Komisja Europejska > EJN > Wykonywanie orzeczeń > Austria

Ostatnia aktualizacja: 13-11-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Wykonywanie orzeczeń - Austria

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Jej treść w oryginalnej wersji językowej została zaktualizowana i przeniesiona do europejskiego portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co oznacza wykonanie orzeczenia w sprawach cywilnych i handlowych? 1.
2. Na jakich warunkach można wykonać tytuł? 2.
2.1. Procedura 2.1.
2.2. Istotne warunki uzyskania zgody na przyznanie wykonania 2.2.
3. Środki przymusowe 3.
3.1. Jakie aktywa dłużnika są przedmiotem wykonania? 3.1.
3.2. Jakie są skutki środków przymusowych? 3.2.
3.3. Jak długo dopuszczalne są środki przymusowe? Czy okres ten ogranicza prawo lub decyzja sądu? 3.3.
4. Czy można odwołać się od decyzji przyznającej wykonanie? Kto może wnieść odwołanie? W jakim sądzie i w jakim terminie należy wnieść odwołanie? Jakie są skutki wniesienia odwołania? 4.

 

1. Co oznacza wykonanie orzeczenia w sprawach cywilnych i handlowych?

Wykonanie (wykonanie przymusowe) to zastosowanie przez państwo przymusu celem zrealizowania wykonalnych roszczeń.

Zasady wykonania ustanawiają szereg rodzajów wykonania, przy czym rozróżnienia dokonuje się z jednej strony w zależności od tego, czy tytuł wykonawczy dotyczy roszczenia pieniężnego czy też roszczenia o świadczenie, oraz, z drugiej strony, jakie aktywa są przedmiotem wykonania.

Jeśli tytuł egzekucyjny wyrażony w kontekście pieniężnym ma zostać wykonany w stosunku do ruchomych aktywów dłużnika, możemy rozważać następujące rodzaje wykonania: wykonanie z ruchomości, wykonanie z należności, wykonanie roszczenia w ramach roszczeń dotyczących dostaw oraz wykonanie w stosunku do innego rodzaju praw pieniężnych. Wykonania z ruchomości dokonuje się zasadniczo w trzech etapach, a mianowicie – zajęcie, sprzedaż i zaspokojenie.

Wykonanie z nieruchomości dotyczy majątku nieruchomego dłużnika, a wierzyciel dokonujący wykonania może wybrać pomiędzy przymusowym ustanowieniem zastawu, przymusowym rozporządzeniem nieruchomością lub przymusową sprzedażą na aukcji.

Nie istnieje pojedyncza procedura wykonania dla tytułów wykonawczych dotyczących roszczenia o konkretne świadczenie. W ramach wykonania wymaganego działania lub zaniedbania można rozważać następujące metody: przymusowe usunięcie, świadczenie zastępcze lub kary za naruszenie (grzywny i okresy pozbawienia wolności).

2. Na jakich warunkach można wykonać tytuł?

2.1. Procedura

Tytułami wykonawczymi mogą być zarówno decyzje sądowe jak i pozasądowe.

Do góryDo góry

Decyzje pozasądowe obejmują następujące: 

  • nakazy organów administracyjnych w stosunku do roszczeń na mocy prawa prywatnego i publicznego oraz w stosunku do kar finansowych i opłat administracyjnych, w przypadkach gdzie wniosek o wykonanie kierowany jest do sądu, a ugoda została zawarta przed organem administracyjnym,
  • nakazy organów ubezpieczenia społecznego, w stosunku do roszczeń o świadczenia,
  • wykonalne instrumenty notarialne,
  • dowody zaległych płatności.

Aby wszcząć egzekucję, wierzyciel dokonujący wykonania musi zasadniczo posiadać potwierdzenie wykonalności, przyznawane przez odpowiednie władze w procedurze ustanawiającej dany tytuł.

Zasadniczo, sąd zajmujący się wykonaniem posiada jurysdykcję co do wydania zgody na wykonanie. Jurysdykcję rzeczową sprawuje zawsze sąd rejonowy. Jurysdykcję terytorialną sprawuje sąd rejestrowy w odniesieniu do wykonania z nieruchomości wpisanych do księgi wieczystej oraz, z zasady, sąd w rejonie którego zamieszkuje dłużnik, w odniesieniu do wykonania z należności. We wszystkich pozostałych przypadkach jurysdykcję sprawuje przede wszystkim sąd, w którego rejonie znajduje się przedmiot wykonania w momencie rozpoczęcia wykonania bądź też, alternatywnie, sąd w którego rejonie ma zostać wykonany pierwszy środek przymusowy.

W postępowaniu wykonawczym jurysdykcję w zakresie podejmowania decyzji posiadają wyłącznie pojedynczy sędziowie i sekretarze. Szereg funkcji w ramach spraw o wykonanie przenosi się na sekretarzy, będących urzędnikami federalnymi posiadającymi specjalne przeszkolenie w tym zakresie. Funkcje te obejmują w szczególności wykonanie z majątku ruchomego dłużnika. Jednakże wykonanie z majątku nieruchomego (za wyjątkiem przymusowego ustanowienia zastawu, która to funkcja jest przypisana sekretarzom), zatwierdzenie wykonania na podstawie tytułu zagranicznego, nałożenie kary więzienia oraz wyroki w sprawie odwołań są zastrzeżone dla sędziów.

Do góryDo góry

Czynności wykonawcze prowadzą specjalni urzędnicy ds. wykonania, komornicy sądowi. Są oni odpowiedzialni za rzeczywiste przeprowadzanie wykonania, tj. zajmowanie fizycznych przedmiotów ruchomych, eksmisje, sporządzanie spisu z majątku dłużnika itp. Komornicy to pracownicy sądu i muszą zawsze stosować się do poleceń i instrukcji sądowych. Są oni zobowiązani realizować środki przymusowe do momentu wypełnienia wyroku lub do momentu, kiedy stanie się jasne, że wypełnienie wyroku nie jest możliwe.

Nie ma konieczności reprezentacji przez prawnika w celu złożenia wniosku o wykonanie.

Wniosek o wykonanie podlega następującym ujętym opłatom sądowym, przy czym podstawę dla ich naliczania stanowi wartość roszczenia będącego przedmiotem wykonania:

  • w postępowaniu wykonawczym, z wyjątkiem spraw, o których mowa w podpunkcie (b), gdzie wartość przedmiotu sporu jest następująca:

Do 150 euro

13 euro

powyżej 150 euro

do 360 euro

29 euro

powyżej 360 euro

do 730 euro

34 euro

powyżej 730 euro

do 2.180 euro

46 euro

powyżej 2.180 euro

do 3.630 euro

62 euro

powyżej 3.630 euro

do 7.270 euro

79 euro

powyżej 7.270 euro

do 36.340 euro

114 euro

powyżej 36.340 euro

do 72.670 euro

138 euro

powyżej 72.670 euro, dla każdych kolejnych 72.670 euro lub części tej kwoty

138 euro więcej w każdym przypadku

  • w postępowaniu wykonawczym w stosunku do majątku nieruchomego, gdzie wartość przedmiotu sporu jest następująca:

do

150 euro

26 euro

powyżej 150 euro

do 360 euro

34 euro

powyżej 360 euro

do 730 euro

44 euro

powyżej 730 euro

do 2.180 euro

62 euro

powyżej 2.180 euro

do 3.630 euro

86 euro

powyżej 3.630 euro

do 7.270 euro

132 euro

powyżej 7.270 euro

do 36.340 euro

190 euro

powyżej 36.340 euro

do 72.670 euro

305 euro

powyżej 72.670 euro, dla każdych kolejnych 72.670 euro lub części tej kwoty

156 euro więcej w każdym przypadku

2.2. Istotne warunki uzyskania zgody na przyznanie wykonania

W celu wydania zatwierdzenia wykonania konieczne jest spełnienie ogólnych wymagań w zakresie wykonania (jurysdykcja krajowa, dopuszczalność postępowania sądowego, zdolność strony, zdolność do wszczęcia postępowania oraz upoważnienie strony interweniującej) oraz specjalnych wymagań w zakresie wykonania (jurysdykcja konkretnego sądu, istnienie tytułu egzekucyjnego oraz potwierdzenia wykonalności, właściwa treść wniosku o wykonanie, przedmiot będący przedmiotem wykonania). Ponadto, wniosek o wykonanie musi być merytorycznie zasadny (zasadniczo konieczne jest, aby strony, o których mowa we wniosku pokrywały się ze stronami, o których mowa w tytule, a roszczenie musiało już zasadniczo powstać, a okres płatności musiał upłynąć).

3. Środki przymusowe

3.1. Jakie aktywa dłużnika są przedmiotem wykonania?

Mimo iż zasadniczo dłużnik może odpowiadać za swoje zobowiązania całością swojego majątku, przymusowe wykonanie, w przeciwieństwie do upadłości, obejmuje wyłącznie pojedyncze aktywa dłużnika (zasada szczególności). Wielu dłużników ma zwykle dostęp do różnych aktywów. Jeśli fundusz przeznaczony na zaspokojenie roszczeń jest niewystarczający, aktywa, które uprzednio zostały zajęte, muszą następnie zostać zajęte. W takich przypadkach wierzycieli zaspokaja się ściśle zgodnie z zasadą pierwszeństwa: wierzyciel, który pierwszy dokonał zajęcia ma pierwszeństwo przed innymi wierzycielami. W przypadku jednoczesnego zajęcia przez więcej niż jednego wierzyciela, będą oni występować z równego poziomu.

Do góryDo góry

Celem ochrony dłużnika, określone przedmioty wyłącza się z wykonania, na przykład artykuły gospodarstwa domowego potrzebne do zachowania przyzwoitego poziomu życia, przedmioty niezbędne do wykonywania zawodu w przypadku drobnych przedsiębiorców i rolników, żywność i paliwo niezbędne dłużnikowi i zamieszkującym z nim członkom rodziny do przeżycia czterech tygodni, środki pieniężne w wartości odpowiadającej minimum utrzymania, środki niezbędne na leczenie terapeutyczne i związane z niepełnosprawnością, zdjęcia i listy rodzinne itp. Podobna ochrona przed zajęciem istnieje również w przypadku wykonania z należności: nie można objąć zajęciem należności przeznaczonych na spłatę wydatków, świadczenia na opiekę pielęgniarską oraz pomoc rodzinną. Regularne dochody i płatności emerytalne podlegają zajęciu w ograniczonym zakresie, przy czym wartość części niepodlegającej zajęciu („minimum socjalne”) zależy od wysokości płatności oraz liczby zobowiązań, jakie posiada dłużnik w zakresie utrzymania.

3.2. Jakie są skutki środków przymusowych?

Rozporządzanie przez dłużnika majątkiem mimo wszczęcia wykonania jest zasadniczo ważne z punktu widzenia prawa, mogą jednakże pojawić się konsekwencje w kontekście prawa karnego, jeśli dłużnik sprzeda część swojego majątku lub ograniczy jego wielkość, udaremniając w ten sposób lub ograniczając zaspokojenie wierzyciela. Konsekwencje w kontekście prawa karnego mogą zaistnieć również w sytuacji, kiedy dłużnik usunie przedmiot będący przedmiotem urzędowego zajęcia. Jeśli czynność prawna dokonana przez dłużnika negatywnie wpłynie na wykonalność roszczenia wierzyciela, wierzyciel może, na określonych warunkach, zakwestionować tą czynność prawną na drodze sądowej, uzyskać oświadczenie o jej nieważności oraz wnieść roszczenie w stosunku do aktywów, które usunął dłużnik, uniemożliwiając tym samym zaspokojenie wierzyciela z tychże aktywów, w celu pokrycia swojego roszczenia.

Do góryDo góry

Egzekucja z salda kredytu bankowego dłużnika odbywa się w drodze zajęcia i przeniesienia: zatwierdzenie wykonania zawiera nakaz zabraniający instytucji prowadzącej rachunek dokonywania płatności na rzecz dłużnika oraz nakaz zabraniający dłużnikowi rozporządzania roszczeniem w stosunku do tej instytucji. Zajęcia dokonuje się w momencie przedłożenia instytucji prowadzącej rachunek zatwierdzenia wykonania. Instytucja prowadząca rachunek musi następnie przedłożyć do sądu i wierzyciela dokonującego wykonania oświadczenie odnośnie do istnienia i rozmiaru należności. Zajęte należności spienięża się w drodze przeniesienia. Nakaz utrzymujący wniosek o przeniesienie przyznaje wierzycielowi dokonującemu wykonania prawo do żądania płatności od dłużnika będącego stroną trzecią (instytucja prowadząca rachunek), w koniecznych przypadkach również na drodze sądowej. Jeśli bank dokona płatności na rzecz posiadacza rachunku pomimo zajęcia rachunku, płatności takie nie mają skutku w postaci spłaty zadłużenia.

3.3. Jak długo dopuszczalne są środki przymusowe? Czy okres ten ogranicza prawo lub decyzja sądu?

Zatwierdzenie wykonania (w celu zaspokojenia) wydaje się na czas nieograniczony. (Jedynie wykonania dla celów zabezpieczeń i nakazów tymczasowych zatwierdzane są tylko na czas określony).

Komornik musi wstrzymać wykonanie, jeśli roszczenie zostanie zaspokojone lub odroczone lub jeśli dojdzie do odstąpienia od kontynuowania wykonania, za potwierdzeniem wierzyciela lub jeśli dłużnik jest w stanie potwierdzić taki fakt dokumentem urzędowym lub dokumentem poświadczonym urzędowo.

Do góryDo góry

Ponadto, dłużnik lub strona trzecia posiadająca uzasadniony interes w przełożeniu terminu może zażądać odroczenia wykonania. Ustawa zawiera ograniczoną listę podstaw dla odroczenia, włączając w szczególności postępowanie wykonawcze i postępowanie odwoławcze. Jeżeli można przyjąć, że odroczenie wykonania zagraża zaspokojeniu roszczenia wierzyciela dokonującego wykonania, odroczenie może zostać zatwierdzone, wyłącznie jeśli strona wnioskująca o odroczenie zapewni odpowiednie zabezpieczenie.

Procedura wykonawcza musi zostać zawieszona również na wniosek wierzyciela dokonującego wykonania, dłużnika lub innej zaangażowanej strony, w przypadku jeśli na przykład wierzyciel dokonujący wykonania odstąpi od kontynuowania wykonania, jeśli dłużnik potwierdzi za pomocą odpowiednich dokumentów, że roszczenie zostało zaspokojone lub odroczone, lub jeśli tytuł egzekucyjny został następnie uznany za nieważny w wyniku postępowania unieważniającego lub postępowania rewizyjnego. W przypadku jeśli zatwierdzenie wykonania wydano niepoprawnie lub jeśli istnieją poważne braki w zakresie przebiegu wykonania (na przykład wykonanie jest prowadzone w sposób niedopuszczalny bez konkretnego celu, w sytuacji kiedy dostępne aktywa dłużnika nie pokrywają nawet kosztów postępowania), procedura wykonawcza zostanie automatycznie zakończona.

4. Czy można odwołać się od decyzji przyznającej wykonanie? Kto może wnieść odwołanie? W jakim sądzie i w jakim terminie należy wnieść odwołanie? Jakie są skutki wniesienia odwołania?

Istnieje prawo do odwołania, będące wstępnym i nieodraczającym środkiem prawnym, od zatwierdzenia wykonania (oraz, jeśli prawo nie stanowi inaczej, od innych nakazów wydanych w pierwszej instancji podczas postępowania wykonawczego). Odwołanie należy wnieść do sądu wykonawczego w terminie 14 dni. Strony postępowania wykonawczego mają prawo wnieść odwołanie. Odwołanie od zatwierdzenia wykonania stanowi podstawę dla odroczenia wykonania. Ponadto, w określonych okolicznościach (np. odstąpienie od wykonania) dłużnik ma również prawo wnieść żądanie, w drodze postępowania przeciwko wierzycielowi dokonującemu wykonania, o stwierdzenie niedopuszczalności konkretnego zatwierdzenia wykonania.

« Wykonywanie orzeczeń - Informacje ogólne | Austria - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 13-11-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania