Ga direct naar het kruimelpad en sla tools en taalkeuzemenu over

Kroatië

1e fase: 1 juli 2013 – 30 juni 2015
De EU-landen mogen tijdens deze eerste twee jaar hun eigen nationale wetgeving toepassen en hoeven geen rekening te houden met het principe van vrij verkeer van werknemers in artikel 45 van het Verdrag over de werking van de EU en in Verordening 492/2011.

2e fase: 1 juli 2015 – 30 juni 2018
In deze tweede fase moeten de EU-landen de Commissie op de hoogte brengen als zij hun eigen nationale wetgeving nog drie jaar willen blijven toepassen.

3e fase: 1 juli 2018 – 30 juni 2020
In deze laatste fase mogen de EU-landen hun eigen wetgeving alleen nog blijven toepassen als hun eigen arbeidsmarkt ernstig verstoord wordt of het risico daarop bestaat. Zij mogen dat enkel doen nadat de Europese Commissie daarvan op de hoogte gesteld is.

Landen die tijdens de 1e fase beperkingen hanteren

De volgende landen hebben de Commissie laten weten dat zij in de fase tot 30 juni 2015 de EU-wetgeving over het vrije verkeer van werknemers niet zullen toepassen. Dat betekent dat Kroatische werknemers een werkvergunning zullen moeten aanvragen voordat zij in deze landen mogen werken.

  • Oostenrijk
  • België
  • Cyprus
  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Griekenland
  • Italië
  • Luxemburg
  • Malta
  • Nederland
  • Spanje
  • Slovenië
  • Verenigd Koninkrijk

Daarnaast heeft Kroatië de Commissie laten weten dat werknemers uit de bovengenoemde landen een werkvergunning moeten aanvragen voordat zij in Kroatië mogen werken.

Samenvatting van de wetgeving in de EU-landen betreffende werknemers uit Kroatië

    Share

  • Twitter Facebook Delen op Google+