Komisja Europejska > EJN > Wykonywanie orzeczeń > Czechy

Ostatnia aktualizacja: 27-10-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Wykonywanie orzeczeń - Czechy

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Jej treść w oryginalnej wersji językowej została zaktualizowana i przeniesiona do europejskiego portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co oznacza „egzekucja w sprawach cywilnych i handlowych”? 1.
1.1. Definicja 1.1.
1.2. Wykaz środków przymusu mogących skłonić pozwanego do podjęcia określonych działań, powstrzymania się od określonych działań lub do zapłaty 1.2.
2. Jakie są warunki wydania tytułu egzekucyjnego lub decyzji wykonawczej? 2.
2.1. Sądowa egzekucja decyzji 2.1.
2.2. Egzekucja przez komornika sądowego 2.2.
3. Cel i charakter środków egzekucyjnych 3.
3.1. Jakiego rodzaju mienie może podlegać egzekucji? 3.1.
3.2. Jakie skutki mają środki egzekucyjne? 3.2.
3.3. Jak długo zachowują ważność środki egzekucyjne? 3.3.
4. Czy jest możliwość odwołania się? 4.

 

1. Co oznacza „egzekucja w sprawach cywilnych i handlowych”?

1.1. Definicja

Egzekucja decyzji oznacza, że wypełnienie nałożonego decyzją sądu zobowiązania, które nabrało mocy prawnej (tj. jeżeli nie jest to orzeczenie tymczasowo wykonalne) może zostać wyegzekwowane, nawet wbrew woli osoby, na którą nałożono zobowiązanie lub obowiązek podjęcia określonych działań. Egzekucja może mieć również miejsce na podstawie decyzji władzy innej niż sąd, jeżeli pozwala na to prawo – na przykład władza administracyjna może wydać decyzję w sprawie wynikającej ze stosunków prawa cywilnego.

Egzekucję decyzji regulują § 251-351a części szóstej ustawy nr 99/1963 (Kodeks postępowania cywilnego) z późniejszymi zmianami. Ogólne przepisy dotyczące egzekucji nie mają zastosowania do decyzji w sprawie opieki nad nieletnimi ze względu na odmienny (tzn. niemajątkowy) charakter zobowiązania egzekwowanego w przypadku niezastosowania się do decyzji sądu nakazującej przekazanie opieki nad nieletnim przez jedną osobę fizyczną innej osobie fizycznej.

Wierzyciel, którego roszczenie nie zostanie zaspokojone przez dłużnika, może uzyskać rekompensatę środkami dostępnymi na mocy części szóstej Kodeksu postępowania cywilnego, z późniejszymi zmianami, lub w drodze licytacji przymusowej na mocy § 36-61 ustawy nr 26/2000 w sprawie licytacji publicznych (przymusowe zaspokojenie pieniężne) bądź też środkami dostępnymi na mocy ustawy nr 120/2001 o komornikach sądowych i działaniach egzekucyjnych (Kodeks postępowania egzekucyjnego), z późniejszymi zmianami (obowiązkowe zaspokojenie pieniężne lub niepieniężne).

Do góryDo góry

Poszczególne środki przewidziane w części szóstej Kodeksu postępowania cywilnego opisano szczegółowo poniżej.

Kluczowe znaczenie dla egzekucji ma właściwy tytuł prawny poświadczający, że roszczenie wierzyciela jest uzasadnione (tytuł egzekucyjny).Tytułami egzekucyjnymi są:

  • wykonalne decyzje sądu przyznające prawo, nakładające zobowiązanie lub dotyczące mienia;
  • wykonalne decyzje sądów lub innych organów odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa, wydane w ramach postępowania karnego, przyznające prawo, nakładające zobowiązanie lub dotyczące mienia;
  • wykonalne decyzje sądu w postępowaniu administracyjnym;
  • wykonalne decyzje komisji arbitrażowych oraz zatwierdzone przez nie ugody;
  • wykonalne decyzje notariuszy państwowych oraz zatwierdzone przez nich umowy;
  • akty notarialne i egzekucyjne z poddaniem się egzekucji, opracowane zgodnie z odpowiednimi ustawami;
  • wykonalne decyzje państwowych organów administracyjnych, w tym wezwania do zapłaty, powiadomienia o zaległościach podatkowych i celnych oraz pozostałe decyzje i wykonalne ugody;
  • wykonalne decyzje i powiadomienia o zaległościach w płatnościach ubezpieczenia chorobowego i społecznego;
  • decyzje instytucji Wspólnot Europejskich;
  • pozostałe wykonalne decyzje, zatwierdzone ugody i dokumenty, których egzekucję sądową dopuszcza prawo.

Wykonalne ustalenia sądu w postępowaniu egzekucyjnym mogą być po prostu ustaleniami nakładającymi na dłużnika określone zobowiązania. Może to być zobowiązanie do przekazania czegoś, np. zapłacenia określonej sumy pieniędzy lub przekazania określonego przedmiotu, lub do podjęcia działań, np. wykonania określonej pracy lub czynności, rozbiórki budynku postawionego bez zezwolenia lub umożliwienia dokonania innej czynności, np. nieutrudniania uprawnionemu podmiotowi korzystania z przysługującego mu prawa służebności, bądź powstrzymania się od określonej czynności, np. uniemożliwienia hodowanym zwierzętom wchodzenia na teren nieruchomości sąsiada.

Do góryDo góry

Czynność, której wykonanie jest wiążące wobec strony zobowiązanej należy także uważać za zobowiązanie (patrz § 251 Kodeksu postępowania cywilnego – jeżeli strona zobowiązana nie wypełni dobrowolnie zobowiązania nałożonego wykonalną decyzją, strona uprawniona może wystąpić z wnioskiem o egzekucję sądową).

1.2. Wykaz środków przymusu mogących skłonić pozwanego do podjęcia określonych działań, powstrzymania się od określonych działań lub do zapłaty

Zależnie od charakteru zobowiązania, którego wypełnienie zapewnić ma egzekucja decyzji, istnieją dwie kategorie metod egzekucji (czyli środków egzekucyjnych) – zaspokojenie pieniężne i zaspokojenie niepieniężne.

Decyzje nakładające obowiązek zapłaty określonej sumy pieniędzy mogą być wykonane w drodze zajęcia poborów/pensji lub innych dochodów, przymusowego obciążenia rachunku, sprzedaży mienia ruchomego i nieruchomego, sprzedaży przedsiębiorstwa lub ustanowienia zastawu sądowego na mieniu nieruchomym.

Mocno upraszczając można powiedzieć, że w przypadku przymusowego obciążenia rachunku lub zastawu sądowego, sąd zarządza, że jeżeli strona trzecia zaciągnęła dług wobec strony zobowiązanej (dłużnika), to taka strona trzecia musi na mocy decyzji sądu zaspokoić osobę uprawnioną zamiast dłużnika.

Na mocy § 313 ust. 1 Kodeksu postępowania cywilnego, zarządzając egzekucję decyzji sąd zabrania stronie zobowiązanej pozbywania się długów w jakikolwiek sposób. Sąd zabrania dłużnikowi strony zobowiązanej spłacania długu stronie zobowiązanej, rekompensowania go lub pozbywania się go w inny sposób po otrzymaniu zarządzenia w sprawie egzekucji. Na mocy §. 314a ust. 1 Kodeksu postępowania cywilnego decyzję egzekwuje się po nabraniu mocy prawnej przez postanowienie o zarządzeniu egzekucji i polega to na tym, że dłużnik strony zobowiązanej dokonuje na rzecz strony uprawnionej płatności na kwotę określoną w zarządzeniu w sprawie egzekucji. Jak z tego wynika, strona zobowiązana (dłużnik) traci prawo do roszczeń wobec swojego dłużnika (dłużnika strony zobowiązanej), a kwota zadłużenia musi zostać wpłacona na rzecz strony uprawnionej.

Do góryDo góry

Decyzja nakładająca obowiązek inny niż obowiązek zapłaty określonej sumy pieniędzy egzekwowana jest odpowiednio do charakteru nałożonego zobowiązania. Może to wiązać się z eksmisją, zajęciem mienia, podziałem majątku wspólnego lub przymusowym wykonaniem pracy lub czynności.

W przypadku roszczenia zabezpieczonego decyzja może zostać egzekwowana poprzez sprzedaż zabezpieczenia, sprzedaż mienia ruchomego lub nieruchomego bądź całości mienia, grup składników mienia oraz posiadanych przez dłużnika lokali mieszkalnych lub niemieszkalnych, na których zgodnie z właściwymi przepisami ustanowiono zabezpieczenie, przez przymusowe obciążenie rachunku na kwotę, na którą ustanowiono zabezpieczenie lub poprzez odzyskanie z innych praw majątkowych, na których ustanowiono zabezpieczenie.

2. Jakie są warunki wydania tytułu egzekucyjnego lub decyzji wykonawczej?

W Republice Czeskiej wierzyciel może wybrać, czy chce uzyskać zaspokojenie roszczeń poprzez sądową egzekucję decyzji (tzn. przez egzekutora sądowego) w drodze postępowania określonego w § 251-351a Kodeksu postępowania cywilnego, czy poprzez egzekucję przez komornika sądowego na mocy ustawy nr 120/2001 o komornikach sądowych i działaniach egzekucyjnych (ustawa o egzekucji), z późniejszymi zmianami.

Komornik sądowy działa również zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, zwłaszcza w odniesieniu do przepisów regulujących poszczególne metody egzekucji decyzji, przy zastosowaniu środków określonych w części szóstej kodeksu.

Komornik sądowy ma prawo prowadzenia działań egzekucyjnych, przez co rozumie się przymusowe wykonywanie tytułów egzekucyjnych.

Do góryDo góry

Składającego wniosek o egzekucję decyzji wierzyciela nie musi reprezentować prawnik.

Zasadniczo egzekucja może być zarządzona jedynie wówczas, gdy decyzja określa stronę uprawnioną i stronę zobowiązaną, definiuje zakres i rodzaj zobowiązania, w odniesieniu do którego złożono wniosek oraz określa termin wypełnienia zobowiązania.

2.1. Sądowa egzekucja decyzji

Postępowanie egzekucyjne podlega „zasadzie dyspozycji”, tzn. może być wszczęte jedynie na wniosek strony uprawnionej. Jeżeli strona zobowiązana nie zastosuje się dobrowolnie do wymogu nałożonego decyzją wykonalną, strona uprawniona ma prawo wystąpić z wnioskiem o egzekucję sądową decyzji. Egzekucja decyzji może zostać zarządzona i przeprowadzona jedynie zgodnie z zasadami określonymi Kodeksem postępowania cywilnego.

Decyzja zawsze przyjmuje postać postanowienia sądu. Postępowanie egzekucyjne nie może zostać zawieszone, obowiązkowe jest także przestrzeganie terminów. Nie występuje tu kwestia możliwości wznowienia postępowania.

Jeżeli przepisy nie stanowią inaczej, sądem właściwym dla zarządzenia i przeprowadzenia egzekucji jest zasadniczo sąd właściwy dla strony zobowiązanej, tzn. sąd rejonowy jurysdykcji, w której zamieszkuje strona zobowiązana. Jednakże zamiast sądu właściwego dla strony zobowiązanej sądem właściwym, przykładowo, dla egzekucji wiążącej się ze sprzedażą przedsiębiorstwa (lub jego części) jest sąd, w jurysdykcji którego znajduje się przedsiębiorstwo (lub jego część) lub też, jeżeli egzekucja dotyczy mienia nieruchomego, ale nie wiąże się ze sprzedażą przedsiębiorstwa, sąd, w jurysdykcji którego znajduje się nieruchomość.

Do góryDo góry

Postępowanie sądowe podlega w Republice Czeskiej opłatom sądowym. Opłaty sądowe płaci się w odniesieniu do postępowania lub w odniesieniu do poszczególnych etapów postępowania. Kwestię opłat sądowych reguluje ustawa nr 549/1991 o opłatach sądowych, z późniejszymi zmianami. W należycie uzasadnionych przypadkach wspomniana ustawa dopuszcza zwolnienia od opłat sądowych. W przypadku opłat w odniesieniu do postępowania obowiązek płatności powstaje w chwili wniesienia sprawy lub złożenia innego wniosku o wszczęcie postępowania.

Opłaty:

Za wniosek o zarządzenie egzekucji decyzji:

  • w celu uzyskania zaspokojenia pieniężnego na kwotę 15 000 CZK lub wyższą 300 CZK
  • w celu uzyskania zaspokojenia pieniężnego na kwotę powyżej 15 000 CZK 2% kwoty, przy czym maksymalnie 50 000 CZK
  • pozostałe przypadki 1000 CZK
2.2. Egzekucja przez komornika sądowego

Egzekucję przeprowadza komornik wskazany przez stronę uprawnioną we wniosku dotyczącym egzekucji i upoważniony do przeprowadzenia egzekucji decyzji sądu. Działania komornika uważane są za działania sądu.

Postępowanie egzekucyjne rozpoczyna się od przedstawienia wniosku. Egzekucja może zostać zarządzona jedynie na wniosek strony uprawnionej lub dowolnej osoby będącej w stanie wykazać, że odnośne uprawnienie przeszło na nią lub zostało jej przekazane (§ 256 ust. 1 Kodeksu postępowania cywilnego). Strona uprawniona może wystąpić z wnioskiem o nakaz egzekucji, jeżeli strona zobowiązana nie zastosuje się dobrowolnie do wymogów nałożonych na nią przez tytuł egzekucyjny (tytuły egzekucyjne omówiono powyżej). Postępowanie egzekucyjne rozpoczyna się w dniu otrzymania nakazu egzekucji przez komornika lub przez właściwy sąd egzekucyjny wraz ze wskazaniem komornika.

Do góryDo góry

Komornik jednakże może rozpocząć egzekucję jedynie z upoważnienia sądu. Postępowanie egzekucyjne nie może zostać zawieszone, o ile inaczej nie stanowią przepisy prawa, np. ustawa o niewypłacalności i ugodach, z późniejszymi zmianami (na mocy § 14 deklaracja niewypłacalności ma, m.in., następujące skutki: postępowanie, w którym niewypłacalny dłużnik jest stroną w odniesieniu do roszczeń dotyczących mienia będącego częścią mienia niewypłacalnego dłużnika lub do roszczeń, które powinny zostać zaspokojone z takiego mienia, zostaje zawieszone, o ile nie jest postępowaniem karnym (w takim przypadku jednakże nie może zostać wydana decyzja o odszkodowaniu za straty), postępowaniem dotyczącym opieki nad nieletnimi lub postępowaniem dotyczącym egzekucji decyzji; z wyjątkiem postępowania dotyczącego roszczeń wobec niewypłacalnego dłużnika, które muszą zostać przedstawione i udowodnione (§ 20), postępowanie może być kontynuowane na wniosek zarządcy lub innych stron postępowania, a zarządca staje się stroną postępowania w miejsce niewypłacalnego dłużnika).

Także w tym przypadku obowiązkowe jest przestrzeganie terminów, a także niemożliwe jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania egzekucyjnego.

Nakaz egzekucji ma taki sam skutek, jak zarządzenie w sprawie egzekucji na mocy Kodeksu postępowania cywilnego. Odwołanie od nakazu egzekucji nie jest dopuszczalne . Egzekucja prowadzona jest na podstawie nakazu po nabraniu mocy prawnej przez postanowienie o zarządzeniu egzekucji.

Komornik sądowy ma prawo do naliczania opłat za działania egzekucyjne, refundacji wydatków pieniężnych, wynagrodzenia za czas poświęcony na prowadzenie egzekucji oraz wynagrodzenia za doręczenie dokumentów/pism. Wysokość takiej refundacji i wynagrodzenia ustala się zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Sprawiedliwości nr 330/2001. Wynagrodzenie za działania egzekucyjne może, ale nie musi być określone umownie. Wynagrodzenie nieumowne ustalone jest jako odsetek uzyskanego zaspokojenia lub według stałej stawki w przypadkach egzekucji niepieniężnej.

Do góryDo góry

3. Cel i charakter środków egzekucyjnych

3.1. Jakiego rodzaju mienie może podlegać egzekucji?
  • rachunki bankowe - tak
  • rzeczowe mienie ruchome - tak
  • zarejestrowane środki transportu - tak
  • mienie nieruchome - tak
  • inne - np. wpływające na prawa majątkowe, na których w ramach zabezpieczenia ustanowiono zastaw, np. prawa do udziału w przedsiębiorstwie lub zarejestrowany znak handlowy
  • typy dóbr lub roszczeń finansowych niepodlegających egzekucji:

Egzekucja może nie mieć zastosowania do mienia, którego sprzedaży zabraniają określone przepisy lub które nie podlega egzekucji na mocy określonych przepisów.

Egzekucja decyzji nie może mieć zastosowania do przedmiotów absolutnie niezbędnych do zaspokojenia potrzeb materialnych dłużnika i jego rodziny lub do celów jego pracy, jak również do innych przedmiotów, których sprzedaż byłaby sprzeczna z zasadami moralności, np. codziennych ubrań, normalnych mebli i wyposażenia gospodarstwa domowego, obrączek ślubnych i innych przedmiotów o podobnym charakterze, przedmiotów niezbędnych do celów higieny osobistej i innych, potrzebnych dłużnikowi ze względu na chorobę, upośledzenie fizyczne itp.

Kwoty głównej zadłużenia nie można odprowadzać z miesięcznych poborów dłużnika; metody jej spłaty określa rozporządzenie rządu czeskiego.

Egzekucja nie ma zastosowania do roszczeń dotyczących rekompensaty, którą zapłacić ma firma ubezpieczeniowa na mocy umowy ubezpieczenia, jeżeli taka rekompensata ma zostać wykorzystana do celów odbudowy lub naprawy budynku.

Do góryDo góry

Egzekucja nie obejmuje także jednorazowych pieniężnych świadczeń społecznych ani świadczeń z tytułu opieki społecznej wypłacanych zgodnie z odpowiednimi przepisami.

3.2. Jakie skutki mają środki egzekucyjne?

W stosunku do dłużnika, który nie stosuje się do środka: czy decyzja dotycząca jego mienia pozostaje ważna, czy podlega on karze?

Jeżeli decyzja sądu nie określa terminu zastosowania się do środka, nałożone zobowiązanie musi zostać wypełnione przed upływem trzech dni lub, w przypadku eksmisji, przed upływem piętnastu dni od chwili, w której decyzja nabierze mocy prawnej.

Metody egzekucji mogą się różnić zależnie od charakteru przedmiotu zobowiązania (poszczególne typy zobowiązań pieniężnych i niepieniężnych opisano powyżej), którego wypełnienie ma zapewnić decyzja wykonawcza.

Niemniej jednak, po zarządzeniu egzekucji decyzji jego wdrożeniem zasadniczo zajmuje się sąd. Poszczególne działania w ramach egzekucji decyzji mogą być prowadzone przez urzędnika sądowego (egzekutora sądowego), jeżeli pozwala na to prawo lub właściwy przepis prawny lub jeżeli upoważni go do tego sędzia przewodniczący; prowadząc takie czynności egzekutor sądowy przestrzega poleceń sędziego przewodniczącego.

Jeżeli w związku z działaniami w ramach egzekucji decyzji egzekutor sądowy musi wnieść sprawę lub kolejny wniosek o wszczęcie postępowania przed sądem lub innym organem, działa wówczas w imieniu państwa.

Zakres uprawnień komornika sądowego jest podobny. O ile ustawa o komornikach sądowych nie stanowi inaczej, komornik ma prawo dokonywać wszystkich czynności, które Kodeks postępowania cywilnego i inne przepisy prawa w innych sytuacjach powierzają sędziemu, egzekutorowi sądowemu lub innemu urzędnikowi sądowemu w zakresie egzekucji decyzji sądu.

Do góryDo góry

Nakaz egzekucji ma taki skutek, jak zarządzenie w sprawie egzekucji na mocy Kodeksu postępowania cywilnego. Na podstawie nakazu egzekucji egzekucja prowadzona jest mocą prawną postanowienia w sprawie nakazu egzekucji. W zasadzie do postępowania egzekucyjnego zastosowanie mają odpowiednie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

W odniesieniu do stron trzecich: jakie są zobowiązania banku w zakresie ujawniania informacji, a także wyciągów z rachunków, jakie są sankcje za niestosowanie się do środków egzekucyjnych?

W celu przeprowadzenia egzekucji w drodze przymusowego obciążenia rachunku dłużnika sąd nakazuje instytucji finansowej, aby od momentu otrzymania postanowienia nie wypłacała żadnych kwot z rachunku strony zobowiązanej, nie dokonywała żadnych wyrównań ani nie odprowadzała z niego w żaden sposób środków do kwoty egzekwowanego roszczenia i powiązanych kosztów.

Sąd przekazuje postanowienie o wydaniu nakazu egzekucji stronie uprawnionej, stronie zobowiązanej oraz instytucji finansowej. Postanowienie jest przekazywane bezpośrednio instytucji finansowej. Postanowienie nie może zostać przekazane stronie zobowiązanej wcześniej niż instytucji finansowej.

Kodeks postępowania egzekucyjnego (§ 44 ust. 4 i ust. 7) reguluje także kwestię zakazu pozbywania się mienia strony zobowiązanej.

Od chwili przekazania instytucji finansowej postanowienia o wydaniu nakazu egzekucji strona zobowiązana traci prawo do wypłacania pieniędzy z rachunku, wykorzystywania takich pieniędzy w celu dokonywania płatności lub pozbywania się ich w jakikolwiek inny sposób do kwoty egzekwowanego roszczenia i powiązanych kosztów.

Do góryDo góry

Jeżeli instytucja finansowa postąpi wbrew wymogom odnośnych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, strona uprawniona może domagać się od takiej instytucji finansowej płatności na kwotę, do jakiej strona uprawniona miałaby prawo, gdyby instytucja finansowa postąpiła odpowiednio, nawet jeżeli rachunek strony zobowiązanej nie zawiera wystarczających funduszy.

Na wniosek strony, której prawo do płatności określonej sumy pieniędzy uznane jest w decyzji, sąd zwraca się do osoby, od której wymaga się płatności, z zapytaniem, czy i z jakiego źródła uzyskuje pobory lub dowolny inny regularny dochód oraz, w razie potrzeby, w którym banku, oddziale banku zagranicznego lub spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkowej posiada rachunki, a także jakie są numery takich rachunków.

Strona zapytana ma obowiązek udzielenia sądowi odpowiedzi przed upływem tygodnia od przekazania zapytania. Jeżeli strona taka nie udzieli odpowiedzi lub przedstawi w niej informacje niezgodne z prawdą lub niepełne, sąd może nałożyć na nią grzywnę proceduralną w wysokości do 50 000 CZK.

Na mocy ustawy nr 21/1992 o bankach, z późniejszymi zmianami, nie uważa się za naruszenie zobowiązania do poufności przekazania zgodnie z warunkami określonymi przepisami prawa informacji uzyskanych w związku z zastosowaniem nadzoru bankowego organom państwowym lub innym osobom w Republice Czeskiej, jeśli informacje takie przekazywane są im do celów związanych z wykonaniem ich obowiązków.

3.3. Jak długo zachowują ważność środki egzekucyjne?

Patrz powyżej.

Do góryDo góry

4. Czy jest możliwość odwołania się?

Tak, można odwołać się od postanowienia o egzekucji zgodnie z przepisami ogólnymi Kodeksu postępowania cywilnego dotyczącymi środków naprawczych.

Strona postępowania może złożyć sprzeciw wobec decyzji sądu rejonowego lub sądu okręgowego wydanej w postępowaniu pierwszej instancji, jeżeli nie zabraniają tego przepisy prawa.

Nie jest dopuszczalne odwołanie od decyzji o zaspokojeniu pieniężnym na kwotę nieprzekraczającą 2000 CZK, z wyłączeniem powiązanych kosztów; nie ma to zastosowania do orzeczeń uznania i zaocznych. Nie jest dopuszczalne także odwołanie wyłącznie od przyczyn decyzji.

Odwołanie należy złożyć w sądzie, którego decyzji dotyczy odwołanie, przed upływem 15 dni od dostarczenia pisemnej kopii decyzji. Jeżeli w odniesieniu do ustaleń decyzji wydane zostanie zmienione postanowienie, nowy termin liczy się od momentu nabrania mocy prawnej przez zmienione postanowienie.

Jeżeli osoba uprawniona złoży w odpowiednim terminie dopuszczalne odwołanie, decyzja nie nabiera mocy prawnej do czasu wydania przez sąd prawomocnej decyzji w sprawie odwołania.

W odniesieniu do odwołania w przypadku egzekucji przez komornika sądowego, na mocy § 44 ust.10 ustawy o egzekucji dopuszczalne jest odwołanie od postanowienia sądu w sprawie wydania nakazu egzekucji, nie można jednakże kwestionować faktów innych niż fakty istotne dla nakazu egzekucji; sąd odrzuca wszelkie inne fakty i potwierdza nakaz egzekucji. Jeżeli odwołanie nie zawiera faktów istotnych dla nakazu egzekucji lub w ogóle żadnych faktów, sąd odrzuca odwołanie w drodze postanowienia. Na mocy § 47 ust. 3 ustawy żaden środek prawny nie jest dopuszczalny przeciw nakazowi egzekucji.

« Wykonywanie orzeczeń - Informacje ogólne | Czechy - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 27-10-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania