Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων > Σουηδία

Τελευταία ενημέρωση: 06-09-2006
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων - Σουηδία

EJN logo

Η σελίδα αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον. Αυτή τη στιγμή επικαιροποιείται και θα είναι διαθέσιμη στην ευρωπαϊκή πύλη "e-Justice".


 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Τι σημαίνει στην πράξη ο όρος «επίδοση των εγγράφων»; Γιατί υπάρχουν ειδικές διατάξεις για την επίδοση γραπτών πράξεων; 1.
2. Ποια έγγραφα και πράξεις πρέπει υποχρεωτικά να επιδίδονται σύμφωνα με το νόμο; 2.
3. Ποιος φέρει την ευθύνη για την επίδοση ενός εγγράφου; 3.
4. Ποιος είναι ο συνηθέστερος τρόπος επίδοσης; 4.
5. Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι επίδοσης; 5.
6. Υπάρχει κάποια γραπτή πράξη η οποία να πιστοποιεί ότι μία άλλη γραπτή πράξη έχει παραληφθεί ή διαβιβασθεί; 6.
7. Τι συμβαίνει εάν το πρόσωπο προς το οποίο πρέπει να επιδοθεί ένα έγγραφο δεν το λάβει ή εάν η επίδοση αντιβαίνει στο νόμο; Μπορεί η επίδοση να καταστεί έγκυρη με κάποια άλλη διαδικασία ή πρέπει να πραγματοποιηθεί εκ νέου; 7.
8. Υπάρχει κάποιο κόστος για την επίδοση ενός εγγράφου και, αν ναι, ποιο είναι αυτό; 8.

 

1. Τι σημαίνει στην πράξη ο όρος «επίδοση των εγγράφων»; Γιατί υπάρχουν ειδικές διατάξεις για την επίδοση γραπτών πράξεων;

Ο όρος «επίδοση εγγράφου» σημαίνει στην πράξη ότι ένα έγγραφο αποστέλλεται ή παραδίδεται στον αποδέκτη και ότι υπάρχει μία απόδειξη για το ότι το έγγραφο έχει πράγματι παραληφθεί από το εν λόγω πρόσωπο ή ότι έχουν τηρηθεί οι διατάξεις της νομοθεσίας για την επίδοση εγγράφων. Ο λόγος για τον οποίον έχουν θεσπισθεί διατάξεις περί επίδοσης είναι, μεταξύ άλλων, ότι τα δικαστήρια πρέπει να μπορούν να είναι βέβαια ότι ένα έγγραφο έχει περιέλθει στον αποδέκτη του.

2. Ποια έγγραφα και πράξεις πρέπει υποχρεωτικά να επιδίδονται σύμφωνα με το νόμο;

Το μέτρο της επίδοσης πρέπει να εφαρμόζεται όταν υπάρχει ειδική προς τούτο πρόβλεψη ή όταν, με βάση τον σκοπό της εκάστοτε υποχρέωσης κοινοποίησης, συνάγεται ότι η επίδοση είναι υποχρεωτική. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, το μέτρο μπορεί να εφαρμόζεται μόνον εφόσον κρίνεται αναγκαίο με βάση τις περιστάσεις. Ένα παράδειγμα ειδικής διάταξης νόμου η οποία συνεπάγεται ότι η επίδοση είναι υποχρεωτική είναι ο κανόνας σύμφωνα με τον οποίον κάθε αγωγή η οποία ασκείται κατά το αστικό δίκαιο πρέπει υποχρεωτικά να επιδίδεται στον εναγόμενο.

3. Ποιος φέρει την ευθύνη για την επίδοση ενός εγγράφου;

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η επίδοση αποτελεί μέλημα της εκάστοτε αρχής ή του εκάστοτε δικαστηρίου. Ωστόσο, σε μερικές περιπτώσεις η επίδοση πραγματοποιείται με ενέργειες ενός εκ των διαδίκων, ο οποίος πρέπει προηγουμένως να έχει υποβάλει αίτηση στην αρμόδια αρχή και να έχει λάβει σχετική άδεια. Μία προϋπόθεση είναι να μπορεί να γίνει η επίδοση ευχερώς.

4. Ποιος είναι ο συνηθέστερος τρόπος επίδοσης;

Ο συνηθέστερος τρόπος επίδοσης ενός εγγράφου είναι η αποστολή του στον αποδέκτη ταχυδρομικώς. Η επιστολή συνοδεύεται από βεβαίωση παραλαβής, την οποία ο αποδέκτης καλείται να υπογράψει και να ταχυδρομήσει με τη σειρά του στον αποστολέα.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

5. Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι επίδοσης;

Η επίδοση μπορεί να πραγματοποιηθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Υπάρχουν λεπτομερείς διατάξεις για το πότε πρέπει να χρησιμοποιούνται οι διάφοροι τρόποι επίδοσης και για το πότε μπορεί να θεωρηθεί ότι ο αποδέκτης έχει πράγματι παραλάβει το εκάστοτε έγγραφο. Στη συνέχεια απαριθμούνται οι συνηθέστεροι εναλλακτικοί τρόποι επίδοσης.

Επίδοση με απλουστευμένη διαδικασία. Το έγγραφο αποστέλλεται ταχυδρομικώς στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του αποδέκτη και μία τουλάχιστον ημέρα αργότερα αποστέλλεται έγγραφο με το οποίο γνωστοποιείται η αποστολή του πρώτου εγγράφου. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται βεβαίωση ή αποδεικτικό παραλαβής. Η επίδοση με απλουστευμένη διαδικασία επιτρέπεται μόνον εφόσον έχει καταστεί επισήμως γνωστό στον αποδέκτη ότι στη συγκεκριμένη δίκη ή υπόθεση είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί επίδοση με απλουστευμένη διαδικασία. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η επίδοση με βεβαίωση παραλαβής γίνεται μόνον άπαξ στο πλαίσιο δεδομένης υπόθεσης, ενώ από εκεί και πέρα το δικαστήριο αποστέλλει τα συναφή έγγραφα ταχυδρομικώς.

Τηλεφωνική επίδοση. Το περιεχόμενο του εγγράφου αναγιγνώσκεται από τηλεφώνου στον αποδέκτη και στη συνέχεια το έγγραφο αποστέλλεται σε αυτόν ταχυδρομικώς.

Επίδοση με δικαστικό επιμελητή. Πρόκειται για αυτοπρόσωπη επίδοση από δικαστικό επιμελητή ή από ορισμένους άλλους κρατικούς λειτουργούς, π.χ. αστυνομικούς ή υπαλλήλους που είναι αρμόδιοι για την αναγκαστική εκτέλεση.

Επίδοση σε κάποιον υποκατάστατο. Το έγγραφο δεν επιδίδεται στον αποδέκτη αλλά σε κάποιο άλλο πρόσωπο, π.χ. σε ενήλικο μέλος του νοικοκυριού του αποδέκτη, στον σπιτονοικοκύρη του ή στον εργοδότη του.

Θυροκόλληση. Εάν υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι ένα πρόσωπο κρύβεται και το εκάστοτε έγγραφο δεν είναι δυνατό να επιδοθεί σε κάποιο άλλο πρόσωπο (επίδοση σε κάποιον υποκατάστατο), τότε σε ορισμένες περιπτώσεις το έγγραφο μπορεί να καταλειφθεί ή να θυροκολληθεί στην κατοικία του αποδέκτη.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Ειδική περίπτωση επίδοσης για τις ανώνυμες εταιρείες. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, η επίδοση προς ανώνυμη εταιρεία πραγματοποιείται με την αποστολή του εγγράφου στην επισήμως δηλωθείσα διεύθυνση της ανώνυμης εταιρείας.

Επίδοση με γνωστοποίηση. Μία τελευταία δυνατότητα αποτελεί η επίδοση με γνωστοποίηση. Τούτο σημαίνει ότι το έγγραφο παραμένει στην αρμόδια αρχή ή το δικαστήριο, ενώ συγχρόνως δημοσιεύεται ανακοίνωση σχετικά με το γεγονός αυτό, η οποία περιλαμβάνει και το ουσιώδες περιεχόμενο του εγγράφου, σε ειδικό φύλλο της σουηδικής Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (Post- och Inrikes tidningar) ή/και σε κάποια τοπική εφημερίδα. Συγχρόνως, το έγγραφο αποστέλλεται ταχυδρομικώς στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του αποδέκτη.

6. Υπάρχει κάποια γραπτή πράξη η οποία να πιστοποιεί ότι μία άλλη γραπτή πράξη έχει παραληφθεί ή διαβιβασθεί;

Ναι. Κατά κανόνα, υπάρχει κάποια βεβαίωση προερχόμενη από τον αποδέκτη ή ένα έγγραφο της αρμόδιας αρχής ή του αρμόδιου δικαστηρίου ως απόδειξη για το γεγονός ότι έχει όντως πραγματοποιηθεί επίδοση δια τηλεφώνου ή επίδοση σε κάποιον υποκατάστατο ή θυροκόλληση.

7. Τι συμβαίνει εάν το πρόσωπο προς το οποίο πρέπει να επιδοθεί ένα έγγραφο δεν το λάβει ή εάν η επίδοση αντιβαίνει στο νόμο; Μπορεί η επίδοση να καταστεί έγκυρη με κάποια άλλη διαδικασία ή πρέπει να πραγματοποιηθεί εκ νέου;

Στο σουηδικό σύστημα απονομής δικαιοσύνης ισχύει η αρχή της ελεύθερης εξακρίβωσης και αξιολόγησης των αποδεικτικών στοιχείων. Εάν είναι δυνατό να εξακριβωθεί ότι ένα έγγραφο έχει περιέλθει σε συγκεκριμένο πρόσωπο, τότε δεν έχει καμία σημασία το κατά πόσον η επίδοση έγινε με τον τρόπο που προβλέπει ο νόμος. Επομένως, η τυχόν παρατυπία καθεαυτήν δεν σημαίνει ότι η επίδοση πρέπει να πραγματοποιηθεί εκ νέου. Αυτό που έχει βαρύνουσα σημασία είναι το εάν το έγγραφο έχει όντως περιέλθει στον αποδέκτη.

Ωστόσο, εάν το πρόσωπο στο οποίο έπρεπε να επιδοθεί ένα έγγραφο δεν το έχει λάβει και δεν έχουν τηρηθεί οι κανόνες περί επιδόσεως, τότε μπορεί ενδεχομένως να ανατραπεί η δικαστική απόφαση που έχει εκδοθεί επί της υπόθεσης, με την άσκηση των καλουμένων «έκτακτων ένδικων μέσων», όπως είναι, π.χ., η αίτηση αναθεώρησης απόφασης ή η αγωγή αναψηλάφησης.

8. Υπάρχει κάποιο κόστος για την επίδοση ενός εγγράφου και, αν ναι, ποιο είναι αυτό;

Όταν η επίδοση πραγματοποιείται με πρωτοβουλία κάποιας αρχής ή ενός δικαστηρίου, τα σχετικά έξοδα βαρύνουν το κράτος. Π.χ., ο ενάγων δεν υποχρεούται να καταβάλει στο δικαστήριο τα έξοδα στα οποία αυτό υπεβλήθη προκειμένου να επιδώσει την αγωγή στον εναγόμενο.

Εάν η επίδοση πραγματοποιείται κατόπιν αιτήσεως ενός πολίτη και πρέπει να χρησιμοποιηθεί αστυνομικό όργανο προκειμένου να γίνει επίδοση με δικαστικό επιμελητή, το κόστος για τον πολίτη είναι 250 σουηδικές κορώνες.

Πρόσθετες πληροφορίες

  • Για πληροφορίες σχετικά με τη διεθνή επίδοση εγγράφων βλ. internationell delgivning svenska (σουηδικό Υπουργείο Δικαιοσύνης)

« Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων - Γενικές Πληροφορίες | Σουηδία - Γενικές Πληροφορίες »

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 06-09-2006

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο