Het regionaal beleid en de ultraperifere regio's

Tot de EU behoren negen perifere regio’s die in geografisch opzicht erg ver van het Europese continent verwijderd zijn:

  • Guadeloupe en Réunion (twee Franse regio's);
  • Mayotte (één Frans overzees departement);
  • - Frans- Guyana en Martinique (twee Franse territoriale gemeenschappen);
  • Saint-Martin (één Franse overzeese gemeenschap);
  • Madeira en de Azoren (twee Portugese autonome regio´s);
  • de Canarische Eilanden (één Spaanse autonome gemeenschap).

Extra tools

  •  
  • Tekst kleiner  
  • Tekst groter  

Het gaat om eilanden en archipels in de Caraïbische Zee, het westen van de Atlantische Oceaan en de Indische oceaan, en een gebied in het Amazonewoud. Ook al liggen deze regio's ver van Europa, toch maken zij integraal deel uit van de EU. Er wonen in totaal 4,8 miljoen mensen, ongeveer evenveel als in Ierland.

Op deze perifere regio´s zijn de EU-wetgeving en alle rechten en plichten die zijn verbonden aan het EU-lidmaatschap gewoon van toepassing, behalve waar er specifieke maatregelen of afwijkingen gelden. Overeenkomstig artikel 349 VWEU, deze specifieke maatregelen zijn gericht op een aantal problemen waar deze ultraperifere regio´s mee te stellen hebben, zoals hun afgelegen ligging, hun status als eiland, hun kleine omvang, hun gecompliceerde topografie en klimaat, en hun economische afhankelijkheid van slechts een paar producten.

De ultraperifere regio´s profiteren van de financiering uit hoofde van het cohesiebeleid, die wordt verstrekt door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Europees Sociaal Fonds (ESF).