Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων > Κάτω Χώρες

Τελευταία ενημέρωση: 16-04-2007
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων - Κάτω Χώρες

EJN logo

Η σελίδα αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον. Αυτή τη στιγμή επικαιροποιείται και θα είναι διαθέσιμη στην ευρωπαϊκή πύλη "e-Justice".


 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Τι σημαίνει στην πράξη ο νομικός όρος «επίδοση και κοινοποίηση μιας πράξης»; Γιατί υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για την επίδοση και την κοινοποίηση πράξεων; 1.
2. Ποιες πράξεις πρέπει να επιδοθούν και να κοινοποιηθούν επισήμως; 2.
3. Ποιος είναι υπεύθυνος για την επίδοση και την κοινοποίηση μιας πράξης; 3.
4. Ποια είναι η κανονική μέθοδος επίδοσης και κοινοποίησης ; 4.
5. Τι συμβαίνει στην περίπτωση που η επίδοση στον αποδέκτη δεν είναι δυνατή (π.χ. αν αυτός δεν βρίσκεται στην κατοικία του); 5.
6. Υπάρχει γραπτή απόδειξη της επίδοσης και κοινοποίησης της πράξης; 6.
7. Τι συμβαίνει αν για κάποιο λόγο ο παραλήπτης δεν παραλάβει την πράξη ή αν η επίδοση και η κοινοποίηση γίνει κατά παράβαση των προβλεπόμενων διατάξεων (π.χ. αν η επίδοση και η κοινοποίηση γίνει σε κάποιον τρίτο); Μπορεί η επίδοση ή η κοινοποίηση να είναι παρά ταύτα έγκυρη; (Μπορεί δηλαδή να αποκατασταθεί η παράβαση των διατάξεων του νόμου;) Πρέπει να αποσταλεί εκ νέου η πράξη προς επίδοση ή κοινοποίηση; 7.
8. Πρέπει να πληρώσω για την επίδοση και κοινοποίηση μιας πράξης και, σε καταφατική περίπτωση, πόσο; 8.

 

1. Τι σημαίνει στην πράξη ο νομικός όρος «επίδοση και κοινοποίηση μιας πράξης»; Γιατί υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για την επίδοση και την κοινοποίηση πράξεων; 

Στις δικαστικές διαδικασίες, είναι πολύ σημαντική η πλήρης ενημέρωση κάθε διαδίκου σχετικά με τις απόψεις των άλλων διαδίκων όσον αφορά την υπόθεση. Με αυτόν τον τόπο επιτρέπεται σε κάθε διάδικο να τελεί εν γνώσει των επιχειρημάτων των άλλων διαδίκων, και να μπορεί να απαντήσει σε αυτά τεκμηριωμένα. Για να διασφαλιστεί, στο μέτρο του δυνατού, ότι οι διάδικοι γνωρίζουν δεόντως τις απόψεις των άλλων διαδίκων, υπάρχουν κανόνες που ορίζουν ότι πρέπει να χορηγούνται στους διαδίκους οι πράξεις με τις οποίες προβάλλονται αυτές οι απόψεις.

Στις Κάτω Χώρες, αυτό επιτυγχάνεται με την επίδοση (μέσω δικαστικού επιμελητή) ή την κοινοποίηση πράξεων (μέσω ταχυδρομείου). Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, ο στόχος είναι ίδιος, δηλαδή η ενημέρωση των διαδίκων.

Οι δύο κύριοι τρόποι υποβολής διαφοράς σε δικαστήριο των Κάτω Χωρών είναι η κλήτευση και η αγωγή. Ο νόμος ορίζει πότε χρησιμοποιείται η κλήτευση και πότε ασκείται αγωγή. (Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα, βλέπε τις πληροφορίες σχετικά με την προσφυγή στα δικαστήρια). Εάν χρησιμοποιηθεί εσφαλμένη μέθοδος, το δικαστήριο θα διορθώσει τις διαδικασίες.

Στην περίπτωση διαδικασίας που ξεκινά με κλήτευση, ο δικαστικός επιμελητής επιδίδει στον εναγόμενο κλήτευση κατόπιν αιτήματος του ενάγοντος. Μόλις ο ενάγων εγγράψει την υπόθεση στο πινάκιο του αρμόδιου δικαστηρίου, ο εναγόμενος μπορεί να υποβάλλει υπόμνημα αντίκρουσης, το οποίο παραδίδεται στον άλλο διάδικο, όπως πρέπει να παραδοθούν και όλες οι διαδικαστικές πράξεις που θα υποβληθούν μεταγενέστερα. Αυτό πραγματοποιείται στη σχετική δικάσιμο (rolzitting). Εάν οι διάδικοι αντιπροσωπεύονται από πληρεξούσιους δικηγόρους, συνήθως αποστέλλουν αμοιβαία και εκ των προτέρων τα έγγραφα που θα έχουν μαζί τους.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Οι διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή αρχίζουν με την ταχυδρομική κατάθεση αγωγής στη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου. Τότε το δικαστήριο κλητεύει, εκ νέου ταχυδρομικά, τον αιτούντα και τους εμπλεκόμενους διαδίκους που κατονομάζονται στην αγωγή. Σε ορισμένες υποθέσεις, η αγωγή πρέπει να επιδοθεί με δικαστικό επιμελητή, ιδίως σε υποθέσεις διαζυγίου.

2. Ποιες πράξεις πρέπει να επιδοθούν και να κοινοποιηθούν επισήμως;

Ο ενάγων πρέπει να ρυθμίσει την επίδοση στον ενάγοντα της κλήτευσης και της απόφασης του δικαστηρίου με επίσημο τρόπο, δηλαδή μέσω δικαστικού επιμελητή.

3. Ποιος είναι υπεύθυνος για την επίδοση και την κοινοποίηση μιας πράξης;

Ο δικαστικός επιμελητής που είναι εγκατεστημένος στις Κάτω Χώρες.

Στις διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή, ο ενάγων χρειάζεται μόνο να καταθέσει την αγωγή στη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου. Η γραμματεία αυτή θα διαβιβάσει την κλήτευση στον αιτούντα και (εάν απαιτείται) στους εμπλεκόμενους διαδίκους (εκτός από τις υποθέσεις διαζυγίου), και θα αποστείλει και τις άλλες διαδικαστικές πράξεις. Η κλήτευση ή τα έγγραφα αποστέλλονται είτε με απλή είτε με συστημένη επιστολή, ανάλογα με την περίπτωση.

4. Ποια είναι η κανονική μέθοδος επίδοσης και κοινοποίησης ;

Στις διαδικασίες που ξεκινούν με κλήτευση, η κλήτευση επιδίδεται από τον δικαστικό επιμελητή. Η επίσημη πράξη που αυτός χορηγεί (exploot) είναι δημόσιο έγγραφο. Συνήθως η κλήτευση εγχειρίζεται αυτοπροσώπως στον αντίδικο. Εάν αυτός αρνείται να την παραλάβει, ο δικαστικός επιμελητής σημειώνει την άρνηση πάνω στην κλήτευση και θεωρείται ότι το αντίγραφο παρελήφθη από αυτόν, ακόμα και εάν ο αποδέκτης αρνήθηκε να το παραλάβει. Ο δικαστικός επιμελητής είτε αφήνει αντίγραφο της κλήτευσης στον αντίδικο σε σφραγισμένο φάκελο είτε το αποστέλλει ταχυδρομικά. Εάν ο δικαστικός επιμελητής δεν κατορθώσει να επιδώσει την πράξη στον αντίδικο αυτοπροσώπως, μπορεί να αφήσει την πράξη αυτή σε κάποιον που βρίσκεται στην κατοικία του αντιδίκου, σημειώνοντας την ιδιότητα του προσώπου αυτού (π.χ. μέλους του νοικοκυριού). Εάν ούτε αυτό είναι δυνατό, ο δικαστικός επιμελητής είτε αφήνει την πράξη στην κατοικία σε σφραγισμένο φάκελο είτε την αποστέλλει ταχυδρομικά.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Σε περίπτωση νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (όπως οι επαρχιακές και δημοτικές αρχές), η κλήτευση επιδίδεται στον τόπο της έδρας ή του γραφείου της διοικητικής αρχής ή στο πρόσωπο ή στην κατοικία του επικεφαλής αυτής της διοικητικής αρχής. Σε περίπτωση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, η κλήτευση επιδίδεται στην έδρα αυτού του προσώπου ή στο πρόσωπο ή την κατοικία ενός από τους διευθυντές του.

Εάν η ταχυδρομική επίδοση (κοινοποίηση) επαρκεί, αυτή συνήθως λαμβάνει τη μορφή αποστολής των συναφών πράξεων με το ταχυδρομείο. Μια άλλη επιλογή συνίσταται στην παράδοση των πράξεων κατά τη δικάσιμο.

Στις διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή, η επίδοση από δικαστικό επιμελητή είναι πολύ σπάνια. Όπως αναφέρθηκε στην απάντηση στο ερώτημα 4, στις διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή, ο αιτών και οι άλλοι εμπλεκόμενοι διάδικοι κλητεύονται από τη γραμματεία του δικαστηρίου με απλή ή συστημένη επιστολή. Επίσης, ο γραμματέας του δικαστηρίου αποστέλλει τις διαδικαστικές πράξεις με απλή ή συστημένη επιστολή.

Εάν βρίσκεστε σε χώρα της αλλοδαπής και επιθυμείτε να κλητεύσετε κάποιον στις Κάτω Χώρες προκειμένου να εμφανιστεί ενώπιον αλλοδαπού δικαστηρίου, χρειάζεσθε τη βοήθεια δικαστικού επιμελητή εγκατεστημένου στις Κάτω Χώρες. Μπορείτε να το πράξετε, αποστέλλοντας την πράξη σε ολλανδό δικαστικό επιμελητή υπό την ιδιότητά του ως υπηρεσία παραλαβής, σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κανονισμό περί επιδόσεως ή κοινοποιήσεως. Εναλλακτικά, η υπηρεσία διαβίβασης στη χώρα στην οποία εδρεύει το δικαστήριο μπορεί να αποστείλει με συστημένη επιστολή την πράξη απευθείας στον εμπλεκόμενο ή στους εμπλεκόμενους διαδίκους.

5. Τι συμβαίνει στην περίπτωση που η επίδοση στον αποδέκτη δεν είναι δυνατή (π.χ. αν αυτός δεν βρίσκεται στην κατοικία του);

Διαδικασίες που ξεκινούν με κλήτευση

Εάν ο αποδέκτης δεν βρίσκεται εκεί, αντίγραφο της σχετικής κλήτευσης δίδεται σε μέλος του νοικοκυριού του αποδέκτη ή σε άλλο πρόσωπο που βρίσκεται επιτόπου, το οποίο αναμένεται να παραδώσει το αντίγραφο στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν αυτό σε εύθετο χρόνο.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Εάν το αντίγραφο δεν μπορεί να δοθεί σε κανένα από τους προαναφερθέντες, ο δικαστικός επιμελητής αφήνει αντίγραφο της κλήτευσης σε σφραγισμένο φάκελο στην κατοικία του αποδέκτη. Εάν ούτε αυτό είναι δυνατόν, ως τελευταία δυνατότητα το αντίγραφο αποστέλλεται ταχυδρομικώς.

Βεβαίως, σε περίπτωση που δεν είναι γνωστή η κατοικία του προσώπου στις Κάτω Χώρες, η κλήτευση επιδίδεται στην εισαγγελία του δικαστηρίου που θα επιληφθεί της υπόθεσης. Οι ίδιες ρυθμίσεις εφαρμόζονται και στα νομικά πρόσωπα.

Οι επιδόσεις σε πρόσωπα που έχουν γνωστή κατοικία ή διαμονή εκτός των Κάτω Χωρών αλλά εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διέπονται από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1348/2000 περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις.

Διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή

Η λογική πάνω στην οποία βασίζεται η κοινοποίηση πράξεων σε διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή είναι διαφορετική. Η κλήτευση του αιτούντος και των εμπλεκόμενων διαδίκων με απλή επιστολή οφείλεται στο γεγονός ότι τα πρόσωπα αυτά υπέδειξαν από μόνα τους στην αγωγή ή στην αίτηση (που υποβλήθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου) τη διεύθυνση στην οποία μπορούν να αναζητηθούν. Επομένως, εικάζεται με ασφάλεια ότι όντως θα πραγματοποιηθεί η κλήτευση.

Εάν ένας διάδικος δεν έχει δηλώσει ο ίδιος τη διεύθυνσή του, θα κλητευθεί με συστημένη επιστολή. Εάν η επιστολή αυτή επιστραφεί στο γραμματέα του δικαστηρίου, αυτός ελέγχει εάν ο αποδέκτης είχε καταχωρηθεί στα μητρώα που αντιστοιχούν στην αναφερόμενη στην κλήτευση διεύθυνση κατά την ημερομηνία αποστολής ή το αργότερο μια εβδομάδα μετά. Εάν όντως έχει καταχωρηθεί ο γραμματέας αποστέλλει την κλήτευση αμέσως με απλή επιστολή. Διαφορετικά, ο γραμματέας του δικαστηρίου διορθώνει τη διεύθυνση (εάν είναι δυνατό) και αποστέλλει εκ νέου την κλήτευση με συστημένη επιστολή, εκτός εάν το δικαστήριο αποφασίσει άλλως.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Οι διεθνείς κανόνες μπορούν επίσης να εφαρμοστούν σε διαδικασίες που ξεκίνησαν με αγωγή. Για παράδειγμα, η επίδοση πρέπει να διενεργηθεί σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1348/2000 περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις εάν ο αιτών ή οι εμπλεκόμενοι διάδικοι δεν έχουν γνωστή κατοικία ή διαμονή στις Κάτω Χώρες αλλά έχουν γνωστή κατοικία ή διαμονή σε κράτος στο οποίο εφαρμόζεται ο εν προαναφερόμενος κανονισμός.

6. Υπάρχει γραπτή απόδειξη της επίδοσης και κοινοποίησης της πράξης;

Στις διαδικασίες που ξεκινούν με κλήτευση, ο δικαστικός επιμελητής σημειώνει το πρόσωπο στο οποίο δόθηκε αντίγραφο της κλήτευσης καθώς και την ιδιότητα αυτού του προσώπου. Αυτό αποτελεί αμάχητη απόδειξη του τρόπου διαβίβασης της πράξης και του προσώπου που την παρέλαβε.

Ο δικαστικός επιμελητής πρέπει να υπογράψει την εν λόγω κλήτευση και τα αντίγραφα· εάν δεν το πράξει, τότε η κλήτευση θεωρείται άκυρη. Ωστόσο, αυτή η παράλειψη μπορεί να θεραπευθεί μέσω της λεγόμενης κλήτευσης θεραπείας (herstelexploot).

Εάν η πράξη αποσταλεί στον αντίδικο με συστημένη επιστολή, συχνά δεν θα υπάρχει γραπτή απόδειξη καθώς από την πείρα προκύπτει ότι ο αντίδικος συνήθως αρνείται να υπογράψει για την παραλαβή.

Το ίδιο ισχύει στις διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή εάν οι διάδικοι κλητεύθηκαν ή εάν απεστάλη πράξη με συστημένη επιστολή.

7. Τι συμβαίνει αν για κάποιο λόγο ο παραλήπτης δεν παραλάβει την πράξη ή αν η επίδοση και η κοινοποίηση γίνει κατά παράβαση των προβλεπόμενων διατάξεων (π.χ. αν η επίδοση και η κοινοποίηση γίνει σε κάποιον τρίτο); Μπορεί η επίδοση ή η κοινοποίηση να είναι παρά ταύτα έγκυρη; (Μπορεί δηλαδή να αποκατασταθεί η παράβαση των διατάξεων του νόμου;) Πρέπει να αποσταλεί εκ νέου η πράξη προς επίδοση ή κοινοποίηση;

Στις Κάτω Χώρες, η συνήθης πρακτική έγκειται στην επίδοση της κλήτευσης στο πρόσωπο για το οποίο αυτή προορίζεται. Εάν αυτό δεν είναι παρόν, ο νόμος επιτρέπει την επίδοση της κλήτευσης σε μέλος του νοικοκυριού ή σε τρίτο πρόσωπο το οποίο συνάντησε εκεί ο δικαστικός επιμελητής, ή εναλλακτικά αυτός μπορεί να αφήσει την κλήτευση στην κατοικία ή να την στείλει ταχυδρομικά. Οι δύο τελευταίες εναλλακτικές λύσεις εφαρμόζονται μόνο εάν δεν υπάρχει κάποιο πρόσωπο στην κατοικία στο οποίο να μπορεί ο επιμελητής να επιδώσει την κλήτευση. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις εικάζεται, εφόσον έχουν τηρηθεί οι νόμιμες απαιτήσεις, ότι η κλήτευση διαβιβάσθηκε στον αποδέκτη της.

Προβλέπονται ορισμένες περιστάσεις, στις οποίες μπορεί να καθίσταται άκυρη η κλήτευση, όπως όταν παραλείπεται η καταγραφή των υποχρεωτικών λεπτομερειών. Επίσης, η παράλειψη υπογραφής της κλήτευσης από τον δικαστικό επιμελητή την καθιστά άκυρη (βλέπε ερώτημα 6 ανωτέρω). Ωστόσο, σε ανάλογες περιπτώσεις, μελετάται εάν από την εν λόγω παράλειψη προκλήθηκε αδικαιολόγητη ζημία στο πρόσωπο για το οποίο προοριζόταν η κλήτευση· εάν δεν προκλήθηκε η κλήτευση δεν θεωρείται άκυρη.

Η παράλειψη λόγω της οποίας καθίσταται άκυρη η κλήτευση μπορεί να θεραπευθεί με άλλη κλήτευση, κατόπιν αιτήματος του προσώπου που ζήτησε την επίδοσή της ή του δικαστηρίου.

Στις διαδικασίες που ξεκινούν με αγωγή, οι λεπτομέρειες της διεύθυνσης του αιτούντος και των άλλων εμπλεκομένων διαδίκων εικάζονται σωστές· επομένως, εάν υπάρξει κάποιο πρόβλημα με την κλήτευση, ο αιτών ή ο εμπλεκόμενος διάδικος είναι κατ’ αρχήν προσωπικά υπεύθυνοι.

8. Πρέπει να πληρώσω για την επίδοση και κοινοποίηση μιας πράξης και, σε καταφατική περίπτωση, πόσο;

Η επίδοση πράξης συνεπάγεται έξοδα τα οποία χρεώνονται από τον δικαστικό επιμελητή. Τα έξοδα αυτά έχουν διττό χαρακτήρα, δηλαδή αφενός αποτελούνται από ένα μη καθοριζόμενο και επιδεχόμενο διαπραγμάτευσης ποσό το οποίο συμφωνείται μεταξύ του πελάτη και του δικαστικού επιμελητή και αφετέρου από ένα καθοριζόμενο ποσό που θεσπίζει η κυβέρνηση και το οποίο βαρύνει τον αντίδικο. Αυτό το τελευταίο ποσό για τις πράξεις του δικαστικού επιμελητή περιλαμβάνεται στα δικαστικά έξοδα.

Πρόσθετες πληροφορίες

Μερικές από τις προαναφερθείσες πληροφορίες προέρχονται από τα άρθρα 45-66 και τα άρθρα 271-277 και 291 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Για περισσότερες πληροφορίες βλ. Overheid.nl English - Nederlands :

  • Κάνετε κλικ στο «wet- en regelgeving»
  • Γράψτε: «burgerlijke rechtsvordering» (στον τίτλο αριθ. 3)
  • Επιλέξτε : «wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering»

« Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων - Γενικές Πληροφορίες | Κάτω Χώρες - Γενικές Πληροφορίες »

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 16-04-2007

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο