Contact  |  Zoeken op EUROPA   
Vrouwen en wetenschappen
image Home
image Context
image Carrière
image

Verandering

image Goede praktijken
image Wilt u hierover nog meer weten
   
image image
image Andere thematische projecten
image

Carrière

Een parcours met vallen en opstaan

Als de vrouwen minder aanwezig zijn, ligt dat met name aan feit dat ze… er niet meer zijn. Het verschijnsel van de leaky pipeline (de lekke buis) is volledig van toepassing binnen het domein van de wetenschap. Veel vaker dan dat het geval is bij mannen, haken vrouwen af in de loop van hun universitaire studies. Meestal geven ze het onderzoekersvak op vanaf het postdoctoraat, het cruciale moment waarop men werkelijk de "carrière" binnenstapt en waarop het erom gaat aanzien te verwerven en publicaties te realiseren om erkend te worden door zijn gelijken.

Bovendien heeft het er alle schijn van (met verschillen afhankelijk van het land, de universiteit en/of de discipline) dat, voor de vrouwen die hun werk wel blijven voortzetten, niet onmiddellijk professionele erkenning is weggelegd. Een studie uitgevoerd binnen de Italiaanse Raad voor Onderzoek heeft, om een voorbeeld te geven, een analyse gemaakt van de carrièrevooruitgang die haar wetenschappelijk personeel tien jaar na datum van indienstneming heeft geboekt. Deze studie toont aan dat 26% van de mannen op dat moment een functie van onderzoeksdirecteur bekleden tegenover slechts 13% van de vrouwen.

Wie beoordeelt wie?

Om hun carrière in goede banen te leiden, hebben de wetenschappers voortdurend nood aan het oordeel van andere wetenschappers. Het verkrijgen van subsidies, financieringen en geschikte functies houdt in dat een onderzoeker of een onderzoekster wordt "geëvalueerd door zijn (haar) gelijken" (peer review). Onderling zullen ze eveneens de wederzijdse kwaliteit beoordelen van hun publicaties en werken. "Deze manier van evalueren berust op de idee dat de onderzoekers het best geplaatst zijn om hun gelijken te beoordelen. Hierbij wordt echter uitgegaan van de vrij naïeve hypothese dat diegenen die evalueren zich kunnen losmaken van de heersende vooroordelen binnen de maatschappij in de ruime betekenis van het woord en dat ze volledig objectieve oordelen kunnen vellen", zo kan men lezen in het rapport dat werd gepubliceerd door de Commissie.

Moet de zwakke vrouwelijke vertegenwoordiging binnen de wetenschappelijke structuren dan worden gecompenseerd door een politiek van quota's? De noodzaak van een dergelijke pariteit wordt bij voorbeeld naar voren gebracht omwille van het evenwicht binnen de wetenschappelijke comités, evaluatiepanels en andere instanties met beslissingsbevoegdheid. Zo respecteren bepaalde Scandinavische landen een minimum van 40% per geslacht in hun verschillende nationale comités en organismen.

Top

Gelijken en (on)partijdigheid

Twee Zweedse vrouwelijke wetenschappers, Christine Wenneras en Agnes Wold, gooiden onlangs de knuppel in het hoenderhok door een analyse te maken van de evaluatiemethode van de Zweedse Raad voor medisch onderzoek. Zij ontdekten dat een man twee keer meer kans maakt dan een vrouw om een plaats als "postdoc" te bemachtigen. Bij een gelijke productiviteit kregen de mannen een betere beoordeling. Met name deze onthullingen hebben geleid tot de vervanging van het leidinggevende team van de Raad en voortaan hangt de toekenning van de beurzen af van een veel onpartijdigere evaluatie. Een gelijkaardige studie in Nederland bij de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijke Onderzoek (NWO) en de Koninklijke Nederlandse Academie voor Wetenschappen (KNAW), leverde daarentegen veel rechtvaardigere resultaten op.


Top
  image 2 3 4 5
Vrouwen en wetenschappen