Komisja Europejska > EJN > Wykonywanie orzeczeń > Francja

Ostatnia aktualizacja: 03-01-2007
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Wykonywanie orzeczeń - Francja

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Jej treść w oryginalnej wersji językowej została zaktualizowana i przeniesiona do europejskiego portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co oznacza wykonanie w sprawach cywilnych i handlowych? 1.
2. Na jakich warunkach wydaje się tytuł lub decyzję wykonawczą? 2.
2.1. Procedura 2.1.
2.2. Istotne warunki 2.2.
3. Przedmiot i charakter środków przymusowych 3.
3.1. Jakie aktywa mogą być przedmiotem wykonania? 3.1.
3.2. Jakie są skutki środków przymusowych? 3.2.
3.3. Jaki jest okres ważności takich środków? 3.3.
4. Czy można odwołać się od decyzji przyznającej takie środki? 4.

 

1. Co oznacza wykonanie w sprawach cywilnych i handlowych?

Wykonanie (implikujące wykonanie przymusowe, jako że dobrowolne wykonanie zobowiązania przez dłużnika nie wymaga postępowania sądowego) obejmuje wszystkie postępowania pozwalające na spełnienie „wykonalnych” zobowiązań wbrew woli dłużnika. W prawie francuskim występują trzy kategorie zobowiązań cywilnych: zobowiązanie do płatności, do czynu lub powstrzymania się od czynu, oraz zobowiązanie do zwrotu.

Tytuł wykonawczy dotyczy majątku dłużnika: nie istnieje coś takiego jak tytuł wykonawczy w stosunku do osoby. Jednakże odmowa wypełnienia określonych zobowiązań (zobowiązań alimentacyjnych) jest przestępstwem karnym, w związku z którym dłużnik podlega oskarżeniu i karze więzienia. Ta sama zasada stosuje się do fałszywego zorganizowania niewypłacalności przez dłużnika.

Prawo dotyczące środków przymusowych opiera się na trylogii zapłaty, czynu i zwrotu.

Zobowiązania do zapłaty podlegają wykonaniu w drodze zajęcia. Jeśli zajęcie dotyczy kwoty pieniężnej, zajęta kwota zostanie przeniesiona na wierzyciela (na przykład, zajęcie rachunku bankowego). Jeśli zajęcie dotyczy składnika aktywów należącego do dłużnika, zajęcie spowoduje obowiązkową sprzedaż tego składnika, a przychody ze sprzedaży zostaną przeniesione na wierzyciela do wysokości jego roszczenia.

Zobowiązanie do przekazania lub zwrotu różni się w zależności od rodzaju aktywów. W przypadku ruchomości, składnik aktywów zostanie objęty w drodze zajęcia celem zwrotu do prawowitego właściciela. W przypadku nieruchomości własność majątku podlega zwrotowi do właściciela poprzez dokonanie eksmisji lokatora.

Do góryDo góry

Zobowiązania do czynu lub powstrzymania się od czynu egzekwuje się w drodze kary pieniężnej, stanowiącej kwotę pieniężną, jaką dłużnik musi zapłacić oprócz zobowiązania, które musi wykonać. Sumę, ustaloną przez sędziego, wylicza się proporcjonalnie do okresu niewywiązywania się ze zobowiązania (w przypadku zobowiązań do czynu) lub według liczby naruszeń zobowiązania do powstrzymania się od czynu. Jako że zobowiązania do płatności, przekazania lub zwrotu traktuje się również jako zobowiązania do czynu, oprócz innych obowiązkowych środków przymusowych można wymierzyć kary pieniężne.

2. Na jakich warunkach wydaje się tytuł lub decyzję wykonawczą?

2.1. Procedura

Wszystkie tytuły lub decyzje wykonawcze można objąć obowiązkowymi środkami przymusowymi. Środki te są zdefiniowane w § 3 ustawy nr 91-650 z dnia 9 lipca 1991 r., reformującej cywilne postępowanie wykonawcze, a mianowicie:

  1. Decyzje sądów administracyjnych lub powszechnych plus ugody przedkładane prezesowi Sądu Pierwszej Instancji, kiedy są wykonalne.
  2. Zagraniczne środki i orzeczenia oraz wyroki arbitrażowe, których wykonalność ogłoszono decyzją niepodlegającą odwołaniu zawieszającemu wykonanie.
  3. Wyciągi z oficjalnych sprawozdań z postępowania pojednawczego, podpisane przez sędziego i strony.
  4. Akty notarialne zawierające klauzulę przyznającą upoważnienie do wykonania.
  5. Tytuł wydany przez urzędnika sądowego w przypadku niezapłacenia czeku.
  6. Tytuły wydawane przez osoby prawne ustanowione na mocy prawa publicznego, i opisane jako takie przez prawo, lub decyzje, których skuteczność w świetle prawa jest równoznaczna z orzeczeniem.

Decyzje sądowe niepodlegające odwołaniu zawieszającemu wykonanie są wykonalne bez kolejnego orzeczenia. Wykonalność takich decyzji, podobnie jak aktów notarialnych, poświadcza urzędnik sądowy lub notariusz. Nie istnieje procedura pośrednia pozwalająca na wykonanie.

Do góryDo góry

W przypadku braku decyzji sądowej, wierzyciele mogą uzyskać upoważnienie do postępowania w drodze zajęcia tymczasowego lub sądowych środków ograniczających. Ważność środków podejmowanych na takich warunkach wygasa natychmiast w przypadku niepowiadomienia strony przeciwnej (w terminie ośmiu dni) czy też w przypadku niewszczęcia przez wierzyciela postępowania w sprawie uzyskania decyzji sądowej zatwierdzającej jego roszczenie.

Obowiązkowe środki przymusowe związane z ruchomościami i kwotami pieniężnymi, oraz eksmisja, muszą być wykonywane przez urzędnika sądowego, publicznego i zawodowego, wykonującego swoje umocowania nadane mu przez prawo prywatne, który jednakże, w przypadku wykonania, uzyskuje status władzy publicznej określony szczegółowym rozporządzeniem i ściśle kontrolowanym kodeksem etycznym.

Zajęcia nieruchomości dokonuje się w ramach specjalnego postępowania, zwykle przed Sądem Pierwszej Instancji, w którym wierzyciela musi reprezentować prawnik.

Koszty wynikające ze środków przymusowych pokrywa z zasady dłużnik, który musi zapłacić je oprócz swojego zadłużenia.

Koszty wykonawcze podlegają skali opłat ustanawiającej wynagrodzenie należne urzędnikowi sądowemu za każdy środek przymusowy. Na mocy dekretu nr 96-1080 z dnia 12 grudnia 1996 r., skala wynagrodzenia dla urzędnika sądowego obejmuje kwotę stałą, wyrażoną narastająco lub ewentualnie, w zależności od sprawy, w opłatach stałych lub proporcjonalnych, a w stosownych przypadkach opłatę za zaangażowanie w prowadzenie sprawy.

Opłaty stałe ponosi dłużnik. Opłaty proporcjonalne, naliczane na skali ruchomej stosowanej dla odzyskanych kwot, pokrywa częściowo wierzyciel i częściowo dłużnik.

Do góryDo góry

Dla celów informacyjnych, skala opłat za środki przymusowe w przypadku roszczenia o wartości 10.000 € jest następująca:

  • zajęcie tymczasowe rachunku bankowego: opłata stała, łącznie z podatkiem: 187,53 €
  • zajęcie ruchomości: opłata stała, łącznie z podatkiem: 66,98 €
  • zajęcie pojazdu w formie deklaracji uzyskanej z okręgowego urzędu administracyjnego: opłata stała, łącznie z podatkiem: 133,95 €
  • zawiadomienie formalne przesłane w celu zajęcia nieruchomości: opłata stała, łącznie z podatkiem: 80,37 €

Oprócz powyższych stałych opłat, istnieją opłaty proporcjonalne, które dla całego roszczenia wynoszą 723,44 € łącznie z podatkiem, z czego 121,35 € pokrywa dłużnik a 602,09 € wierzyciel.

2.2. Istotne warunki

Dla realizacji środków przymusowych na podstawie tytułu wykonawczego nie jest wymagany nakaz sądowy.

Kryteria usankcjonowania środków zabezpieczających na rzecz wierzyciela, który nie posiada jeszcze tytułu wykonawczego, są następujące: roszczenie wydaje się być zasadniczo uzasadnione a odzyskanie roszczenia wydaje się być zagrożone. Sędzią właściwym dla zarządzenia zajęcia tymczasowego jest sędzia wykonawczy (zwykle sędzia w Sądzie Okręgowym).

3. Przedmiot i charakter środków przymusowych

3.1. Jakie aktywa mogą być przedmiotem wykonania?

Roszczenie wierzyciela jest wykonalne w stosunku do całości majątku dłużnika, dlatego też zasadniczo zajęcie może objąć wszystkie aktywa należące do dłużnika. Istnieją specjalne zasady, zależnie od rodzaju tych aktywów: roszczenia (dzierżawa, pensje, kwoty na rachunku bankowym), wszelkiego rodzaju ruchomości, nieruchomości oraz prawa w nich, papiery wartościowe i prawa w funduszach składkowych, pojazdy (lądowe, statki morskie, łodzie lub samoloty), prawa autorskie, kwoty pieniężne przechowywane w depozycie itp.

Do góryDo góry

Prawo może jednakże wskazać określone aktywa, niepodlegające zajęciu, na przykład:

  • kwoty niezbędne dla utrzymania (w szczególności część pensji ustalona według skali ruchomej, w zależności od kwoty dochodu oraz liczby osób pozostających na utrzymaniu, podlegająca ocenie co roku)
  • ruchomości niezbędne dla codziennego życia dłużnika i wykonywania przez niego pracy, których nie można zająć, chyba że dokona się zapłaty lub w przypadku gdy ich wartość jest znacząca
  • aktywa konieczne dla osób chorych lub niepełnosprawnych.
3.2. Jakie są skutki środków przymusowych?

Środki przymusowe w stosunku do majątku i roszczeń realizuje się w dwóch etapach. Po pierwsze, komornik przeprowadza zajęcie majątku lub kwoty pieniężnej. Zajęcie to oznacza, że majątku takiego nie można zbyć: dłużnik może wciąż pozostać w jego posiadaniu i pełni funkcję powiernika. W przypadku sprzeniewierzenia tego majątku, dłużnik dopuszcza się przestępstwa. W przypadku kwot pieniężnych, kwoty te zostają zablokowane na rachunku, jednakże natychmiastowo, aczkolwiek wirtualnie, przeniesione na danego wierzyciela.

Dłużnik zostaje poinformowany o zajęciu. Jeśli nie zawiadomi on sędziego o swoim sprzeciwie w stosunku do zajęcia, komornik może przejść do drugiej fazy zajęcia, czyli zajęcia majątku celem sprzedania go na licytacji lub zwrócenia się do osoby, u której dokonano zajęcia wierzytelności stanowiącej majątek dłużnika (zwykle jest to bank) o przekazanie zajętych kwot.

Urzędnik bankowy, zwany „garnishee”, jest zobowiązany w momencie zajęcia poinformować urzędnika sądowego o wszystkich kwotach, jakie przechowuje dla dłużnika. W przypadku niedopełnienia tego zobowiązania lub przekazania dłużnikowi zajętych kwot będących w jego posiadaniu, na żądanie wierzyciela może on zostać ukarany sądownie w taki sposób, że to właśnie jemu, a nie dłużnikowi nakazuje się dokonanie spłaty zadłużenia.

3.3. Jaki jest okres ważności takich środków?

Tytuły wykonawcze nie ulegają przedawnieniu i ich ważność nie ustaje po upływie określonego czasu.

Polecenia wydane przez sędziego wykonawczego nakazujące przeprowadzenie zajęcia tymczasowego ulegają unieważnieniu w przypadku niepodjęcia środka zabezpieczającego w terminie trzech miesięcy od daty wydania polecenia.

4. Czy można odwołać się od decyzji przyznającej takie środki?

Pytanie to stosuje się tylko do decyzji związanych z zajęciami tymczasowymi. W przypadku tytułów wykonawczych, uciekanie się do odwołania wiąże się z sądowym sprzeciwem w stosunku do samego roszczenia.

Po zastosowaniu środków zabezpieczających i poinformowaniu o tym dłużnika, dłużnik może zakwestionować warunki prowadzące do wydania decyzji przed sędzią, który zarządził dany środek. Sprzeciw można wnieść do sędziego, pod warunkiem że zajęcia tymczasowego nie przekształcono jeszcze w przymusową sprzedaż na podstawie sądowego potwierdzenia roszczenia.

Dalsze informacje

  • Portail des services de l’administration française Deutsch - English - español - français
  • Service public français de la diffusion du droit français
  • Chambre Nationale des Huissiers de Justice français

« Wykonywanie orzeczeń - Informacje ogólne | Francja - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 03-01-2007

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania