Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων > Αγγλία και Ουαλία

Τελευταία ενημέρωση: 28-06-2005
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων - Αγγλία και Ουαλία

EJN logo

Η σελίδα αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον. Η έκδοση στην αρχική γλώσσα επικαιροποιήθηκε και μεταφέρθηκε στην ευρωπαϊκή πύλη "e-Justice".


 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Τι σημαίνει ο όρος εκτέλεση στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις; 1.
2. Υπό ποιες συνθήκες μπορεί να εκδοθεί εκτελεστός τίτλος ή εκτελεστή απόφαση; 2.
2.1. Η διαδικασία 2.1.
2.2. Οι ουσιαστικοί όροι 2.2.
3. Αντικείμενο και φύση των μέτρων εκτέλεσης 3.
3.1. Ποια είδη περιουσιακών στοιχείων μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εκτέλεσης; 3.1.
3.2. Ποιες είναι οι επιπτώσεις των μέτρων εκτέλεσης; 3.2.
3.3. Τι ισχύ έχουν αυτά τα μέτρα; 3.3.
4. Μπορεί να εφεσιβληθεί η απόφαση που προβλέπει τη λήψη ενός τέτοιου μέτρου; 4.

 

1. Τι σημαίνει ο όρος εκτέλεση στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις;

Εκτέλεση είναι ένα μέτρο το οποίο λαμβάνεται με δικαστική απόφαση προκειμένου να εξαναγκαστεί ο εναγόμενος να συμμορφωθεί προς απόφαση του δικαστηρίου.

Στο πλαίσιο του νομικού συστήματος της Αγγλίας και της Ουαλίας, η επιλογή της διαδικασίας εκτέλεσης γίνεται με αποκλειστική ευθύνη του εναγομένου.

Κατά την επιλογή της διαδικασίας που θα χρησιμοποιηθεί ο ενάγων πρέπει να λάβει υπόψη του τα εξής:

  • εάν υπάρχει πιθανότητα να εισπράξει από τον εναγόμενο τα οφειλόμενα ποσά και τα δικαστικά έξοδα,
  • εάν ο εναγόμενος οφείλει χρήματα και σε άλλα πρόσωπα ή αν έχουν ληφθεί και άλλες δικαστικές αποφάσεις εναντίον του,
  • εάν ο εναγόμενος διαθέτει περιουσιακά στοιχεία τα οποία μπορούν να κατασχεθούν και να πωληθούν σε δημοπρασία,
  • εάν ο εναγόμενος εργάζεται ,
  • εάν ο εναγόμενος έχει άλλα έσοδα, όπως έσοδα από επενδύσεις,
  • εάν ο εναγόμενος έχει λογαριασμό σε τράπεζα ή σε στεγαστικό ταμιευτήριο ή άλλο λογαριασμό,
  • εάν ο εναγόμενος έχει κάποιο περιουσιακό στοιχείο (π.χ. σπίτι) ή
  • αν κάποιος άλλος οφείλει χρήματα στον εναγόμενο.

Ακολουθούν πληροφορίες σχετικά με τα διάφορα είδη μέτρων εκτέλεσης. Ο ενάγων που αφορά κάποια απόφαση πρέπει να επιλέξει αυτό που έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να του δώσει τα χρήματα που του οφείλουν. Για παράδειγμα εάν ο εναγόμενος είναι άνεργος ή αυτοαπασχολούμενος θα αποτελούσε απώλεια χρόνου και χρήματος να ζητηθεί η έκδοση διαταγής επίσχεσης του μισθού. Εάν όμως ο εναγόμενος έχει καταθέσεις σε κάποιο τραπεζικό λογαριασμό θα μπορούσε να είναι κατάλληλη η διαταγή κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (τριτοφειλέτη).

Το δικαστήριο δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο ενάγων θα πάρει πίσω τα χρήματά του και σε κάθε περίπτωση οφείλονται δικαστικά έξοδα. Παρά το γεγονός ότι το δικαστήριο προσθέτει τα δικαστικά έξοδα στα χρήματα που οφείλει ήδη ο εναγόμενος, το δικαστήριο δεν μπορεί να επιστρέψει στον ενάγοντα ό,τι έχει ξοδέψει στην περίπτωση που δεν πάρει πίσω τα χρήματά του από τον εναγόμενο.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Οι διάφορες διαδικασίες εκτέλεσης:
Κατάσχεση / αναγκαστική εκτέλεση

Πρόκειται στην ουσία για το ίδιο πράγμα δηλαδή για τη δέσμευση διάφορων αντικειμένων και την πιθανή τους πώληση σε δημοπρασία για την κάλυψη του κόστους της οφειλής. Η κατάσχεση είναι η εκτέλεση εξωδικαστικής απόφασης, ενώ η αναγκαστική εκτέλεση είναι η εκτέλεση των αποφάσεων δικαστηρίου. Και οι δύο διαδικασίες θα φέρουν στο εξής τον ενιαίο τίτλο "νόμιμη κατάσχεση αντικειμένων".

Για να γίνει αναγκαστική εκτέλεση θα πρέπει να υποβληθεί αίτηση στο δικαστήριο για την έκδοση εντολής προς εκτέλεση. Η εντολή θα βοηθήσει μόνο στην περίπτωση που ο εναγόμενος διαθέτει:

  • αρκετή περιουσία στη διεύθυνση που έχει δηλώσει ο ενάγων, η οποία θα μπορούσε να πωληθεί σε δημοπρασία για τη συγκέντρωση μετρητών ή
  • ολόκληρο το ποσό των χρημάτων που προβλέπει η εντολή (ούτως ώστε να μην πουληθούν περιουσιακά στοιχεία).

Πριν εκδώσει το δικαστήριο εντολή ο εναγόμενος πρέπει:

  • να μην έχει πληρώσει το ποσό που του ζητήθηκε ή
  • να έχει καθυστερήσει τουλάχιστον μια πληρωμή.

Οι δικαστικοί επιμελητές δεν μπορούν πάντοτε να δεσμεύουν και να πωλούν περιουσιακά στοιχεία τα οποία ανήκουν στον εναγόμενο. Για παράδειγμα δεν μπορούν να δεσμεύουν βασικά οικιακά σκεύη και εργαλεία ή αντικείμενα που έχουν αγοραστεί με δόσεις ή είναι νοικιασμένα. Ο δικαστικός επιμελητής δεν μπορεί να δεσμεύσει αγαθά του εναγόμενου εάν δεν έχουν αρκετή αξία ώστε να καλύψουν την οφειλή, αφού θα έχει αφαιρεθεί το κόστος της κατάσχεσης. Με την πώληση σε δημοπρασία αποκτάται μόνο ένα μέρος της αρχικής αξίας των αντικειμένων. Επιπλέον τα περιουσιακά στοιχεία του εναγόμενου ενδέχεται να έχουν ήδη κατασχεθεί από δικαστικούς επιμελητές βάσει άλλης εντολής προς εκτέλεση.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις διαταγές εκτέλεσηςen (pdf) υπάρχουν στην ιστοσελίδα της Court Service (Δικαστικής Υπηρεσίας).

Διαταγές επίσχεσης του μισθού

Αυτή η διαδικασία εκτέλεσης σημαίνει ότι το δικαστήριο αποφασίζει να παρακρατείται ένα συγκεκριμένο ποσό από το μισθό ή το ημερομίσθιο του εναγομένου την ημέρα που καταβάλλεται και να αποδίδεται αμέσως στον ενάγοντα.

Ο εναγόμενος θα πρέπει να εργάζεται κάπου ως υπάλληλος πριν εκδοθεί διαταγή επίσχεσης του μισθού. Δεν μπορεί να εκδοθεί μια τέτοια διαταγή εάν ο εναγόμενος είναι άνεργος ή αυταπασχολούμενος. Επίσης το δικαστήριο ενδέχεται να μην είναι σε θέση να εκδώσει μια τέτοια διαταγή ή μπορεί να εκδώσει διαταγή να γίνει η εξόφληση της οφειλής σε μικρές δόσεις, εάν τα έξοδα του εναγόμενου υπερβαίνουν τα έσοδα του.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις διαταγές επίσχεσης του μισθούen(pdf) βρίσκονται στην ιστοσελίδα της Court Service.

Διαταγές συντηρητικής κατάσχεσης – περιλαμβανομένων και των διαταγών αναγκαστικής πώλησης και των διαταγών απαγόρευσης της μεταβίβασης

Η διαταγή συντηρητικής κατάσχεσης δεν επιτρέπει στον εναγόμενο να πουλήσει τα περιουσιακά του στοιχεία (όπως π.χ. ακίνητη περιουσία ή αξιόγραφα) χωρίς πρώτα να εξοφλήσει τον ενάγοντά του. Ο ενάγων εξοφλείται είτε από τα έσοδα από την πώληση, όταν πουληθούν τα περιουσιακά στοιχεία, είτε από τα έσοδα από την ακίνητη περιουσία, όταν πεθάνει ο εναγόμενος. Αυτή η διαδικασία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει δύο ακόμη είδη διαταγών δικαστηρίου. Πρώτον, τη διαταγή για αναγκαστική πώληση σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει την πώληση ακίνητων περιουσιακών στοιχείων βάσει διαταγής συντηρητικής κατάσχεσης. Δεύτερον, τη διαταγή απαγόρευσης της μεταβίβασης με την οποία απαγορεύεται στον εναγόμενο να μεταβιβάσει ακίνητα περιουσιακά στοιχεία, ώστε να αποφύγει τη διαδικασία συντηρητικής κατάσχεσης.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συντηρητική κατάσχεση en(pdf) θα βρείτε στην ιστοσελίδα της Court Service.

Διαταγές κατάσχεσης εναντίον τριτοφειλέτη (παλαιότερα γνωστές ως κατασχέσεις εις χείρας τρίτου)

Βάσει αυτής της διαδικασίας εκτέλεσης με διαταγή του δικαστηρίου παγώνουν οι τραπεζικές καταθέσεις του εναγομένου. Ένα μέρος των κατατεθειμένων ποσών αποδίδεται αυτομάτως στον ενάγοντα για την εξόφληση της οφειλής. Εάν δεν επαρκούν τα ποσά που είναι κατατεθειμένα στους τραπεζικούς λογαριασμούς για την κάλυψη ολόκληρης της οφειλής, αποδίδεται όλο το διαθέσιμο ποσό για να καλυφθεί τουλάχιστον ένα μέρος αυτής.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις διαταγές κατάσχεσης εναντίον τριτοφειλέτη

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις διαταγές κατάσχεσης εναντίον τριτοφειλέτη en(pdf) μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της Court Service.

Διαδικασία πτώχευσης

Εάν το οφειλόμενο ποσό υπερβαίνει τις 500 £ ο ενάγων μπορεί να ζητήσει να κηρυχθεί σε πτώχευση ο εναγόμενος. Αρμόδια για τη διαδικασία αυτή είναι τόσο το Πρωτοδικείο (county court ) όσο και το Ανώτατο Δικαστήριο (High Court ). Η διαδικασία αυτή εντούτοις μπορεί να κοστίσει πολύ ακριβά.

Κλήτευση ενώπιον του δικαστηρίου

Αυτή η μέθοδος εκτέλεσης χρησιμοποιείται μόνο για την είσπραξη οφειλόμενων φόρων. Ο εναγόμενος εμφανίζεται ενώπιον του δικαστηρίου και ερωτάται σε δημόσια συνεδρίαση, αφού πρώτα ορκισθεί, γιατί δεν έχει εξοφλήσει την οφειλή του και ειδικά πώς χρησιμοποίησε τα έσοδα που είχε αφότου εξεδόθη η απόφαση του δικαστηρίου και γιατί δεν εξόφλησε την οφειλή του. Η διαδικασία αυτή αποτελεί προς το παρόν αντικείμενο αναθεώρησης.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Διαταγές για τη συγκέντρωση πληροφοριών (επισήμως γνωστές ως προφορικές καταθέσεις)

Παρά το γεγονός ότι δεν αποτελεί αυτή καθ΄εαυτή διαδικασία εκτέλεσης, η παρούσα διαδικασία παρέχει τη δυνατότητα να ζητηθούν πληροφορίες από τον εναγόμενο σχετικά με την περιουσιακή του κατάσταση και να ενημερωθεί καλύτερα ο ενάγων σχετικά με τη διαδικασία που θα ήθελε να χρησιμοποιήσει. Στο πλαίσιο των προτάσεων που υποβάλλονται προς το παρόν σχετικά με τη μεταρρύθμιση του συστήματος εκτέλεσης στην Αγγλία και στην Ουαλία σχεδιάζεται η διεύρυνση αυτών των αρμοδιοτήτων με την καθιέρωση ευρύτερου συστήματος διαταγών για τη συγκέντρωση δεδομένων. Το γεγονός αυτό δεν έχει επιπτώσεις στις διαδικασίες που εφαρμόζονται προς το παρόν στο Γιβραλτάρ.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις διαταγές για συγκέντρωση πληροφοριών en(pdf) μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της Court Service.

2. Υπό ποιες συνθήκες μπορεί να εκδοθεί εκτελεστός τίτλος ή εκτελεστή απόφαση;

2.1. Η διαδικασία

Είναι δυνατή η εκτέλεση τόσο των δικαστικών όσο και των εξωδικαστικών αποφάσεων. Εκτός από τις αποφάσεις των πρωτοδικείων και του Ανώτατου Δικαστηρίου μπορούν να εκτελεστούν και άλλες αποφάσεις με τη χρησιμοποίηση ορισμένων ή όλων των προαναφερόμενων διαδικασιών, όπως είναι οι αποφάσεις του Magistrates’ Court (όπου ορισμένες αστικές υποθέσεις εκδικάζονται με συνοπτική διαδικασία), και διάφορων ειδικών δικαστηρίων που αφορούν καθυστερήσεις πληρωμής ορισμένων τύπων ενοικίων, απλήρωτους φόρους, δασμούς και αποποινικοποιημένα πρόστιμα στάθμευσης.

Δεν είναι πάντοτε αναγκαίο να ζητηθεί από ένα δικαστήριο να εκδώσει διαταγή για να επιτραπεί η εκτέλεση. Η διαδικασία κατάσχεσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για απλήρωτα ενοίκια, φόρους, δασμούς, ειδικούς φόρους κατανάλωσης και πρόστιμα στάθμευσης χωρίς προηγούμενη άδεια δικαστηρίου.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τόσο τα πρωτοδικεία όσο και το Ανώτατο Δικαστήριο είναι αρμόδια για να εκδώσουν διαταγές εκτέλεσης στις περιπτώσεις που αυτά τα ίδια έχουν εκδώσει τις αποφάσεις. Επισημαίνεται εντούτοις ότι ο δικαστικός επιμελητής πρωτοδικείου δεν μπορεί να εκτελέσει απόφαση που αφορά ποσό άνω των 5000 λιρών (εκτός εάν εκτελεί κάποια συμφωνία η οποία διέπεται από την Consumer Credit Act (νόμος για καταναλωτικά δάνεια) του 1974, η οποία μπορεί να εκτελεστεί μόνο από τα πρωτοδικεία). Οι αποφάσεις των πρωτοδικείων που αφορούν ποσά άνω των 5000 λιρών πρέπει να διαβιβάζονται στο Ανώτατο Δικαστήριο για εκτέλεση εκ μέρους υπαλλήλου της υπηρεσίας εκτέλεσης. Οι υπάλληλοι της υπηρεσίας εκτέλεσης δεν μπορούν να εφαρμόσουν αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου που αφορούν ποσά μικρότερα των 600 λιρών.

Υπάρχει διαδικασία σύμφωνα με την οποία οι ενάγοντες μπορούν να διαβιβάσουν προς εκτέλεση στο Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσεις πρωτοδικείων που αφορούν ποσά από 600 έως 5000 λίρες. Επισημαίνεται επίσης ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εκδικάζει υποθέσεις που αφορούν επίσχεση μισθού. Για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η μέθοδος εκτέλεσης, οι υποθέσεις αυτές πρέπει να διαβιβάζονται στα πρωτοδικεία.

Στις περιπτώσεις που διατυπώνονται αιτήματα πληρωμής δια της ηλεκτρονικής οδού (Μ oney C l aim Online ) η αίτηση για την έδοση διαταγής εκτέλεσης μπορεί επίσης να υποβληθεί δια της ηλεκτρονικής οδού en.

T ο καθεστώς, ο ρόλος, τα καθήκοντα και οι εξουσίες των υπαλλήλων εκτέλεσης

Υπάλληλοι Εκτέλεσης των Ανώτατων Δικαστηρίων (πρώην Σερίφηδες)

Μέχρι τις 31 M αρτίου 2004 τις διαταγές του Ανώτατου Δικαστηρίου εκτελούσαν οι σερίφηδες. Ο διορισμός των σερίφηδων γινόταν σύμφωνα με τον Sheriffs Act (Νόμος για τους Σερίφηδες) του 1887. Οι High Sheriffs (σερίφηδες του Ανώτατου Δικαστηρίου) διορίζονταν κάθε χρόνο από την Βασίλισσα για κάθε περιοχή δικαιοδοσίας (πρόκειται για την περιοχή για την οποία ήταν αρμόδιος ο High Sheriff – η οποία συνήθως αντιστοιχούσε με την κομητεία όσον αφορά την Αγγλία και την Ουαλία). Αν και ήταν αρμόδιοι για την εκτέλεση των αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου εντός της περιοχής δικαιοδοσίας τους, οι High Sheriffs δεν συμμετείχαν οι ίδιοι στην εκτέλεση. Για τον λόγο αυτό ανέθεταν την εκτέλεση στον Under Sheriff (συνήθως κάποιο δικηγόρο) καθώς και στον Sherriff ´s Officer (οι οποίοι μαζί με τους δικαστικούς επιμελητές πραγματοποιούσαν την εκτέλεση). Είχαν το μονοπώλιο στην εκτέλεση των διαταγών fieri facias του Ανώτατου Δικαστηρίου (πρόκειται για τις διαταγές εκτέλεσης σχετικές με την εξόφληση οφειλών βάσει αποφάσεων του δικαστηρίου εναντίον του εναγομένου) καθώς και των διαταγών για την κατάσχεση και την επιστροφή διάφορων περιουσιακών στοιχείων στους δικαιούχους τους.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Από την 1 η Απριλίου 2004 τις διαταγές του Ανώτατου Δικαστηρίου εκτελούν οι υπάλληλοι εκτέλεσης. Αυτοί είναι υπάλληλοι εκτέλεσης οι οποίοι διορίζονται από τον Υπουργό Δικαιοσύνης για την εκτέλεση διάφορων διαταγών εντός των συγκεκριμένων ταχυδρομικών τομέων. Ο διορισμός τους και τα καθήκοντά τους διέπονται από την παράγραφο 99 και το παράρτημα 7 του Courts Act (Νόμος περί δικαστηρίων) του 2003, καθώς και από τους κανονισμούς του 2004 που αφορούν τους υπαλλήλους εκτέλεσης του Ανώτατου Δικαστηρίου. Πρέπει να πληρούν διάφορα κριτήρια προκειμένου να κριθούν κατάλληλοι για διορισμό, όπως είναι η επαγγελματική τους κατάρτιση, η εντιμότητα, η συμμετοχή σε κάποια επαγγελματική οργάνωση, η δέσμευση ότι θα εκτελούν διάφορα καθήκοντα, η σωστή συμπεριφορά και η πειθαρχία.

Όπως και οι σερίφηδες, οι υπάλληλοι εκτέλεσης του Ανώτατου Δικαστηρίου μπορούν να εκτελέσουν αποφάσεις πρωτοδικείων που αφορούν χρηματικές ποινές στις περιπτώσεις που το ποσό υπερβαίνει τις 600 λίρες και ο ενάγων προτιμά να διαβιβάσει την απόφαση στο Ανώτατο Δικαστήριο για εκτέλεση.

Οι δικαστικοί επιμελητές των πρωτοδικείων

Οι δικαστικοί επιμελητές των πρωτοδικείων, οι οποίοι είναι δικαστικοί υπάλληλοι (Court Service ) και κατά συνέπεια δημόσιοι υπάλληλοι, ασχολούνται με την εκτέλεση αποφάσεων ή/και διαταγών που εκδίδονται και καταχωρούνται από τα πρωτοδικεία. Εκτελούν εντολές προς εκτέλεση, προβαίνουν σε ανάκτηση ακίνητων περιουσιακών στοιχείων βάσει διαταγών κατάσχεσης και ανακτούν αντικείμενα βάσει διαταγών επιστροφής των αντικειμένων στον δικαιούχο τους. Επιπλέον, οι δικαστικοί επιμελητές των πρωτοδικείων εκτελούν και άλλα καθήκοντα, όπως είναι η προσωπική επίδοση εγγράφων και ενταλμάτων σύλληψης.

Εγκεκριμένοι δικαστικοί επιμελητές

Οι εγκεκριμένοι δικαστικοί επιμελητές είναι ιδιωτικοί δικαστικοί επιμελητές οι οποίοι είναι εγκεκριμένοι βάσει των Distress for Rent Rules en, (κανόνων κατάσχεσης λόγω μη πληρωμής του ενοικίου) από κάποιον πρωτοδίκη. Η κατάσχεση λόγω μη πληρωμής του ενοικίου συνίσταται στη δέσμευση των αντικειμένων ενός ενοικιαστή εκ μέρους του ιδιοκτήτη προκειμένου να εξασφαλιστεί η πληρωμή των απλήρωτων ενοικίων χωρίς την παρέμβαση του δικαστηρίου. Βάσει μιας σειράς άλλων νόμων οι εγκεκριμένοι δικαστικοί επιμελητές επιτρέπεται επίσης να εισπράττουν κι άλλες οφειλές όπως είναι τα δημοτικά τέλη, οι δημοτικοί φόροι επί ακινήτων κλπ. Πρόκειται για τοπικούς φόρους που πληρώνουν τα νοικοκυριά και τα μεμονωμένα άτομα στις τοπικές αρχές.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Ιδιωτικοί δικαστικοί επιμελητές

Οι ιδιωτικοί δικαστικοί επιμελητές είναι οι δικαστικοί επιμελητές οι οποίοι εισπράττουν οφειλές στις περιπτώσεις που οι κανονισμοί δεν προβλέπουν ότι οι οφειλές θα πρέπει να εισπράττονται από τους υπαλλήλους εκτέλεσης του Ανώτατου Δικαστηρίου, από τους δικαστικούς επιμελητές των πρωτοδικείων ή από τους εγκεκριμένους δικαστικούς επιμελητές. Δεν απαιτούνται ειδικά προσόντα για να γίνει κανείς ιδιωτικός δικαστικός επιμελητής.

Magistrates ’ Courts

Από την 1 Απριλίου 2001 η αστυνομία παρεχώρησε σε ειδικές επιτροπές (Magistrates ’ Courts Committees ) την αρμοδιότητα να εκτελούν διαταγές εναντίον προσώπων που δεν πληρώνουν τα πρόστιμά τους καθώς και εναντίον προσώπων που δεν συμμορφώνονται προς αποφάσεις για την εκτέλεση κοινωφελών εργασιών. Βάσει των νέων ρυθμίσεων οι επιμέρους επιτροπές των Magistrates ’ Courts Committees αποφασίζουν πώς θα εκτελέσουν τις διαταγές αυτές. Ορισμένες χρησιμοποιούν τους δικούς τους υπαλλήλους εκτέλεσης, άλλες αναθέτουν την εργασία αυτή σε εγκεκριμένους υπαλλήλους εκτέλεσης ή στην αστυνομία και άλλες χρησιμοποιούν και τις δύο αυτές διαδικασίες. Επιπλέον ορισμένες Magistrates ’ Courts Committees εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ιδιωτικούς ή εγκεκριμένους δικαστικούς επιμελητές (οι οποίοι δεν ανήκουν κατ΄ανάγκη σε εγκεκριμένες υπηρεσίες εκτέλεσης) για την εκτέλεση εντολών κατάσχεσης).

Χρησιμοποίηση δικηγόρων και άλλων νομικών συμβούλων

Ο ενάγων δεν είναι υποχρεωμένος να υποβάλει αίτηση για εκτέλεση μέσω δικηγόρου ή κάποιου άλλου νομικού συμβούλου.

Οι διαδικασίες εκτέλεσης ενδέχεται να είναι περίπλοκες ιδίως στο Ανώτατο Δικαστήριο. Οι ενάγοντες ενδέχεται συνεπώς να χρειαστούν συμβουλές από κάποιον δικηγόρο ή από την υπηρεσία παροχής συμβουλών στους πολίτες (Citizens Advice Bureau) πριν από την έναρξη της διαδικασίας εκτέλεσης. Ορισμένα πρωτοδικεία ενεργούν και ως περιφερειακές γραμματείες του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το προσωπικό των υπηρεσιών αυτών καθώς και το προσωπικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο Λονδίνο μπορούν να δίδουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία εκτέλεσης στο Ανώτατο Δικαστήριο. Δεν μπορούν να δίδουν συμβουλές σχετικά με τη διαδικασία που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Την απόφαση αυτή την λαμβάνει ο ενάγων.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Το κόστος της εκτέλεσης

Υπάρχουν διάφορα δικαστικά έξοδα ανάλογα με τη διαδικασία εκτέλεσης. Όπως προαναφέρθηκε, παρά το γεγονός ότι το δικαστήριο προσθέτει τα δικαστικά έξοδα στο ποσό που οφείλει ο εναγόμενος, το δικαστήριο δεν μπορεί να αποδίδει τις δαπάνες στις οποίες υπεβλήθη ο ενάγων στην περίπτωση που δεν εξοφλήσει την οφειλή του ο εναγόμενος.

Πληροφορίες σχετικά με το κόστος των διαδικασιών εκτέλεσης στα πρωτοδικεία (current fees for enforcement methods in the county court )enπεριλαμβάνονται στην ιστοσελίδα της Court Service (pdf )

Πληροφορίες σχετικά με το κόστος των διαδικασιών εκτέλεσης στο Ανώτατο Δικαστήριο (current fees for enforcement methods in the High Court )en (pdf ) περιλαμβάνονται στην ιστοσελίδα της Court Service .

2.2. Οι ουσιαστικοί όροι

Όπως προαναφέρθηκε, η επιλογή της διαδικασίας εκτέλεσης στην Αγγλία και την Ουαλία επαφίεται εξ ολοκλήρου στον ενάγοντα. Οι ενάγοντες που διαθέτουν αίσθημα ευθύνης και οι οποίοι έχουν επιτύχει την έκδοση δικαστικής απόφασης και δεν έχουν ακόμη ικανοποιηθεί μπορούν να αξιώσουν την εκτέλεση αυτής της απόφασης με τα κατάλληλα διαθέσιμα μέσα. Δεν είναι ο ρόλος του δικαστηρίου να παρέμβει και να επηρεάσει αυτή την ελεύθερη επιλογή. Κατά συνέπεια, όταν δεν υπάρχει δικαστική απόφαση και ο ενάγων έχει συμπληρώσει σωστά τα έντυπα, έχει διαθέσει τις απαιτούμενες πρόσθετες πληροφορίες και έχει καταβάλει το απαιτούμενο τέλος, το δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εκπληρώσει τις επιθυμίες του ενάγοντα να εφαρμόσει τη διαδικασία εκτέλεσης που αυτός θα επιλέξει.

3. Αντικείμενο και φύση των μέτρων εκτέλεσης

3.1. Ποια είδη περιουσιακών στοιχείων μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εκτέλεσης;

Αντικείμενο εκτέλεσης μπορούν να αποτελέσουν τα ακόλουθα περιουσιακά στοιχεία:

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

  • Οι τραπεζικοί λογαριασμοί βάσει διαταγής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (τριτοφειλέτη).
  • Τα κινητά αντικείμενα βάσει διαταγής κατάσχεσης ή αναγκαστικής εκτέλεσης.
  • Τα καταχωρημένα οχήματα βάσει διαταγής κατάσχεσης ή αναγκαστικής εκτέλεσης.
  • Τα ακίνητα με χρησιμοποίηση της διαδικασίας συντηρητικής κατάσχεσης.
  • Οι μισθοί ή τα ημερομίσθια με τη χρησιμοποίηση της διαδικασίας επίσχεσης.

Μόνο στην περίπτωση απλήρωτων φόρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία κλήτευσης στο δικαστήριο. Οι αποφάσεις σχετικά με απαιτήσεις που προκύπτουν από συμφωνίες βάσει του νόμου για καταναλωτικά δάνεια του 1974 μπορούν να εκτελεστούν μόνο από τα πρωτοδικεία, ακόμη και αν πρόκειται για ποσά που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι υπερβαίνουν το όριο που επιτρέπεται για τα πρωτοδικεία. Τα αγαθά που διέπονται από συμφωνίες μίσθωσης ή αγοράς με δόσεις δεν μπορούν να κατασχεθούν.

Δεν υπάρχει πλήρης κατάλογος των αντικειμένων τα οποία δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κατάσχεσης. Υπάρχουν όμως κάποιες κατευθυντήριες γραμμές. Ο δικαστικός επιμελητής μπορεί να δεσμεύσει μόνο αντικείμενα των οποίων ιδιοκτήτης ή συνιδιοκτήτης είναι ο εναγόμενος. Για παράδειγμα ο δικαστικός επιμελητής δεν μπορεί να δεσμεύσει αντικείμενα τα οποία ανήκουν σε συνεταίρο του εναγόμενου – το ίδιο ισχύει και για πρόσωπο που συγκατοικεί με τον εναγόμενο σαν να ήταν παντρεμένο με αυτόν.

Για όλα τα αντικείμενα που δεσμεύει ο δικαστικός επιμελητής θα πρέπει να υπάρχει η πιθανότητα να πωληθούν σε κάποια δημοπρασία. Οι δικαστικοί επιμελητές δεν δεσμεύουν αντικείμενα που κρίνουν ότι δεν θα αποφέρουν αρκετά χρήματα όταν πωληθούν σε δημοπρασία για να εξοφληθεί το χρέος που προβλέπει η διαταγή κατάσχεσης μετά την αφαίρεση του κόστους που αυτή συνεπάγεται.

Οι δικαστικοί επιμελητές δεν μπορούν να δεσμεύουν:

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

  • Αντικείμενα που χρειάζεται ο εναγόμενος για την εργασία τους ή για την επιχείρησή του, όπως είναι τα εργαλεία ή τα βιβλία.
  • Βασικά οικιακά σκεύη που χρειάζεται ο εναγόμενος και η οικογένειά του, όπως είναι τα ενδύματα ή τα κλινοσκεπάσματα.
  • Αντικείμενα τα οποία αποτελούν αντικείμενο χρηματοδοτικής μίσθωσης, μίσθωσης ή αγοράς με δόσεις (περιλαμβανομένων και των αυτοκινήτων).
  • Αντικείμενα τα οποία ενδέχεται να έχουν ήδη κατασχεθεί από δικαστικούς επιμελητές βάσει κάποιας άλλης εντολής.
  • Εξοπλισμό που δεν ανήκει στην επιχείρηση (π.χ. έπιπλα γραφείου, μηχανές και οχήματα τα οποία αποτελούν αντικείμενο χρηματοδοτικής μίσθωσης).

Στις περιπτώσεις επίσχεσης του μισθού το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του πόσα χρήματα χρειάζεται ο εναγόμενος για φαγητό, ενοίκιο ή ενυπόθηκο δάνειο και άλλα είδη πρώτης ανάγκης καθώς και για την πληρωμή των τακτικών λογαριασμών, όπως είναι ο λογαριασμός του ηλεκτρικού. Το ποσό αυτό είναι γνωστό ως το ‘προστατευόμενο εισόδημα’. Εάν ο εναγόμενος έχει έσοδα που υπερβαίνουν το προστατευόμενο εισόδημα, τότε εκδίδεται διαταγή επίσχεσης.

Όσον αφορά τις διαταγές κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (τριτοφειλέτη), ο εναγόμενος ο οποίος δεν μπορεί να κάνει αναλήψεις από τον λογαριασμό του σε κάποια τράπεζα ή σε κάποιο στεγαστικό ταμιευτήριο και δηλώνει ότι ο ίδιος και η οικογένειά του δυσκολεύονται πολύ να καλύψουν τις συνήθεις δαπάνες διαβίωσης ως συνέπεια του γεγονότος αυτού μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο να εκδώσει διαταγή πληρωμής λόγω δυσκολιών, η οποία επιτρέπει να πραγματοποιηθούν κάποιες πληρωμές σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

3.2. Ποιες είναι οι επιπτώσεις των μέτρων εκτέλεσης;

Όταν τόσο οι εναγόμενοι όσο και οι τριτοφειλέτες δεν συμμορφώνονται προς τις διαταγές του δικαστηρίου, μπορούν να επιβληθούν κυρώσεις εναντίον τους λόγω απείθειας. Στις ποινές που μπορούν να επιβληθούν λόγω απείθειας περιλαμβάνεται και η συγγνώμη προς το δικαστή σε δημόσια συνεδρίαση, τα πρόστιμα και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις η φυλάκιση μέχρι δεκατέσσερις ημέρες.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Οι τράπεζες έχουν ορισμένες υποχρεώσεις όσον αφορά την παροχή πληροφοριών και την κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών. Όταν μία τράπεζα λαμβάνει εντολή κατάσχεσης εις χείρας τρίτου που αφορά κάποιον πελάτη της, δεν υποχρεούται να αποκαλύψει το ποσό των χρημάτων που είναι κατατεθειμένα στον λογαριασμό του. Μπορεί να πει ότι δεν υπάρχουν χρήματα στον λογαριασμό, ότι δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για την κάλυψη ολόκληρης της οφειλής αλλά μόνο μέρους αυτής ή να πει ότι υπάρχουν αρκετά χρήματα για την κάλυψη ολόκληρης της οφειλής. Υπάρχουν αυστηρές διατάξεις προστασίας των δεδομένων οι οποίες προβλέπουν ποιες πληροφορίες μπορεί να διαθέσει η τράπεζα. Η καθιέρωση ενός ευρύτερου συστήματος διαταγών για τη συγκέντρωση πληροφοριών όπως προαναφέρθηκε θα αναγκάσει, ωστόσο, τις τράπεζες να διαθέτουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις τραπεζικές συναλλαγές των εναγομένων.

3.3. Τι ισχύ έχουν αυτά τα μέτρα;

Όλες οι εντολές προσδιορίζουν το χρονικό διάστημα εντός του οποίου θα πρέπει να γίνει η διάθεση των σχετικών πληροφοριών ή η συμμόρφωση προς διαταγή του δικαστηρίου καθώς και τις ανώτατες ποινές που επιβάλλονται στην περίπτωση μη συμμόρφωσης προς διαταγή του δικαστηρίου.

4. Μπορεί να εφεσιβληθεί η απόφαση που προβλέπει τη λήψη ενός τέτοιου μέτρου;

Όλες οι διαδικασίες εκτέλεσης βάσει δικαστικών αποφάσεων (διαταγές συντηρητικής κατάσχεσης, διαταγές επίσχεσης μισθού και διαταγές κατάσχεσης εις χείρας τρίτου) περιλαμβάνουν δύο στάδια. Οι χρησιμοποιούμενες διαδικασίες ήταν γνωστές ως ‘nisi’ (προσωρινές) και ‘absolute’ (αμετάκλητες), αλλά σήμερα είναι γνωστές ως ‘interim’ (προσωρινές) και ‘final’ (οριστικές). Η προσωρινή φάση της διαδικασίας συνίσταται σε δικαστική διαδικασία βάσει εγγράφου και ο εναγόμενος δεν μπορεί να επηρεάσει τη διαδικασία σ΄αυτό το στάδιο. Εντούτοις σε κάθε στάδιο της διαδικασίας μέχρι το τελικό στάδιο θα πρέπει να καλείται ο εναγόμενος να εμφανίζεται και να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν θα πρέπει να προχωρήσει η διαδικασία εκτέλεσης. Η ‘οριστική’ συνεδρίαση γίνεται στο ίδιο δικαστήριο που επεβλήθη η αρχική αίτηση για την κίνηση της διαδικασίας εκτέλεσης (εκτός εάν ζητηθεί ρητά κάτι άλλο). Η ημερομηνία της συνεδρίασης κοινοποιείται έγκαιρα σε όλους τους διάδικους και σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα ανάμεσα στο ‘προσωρινό’ στάδιο, στην κοινοποίηση της ‘οριστικής’ συνεδρίασης και στην ίδια την ‘οριστική’ συνεδρίαση, ώστε να έχει αρκετό χρόνο στη διάθεσή του ο εναγόμενος (και ο οποιοσδήποτε άμεσα ενδιαφερόμενος τρίτος π.χ. η τράπεζα στην περίπτωση διαταγής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου) να προετοιμάσει την απολογία του. Στην περίπτωση που η ημερομηνία της ‘οριστικής’ συνεδρίασης δεν βολεύει τους διαδίκους, αυτοί μπορούν να ζητήσουν την αναβολή της και τον καθορισμό μιας πιο βολικής και για τους δύο ημερομηνίας. Στην περίπτωση αυτή ισχύει η προσωρινή διαταγή η οποία δεν μπορεί να γίνει ‘οριστική’ πριν πραγματοποιηθεί η εν λόγω συνεδρίαση.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Κατά συνέπεια οι εναγόμενοι έχουν τη δυνατότητα να προβάλουν αντιρρήσεις εναντίον της προτεινόμενης διαδικασίας εκτέλεσης πριν αυτή ξεκινήσει. Δεν μπορεί να ασκηθεί έφεση εναντίον μιας απόφασης μετά την έκδοση της σχετικής διαταγής. Έφεση ή αγωγή ακύρωσης μπορεί να ασκηθεί μόνον εναντίον της αρχικής απόφασης η οποία έδωσε το δικαίωμα στον ενάγοντα να ζητήσει την εκτέλεση. Μόνο στην περίπτωση που γίνει δεκτή η έφεση ή ακυρωθεί η απόφαση μπορεί να ακυρωθεί η διαδικασία εκτέλεσης. Όταν ασκηθεί έφεση εναντίον κάποιας απόφασης αφού έχει εγκριθεί η εκτέλεση εκ μέρους του δικαστηρίου, μπορεί το δικαστήριο να αποφασίσει να αναβάλει την εκτέλεση. Οι δικαστικοί επιμελητές δεν μπορούν να δεσμεύσουν τα αντικείμενα αλλά θα πρέπει να συνεχίσουν τη διαδικασία της κατάσχεσης (δηλαδή να καταχωρήσουν σε κατάλογο τα διάφορα αντικείμενα τα οποία θα δεσμευθούν αργότερα και θα πωληθούν).

Όπως προαναφέρθηκε, το δικαστήριο δεν μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση όταν ο ενάγων έχει υποβάλει κατά τον δέοντα τρόπο αίτηση εκτέλεσης. Για τον λόγο αυτό ο ενάγων δεν χρειάζεται να έχει τη δυνατότητα άσκησης έφεσης εναντίον κάποιας απόφασης που προβλέπει την κίνηση της διαδικασίας εκτέλεσης.

Περισσότερες πληροφορίες

« Εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων - Γενικές Πληροφορίες | Ηνωµένο Βασίλειο - Γενικές Πληροφορίες »

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 28-06-2005

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο