Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych

Historia

Historia

Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych jest znany również jako OLAF – skrót ten pochodzi od jego francuskiej nazwy: Office de Lutte Anti-Fraude.

 

2018
 
Ville Itälä obejmuje stanowisko dyrektora generalnego OLAF-u.
 

2015

W wyniku reorganizacji przeprowadzonej przez Komisję pod przewodnictwem Jeana Claude’a Junckera Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (DG ECFIN) przejmuje od OLAF-u odpowiedzialność w dziedzinie ochrony euro.

2013

1 października 2013 r. wchodzi w życie rozporządzenie nr 883/2013 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez OLAF. Wprowadza ono istotne zmiany w sposobie funkcjonowania OLAF-u oraz jego relacjach z różnymi zainteresowanymi stronami. Rozporządzenie określa bardziej szczegółowo prawa osób objętych dochodzeniem, wprowadza obowiązek corocznej wymiany opinii między OLAF-em a instytucjami UE i wymaga, by każde państwo członkowskie wyznaczyło jednostkę ds. koordynacji zwalczania nadużyć finansowych.

OLAF wprowadza wytyczne w sprawie procedur dochodzeniowych. Jest to zestaw wewnętrznych wytycznych, do których muszą się stosować pracownicy, aby zagwarantować spójną i konsekwentną realizację dochodzeń OLAF-u.

2012

Od 1 lutego 2012 r. dokonują się zmiany w wewnętrznej organizacji urzędu i w procedurach dochodzeniowych. Ma to na celu przede wszystkim wzmocnienie funkcji dochodzeniowej OLAF-u i zwiększenie jego wkładu w zwalczanie nadużyć finansowych.

2011

Przyjęta zostaje nowa strategia Komisji Europejskiej mająca na celu zwiększenie skuteczności działań polegających na prewencji i wykrywaniu nadużyć finansowych oraz ulepszenie warunków prowadzenia dochodzeń w sprawach nadużyć oraz odzyskiwania środków i podejmowania działań odstraszających.

Giovanni Kessler obejmuje stanowisko dyrektora generalnego OLAF-u.

2010

OLAF tworzy nowy internetowy system zgłaszania nadużyć finansowych (FNS) umożliwiający obywatelom przekazywanie online informacji o ewentualnych przypadkach korupcji lub nadużyć finansowych.

2006

To pierwszy rok, w którym liczba dochodzeń przeprowadzonych samodzielnie przez OLAF jest taka sama jak liczba spraw, podczas których OLAF udziela pomocy organom państw członkowskich.

Dochodzi również do szeroko zakrojonej reorganizacji wewnętrznej, której celem jest położenie większego nacisku na działalność operacyjną OLAF-u oraz udoskonalenie komunikacji wewnętrznej i zarządzania.

2004

Wspólnota Europejska ustanawia  program Herkules w celu promowania działań związanych z ochroną interesów finansowych UE.

2000

Franz-Hermann Brüner zostaje powołany na stanowisko dyrektora generalnego nowego urzędu.

1999

W związku z wydarzeniami, które doprowadziły do rezygnacji Komisji Jacques’a Santera, przedstawione zostają propozycje utworzenia nowego organu ds. zwalczania nadużyć finansowych mającego większe uprawnienia dochodzeniowe. Efektem tych propozycji są:

  • ustanowienie Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) jako niezależnej jednostki posiadającej uprawnienia dochodzeniowe (decyzja nr 1999/352)
  • przyjęcie ogólnych zasad dotyczących dochodzeń prowadzonych przez OLAF rozporządzenie nr 1073/1999  

1995

UCLAF zostaje upoważniony do wszczynania dochodzeń z własnej inicjatywy i na podstawie informacji pochodzących z różnych źródeł. Wszystkie wydziały Komisji zostają zobowiązane do informowania UCLAF-u o wszelkich przypadkach podejrzenia popełnienia nadużycia w obszarach wchodzących w ich zakres odpowiedzialności.

1993

Zgodnie z zaleceniami Parlamentu Europejskiego stopniowo rosną uprawnienia UCLAF-u.

1988

W ramach Sekretariatu Generalnego Komisji Europejskiej powstaje Jednostka ds. Koordynacji Zapobiegania Nadużyciom Finansowym (UCLAF). UCLAF współpracuje z krajowymi organami ds. zwalczania nadużyć finansowych oraz zapewnia koordynację i pomoc konieczne do walki ze zorganizowanymi przestępstwami finansowymi.