Komisja Europejska > EJN > Wykonywanie orzeczeń > Grecja

Ostatnia aktualizacja: 30-10-2007
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Wykonywanie orzeczeń - Grecja

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Jej treść w oryginalnej wersji językowej została zaktualizowana i przeniesiona do europejskiego portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co oznacza wykonywanie orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych? 1.
2. Na jakich warunkach wydaje się tytuł lub decyzję wykonawczą? 2.
2.1. Procedura 2.1.
2.2. Istotne warunki 2.2.
3. Przedmiot i charakter środków egzekucyjnych 3.
3.1. Jakie są skutki środków egzekucyjnych? 3.1.
3.2. Jaki jest okres ważności takich środków? 3.2.
4. Czy można się odwołać od decyzji przyznającej takie środki? 4.

 

1. Co oznacza wykonywanie orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych?

Wykonywanie orzeczeń jest działaniem mającym na celu zapewnienie z pomocą władz publicznych zaspokojenia roszczenia materialnego włączonego do tytułu wykonawczego. W celu wykonania orzeczenia stosuje się następujące srodki:

  • odebranie majątku ruchomego przy użyciu siły
  • eksmisję z nieruchomosci przy użyciu siły
  • zajęcie
  • pozbawienie wolnosci
  • kary pieniężne
  • zarząd przymusowy
  • wymóg złożenia oswiadczeń pod przysięgą.

2. Na jakich warunkach wydaje się tytuł lub decyzję wykonawczą?

Tytułu wykonawczy jest dokumentem publicznym potwierdzającym istnienie roszczenia i przyznającym wnioskodawcy prawo do żądania od dłużnika zaspokojenia roszczeń wskazanych w tytule wykonawczym. Do elementów koniecznych należą: wspomniany tytuł i ważność roszczenia.

2.1. Procedura

Wykonanie orzeczenia uważa się raczej za częsć orzekania, a nie element sprawowania władzy administracyjnej. Ma ono na celu zapewnienie ochrony prawnej. Wnioski adresowane do urzędników odpowiedzialnych za wykonanie, a także wszystkie akty wykonawcze należą do aktów proceduralnych. Wsród warunków, jakie należy spełnić w celu umożliwienia wykonania orzeczenia, wyróżnia się:

  • własciwosć i kompetencje urzędników odpowiedzialnych za wykonanie
  • występowanie w charakterze strony procesowej
  • zdolnosć do wszczęcia postępowania
  • zdolnosć do występowania w imieniu klienta
  • istnienie uzasadnionego prawnie interesu
  • zdolnosć do czynnosci prawnych
  • istnienie tytułu wykonawczego
  • istnienie roszczenia, które można zaspokoić w drodze wykonania orzeczenia.

Wykonaniu podlegają zarówno orzeczenia sądowe, jak i decyzje innych organów. Wnioskowanie do sądu o zatwierdzenie wykonania nie zawsze jest konieczne. Poniżej wymieniono tytuły wykonawcze:

Do góryDo góry

  • prawomocne orzeczenia greckich sądów
  • tymczasowo wykonalne orzeczenia greckich sądów
  • orzeczenia arbitrażowe
  • dokumenty greckich sądów zawierające ugodę lub okreslające koszty sądowe
  • akty notarialne
  • nakazy płatnicze wydane przez greckich sędziów
  • nakazy eksmisji lokatora
  • wykonalne tytuły zagraniczne
  • nakazy i akty uznane przez prawo za tytuły wykonawcze.

Wsród urzędników odpowiedzialnych za wykonanie wyróżnia się urzędników bezposrednich i posrednich. Urzędników bezposrednich wyznacza wierzyciel składający wniosek o wykonanie orzeczenia. Należą do nich: a) komornicy sądowi, którzy są urzędnikami publicznymi nieotrzymującymi stałego wynagrodzenia, uprawnionymi do podejmowania działań w zakresie zajęcia majątku ruchomego pozostającego w posiadaniu dłużnika, a także do zajmowania nieruchomosci, statków i samolotów należących do dłużnika, bezposredniego wykonania orzeczeń, aresztowania dłużników, o pozbawieniu wolnosci których zdecydował sąd, i do przygotowania licytacji, b) notariusze lub sędziowie pokoju ich zastępujący, uprawnieni do przeprowadzenia dobrowolnej lub przymusowej licytacji zajętych aktywów dłużnika oraz podziału zysków poprzez sporządzenie listy klasyfikacyjnej. Do urzędników posrednich należą: funkcjonariusze policji, przedstawiciele sił zbrojnych oraz swiadkowie komorników sądowych, którzy asystują im w przypadku stawiania oporu lub groźby oporu przeciwko wykonaniu orzeczenia. Urzędnicy odpowiadają za zawinione naruszenie swoich zobowiązań podczas wykonywania obowiązków.

Nakaz wykonania wydaje osoba, która ma prawo do jego egzekwowania tj. wnioskodawca lub jego przedstawiciel, który nie musi być prawnikiem. Podstawowe koszty wykonania obejmują:

Do góryDo góry

  • honorarium komornika sądowego za zajęcie w przypadku roszczeń w wysokosci do 587 EUR: 44 EUR, w przypadku roszczeń w wysokosci od 589,87 do 5 869,40 EUR: 2,5 %, a w przypadku roszczeń w wysokosci od 5 872,34 EUR: 1 % (do pułapu 352 EUR) za każdą zajętą nieruchomosć, statek lub samolot;
  • honorarium komornika sądowego za przygotowanie programu każdej licytacji lub ponownej licytacji lub streszczenia raportu z zajęcia w przypadku roszczeń w wysokosci do 587 EUR: 44 EUR; w przypadku roszczeń w wysokosci od 589,87 EUR do 5 869,40 EUR: 2 %,a w przypadku roszczeń w wysokosci od 5 872,34 EUR: 1 % (do pułapu 176 EUR);
  • honorarium licytatora: 25 EUR;
  • honorarium komornika sądowego za inny akt wykonawczy: od 175 do 295 EUR, zgodnie z ustaleniami między komornikiem a klientem;
  • honorarium swiadka komornika: 22 EUR dla każdego swiadka;
  • w przypadku unieważnienia wykonania orzeczenia honorarium komornika ulega obniżeniu o 50 %;
  • 0,30 EUR za każdy kilometr podróży komornika i swiadków z miejsca ich siedziby w celu przeprowadzenia dowolnej czynnosci;
  • specjalne honorarium komornika zależne od stopnia złożonosci wykonania orzeczenia: zgodnie z ustaleniami między komornikiem a klientem (dłużnik nigdy nie uiszcza tego honorarium).
2.2. Istotne warunki

Istotne warunki wykonania orzeczenia obejmują:

  • istnienie uzasadnionego prawnie interesu, tj. potrzeba wydania aktu wykonawczego i ochrony prawnej, którą on zapewnia oraz
  • ważność roszczenia.

Celem prawa regulującego wykonanie orzeczeń jest w danych okolicznościach zrównoważenie spornych interesów między wierzycielami z jednej strony a dłużnikami lub osobami trzecimi z drugiej strony. Kryteria stosowane przez sąd w celu przyznania środków egzekucyjnych, są następujące:

Do góryDo góry

  • szybkie zaspokojenie roszczeń wierzycieli dokonane niewielkim kosztem;
  • ochrona osobistych interesów oraz uzasadnionych prawnie interesów dłużnika;
  • zbieżność interesów wierzyciela i dłużnika, jeśli chodzi o osiągnięcie najlepszej możliwej ceny na licytacji;
  • ochrona interesów osób trzecich.

3. Przedmiot i charakter środków egzekucyjnych

Środki egzekucyjne mogą być wymierzone w majątek i/lub osobę dłużnika. Środki egzekucyjne to czynności materialne urzędników uprawnionych do ich podejmowania. Ich bezpośrednim lub pośrednim skutkiem jest zaspokojenie roszczeń wykonane przez państwo. Środki egzekucyjne można stosować wobec następujących aktywów:

  • majątku ruchomego w posiadaniu dłużnika, w posiadaniu wierzyciela lub też osoby trzeciej gotowej do jego przekazania;
  • praw majątkowych dłużnika do aktywów osoby trzeciej;
  • środków pieniężnych;
  • roszczeń pieniężnych przeciwko osobom trzecim w posiadaniu osoby podlegającej środkom egzekucyjnym;
  • majątku nieruchomego należącego do dłużnika lub praw majątkowych dłużnika;
  • statków;
  • samolotów;
  • praw własności intelektualnej, patentów, praw do filmów.

Środków egzekucyjnych nie można stosować wobec następujących aktywów:

  • rzeczy osobistych dłużnika i jego rodziny;
  • żywności i paliwa niezbędnego dłużnikowi i jego rodzinie;
  • medali, przedmiotów pamiątkowych, manuskryptów, korespondencji, rejestrów rodzinnych i ksiąg biznesowych;
  • książek, instrumentów muzycznych, dzieł sztuki;
  • narzędzi, maszyn, książek lub innych rzeczy niezbędnych osobom, które zarabiają na życie;
  • towarów ulegających zepsuciu;
  • udziałów w spółkach;
  • ustawowych roszczeń alimentacyjnych;
  • roszczeń z tytułu pensji, emerytur i ubezpieczeń.
3.1. Jakie są skutki środków egzekucyjnych?

Dłużnik, podobnie jak osoby trzecie, musi podporządkować się decyzji nakazującej zastosowanie środka egzekucyjnego. Jeżeli w trakcie wykonania orzeczenia komornik sądowy napotka opór, może go odeprzeć poprzez użycie siły. Jednocześnie może skontaktować się z organem odpowiedzialnym za utrzymanie nakazu. Komornik może pozyskać do współpracy dwóch dorosłych świadków lub drugiego komornika. W sytuacji gdy dłużnik nie podporządkuje się decyzji, a w szczególności:

Do góryDo góry

  • jeżeli dłużnik nie wypełni swojego zobowiązania do wykonania danej czynności, która może być wykonana także przez osobę trzecią, wierzyciel ma prawo do wykonania tej czynności na koszt dłużnika;
  • jeżeli dłużnik nie wypełni swojego zobowiązania do wykonania danej czynności, która nie może być wykonana przez osobę trzecią i zależy wyłącznie od gotowości dłużnika do jej wykonania, sąd nakaże mu wykonanie tej czynności, a w przypadku, gdy dłużnik tego nie uczyni, nałoży na niego karę finansową na rzecz wierzyciela oraz karę pozbawienia wolności;
  • jeżeli dłużnik jest zobowiązany do wstrzymania się od wykonania czynności lub do przyzwolenia na jej wykonanie, sąd może, z tytułu naruszenia, nałożyć na dłużnika karę finansową na rzecz wierzyciela lub karę pozbawienia wolności.

Powyższe przypadki pozostają bez wpływu na prawo wierzyciela do żądania odszkodowania gwarantowanego przez przepisy prawa materialnego dotyczące szkód doznanych w wyniku niepodporządkowania się danej decyzji przez dłużnika. Co do zasady możliwe jest rozporządzenie danym składnikiem aktywów przez dłużnika. Jednak w przypadku zajęcia tego składnika rozporządzanie nim jest zakazane i zostaje uznane za nieważne względem osoby, która wystąpiła o zajęcie oraz wierzycieli, którzy wystąpili z roszczeniami.

W przypadku gdy wykonanie orzeczenia dotyczy rachunków bankowych dłużnika, bank nie ma obowiązku ujawnienia wnioskodawcy szczegółowych informacji o tych rachunkach. Jednak w przypadku doręczenia bankowi dokumentu dotyczącego zajęcia środków pieniężnych w posiadaniu dłużnika, rozporządzenie zajętą kwotą jest zakazane i zostaje uznane za nieważne względem osoby, która wystąpiła o jej zajęcie. Bank musi w ciągu ośmiu dni od daty doręczenia aktu zajęcia złożyć oświadczenie o istnieniu zajętych środków (środków pieniężnych zdeponowanych na rachunku bankowym) oraz, jeśli ich wysokość wystarczy do zaspokojenia roszczeń osoby, która wystąpiła o zajęcie, musi wypłacić odpowiednią kwotę pieniędzy tej osobie.

Do góryDo góry

3.2. Jaki jest okres ważności takich środków?

Co do zasady brak przepisów nakładających na wnioskodawcę terminy. Istnieją pewne ograniczenia czasowe, ale są to raczej terminy ostateczne, przed upływem których nie można w sposób ważny wykonywać pewnych czynności, a nie wiążące ograniczenia czasowe, bezpośrednio określające datę, po której wnioskodawca nie może już wszcząć postępowania. Przepis, na mocy którego różne poszczególne czynności muszą być wykonane w pewnym okresie po zajęciu lub przed licytacją, nie zmienia podstawy systemu. Aby uniknąć przedłużaniu procedury w nieskończoność, ustanowiono jeden ostateczny termin w roku, po którym nie można dokonać zajęcia ani innej czynności na podstawie tego samego nakazu. Licytacji nie można przeprowadzić na podstawie zajęcia, które ze względu na upływ terminu zostało cofnięte na mocy decyzji sądu.

4. Czy można się odwołać od decyzji przyznającej takie środki?

Jedynym środkiem odwoławczym przeciwko procedurze wykonania orzeczenia jest złożenie wniosku o uchylenie wyroku zaocznego. Wniosek taki może złożyć osoba, przeciwko której wykonanie orzeczenia jest skierowane, lub przez wierzyciela mającego prawnie uzasadniony interes. Wniosek taki można złożyć: w ciągu 15 dni od daty przeprowadzenia czynności wykonawczej, jeżeli dotyczy on ważności tytułu lub postępowania przygotowawczego; do chwili przeprowadzenia ostatniej czynności wykonawczej, jeżeli wniosek dotyczy ważności czynności wykonawczych (od pierwszej do ostatniej); oraz w ciągu sześciu miesięcy od przeprowadzenia ostatniej czynności wykonawczej, jeżeli wniosek dotyczy ważności tej czynności. Wniosek o uchylenie wyroku zaocznego może także złożyć osoba trzecia posiadająca prawo do przedmiotu wykonania, które zostało zakwestionowane, a które może ona powołać wobec osoby, przeciwko której skierowano wykonanie orzeczenia bez żadnego konkretnego terminu ostatecznego. Sąd właściwy to sąd, w którego okręgu znajduje się miejsce wykonania, a mianowicie sędzia pokoju (jeśli tytuł wykonawczy został wydany na podstawie decyzji sędziego pokoju) oraz sąd pierwszej instancji w składzie jednego sędziego (we wszystkich innych przypadkach). Fakt złożenia wniosku o uchylenie wyroku zaocznego nie zawiesza wykonania orzeczenia. O zawieszeniu procedury wykonawczej może zadecydować sąd na żądanie wnioskodawcy, przy czym niezbędne może być przedstawienie odpowiedniego zabezpieczenia. O takiej decyzji informuje się urzędników odpowiedzialnych za wykonanie orzeczenia, którzy nie mogą przeprowadzać żadnych czynności wykonawczych, chyba że zostali do tego wyraźnie upoważnieni w tej decyzji.

« Wykonywanie orzeczeń - Informacje ogólne | Grecja - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 30-10-2007

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania