Ιστορία της πολιτικής

 Πρόσθετα εργαλεία

  •  
  •  Σμίκρυνση κειμένου  
  •  Μεγέθυνση κειμένου  

1957 - 1987

1988 - 1992

  • 1988 - στο πλαίσιο της διαδικασίας προσαρμογής μετά την προσχώρηση της Ελλάδας (1981), της Ισπανίας και της Πορτογαλίας (1986), τα διαρθρωτικά ταμεία ενσωματώνονται σε μια ευρύτερη πολιτική συνοχής, η οποία θεσπίζει τις εξής βασικές αρχές:
    • επικέντρωση στις φτωχότερες και λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες
    • πολυετής προγραμματισμός
    • στρατηγικός προσανατολισμός των επενδύσεων
    • συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών εταίρων
  • Προϋπολογισμός: 64 δισ. ECU

1994 - 1999

  • 1993 - η συνθήκη του Μάαστριχτ εισάγει τρεις καινοτομίες:
  • 1993 - δημιουργία του Χρηματοδοτικού Μέσου Προσανατολισμού της Αλιείας (ΧΜΠΑ)
  • 1994-99 - οι πόροι των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής διπλασιάζονται, αντιπροσωπεύοντας πλέον το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της ΕΕ
  • 1995 - προσθήκη ειδικού στόχου για την ενίσχυση των αραιοκατοικημένων περιφερειών της Φινλανδίας και της Σουηδίας
  • Προϋπολογισμός: 168 δισ. ECU

2000 - 2006

  • 2000 - η «στρατηγική της Λισαβόνας» μετατοπίζει τις προτεραιότητες της ΕΕ προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της καινοτομίας. Οι προτεραιότητες της πολιτικής για τη συνοχή προσαρμόζονται αναλόγως
  • 2000-04 - τα προενταξιακά μέσα παρέχουν χρηματοδότηση και τεχνογνωσία σε χώρες εν αναμονή της προσχώρησής τους στην ΕΕ
  • 2004 - δέκα νέες χώρες προσχωρούν στην ΕΕ (με επακόλουθο την αύξηση του πληθυσμού της κατά 20% και του ΑΕΠ της κατά 5% μόνο)
  • Προϋπολογισμός: 213 δισ. ευρώ για τα 15 υφιστάμενα κράτη μέλη και 22 δισ. ευρώ για τα νέα κράτη μέλη (2004-06)

2007 - 2013