Polityka regionalna – najbardziej oddalone regiony Europy

W skład Unii Europejskiej wchodzi dziewięć regionów znajdujących się w dużej odległości od kontynentu europejskiego (tzw. regiony najbardziej oddalone):

  • Gwadelupa i Reunion (dwa regiony francuskie);
  • Majotta (jeden francuski departament zamorski)
  • Gujana Francuska i Martynika (dwie francuskie wspólnoty terytorialne)
  • Saint-Martin (jedna francuska zbiorowość zamorska);
  • Madera i Azory (dwa portugalskie regiony autonomiczne);
  • Wyspy Kanaryjskie (hiszpańska wspólnota autonomiczna).

Inne narzędzia

  •  
  • Zmniejsz tekst  
  • Powiększ tekst  

Są to wyspy i archipelagi w basenie Morza Karaibskiego, na zachodnim Atlantyku i na Oceanie Indyjskim, jak również terytorium położone w lasach amazońskich. Mimo dużej odległości od kontynentu europejskiego regiony te są integralną częścią UE. Zamieszkuje je w sumie 4,8 mln osób – tyle co w Irlandii.

W regionach najbardziej oddalonych mają zastosowanie przepisy prawa Unii Europejskiej oraz wszystkie prawa i obowiązki związane z członkostwem w UE, chyba że w danym obszarze obowiązują szczególne środki lub derogacje. Zgodnie z artykułem 349 TFUE, wspomniane szczególne środki mają pomóc tym regionom w rozwiązywaniu problemów wynikających z ich oddalenia od UE, wyspiarskiego charakteru, niewielkiego terytorium, trudnej topografii, niesprzyjającego klimatu oraz zależności gospodarki od niewielkiej liczby produktów.

Regiony najbardziej oddalone korzystają ze środków finansowych udostępnianych w ramach polityki spójności za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu Społecznego.