2020 r. (ponad dwukrotne zwiększenie w porównaniu z 9,8 proc. z 2010 r.)
  • 10 proc. energii ze źródeł odnawialnych w sektorze transportu.

Innowacje i finansowanie

UE wspiera rozwój technologii niskoemisyjnych m.in. poprzez:

Efektywność energetyczna

Środki w celu zwiększenia efektywności energetycznej określono w dyrektywie w sprawie efektywności energetycznej.

Korzyści

Dzięki osiągnięciu celów na 2020 r. powinna również nastąpić poprawa w następujących obszarach:

  • zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego w UE – zmniejszenie uzależnienia od importowanej energii i urzeczywistnienie europejskiej unii energetycznej
  • tworzenie miejsc pracy, wspieranie ekologicznego wzrostu gospodarczego i zwiększenie konkurencyjności Europy.
Dokumentacja

Przydatne dokumenty

Sprawozdania techniczne i analizy

Badania

Badania nad aspektami związanymi ze zmianami klimatu

Poglądy wyrażone w poniższych badaniach są wyłącznie opiniami autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy Komisji Europejskiej.