Prawa pasażerów podróżujących autobusem lub autokarem
Rozporządzenie 181/2011 opublikowano w dniu 28 lutego 2011 r., a jego przepisy stosuje się od dnia 1 marca 2013 r.
Rozporządzenie to stosuje się w pełni w odniesieniu do usług na długich trasach (tj. powyżej 250 km), natomiast jedynie niektóre przepisy tego rozporządzenia stosuje się do wszystkich usług, w tym do przewozów na krótszych trasach.
Nowe prawa przysługujące pasażerom w trakcie podróży na długich dystansach (tj. powyżej 250 km) obejmują między innymi:
- odpowiednią pomoc (przekąski, posiłki i napoje oraz, w razie potrzeby, zakwaterowanie w hotelu maksymalnie na dwie noce, do kwoty 80 euro za noc, z wyjątkiem sytuacji, w których występują bardzo złe warunki pogodowe, lub poważnych klęsk żywiołowych) w przypadku odwołania usługi lub opóźnienia przekraczającego 90 minut dla podróży, których czas trwania przekracza trzy godziny,
- zagwarantowanie zwrotu kosztów lub transportu alternatywnego w przypadku nadkompletu lub odwołania usługi transportowej bądź opóźnienia przekraczającego 120 minut w stosunku do planowanego czasu odjazdu;
- zwrot 50 % ceny biletu w przypadku opóźnienia przekraczającego 120 minut w stosunku do planowanego czasu odjazdu, odwołania podróży i jeżeli przewoźnik nie zaoferuje pasażerowi zwrotu kosztów lub transportu alternatywnego.
- informacje w przypadku odwołania usługi lub opóźnienia odjazdu.
- ochronę pasażerów w przypadku śmierci, obrażeń, utraty lub uszkodzenia bagażu w związku z wypadkami drogowymi, szczególnie odnośnie do natychmiastowych praktycznych potrzeb pasażerów w razie wypadku (w tym zakwaterowanie w hotelu maksymalnie na dwie noce, przy całkowitym koszcie zakwaterowania nieprzekraczającym 80 euro za noc),
- bezpłatną konkretną pomoc dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej zarówno w terminalach, jak i na pokładzie pojazdów, a także, w razie potrzeby, darmowy przewóz osób towarzyszących.
Ponadto pasażerom wszystkich rodzajów transportu przysługiwać będą poniższe prawa (nawet w przypadku gdy dystans podróży jest krótszy niż 250 km):
- brak (pośredniej lub bezpośredniej) dyskryminacji pasażerów w zakresie taryf i warunków umów ze względu na ich obywatelstwo,
- niedyskryminowanie osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej zdolności ruchowej, a także rekompensata finansowa za utratę lub zniszczenie urządzeń umożliwiających im poruszanie się w razie wypadku;
- minimalne zasady udzielania pasażerom informacji dotyczących podróży przed rozpoczęciem podróży i w trakcie jej trwania, a także udzielania informacji ogólnych na temat ich praw w terminalach i online; jeśli jest to możliwe, informacje te przedstawia się na życzenie w przystępnej formie, zwłaszcza w interesie osób o ograniczonej zdolności ruchowej;
- mechanizm rozpatrywania skarg przez przewoźników, dostępny dla wszystkich pasażerów;
- niezależne organy krajowe w każdym państwie członkowskim, które będą egzekwować stosowanie rozporządzenia, i które mogą, w razie potrzeby, nakładać kary.