Komisja Europejska > EJN > Alternatywne sposoby rozwiązywania sporów > Włochy

Ostatnia aktualizacja: 12-02-2008
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Alternatywne sposoby rozwiązywania sporów - Włochy

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


Przegląd alternatywnych sposobów rozstrzygania sporów można uzyskać na stronie internetowej ARS - informacje ogólne.

We Włoszech istnieją następujące sposoby alternatywnego rozstrzygania sporów prawnych:

Włoskie przepisy prawne przewidują różne sposoby alternatywnego rozstrzygania sporów. Ogólnie można je opisać w następujący sposób:

  1. polubowne rozstrzyganie sporów, przewidziane w art. 1965 kodeksu cywilnego;
  2. mediacja: strony zwracają się do niezależnej osoby trzeciej w celu rozstrzygnięcia sporu i osiągnięcia porozumienia;
  3. sądowe i pozasądowe postępowanie pojednawcze (przewidziane w art. 183, 320 i 322 kodeksu postępowania cywilnego);
  4. arbitraż, jako sposób rozstrzygania sporów alternatywny względem decyzji sądu, przewidziany w art. 806 kodeksu postępowania cywilnego.

Niesporne formy postępowania pojednawczego mogą przyjąć formę dobrowolną, nieuregulowaną przez państwo. Przykładem tego są komisje do spraw postępowania pojednawczego i arbitrażowego Telecom Italia oraz rzecznik do spraw bankowych.

Inne niesporne formy postępowania pojednawczego przewidziane przez szczególne przepisy prawa obejmują:

  • ustawę nr 108 z dnia 11 maja 1990 r. przewidującą pozasądowe postępowanie pojednawcze w sprawach prawa pracy (z zakresu układów zbiorowych i kwestii administracyjnych) jako warunek wszczęcia postępowania prawnego w sprawach dotyczących zwolnienia z pracy;
  • ustawę nr 580 z dnia 29 grudnia 1993 r. w sprawie ustanawiania komisji arbitrażowych i pojednawczych przy Izbach Handlu;
  • ustawę nr 192 z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie postępowania pojednawczego i arbitrażowego w sporach przemysłowych dotyczących poddostawców;
  • ustawę nr 320 z dnia 2 marca 1963 r. przewidującą przymusowe przeprowadzenie postępowania pojednawczego przed wszczęciem postępowania w sprawach rolniczych.

Wsród form sądowego postępowania pojednawczego:

  • art. 185 włoskiego kodeksu postępowania cywilnego przewiduje możliwosć podjęcia próby pojednania, która może zostać powtórzona w trakcie postępowania sądowego (taką próbę może przeprowadzić sąd na pierwszym przesłuchaniu stron, „jesli charakter sprawy na to pozwala”, art. 183 kodeksu postępowania cywilnego). Dokonując próby pogodzenia stron, sędzia nie może wywierać nacisku ani też działać według własnego poglądu na sprawę, lecz ma po prostu zbadać i objasnić możliwosć osiągnięcia porozumienia, nie odgrywając jednoczesnie aktywnej roli (aby zachować swoją pozycję bezstronnej osoby trzeciej). W przypadku osiągnięcia porozumienia strony podpisują przed sędzią sprawozdanie z postępowania pojednawczego. Sprawozdanie to stanowi tytuł egzekucyjny; sprawę następnie wykresla się z listy spraw sądowych;
  • art. 420 kodeksu postępowania cywilnego przewiduje, że sędzia w sądzie pracy może każdorazowo dokonać próby pojednania stron w trakcie postępowania, niezależnie od tego, czy sporne prawo jest zbywalne czy nie;
  • art. 447a kodeksu postępowania cywilnego przewiduje próbę pojednania w sprawach spornych z zakresu umów najmu;
  • ustawa nr 320 z 1963 r. przewiduje próbę pojednania w sprawach spornych w dziedzinie rolnictwa;
  • art. 707 i 708 kodeksu postępowania cywilnego przewidują, że w przypadkach prawnej separacji małżonków od prezesa sądu wymaga się dokonania próby pojednania stron;
  • ustawa nr 1766 z 1927 r. przewiduje próbę pojednania w sprawach prawa zwyczajowego;
  • ustawa nr 17775 z 1933 r. przewiduje próbę pojednania w sprawach dotyczących wód publicznych.

Opisane powyżej formy postępowania pojednawczego stosuje się przy rozstrzyganiu sporów we wszystkich cytowanych sytuacjach.

W przypadku niespornych form postępowania pojednawczego korzystanie z usług prawnika jest dobrowolne i nieobowiązkowe, wydatki są niskie, nie przewiduje się także pomocy prawnej. Ponadto możliwe jest natychmiastowe wykonanie porozumienia.

Sporne formy postępowania pojednawczego wymagają udziału prawnika, a jesli strona uzyskuje pomoc prawną w związku ze sprawą sądową, to pomoc ta jest także przyznawana na potrzeby postępowania pojednawczego.

Na organach rozjemczych spoczywa zazwyczaj obowiązek zachowania poufnosci. Jest to zasada, do przestrzegania której zobowiązuje je włoska ustawa o ochronie prywatnosci.

W sporządzanej umowie strony mogą zamiescić postanowienie umożliwiające przeprowadzenie postępowania pojednawczego przed skierowaniem sprawy do sądu.

Klauzule takie nie mogą jednak wykluczać skierowania sprawy na zwykłą drogę sądową.

Porozumienie, na mocy którego strony rozwiązują swój spór, zawarte w wyniku postępowania pojednawczego, jest dla nich wiążące. Jesli strony nie stosują się do niego dobrowolnie, możliwe jest narzucenie jego wykonania.

« Alternatywne sposoby rozwiązywania sporów - Informacje ogólne | Włochy - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 12-02-2008

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania